2 Coríntios 11
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Hói pinɛ́kɔ́! Ani n kɑhɑri ɑní nɛ nɛ́ kóm, ḿpɑ́ nɛn n wɑi yɑrɛ isɔhɔ kɑm tóri. Ani nɛ nɛ́ n kɑhɑri.
1 Oxalá suportásseis um pouco de loucura de minha parte! Oh, sim! Tolerai-me.
2 Nɛ nɔ́kɛnɛ́cɑ́ɑ́ ilɑ́ɑrɔ yɛɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ n léeri wɑilɛ. Nɔ we yɑrɛ ukpére yɛɛ úu utisi n nyu un kɔ kpɑ̃́iilɛ̃ kɑm utisi usɛ kóló ń félei. Utisi uyɛɛ nní Kirisi ŋmɑɑ.
2 Eu vos consagro um carinho e amor santo, porque vos desposei com um esposo único e vos apresentei a Cristo como virgem pura.
3 Amɑ́ iwɑmɛ yɛ nɛ́ welɛ rɛ nɔ́kɛnɛ́múŋɛ́ yɛ́ cɑɑi ɑni Kirisi nɛ kɛtɑɑ wɑi, ɑni kɛfɑ kɛsɛ nɛ pitíki u yɑ́ yɑrɛ kɛ iwɑ́ɑ ii Ɛfɑ kɛmúŋɛ́ nɛ mɛsɔhɔ n cɑɑi mɛcɔ.
3 Mas temo que, como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim se corrompam os vossos pensamentos e se apartem da sinceridade para com Cristo.
4 Ái líkɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ mɑ. Úye yɛ̀ɛ̀ un n kɑ, un Yeesu nsímɛ́ nɔ́ rin-yóó, ḿpɑ́ linsɑ́ mmɛ̃ kɑri nɔ́ rin-yóó, un kɔ nfɑ́ɑsɔnɛ nnyinɛ nsímɛ́ nɔ́ n símisi, ḿpɑ́ linsɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ kɑni ń yɔsí, nɛ́ɛ un Nsímɛ́ Kɛcirɛ nnyinɛ nɔ́ rin-yóó, ḿpɑ́ linsɑ́ mmɛ̃ kɑni ń yɔsí, li yɛ nɛ nɔ́ risɑ́lɛ ɑni mɛsɛ nɛ mɛsɛ ŋmurɛi.
4 Porque quando aparece alguém pregando-vos outro Jesus, diferente daquele que vos temos pregado, ou se trata de receber outro espírito, diferente do que haveis recebido, ou outro evangelho, diverso do que haveis abraçado, de boa mente o aceitais.
5 Ám pɑkɑrɛ rɛ pisoi pɛ̃ kɑni nní n nyɑ́ni rɛ pitumɛ píimɑ yɛ linyinɛ nɛ́ fe.
5 Mas penso que em nada tenho sido inferior a esses eminentes apóstolos!
6 In n lɑ, ɑ́m nkpéni usímɛ́nyuwɛ píimɑ unyinɛ, ɑmɑ́ Uléécɑɑ mɛnyuwɛ ɑ́mɛ nɛ́ pɑ́rílɛ̃. Ḿpɑ́ píyei nɛ ḿpɑ́ yo kɛ́mɛɛ kɑri tíyɛsɛ ɑni lɛ̃ ceru.
6 Pois, embora eu seja de pouca eloqüência, não acontece o mesmo quanto à ciência: é o que em tudo e a cada passo vos temos manifestado.
7 Nɛ Kirisi Nsímɛ́ Kɛcirɛ nɔ́ riyóólɛ ɑ́m ihɛ́ɛ́ íkɑ pisɛ. Nɛ mɛnɛ́círɛ ricɛpisɛlɛ kɛ́ nɛ n fe kɛ́ nɔ́ rińtɑɑ́sɛ nnyɑ. Akópɛ kɑm pɛɛ lɛ̃ wɑɑ?
7 Porventura cometi alguma falta, em vos ter pregado o Evangelho de Deus gratuitamente, humilhando-me para vos exaltar?
8 Kɑḿ pɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n kɛisi, Uléécɑɑ icɑ́pinɛ icɔ yɛɛ pɛɛ nɛ́ hɛ́ɛ́lɛ. Nɛ́ fe ɑm tɛ iyɛ̃ kɑm yɑ́ɑi ɑḿ nɛ nɔ́ lɛ́ni.
