Apocalipse 19
Sola NT (SOY_SIM) vs ARA
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ɑm pɛɛ linyinɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ komti lin cɑ́lɛ̃ yɑrɛ riwúí mɛtẽ tɛ: Alelúyɑ! Urɔ́léécɑɑ yɛɛ píyulɑlɛ nɛ ríyu nɛ ńnɑŋɛ Ute!
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Upitúhɑɑnɛ yɛ nyɑmlɛ pin kɔ ɑsei tikilɛ̃. Lɛ̃ kɑi m pisɛ rɛ pikɛ́ túhɑɑnɛ kuu yɛ túhɑɑnɛ. U uwɑ́sɑ́nkɑí píimɑ yɛɛ pɛɛ mɛ́mɑrɛ kpɑ́ɑ́ree nɛ kɛtẽ n kópu túhɑɑnɛlɛ uú nɛ ukunipɛ upikɛikɔ́ mɛnyɛ mɛɛ n kɔɔnu riwomɛ hɛ́ɛ́lɛ.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Api kɔ mɛlírũ pimɑ́ɑ kpɑ́ rɛ: Alelúyɑ! Kuyu mɑɑ kpɛɛ ń torɛ ɑnyɔ ɑɑ yisi ɑɑ́ n tɑɑ́lɛ̃ nɛ ḿpɑ́ píyei-pɔ.
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Piwɛ́ɛ́sɛ ɑfɛɛrɛ́ nɛ pinɑ pɛ̃ nɛ lifɑ́ɑkɔ́ linɑ lɛ̃ ɑi yisi ɑi wúlɑ ɑi Uléécɑɑ yɛɛ riyɔ́ɔpitũ kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ yɑ́ɑ́si ɑi rɛ: Amí! Alelúyɑ!
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Mɛtẽ mɛnyinɛ ɑmɛ riyɔ́ɔpitũ kɛ́mɛɛ léeri rɛ: Ani Urɔ́léécɑɑ pɑkɑrɛ, nɔ̃́ upikɛikɔ́ nnɛ́í nɛ nɔ́ɔ u n wuru, siwɑ̃́ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ!
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Am pɛɛ linyinɛ kom yɑrɛ risoiwuí mɛtẽ, yɑrɛ nkói mɑɑ nnyinɛ mɛɛ wɔ́lu nɛ́ɛ yɑrɛ ikónɛ yɛɛ mɛsɔ́ri sɛnkɛɛ, lin tee rɛ: Alelúyɑ! Upíimɑ Uléécɑɑ, ńnɑŋɛ nnɛ́í ute yɛ uiyɔɔpi tunlɛ.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Likɛ́ rɔ́ n lɑ́ɑ́rú tɔkɛ́ mpɔ́ɔnɑrɛ píimɑ-i n we tɔkɛ́ nɛ ipɑkɑrɛ píimɑ u pɑ. Tisɑ́ŋpipi pinɔsikpikɛ́ ɑnyɑ̃́ yɛ tuimɛlɛ, tiunɔsi uu umɛcirɛ cɑ́pinɛ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Asɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ mɛlɑpɛ mɛɛ n tɛ́lu ɑ́mɛ líkɑ cɔ́hɔnɛlɛ̃ kɑpi u pɑ rɛ ukɛ́ tɑ̃. Asɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ mɛlɑpɛ mɛmɛɛ nní mɛwɑi sɔnɛ kɛ Uléécɑɑ pikɔ́ ɑpi n wɑpisi.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Uléécɑɑtumɛ uu pɛɛ nɛ́ mɑɑ rɛ: A wɔi rɛ pɛ̃ kɑpi Risɑ́ŋpipi pinɔsikpikɛ́ ɑnyɑ̃́ n sée yɛ pínɑrɛkomɛ lɛ! Uu pɛɛ kɔ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ nɛ́ mɑɑ rɛ: Uléécɑɑ ricuruu ɑnɔɔ yɛ nyɛ!
