2 Coríntios 11
Sola NT (SOY_SIM) vs ARC
1 Hói pinɛ́kɔ́! Ani n kɑhɑri ɑní nɛ nɛ́ kóm, ḿpɑ́ nɛn n wɑi yɑrɛ isɔhɔ kɑm tóri. Ani nɛ nɛ́ n kɑhɑri.
1 Tomara que me suportásseis um pouco na minha loucura! Suportai-me, porém, ainda.
2 Nɛ nɔ́kɛnɛ́cɑ́ɑ́ ilɑ́ɑrɔ yɛɛ Uléécɑɑ kɛ́mɛɛ n léeri wɑilɛ. Nɔ we yɑrɛ ukpére yɛɛ úu utisi n nyu un kɔ kpɑ̃́iilɛ̃ kɑm utisi usɛ kóló ń félei. Utisi uyɛɛ nní Kirisi ŋmɑɑ.
2 Porque estou zeloso de vós com zelo de Deus; porque vos tenho preparado para vos apresentar como uma virgem pura a um marido, a saber, a Cristo.
3 Amɑ́ iwɑmɛ yɛ nɛ́ welɛ rɛ nɔ́kɛnɛ́múŋɛ́ yɛ́ cɑɑi ɑni Kirisi nɛ kɛtɑɑ wɑi, ɑni kɛfɑ kɛsɛ nɛ pitíki u yɑ́ yɑrɛ kɛ iwɑ́ɑ ii Ɛfɑ kɛmúŋɛ́ nɛ mɛsɔhɔ n cɑɑi mɛcɔ.
3 Mas temo que, assim como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim também sejam de alguma sorte corrompidos os vossos sentidos e se apartem da simplicidade que há em Cristo.
4 Ái líkɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ mɑ. Úye yɛ̀ɛ̀ un n kɑ, un Yeesu nsímɛ́ nɔ́ rin-yóó, ḿpɑ́ linsɑ́ mmɛ̃ kɑri nɔ́ rin-yóó, un kɔ nfɑ́ɑsɔnɛ nnyinɛ nsímɛ́ nɔ́ n símisi, ḿpɑ́ linsɑ́ Nfɑ́ɑsɔnɛ kɑni ń yɔsí, nɛ́ɛ un Nsímɛ́ Kɛcirɛ nnyinɛ nɔ́ rin-yóó, ḿpɑ́ linsɑ́ mmɛ̃ kɑni ń yɔsí, li yɛ nɛ nɔ́ risɑ́lɛ ɑni mɛsɛ nɛ mɛsɛ ŋmurɛi.
4 Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não abraçastes, com razão o sofrereis.
5 Ám pɑkɑrɛ rɛ pisoi pɛ̃ kɑni nní n nyɑ́ni rɛ pitumɛ píimɑ yɛ linyinɛ nɛ́ fe.
5 Porque penso que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos.
6 In n lɑ, ɑ́m nkpéni usímɛ́nyuwɛ píimɑ unyinɛ, ɑmɑ́ Uléécɑɑ mɛnyuwɛ ɑ́mɛ nɛ́ pɑ́rílɛ̃. Ḿpɑ́ píyei nɛ ḿpɑ́ yo kɛ́mɛɛ kɑri tíyɛsɛ ɑni lɛ̃ ceru.
6 E, se sou rude na palavra, não o sou, contudo, na ciência; mas já em tudo nos temos feito conhecer totalmente entre vós.
7 Nɛ Kirisi Nsímɛ́ Kɛcirɛ nɔ́ riyóólɛ ɑ́m ihɛ́ɛ́ íkɑ pisɛ. Nɛ mɛnɛ́círɛ ricɛpisɛlɛ kɛ́ nɛ n fe kɛ́ nɔ́ rińtɑɑ́sɛ nnyɑ. Akópɛ kɑm pɛɛ lɛ̃ wɑɑ?
7 Pequei, porventura, humilhando-me a mim mesmo, para que vós fôsseis exaltados, porque de graça vos anunciei o evangelho de Deus?
8 Kɑḿ pɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n kɛisi, Uléécɑɑ icɑ́pinɛ icɔ yɛɛ pɛɛ nɛ́ hɛ́ɛ́lɛ. Nɛ́ fe ɑm tɛ iyɛ̃ kɑm yɑ́ɑi ɑḿ nɛ nɔ́ lɛ́ni.
8 Outras igrejas despojei eu para vos servir, recebendo delas salário; e, quando estava presente convosco e tinha necessidade, a ninguém fui pesado.
9 Kumúŋɛ́ kpɛ-i kɑḿ pɛɛ nɔ́kɛnɛ́mɛɛ ń we, íwɛ yɛ pɛɛ nɛ́ lonlɛ, ɑmɑ́ ɑ́m nɔ́ úkɑ líkɑ pisɛ. Yeesu pikɔ́ pɛɛ Mɑsetuwɑɑni-pɔ n léemɛ yɛ pɛɛ́ nɛ lɛlɛɛ m pɑ́rílɛ̃ nɛ́ kɑlɛ. Ám pɛɛ́ lɑ kɛ́ nɔ́ n nyikilɛ̃ yɑrɛ ncɔni. Nɛ kɛweesi, ɑ́m kɔ lɑ kɛ́ nɔ́ n nyikilɛ̃.
