Apocalipse 19

Sola NT (SOY_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ɑm pɛɛ linyinɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ komti lin cɑ́lɛ̃ yɑrɛ riwúí mɛtẽ tɛ: Alelúyɑ! Urɔ́léécɑɑ yɛɛ píyulɑlɛ nɛ ríyu nɛ ńnɑŋɛ Ute!
1 Depois destas coisas, ouvi no céu o que parecia ser a voz forte de uma grande multidão, dizendo: “Aleluia! A salvação, a glória e o poder são do nosso Deus,
2 Upitúhɑɑnɛ yɛ nyɑmlɛ pin kɔ ɑsei tikilɛ̃. Lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ pikɛ́ túhɑɑnɛ kuu yɛ túhɑɑnɛ. U uwɑ́sɑ́nkɑí píimɑ yɛɛ pɛɛ mɛ́mɑrɛ kpɑ́ɑ́ree nɛ kɛtẽ n kópu túhɑɑnɛlɛ uú nɛ ukunipɛ upikɛikɔ́ mɛnyɛ mɛɛ n kɔɔnu riwomɛ hɛ́ɛ́lɛ.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.”
3 Api kɔ mɛlírũ pimɑ́ɑ kpɑ́ rɛ: Alelúyɑ! Kuyu mɑɑ kpɛɛ ń torɛ ɑnyɔ ɑɑ yisi ɑɑ́ n tɑɑ́lɛ̃ nɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ.
3 E disseram pela segunda vez: “Aleluia! E a sua fumaça sobe para todo o sempre.”
4 Piwɛ́ɛ́sɛ ɑfɛɛrɛ́ nɛ pinɑ pɛ̃ nɛ lifɑ́ɑkɔ́ linɑ lɛ̃ ɑi yisi ɑi wúlɑ ɑi Uléécɑɑ yɛɛ riyɔ́ɔpitũ kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ yɑ́ɑ́si ɑi rɛ: Amí! Alelúyɑ!
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes se prostraram e adoraram a Deus, que está sentado no trono, dizendo: “Amém! Aleluia!”
5 Mɛtẽ mɛnyinɛ ɑmɛ riyɔ́ɔpitũ kɛ́mɛɛ léeri rɛ: Ani Urɔ́léécɑɑ pɑkɑrɛ, nɔ̃́ upikɛikɔ́ nnɛ́í nɛ nɔ́ɔ u n wuru, siwɑ̃́ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ!
5 E do trono saiu uma voz, que dizia: “Louvem o nosso Deus, todos vocês, os seus servos, todos os que o temem, os pequenos e os grandes.”
6 Am pɛɛ linyinɛ kom yɑrɛ risoiwuí mɛtẽ, yɑrɛ nkói mɑɑ nnyinɛ mɛɛ wɔ́lu nɛ́ɛ yɑrɛ ikónɛ yɛɛ mɛsɔ́ri sɛnkɛɛ, lin tee rɛ: Alelúyɑ! Upíimɑ Uléécɑɑ, ńnɑŋɛ nnɛ́í ute yɛ uiyɔɔpi tunlɛ.
6 Então ouvi o que parecia ser a voz de uma grande multidão, uma voz como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: “Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Likɛ́ rɔ́ n lɑ́ɑ́rú tɔkɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ píimɑ-i n we tɔkɛ́ nɛ ipɑkɑrɛ píimɑ u pɑ. Tisɑ́ŋpipi pinɔsikpikɛ́ ɑnyɑ̃́ yɛ tuimɛlɛ, tiunɔsi uu umɛcirɛ cɑ́pinɛ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque chegou a hora das bodas do Cordeiro, e a noiva dele já se preparou.
8 Asɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ mɛlɑpɛ mɛɛ n tɛ́lu ɑ́mɛ líkɑ cɔ́hɔnɛlɛ̃ kɑpi u pɑ rɛ ukɛ́ tɑ̃. Asɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ mɛlɑpɛ mɛmɛɛ nní mɛwɑi sɔnɛ kɛ Uléécɑɑ pikɔ́ ɑpi n wɑpisi.
8 A ela foi permitido vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro.” Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Uléécɑɑtumɛ uu pɛɛ nɛ́ mɑɑ rɛ: A wɔi rɛ pɛ̃ kɑpi Risɑ́ŋpipi pinɔsikpikɛ́ ɑnyɑ̃́ n sée yɛ pínɑrɛkomɛ lɛ! Uu pɛɛ kɔ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ nɛ́ mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ ricuruu ɑnɔɔ yɛ nyɛ!
9 Então o anjo me disse: — Escreva: “Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro.” E acrescentou: — São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Kei kɑm pɛɛ uɑnɑ mɛtene loó kɛ́ nɛ u yɑ́ɑ́si, ɑmɑ́ uu nɛ́ mɑɑ rɛ: A mɛpɔ́círɛ tĩ, kɑpɛ lɛ̃ wɑ! Nɛ upɔ́kɛicɔ lɛ nɛn kɔ pipɔ́mɑ́rɛcɔ pɛɛ Yeesu iseérɑkɔɔ́ n le ukɛicɔ. A Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si ɑɑ wúlɑ. Yeesu kɛcɑ́ɑ́ ɑseérɑ pilesɛ yɛɛ rɛ ɑntepuyɛ yɛ ɑsei símisilɛ.
