Apocalipse 9

Sola NT (SOY_SIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Uléécɑɑtumɛ núpũ uu rinɑ́ɑtɔ́ŋ ténsɛ. Am pɛɛ riwɑ́rɛpi rinyinɛ tɛɛ pɛɛ kɛléécɑɑ-pɔ n lóimɛ kɛteni-i yɛ́nu. Api mɛhórɛ mɛnyinɛ kɛhɑ́nnɛ u pɑ.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Uu mɛhórɛ mɛ̃ wúkulɛ. Ányɔ ɑnyinɛ yɑrɛ kɛhúú mɑɑmɑɑ ɑnyɔ ɑɑ mɛhórɛ mɛ̃ kɛ́mɛɛ́ léeri, ituŋɛ nɛ kuyɔ ɑku mɛhórɛ ɑnyɔ nyɛ̃ nnyɑ kuŋmɑhɑ cɔni.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Apɑ́ɑ́ni ɑɑ ɑ́nyɔ nyɛ-i léeri ɑɑ kɛteni-i n we, ɑi kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ inɑ̃ nnɑŋɛ ncɔ ɑ hɛ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Ai pɛɛ ɑ mɑɑ rɛ ɑ́ɑ kɑpɛ mɛyúi nɛ́ɛ mɛpɛ́i nɛ́ɛ kuléé kunyinɛ ricɑ, ɑmɑ́ pisoi pɛɛ ɑ́pi ɑtii kɛcɑ́ɑ́ Uléécɑɑ nwɔi m mɑ́ ŋmɑnɛ kɑɑ yɛ́ ricɑ.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Ápi ncée ɑ hɛ rɛ ɑkɛ́ pi kṍ. Amɑ́ pi rɛ ɑkɛ́ pi fíkiisɛ iwɑ́rɛ inupũ. Pifíkiisɛ pɛ̃ mpɔlɛ yɛ we yɑrɛ kɛ inɑ̃ ii yɛ nní usoi n tori mpɔlɛ ncɔ.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Pisoi yɛ́ lisiyɑɑ sɛ-i nkpɔ wɛ́ɛ́si, ɑ́pi yɛ́ pɛɛ n yɛ̃. Pi yɛ́ n lɑ pikɛ́ kpí, ɑmɑ́ nkpɔ nn wuru nń nɛ kɛtɑɑ pi wɑi.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Apɑ́ɑ́ni nyɛɛ welɛ yɑrɛ isɑ̃ kɑpi n nyɔ́ɔnsɛ pikɛ́ nɛ ɑtɔpi hɑ. Linyinɛ yɑrɛ ɑyɔ́ɔpikɔŋ kɑpí nɛ wurɑ n wɑ yɛ pɛɛ ɑɑyu kɛcɑ́ɑ́ welɛ, ɑsiyu pɔ́ɔn sisoipipi nɛ mɛnyínɛ we.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Annyúpi yɛ pɛɛ welɛ yɑrɛ nnɔ́sinyúpi, ɑɑnĩ yɑrɛ ɑ́kinɑɑ́ ɑkɔ́.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Aɑkiŋ yɛ pɛɛ́ welɛ yɑrɛ siwenitukɑnkɑ kɑɑ tɑnɑɑlɛ̃, ɑɑmɛ́ŋ́ iwɔɔ pɔ́ɔn we yɑrɛ sinɔ́ipi kɛ isɑ̃ kulúi ii n tɔ́rɔi in nɛ itóó nɛ ɑtɔpi sĩ.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Aɑsele yɛ pɛɛ sinɔ́ɔpi mɑ́lɛ yɑrɛ ɑnɑnsele. Asele nyɛ-i kɛ ɑnnɑŋɛ nń pɛɛ́ we ɑkɛ́ nɛ pisoi iwɑ́rɛ inupũ kɛ́mɛɛ n fíkiisɛ.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Auyɔɔpi yɛɛ ɑkɛkpeẽ ń we yɛɛ mɛhórɛ mɛ̃ utumɛ. Urinyiri yɛɛ Mɛ-epiree kɛ́mɛɛ Apɑtɔɔ. Pi yɛ Mɛ́kirɛki kɛ́mɛɛ u sée rɛ Apolɔɔ
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Íwɛ mɛlukɛ foí mɛɛ lɛ̃ tɔ́mpɔ. Íwɛ mɛlukɛ mɛtɛ́ mɛɛ kɔ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ pikɑ́mɛ kpɑ́nɛ.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Uléécɑɑtumɛ kpúúlũ uu rinɑ́ɑtɔ́ŋ ténsɛ. Am mɛtẽ mɛnyinɛ kom mɛn ɑkólɛ ɑnɑ nyɛɛ kɛnyɔ́ɔnsɛhúúpi kɑpí nɛ wurɑ n wɑ kɛn Uléécɑɑ kɛyu-i we kɛ́mɛɛ-pɔ leeri.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Amɛ uléécɑɑtumɛ kpúúlũ uyɛɛ rinɑ́ɑtɔ́ŋ m mɑ́ mɑɑ rɛ: A piléécɑɑtumɛ pinɑ pɛpɛɛ nkói mɑɑ kɑpi yɛ n sée rɛ Efirɑɑti kɛcɑ́ɑ́ m pɑhɑɑlɛ̃ fénnɛ.