9 Porque os irmãos que vieram da Macedônia supriram a minha necessidade; e em tudo me guardei de vos ser pesado e ainda me guardarei.
10 Kirisi nsímɛ́sei mɛɛ kɛnɛ́mɛɛ ń we kɑḿ lɑ kɛ́ nɛ nɔ́ símisi rɛ: Úkɑ úu yɛ́ fe ukɛ́ Akɑyii kɛtẽ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ lirikɔkɔri nɛ́ kpu!
10 Como a verdade de Cristo está em mim, esta glória não me será impedida nas regiões da Acaia.
11 Yɑrɛ ɑ́m nɔ́ lɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ símisi nɛ́ɛ íye? Ái lɛ̃! Uléécɑɑ ricuruu yɛ nyɑ́nilɛ rɛ nɛ nɔ́ lɑlɛ!
11 Por quê? Porque vos não amo? Deus o sabe.
12 Lɛ̃ kɑm nkpéni nní n wɑi kɑm yɛ́ nɛ piwɑi n ŋmɔ́ɔ́púlɛ̃, pɛpɛɛ icée n wɛ́ɛ́si pikɛ́ nɛ rikɔ́kɔri n wɑi rɛ tɔ́ nɛ pɛ̃ pikɛi yɛ pisɛ lɛ ɑ́pi kɑpɛ lincee n yɛ̃́ nnyɑ.
12 Mas o que eu faço o farei para cortar ocasião aos que buscam ocasião, a fim de que, naquilo em que se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 Lipite pɛ̃ ɑ́pi pitumɛ yíkíyiki. Pi pikɛikɔ́ lɛ pɛɛ n kírɑɑsɛ pin wɑi yɑrɛ pi Kirisi pitumɛ lɛ.
13 Porque tais falsos apóstolos são obreiros fraudulentos, transfigurando-se em apóstolos de Cristo.
14 Lɛ̃ ɑ́i nkpɑ́ni lisɑ́ŋɑ linyinɛ! Setɑni ricuruu yɛ̀ɛ̀ ripɔ́lɔ́lɛ uu kírɑɑsɛ rɛ u mɛtɛ́í uleecɑɑtumɛ yíkíyiki lɛ.
14 E não é maravilha, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.
15 Lɛ̃ ɑ́i nkpɑ́ni lisɑ́ŋɑ linyinɛ rɛ upikɛikɔ́ pikɛ́ ripɔ́lɔ́ pikɛ́ kírɑɑsɛ rɛ pi Uléécɑɑ ɑsei ute pikɛikɔ́ lɛ. Amɑ́ lɛ̃ kɛ piliwɑiwɑi ɑi yɛ nɛ kɛ́tɔ ń kpu lɛɛ sɔ́nti likɛ́ nɛ pi tɛnɛ.
15 Não é muito, pois, que os seus ministros se transfigurem em ministros da justiça; o fim dos quais será conforme as suas obras.
16 Kɛ́ kɔ pimɑ́ɑ nɔ́ rikpɑ́ rɛ úkɑ úu kɑpɛ nɛ́ n nyɑ́ni yɑrɛ nɛ usɔhɔtorɛ lɛ. Nɛ́ɛ nɔn lɛ̃ nɛ́ n nyɑ́ni, ɑni mɛsɛ ŋmurɛi kɛ́ lɛ̃ n we nɛ́ɛkɛ́ kɔ nɛ lɛ̃ nnyɑ nkɑ́ripi rikɔ́kɔri n wɑi.
16 Outra vez digo: ninguém me julgue insensato ou, então, recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.
17 In n lɑ lɛ̃ kɑm nní ń lɑ kɛ́ mɑɑ ɑ́i lɛ̃ kɛ Upíimɑ uú lɑ. Li nɛ́ we yɑrɛ kɛ́ rikɔ́kɔri wɑ nnyɑ kɑm lɛ̃ símisi yɑrɛ usɔhɔtorɛ.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas, como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.
18 Lɛ̃ kɛ pisoi mɛyɑ̃ ɑpi nní kɛsoimuŋɛ́ nɛ rikɔ́kɔri n wɑi nnyɑ kɛ nɛ́ɛ kɔ lɑ kɛ́ rikɔ́kɔri wɑ.
18 Pois que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 Nɔ́rinɛ́cúruu nɔn kɔ nɛ mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ mɑ́, ɑmɑ́ nɔ yɛ kɔ pɛɛ piníri nɛ n kɑhɑrilɛ.
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Nɔ yɛ n kɑhɑrilɛ ɑpi ilɑ́si nɔ́ tini ɑpi nɔ́linɛ́kɔ́ le, ɑpi nɔ́linɛ́kɔ́ nɔ́ yɔ́su, ɑpi kɛcɑ́ɑ́ nɔ́ nyɑ́nɛi ɑpi sipɛsɛ nɔ́ túúni.