8 Para vos servir, despojei outras igrejas, recebendo delas o meu sustento.
9 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑḿ pɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ ń we, íwɛ yɛ pɛɛ nɛ́ lonlɛ, ɑmɑ́ ɑ́m nɔ́ úkɑ líkɑ pisɛ. Yeesu pikɔ́ pɛɛ Mɑsetuwɑɑni-pɔ n léemɛ yɛ pɛɛ́ nɛ lɛlɛɛ m pɑ́rílɛ̃ nɛ́ kɑlɛ. Ám pɛɛ́ lɑ kɛ́ nɔ́ n nyikilɛ̃ yɑrɛ ncɔni. Nɛ kɛweesi, ɑ́m kɔ lɑ kɛ́ nɔ́ n nyikilɛ̃.
9 Estando convosco e passando alguma necessidade, não fui pesado a ninguém, porque os irmãos que vieram da Macedônia supriram o que me faltava. Em tudo me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 Kirisi nsímɛ́sei mɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ń we kɑḿ lɑ kɛ́ nɛ nɔ́ símisi rɛ: Úkɑ úu yɛ́ fe ukɛ́ Akɑyii kɛtẽ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ lirikɔkɔri nɛ́ kpu!
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, não me será tirada esta glória nas regiões de Acaia.
11 Yɑrɛ ɑ́m nɔ́ lɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ símisi nɛ́ɛ íye? Ái lɛ̃! Uléécɑɑ ricuruu yɛ nyɑ́nilɛ rɛ nɛ nɔ́ lɑlɛ!
11 E por quê?... Será por que não vos amo? Deus o sabe!
12 Lɛ̃ kɑm nkpéni nní n wɑi kɑm yɛ́ nɛ piwɑi n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃, pɛpɛɛ icée n wɛ́ɛ́si pikɛ́ nɛ rikɔ́kɔri n wɑi rɛ tɔ́ nɛ pɛ̃ pikɛi yɛ pisɛ lɛ ɑ́pi kɑpɛ lincee n yɛ̃́ nnyɑ.
12 Mas o que faço, continuarei a fazer, para cortar pela raiz todo pretexto àqueles que procuram algum pretexto para se envaidecerem e se afirmarem iguais a nós.
13 Lipite pɛ̃ ɑ́pi pitumɛ yíkíyiki. Pi pikɛikɔ́ lɛ pɛɛ n kírɑɑsɛ pin wɑi yɑrɛ pi Kirisi pitumɛ lɛ.
13 Esses tais são falsos apóstolos, operários desonestos, que se disfarçam em apóstolos de Cristo,
14 Lɛ̃ ɑ́i nkpɑ́ni lisɑ́ŋɑ linyinɛ! Setɑni ricuruu yɛ̀ɛ̀ ripɔ́lɔ́lɛ uu kírɑɑsɛ rɛ u mɛtɛ́í uleecɑɑtumɛ yíkíyiki lɛ.
14 o que não é de espantar. Pois, se o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz,
15 Lɛ̃ ɑ́i nkpɑ́ni lisɑ́ŋɑ linyinɛ rɛ upikɛikɔ́ pikɛ́ ripɔ́lɔ́ pikɛ́ kírɑɑsɛ rɛ pi Uléécɑɑ ɑsei ute pikɛikɔ́ lɛ. Amɑ́ lɛ̃ kɛ piliwɑiwɑi ɑi yɛ nɛ kɛ́tɔ ń kpu lɛɛ sɔ́nti likɛ́ nɛ pi tɛnɛ.
15 parece bem normal que seus ministros se disfarcem em ministros de justiça, cujo fim, no entanto, será segundo as suas obras.
16 Kɛ́ kɔ pimɑ́ɑ nɔ́ rikpɑ́ rɛ úkɑ úu kɑpɛ nɛ́ n nyɑ́ni yɑrɛ nɛ usɔhɔtorɛ lɛ. Nɛ́ɛ nɔn lɛ̃ nɛ́ n nyɑ́ni, ɑni mɛsɛ ŋmurɛi kɛ́ lɛ̃ n we nɛ́ɛkɛ́ kɔ nɛ lɛ̃ nnyɑ nkɑ́ripi rikɔ́kɔri n wɑi.