10 Prostrei-me diante dos seus pés para adorá-lo. O anjo, porém, me disse: — Não faça isso! Sou um servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que guardam o testemunho de Jesus. Adore a Deus! Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Kei kɑm pɛɛ kɛyómɛcɑɑ yɛ̃́ kɛn wúkulɛlɛ̃, isɑ̃ tomɛ́ inyinɛ in nyɛnu. Pi yɛ Uyɛɛ i n tṹ sée rɛ Asei nɛ Uyíkíyiki. Upitúhɑɑnɛ nɛ ɑtɔpi kuu n wɑi yɛ ɑsei tikilɛnlɛ.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e combate com justiça.
12 Uinipɛɛ yɛ inɑlempi lɛ. Ayɔ́ɔpikɔŋ kulúi nyɛɛ Uriyu kɛcɑ́ɑ́ we. U rinyíri mɑ́lɛ tɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃, ɑmɑ́ umɛmɑ́ɑ́ úkɑ ucɔ úu ri nyu.
12 Os seus olhos são como chama de fogo; na cabeça dele há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Kutúkɑnkɑ cɑɑcɑɑ kɑpi mɛ́nyɛ rińfɛ kuu tɑnɑɑlɛ̃. Urinyiri tɛɛ Nléécɑɑsimɛ́.
13 Está vestido com um manto encharcado de sangue, e o seu nome é “Verbo de Deus”.
14 Atɔpilee nyɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ ń we yɛ pɛɛ isɑ̃ tomɛ́ túntilɛnlɛ ɑn nɛ u tikilɛ̃ ɑn kɔ ɑsɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ tomɛ́ mɛlɑpɛ tɑ́ntilɛ̃ ɑ́mɛ líkɑ cɔ́hɔnɛlɛ̃.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho finíssimo, branco e puro.
15 Titɛ́hɛ rinyinɛ nɛ mɛyele píŋ́-píŋ́ yɛ unnɔɔ-i léemɛlɛnlɛ ukɛ́ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ pisoi kṍ. N-yɔ́ɔpinɑŋɛ yɑrɛ nweni kuú nɛ pi múínɛ uu kupɔ́ri mɑɑmɑɑ kɛ́mɛɛ Uléécɑɑ, ńnɑŋɛ nnɛ́í Ute kuwɔi píimɑ pitɑ pulu.
15 Da sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações. Ele mesmo as regerá com cetro de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Tinyíri rinyinɛ yɛ ukutukɑnkɑ cɑɑcɑɑ kɛcɑ́ɑ́ nɛ uritɑɑ kɛcɑ́ɑ́ wɔ́lɑɑlɛnlɛ rɛ: Piyɔ́ɔpi Uyɔɔpi nɛ pipíimɑ Upiimɑ.
16 No seu manto e na sua coxa está escrito um nome: “ Rei dos reis e Senhor dos senhores ”.
17 Am pɛɛ uléécɑɑtumɛ unyinɛ yɛnu un ntuŋɛ kɛ́mɛɛ nyɛnu. Uu cɑ́ɑ́i ɑi cɑ́, uu sinúipi nnɛ́í sɛɛ kɛléécɑɑ-pɔ n yóósinkɛɛ séi rɛ: Ani kɑm ɑni Uléécɑɑ ɑnyɑ̃́ píimɑ kɛ́mɛɛ cɑ́pinɛ,
17 Então vi um anjo posto em pé no sol. Ele gritou com voz forte, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: — Venham, reúnam-se para a grande ceia de Deus,
18 ɑni piyɔ́ɔpi isɑrɛ nɛ pitɔpiwɛ́ɛ́sɛ isɑrɛ nɛ píyukɔɔ́ isɑrɛ nɛ isɑnsɑrɛ nɛ pisɑntonɛ isɑrɛ le, ɑni kɔ ḿpɑ́ píye, piyupipi nɛ pilɑ́si nɛ siwɑ̃́ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ isɑrɛ le.
18 para comer carne de reis, carne de comandantes, carne de poderosos, carne de cavalos e seus cavaleiros, carne de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Am pɛɛ inɑ́mɛ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ piyɔɔpi nɛ piɑtɔpilee yɛnu pin cɑ́pinɛlɛ̃ tɛ pikɛ́ hɑ uyɛɛ isɑ̃ kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ nɛ ukutɔpilee ɑtɔpi wɑ.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, reunidos para fazer guerra contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Kei kɛ pɛ̃ ɑpi pɛɛ inɑ́mɛ nɛ ɑntepu nɔɔmɛ tĩ. U yɛ pɛɛ inɑ́mɛ kɛyu-i mɛwɑi píimɑ n wɑpisilɛ ɑpí nɛ pɛpɛɛ inwɔi pikɛcɑ́ɑ́ ḿ mɑ́ pin kɔ ikɛyu kɑpi ń sɛrí yɑ́ɑ́si pin wulɑi kirɑɑsɛntɛ. Api pikɛtɛ́ kpísi nɛ pinfɑɑ ɑpi nnɑ kuhorɛ kpɛ-i kɛ linyinɛ ɑi ń we yɑrɛ nfúrɔ̃ toi kɛ́mɛɛ sɑ́pɔ.
20 Mas a besta foi presa, e com ela foi preso o falso profeta que, com os sinais feitos diante da besta, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que queima com enxofre.
21 Api pitɔ́rɔɔ nɛ ritɛ́hɛ tɛɛ pɛɛ uyɛɛ isɑ̃ n tṹ nnɔɔ-i n léemɛlɛ̃ kóni. Sinúipi nnɛ́í ɑsi pɛɛ piisɑrɛ le ɑi si toru.
21 Os outros foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.