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Kei kɑm pɛɛ uɑnɑ mɛtene loó kɛ́ nɛ u yɑ́ɑ́si, ɑmɑ́ uu nɛ́ mɑɑ rɛ: A mɛpɔ́círɛ tĩ, kɑpɛ lɛ̃ wɑ! Nɛ upɔ́kɛicɔ lɛ nɛn kɔ pipɔ́mɑ́rɛcɔ pɛɛ Yeesu iseérɑkɔɔ́ n le ukɛicɔ. A Uléécɑɑ yɑ́ɑ́si ɑɑ wúlɑ. Yeesu kɛcɑ́ɑ́ ɑseérɑ pilesɛ yɛɛ rɛ ɑntepuyɛ yɛ ɑsei símisilɛ.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Kei kɑm pɛɛ kɛyómɛcɑɑ yɛ̃́ kɛn wúkulɛlɛ̃, isɑ̃ tomɛ́ inyinɛ in nyɛnu. Pi yɛ Uyɛɛ i n tṹ sée rɛ Asei nɛ Uyíkíyiki. Upitúhɑɑnɛ nɛ ɑtɔpi kuu n wɑi yɛ ɑsei tikilɛnlɛ.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Uinipɛɛ yɛ inɑlempi lɛ. Ayɔ́ɔpikɔŋ kulúi nyɛɛ Uriyu kɛcɑ́ɑ́ we. U rinyíri mɑ́lɛ tɛɛ n wɔ́lɑɑlɛ̃, ɑmɑ́ umɛmɑ́ɑ́ úkɑ ucɔ úu ri nyu.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Kutúkɑnkɑ cɑɑcɑɑ kɑpi mɛ́nyɛ rińfɛ kuu tɑnɑɑlɛ̃. Urinyiri tɛɛ Nléécɑɑsimɛ́.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Atɔpilee nyɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ ń we yɛ pɛɛ isɑ̃ tomɛ́ túntilɛnlɛ ɑn nɛ u tikilɛ̃ ɑn kɔ ɑsɑ́ŋɑ́ɑ́ sɔnɛ tomɛ́ mɛlɑpɛ tɑ́ntilɛ̃ ɑ́mɛ líkɑ cɔ́hɔnɛlɛ̃.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Titɛ́hɛ rinyinɛ nɛ mɛyele píŋ́-píŋ́ yɛ unnɔɔ-i léemɛlɛnlɛ ukɛ́ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ pisoi kṍ. N-yɔ́ɔpinɑŋɛ yɑrɛ nweni kuú nɛ pi múínɛ uu kupɔ́ri mɑɑmɑɑ kɛ́mɛɛ Uléécɑɑ, ńnɑŋɛ nnɛ́í Ute kuwɔi píimɑ pitɑ pulu.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Tinyíri rinyinɛ yɛ ukutukɑnkɑ cɑɑcɑɑ kɛcɑ́ɑ́ nɛ uritɑɑ kɛcɑ́ɑ́ wɔ́lɑɑlɛnlɛ rɛ: Piyɔ́ɔpi Uyɔɔpi nɛ pipíimɑ Upiimɑ.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Am pɛɛ uléécɑɑtumɛ unyinɛ yɛnu un ntuŋɛ kɛ́mɛɛ nyɛnu. Uu cɑ́ɑ́i ɑi cɑ́, uu sinúipi nnɛ́í sɛɛ kɛléécɑɑ-pɔ n yóósinkɛɛ séi rɛ: Ani kɑm ɑni Uléécɑɑ ɑnyɑ̃́ píimɑ kɛ́mɛɛ cɑ́pinɛ,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 ɑni piyɔ́ɔpi isɑrɛ nɛ pitɔpiwɛ́ɛ́sɛ isɑrɛ nɛ píyukɔɔ́ isɑrɛ nɛ isɑnsɑrɛ nɛ pisɑntonɛ isɑrɛ le, ɑni kɔ ḿpɑ́ píye, piyupipi nɛ pilɑ́si nɛ siwɑ̃́ nɛ piwɛ́ɛ́sɛ isɑrɛ le.
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Am pɛɛ inɑ́mɛ nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ piyɔɔpi nɛ piɑtɔpilee yɛnu pin cɑ́pinɛlɛ̃ tɛ pikɛ́ hɑ uyɛɛ isɑ̃ kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ nɛ ukutɔpilee ɑtɔpi wɑ.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Kei kɛ pɛ̃ ɑpi pɛɛ inɑ́mɛ nɛ ɑntepu nɔɔmɛ tĩ. U yɛ pɛɛ inɑ́mɛ kɛyu-i mɛwɑi píimɑ n wɑpisilɛ ɑpí nɛ pɛpɛɛ inwɔi pikɛcɑ́ɑ́ ḿ mɑ́ pin kɔ ikɛyu kɑpi ń sɛrí yɑ́ɑ́si pin wulɑi kirɑɑsɛntɛ. Api pikɛtɛ́ kpísi nɛ pinfɑɑ ɑpi nnɑ kuhorɛ kpɛ-i kɛ linyinɛ ɑi ń we yɑrɛ nfúrɔ̃ toi kɛ́mɛɛ sɑ́pɔ.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Api pitɔ́rɔɔ nɛ ritɛ́hɛ tɛɛ pɛɛ uyɛɛ isɑ̃ n tṹ nnɔɔ-i n léemɛlɛ̃ kóni. Sinúipi nnɛ́í ɑsi pɛɛ piisɑrɛ le ɑi si toru.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.