16 Repito: não me queiram tomar por um louco. No mínimo, aceitai-me como tal, para que também eu possa me gloriar!
17 In n lɑ lɛ̃ kɑm nní ń lɑ kɛ́ mɑɑ ɑ́i lɛ̃ kɛ Upíimɑ uú lɑ. Li nɛ́ we yɑrɛ kɛ́ rikɔ́kɔri wɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ símisi yɑrɛ usɔhɔtorɛ.
17 O que vou dizer, na certeza de poder gloriar-me, não o digo sob a inspiração do Senhor, mas como num acesso de delírio.
18 Lɛ̃ kɛ pisoi mɛyɑ̃ ɑpi nní kɛsoimuŋɛ́ nɛ rikɔ́kɔri n wɑi nnyɑ kɛ nɛ́ɛ kɔ lɑ kɛ́ rikɔ́kɔri wɑ.
18 Porque muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Nɔ́rinɛ́cúruu nɔn kɔ nɛ mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ mɑ́, ɑmɑ́ nɔ yɛ kɔ pɛɛ piníri nɛ n kɑhɑrilɛ.
19 Vós, sendo homens sensatos, suportais de boa mente os loucos...
20 Nɔ yɛ n kɑhɑrilɛ ɑpi ilɑ́si nɔ́ tini ɑpi nɔ́linɛ́kɔ́ le, ɑpi nɔ́linɛ́kɔ́ nɔ́ yɔ́su, ɑpi kɛcɑ́ɑ́ nɔ́ nyɑ́nɛi ɑpi sipɛsɛ nɔ́ túúni.
20 Sim, tolerais a quem vos escraviza, a quem vos devora, a quem vos faz violência, a quem vos trata com orgulho, a quem vos dá no rosto.
21 Li isɛi nɛ́ welɛ kɛ́ nɛ ḿ mɑɑ rɛ tɔ rinɑ́rɛi mɑ́lɛ. Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, nɛ nkpéni símisilɛ yɑrɛ usɔhɔtorɛ rɛ lɛ̃ kɛ picɔ ɑpí nɛ rikɔ́kɔri n wɑi kɛ nɛ́ɛ kɔ fenɛ kɛ́ nɛ rikɔ́kɔri wɑ.
21 Sinto vergonha de o dizer; temos mostrado demasiada fraqueza... Entretanto, de tudo aquilo de que outrem se ufana {falo como um insensato}, disto também eu me ufano.
22 Nɛ́ntɛ lipite pɛɛ Pi-Epiree lɛ nɛ́ɛn kɔ U-Epiree? Nɛ́ntɛ pi Isirɑyɛɛli pikɔ́ lɛ̃ nɛ́ɛn kɔ Isirɑyɛɛli ukɔ́? Nɛ́ntɛ pi Apirɑhɑm pipirɛ̃ lɛ nɛ́ɛn kɔ Apirɑhɑm kɛpirɛ̃?
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu.
23 Nɛ́ntɛ pi Kirisi pikɛikɔ́ lɛ? Kɛ́ nkpéni símisi yɑrɛ li nɛ́ pɑnsɛlɛnlɛ: Nɛ̃́ nɛ Kirisi ukɛikɔ́ lɛ nɛn pi fe. Li we rɛ nɛ kɛisilɛ ɑm pi feriyɛ. Pi mɛsɛ́rɛ ɑkpɑnii nɛ́ wɑilɛ ɑi pi feriyɛ. Nɛ ipépi yɛnlɛ ńsɔnɛ ɑm pi feriyɛ, ɑm kɔ mɛyíkíyiki mɛsɛ́rɛ nkpɔ hɛirɛntɛ.
23 São ministros de Cristo? Falo como menos sábio: eu, ainda mais. Muito mais pelos trabalhos, muito mais pelos cárceres, pelos açoites sem medida. Muitas vezes vi a morte de perto.
24 Mɛpehẽ mɛnupũ kɛ Pisuifi ɑpi nɛ́ kɑ́ii. Mɛsɛ ɑ́mɛ we ɑfɛɛnɑ kɑpi yɛ ḿpɑ́ mɛ́kɑii mɛ́ye kɛ́mɛɛ isɛ́í nɛ́ súúkɛɛ.
24 Cinco vezes recebi dos judeus os quarenta açoites menos um.
25 Mɛpehẽ mɛtɑɑni kɛ Rɔm pikɔ́ ɑpí nɛ nsɛ́í nɛ́ kɑ́ii. Mɛsɛ kɑpi ɑpɑrɛ nɛ́ tɑpisi rɛ kɛ́ kpu. Mɛtɑɑni kɛ míni ɑmɛ kurɔ́ninɔi rimí, ɑm míni-i tonɛ kɛtúŋɛ́ nɛ kɛsinɛ nnɛ́í.
