Apocalipse 6

Sola NT (SOY_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aḿ pɑí, ɑm yɛ́nu kɛ Risɑ́ŋpipi ɑri ɑtɔ́pi ɑsɛɛi nyɛ̃ kɛ́mɛɛ risɛ n wúkulɛ, ɑm pɛɛ lifɑ́ɑkɔ́ linɑ lɛ̃ lisɛ kom, lin mɛtẽ nɛ símisi yɑrɛ ikónɛ pisɛnkɛɛ rɛ: A kɑm.
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Aḿ pɑí ɑm isɑ̃ tomɛ́ yɛ́nu. Uyɛɛ i n tṹ yɛ pɛɛ pitɛpɛ múílɛnlɛ. Api piferiyɛ ihɛɛ u pɑ, uu yisi uú n tɔ́su yɑrɛ uyɛɛ n feriyɛ un kɔ tɔ́su ukɛ́ hɑ kɔ piferiyɛ rikpɑ́ mɛcɔ.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Kɛ Risɑ́ŋpipi ɑri ritɔ́pi lírũ n wúkulɛ, ɑm lifɑ́ɑkɔ́ lírũ kom ɑi sɛmni rɛ: A kɑm!
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Isɑ̃ icɔ yɛɛ n wɔŋnɛ yɑrɛ nnɑ ii pɛɛ léeri. Uyɛɛ i n tṹ uu ńnɑŋɛ yɛnu rɛ ukɛ́ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ nkíŋniŋɛ lesɛ pisoi pikɛ́ nɛ n kónɑɑnɛ nnyɑ. Api kɔ kutɛ́hɛ cɑɑcɑɑ kunyinɛ u pɑ.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Kɑri ritɔ́pi tɑ́ɑ́nũ n wúkulɛ, ɑm lifɑ́ɑkɔ́ tɑ́ɑ́nũ kom ɑi sɛmni rɛ: A kɑm! Aḿ pɑí, ɑm isɑ̃ ŋmɔhɔ yɛnu. Uyɛɛ i n tṹ yɛ pɛɛ kɛmúŋɛ́ múílɛnlɛ.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Am lifɑ́ɑkɔ́ linɑ lɛ̃ kɛcɔpɛ mɛtẽ mɛnyinɛ kom, mɛn tee rɛ: Pi yɛ́ mɛsírɛ́pipi mɛnyinɛ kɛmúŋɛ́cɑripi kɛsɛ nɛ kɛkɛiyɑɑ kɛsɛ ihɛ́ɛ́ lɔ, ɑpi kɔ mɛmúípipi simúŋɛ́cɑripi sitɑɑni nɛ kɛkɛiyɑɑ kɛsɛ ihɛ́ɛ́ lɔlu. Amɑ́ ɑ́ni kɑpɛ mɛ́kpɔ nɛ pítɑ pɔ̃́ ticɑ.
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Kɑri ritɔ́pi nɑ̃́ii n wúkulɛ, ɑm lifɑ́ɑkɔ́ nɑ̃́ii mɛtẽ kom tɛ: A kɑm!
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Aḿ pɑí ɑm isɑ̃ inyinɛ yɛnu nɛ mɛhɔ́lɛ ntɔnɛ ipiŋɛ. Pi yɛ uyɛɛ i n tṹ sée rɛ nkpɔ. Nkpɔ kuhorɛ yɛ pɛɛ u tikilɛnlɛ. Api kɛtẽ ɑwɛ́lɛ́ ɑnɑ kɛ́mɛɛ kusɛ kɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ yɛnu ɑpí nɛ ɑtɛ́hɛ nɛ nkṹ nɛ itói nɛ licɔ́pii-cɔ́pii sisoipipi tɛ́kɛ́ɛ́.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Kɑri ritɔ́pi núpũ n wúkulɛ, ɑm kɛnyɔ́ɔnsɛtunipi mɛtene pɛ̃ kɑpi Nléécɑɑsimɛ́ nɛ ɑseérɑ kɑpi n lésɛ nnyɑ m pɑrii ɑmííri yɛnu,
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 pin pupukɛɛ lin cɑ́lɛ̃ tɛ: Sɑ́ɑ sɔnɛ círícírí nɛ uyíkíyiki, hɑ́i nɛ kɛyo-pɔ kɑɑ yɛ́ lɛ̃ n nɑ́ŋɑisɛ pɔkɛ́ kɛlenɛ túhɑɑnɛ pɔkɛ́ nsímɛ́sei yɛ̃ pɔkɛ́ pɛɛ kɛtẽ nkɛ́ pisoi ntɔ́kpɔ kɛcɑ́ɑ́ kutu ripɑsɑ?
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Api pinnɛ́í mmɛ̃ ḿpɑ́ úye kɛtúkɑnkɑ tomɛ́ pɑ, ɑpi kɔ pi mɑɑ rɛ pikɛ́ pɛɛ kɔ nkɑ́ripi n wéntɛlɛ̃, pipikɛicɔ nɛ pipimɑrɛcɔ kɑpi pimɛcɔ n kóninɛ pikɛ́ hɑ pinnɛ́í cɑ́pinɛpɔ.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Kɑri ritɔ́pi kpúúlũ n wúkulɛ, ɑḿ pɑí kɛtẽ ɑkɛ yéŋesi nɛ rikɔhɔ. Ituŋɛ ii pɑnsɛ riŋmɔ́hɔ yɑrɛ kukpɔsɑŋɑɑ́, iwɑ́rɛ ii innɛ́í pɑnsɛ yɑrɛ mɛ́nyɛ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Kɛléécɑɑ ɑwɑrɛpi ɑɑ pɛɛ kɛteni-i póroiri yɑrɛ kɛ kúfikiyee ɑku yɛ kuyɔ píimɑ kɛ́mɛɛ kuɑpipi n tíyɛ ɑɑ póroi mɛcɔ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Kɛléécɑɑ ɑkɛ wúkɑɑpɔ yɑrɛ rítɛlɛ́ kɑpi riwɛ́pí, ɑyɔ́pɛ nnɛ́í nɛ míni kɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ sitẽ nnɛ́í ɑsi sikɛtonɛ-i yisikɛɛ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Kɛtẽ nté piyɔɔpi nɛ piwɛ́ɛ́sɛ nɛ ɑtɔpi piwɛ́ɛ́sɛ nɛ pimɑ́mɑ́ nɛ pinɑ́ŋɛ-nɑŋɛ nɛ pilɑ́si nnɛ́í nɛ pɛpɛɛ pimɛcirɛ n te ɑpi ɑyɔ́pɛ kɛcɑ́ɑ́ ɑpɑrɛpoo kɛ́mɛɛ nɛ ɑpɑrɛcɑŋɑɑ sipɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ pékesi.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Api yɛ pɛɛ ɑyɔ́pɛ nɛ ɑpɑrɛcɑŋɑɑ mɑɑ rɛ: Ani kɛrɔ́cɑ́ɑ́ lóimɛ ɑni rɔ́ yɑ́rii tɔkɛ́ uyɛɛ riyɔ́ɔpitũ kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ nɛ Risɑ́ŋpipi kuwɔi nɛ kɛtɑɑ wɑ.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Li we rɛ pikuwɔi kɛyɑɑ píimɑ yɛ tuimɛlɛ. Wóo yɛ́ fe uú lelu?
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.