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Api pɛɛ piléécɑɑtumɛ pinɑ pɛ̃ fénnɛ. Pi pɛɛ ituŋɛ iyɛ-i nɛ kɛyɑ́ɑ kɛ-i nɛ iwɑ́rɛ iyɛ-i nɛ kuŋmɛ̃ kpɛ-i pimɛcirɛ cɑ́pinɛlɛnlɛ pikɛ́ kɛtẽ hɔɔnɛnɛ mɛtɑɑni pikɛ́ kuwɛ́lɛ́ kusɛ kpu.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Pisɑntonɛ kutɔpilee yɛ pɛɛ́ lelɛ pisoi ɑfínɑ́ŋ́ pílɛ pílɛ mɛtɛ́ (200.000.000). Nɛ linnɛ́í mmɛ̃ konlɛ.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Nɛ pɛɛ mɛnɛ́yɛnɛ kɛ́mɛɛ isɑ̃ nɛ pɛpɛɛ i n túntilɛ̃ yɛnlɛ. Pi pɛɛ siwenitukɑnkɑ tɑ́ntilɛnlɛ sin wɔŋnɛ yɑrɛ nnɑ nɛ́ɛ yɑrɛ rihúúhúúpɑrɛ nɛ́ɛ yɑrɛ mɛtuhutɑ. Isɑ̃ ɑyu yɛ pɛɛ́ welɛ yɑrɛ ɑkinɑɑ́ ɑyu. Nnɑ nɛ ɑ́nyɔ nɛ linyinɛ yɑrɛ nfúrɔ̃ toi yɛ pɛɛ piinɔɔ-i léentilɛ.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Ai sisoipipi hɔɔnɛnɛ mɛtɑɑni, ɑ́sɑ́lɑ́ú ɑtɑɑni ɑɑ kuwɛ́lɛ́ kusɛ kóni. Ásɑ́lɑ́ú ɑtɑɑni nyɛ nyɛɛ nní nnɑ nɛ ɑ́nyɔ nɛ nfúrɔ̃ toi mɛɛ pɛɛ piinɔɔ-i n léenti.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Isɑ̃ iyɛ̃ nnɑŋɛ yɛ iinɔɔ-i nɛ iɑsele-i welɛ. Iɑsele yɛ iwɑ́ɑ mɛcɔ welɛ. A ɑ́yu mɑ́lɛ ɑɑ yɛ nɛ nkópɛ wɑi.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Pisoi tɔrɔɔ pɛ̃ kɛ ɑ́sɑ́lɑ́ú nyɛ̃ ɑ́ɑ n kṍ ɑ́pi pimɛwɑi kópɛ kɛpirɛ ritɔ. Ápi ɑníri nɛ piléé kɑpí nɛ wurɑ nɛ nwóóweni nɛ nweni ŋmɔhɔ nɛ ɑpɑrɛ nɛ ɑnɑ ń sɛrí ɑ́i yɛ kɔ fe likɛ́ yɛ̃́, ɑ́i yɛ kɔ kõ ɑi yɛ kɔ sɔ́nɛ piyɑ́hɑɑ tíyɛ.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Ápi pipisoikṍ nɛ pimɛsepewɑi nɛ pimɛsoikpɑ́rɑ́wɑi nɛ pipiyɑɑ kɛpirɛ ritɔ.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.