25 Três vezes fui flagelado com varas. Uma vez apedrejado. Três vezes naufraguei, uma noite e um dia passei no abismo.
26 Nɛ inɛ́cée kului kɛ́mɛɛ ikói nɛ míni nɛ piyɑɑ nɛ pinɛ́yucɔ Pisuifi nɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ nnyɑ nkpɔ hɛirɛntɛlɛ. Nɛ ɑyu nɛ ɑcɛsi kɛcɔpɛ nkpɔ hɛirɛntɛlɛ, ɑm kɔ mínimɑɑ kɛ́mɛɛ nɛ pɛpɛɛ n kpɑ́rɑ́lɛ̃ tɛ Kirisi kɑpi tíkilɛ̃ ɑnipɛ-i nkpɔ hɛirɛntɛ.
26 Viagens sem conta, exposto a perigos nos rios, perigos de salteadores, perigos da parte de meus concidadãos, perigos da parte dos pagãos, perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, perigos entre falsos irmãos!
27 Nɛ pikɛi pɑpɛ-pɑpɛ wɑlɛ ɑm kɔ íwɛ píimɑ yɛnu. Mɛsɛ́rɛ kɛ nnɔni ńn yɛ nɛ́ tu, nkṹ nɛ nnírɛ nn nɛ́ wɑi, ɑm yɛ ɑnɔ́ɔ pɑɑsi ɑ́m lɑ, nnyiyɛ nn nɛ́ loni ɑm ilũ pɑɑ kɛ́ tɑ̃.
27 Trabalhos e fadigas, repetidas vigílias, com fome e sede, freqüentes jejuns, frio e nudez!
28 Nɛ kɔ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye Uléécɑɑ icɑ́pinɛ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ músulɛ. Ám nkpɑ́ni lɑ kɛ́ nnɛ́cɔ́ŋ mmɛ̃ pɔ̃́ tinɔɔ mɑɑ.
28 Além de outras coisas, a minha preocupação cotidiana, a solicitude por todas as igrejas!
29 Úye un tinɑ́rɛi rinyinɛ m mɑ́, nɛ̃́ nɛ kɔ pɑnsɛlɛ unɑ́rɛi. Úye un ɑkópɛ n wɑ, li yɛ rinɛ́pɔ́ɔ cɑɑisɛlɛ.
29 Quem é fraco, que eu não seja fraco? Quem sofre escândalo, que eu não me consuma de dor?
30 Lin n we rɛ usoi ukɛ́ rikɔ́kɔri wɑ, tinɛ́nɑ́rɛi kɛ nɛ́ɛ nɛ rikɔ́kɔri wɑinɛ.
30 Se for preciso que a gente se glorie, eu me gloriarei na minha fraqueza.
31 Upíimɑ Yeesu usɑɑ Uléécɑɑ yɛ nyulɛ rɛ ɑ́m kirɑɑsɛ. Uyɛɛ ḿpɑ́ píyei ipɑkɑrɛ te.
31 Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito pelos séculos, sabe que não minto.
32 Kɑḿ pɛɛ Tɑmɑɑsi kuyu-i ń we, uyɔ́ɔpi píimɑ Aretɑsi yɛ pɛɛ unyinɛ kuyu iwɛ́ɛ́sɛ tinlɛ, uyɛ̃ uu pɛɛ pisoi kuyu sipoo-i tɑ́pɑɑsɛ rɛ pikɛ́ nɛ́ tĩ́.
32 Em Damasco, o governador do rei Aretas mandou guardar a cidade dos damascenos para me prender.
33 Amɑ́ pinyinɛ ɑpi nɛ́ kpísi ɑpi mɛnɛ́rɛ mɛnyinɛ-i wɑi ɑpí nɛ mmɛlɛ kupolɛ kɛpirɛ-mɛ̃ súisɛpɔ ɑḿ nɛ uɑnipɛ-i ŋmɛ́hɛrɛɛ.
33 Mas, dentro de um cesto, desceram-me por uma janela ao longo da muralha, e assim escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.