20 Pois sois sofredores, se alguém vos põe em servidão, se alguém vos devora, se alguém vos apanha, se alguém se exalta, se alguém vos fere no rosto.
21 Li isɛi nɛ́ welɛ kɛ́ nɛ ḿ mɑɑ rɛ tɔ rinɑ́rɛi mɑ́lɛ. Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, nɛ nkpéni símisilɛ yɑrɛ usɔhɔtorɛ rɛ lɛ̃ kɛ picɔ ɑpí nɛ rikɔ́kɔri n wɑi kɛ nɛ́ɛ kɔ fenɛ kɛ́ nɛ rikɔ́kɔri wɑ.
21 Envergonhado o digo, como se nós fôssemos fracos, mas, no que qualquer tem ousadia (com insensatez falo), também eu tenho ousadia.
22 Nɛ́ntɛ lipite pɛɛ Pi-Epiree lɛ nɛ́ɛn kɔ U-Epiree? Nɛ́ntɛ pi Isirɑyɛɛli pikɔ́ lɛ̃ nɛ́ɛn kɔ Isirɑyɛɛli ukɔ́? Nɛ́ntɛ pi Apirɑhɑm pipirɛ̃ lɛ nɛ́ɛn kɔ Apirɑhɑm kɛpirɛ̃?
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu. São descendência de Abraão? Também eu.
23 Nɛ́ntɛ pi Kirisi pikɛikɔ́ lɛ? Kɛ́ nkpéni símisi yɑrɛ li nɛ́ pɑnsɛlɛnlɛ: Nɛ̃́ nɛ Kirisi ukɛikɔ́ lɛ nɛn pi fe. Li we rɛ nɛ kɛisilɛ ɑm pi feriyɛ. Pi mɛsɛ́rɛ ɑkpɑnii nɛ́ wɑilɛ ɑi pi feriyɛ. Nɛ ipépi yɛnlɛ ńsɔnɛ ɑm pi feriyɛ, ɑm kɔ mɛyíkíyiki mɛsɛ́rɛ nkpɔ hɛirɛntɛ.
23 São ministros de Cristo? (Falo como fora de mim.) Eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; em açoites, mais do que eles; em prisões, muito mais; em perigo de morte, muitas vezes.
24 Mɛpehẽ mɛnupũ kɛ Pisuifi ɑpi nɛ́ kɑ́ii. Mɛsɛ ɑ́mɛ we ɑfɛɛnɑ kɑpi yɛ ḿpɑ́ mɛ́kɑii mɛ́ye kɛ́mɛɛ isɛ́í nɛ́ súúkɛɛ.
24 Recebi dos judeus cinco quarentenas de açoites menos um;
25 Mɛpehẽ mɛtɑɑni kɛ Rɔm pikɔ́ ɑpí nɛ nsɛ́í nɛ́ kɑ́ii. Mɛsɛ kɑpi ɑpɑrɛ nɛ́ tɑpisi rɛ kɛ́ kpu. Mɛtɑɑni kɛ míni ɑmɛ kurɔ́ninɔi rimí, ɑm míni-i tonɛ kɛtúŋɛ́ nɛ kɛsinɛ nnɛ́í.
25 três vezes fui açoitado com varas, uma vez fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei no abismo;
26 Nɛ inɛ́cée kului kɛ́mɛɛ ikói nɛ míni nɛ piyɑɑ nɛ pinɛ́yucɔ Pisuifi nɛ mpuri sɑnɛ pikɔ́ nnyɑ nkpɔ hɛirɛntɛlɛ. Nɛ ɑyu nɛ ɑcɛsi kɛcɔpɛ nkpɔ hɛirɛntɛlɛ, ɑm kɔ mínimɑɑ kɛ́mɛɛ nɛ pɛpɛɛ n kpɑ́rɑ́lɛ̃ tɛ Kirisi kɑpi tíkilɛ̃ ɑnipɛ-i nkpɔ hɛirɛntɛ.
26 em viagens, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos dos da minha nação, em perigos dos gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;
27 Nɛ pikɛi pɑpɛ-pɑpɛ wɑlɛ ɑm kɔ íwɛ píimɑ yɛnu. Mɛsɛ́rɛ kɛ nnɔni ńn yɛ nɛ́ tu, nkṹ nɛ nnírɛ nn nɛ́ wɑi, ɑm yɛ ɑnɔ́ɔ pɑɑsi ɑ́m lɑ, nnyiyɛ nn nɛ́ loni ɑm ilũ pɑɑ kɛ́ tɑ̃.
27 em trabalhos e fadiga, em vigílias, muitas vezes, em fome e sede, em jejum, muitas vezes, em frio e nudez.
28 Nɛ kɔ ḿpɑ́ kɛyɑ́ɑ kɛ́ye Uléécɑɑ icɑ́pinɛ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ músulɛ. Ám nkpɑ́ni lɑ kɛ́ nnɛ́cɔ́ŋ mmɛ̃ pɔ̃́ tinɔɔ mɑɑ.
28 Além das coisas exteriores, me oprime cada dia o cuidado de todas as igrejas.
29 Úye un tinɑ́rɛi rinyinɛ m mɑ́, nɛ̃́ nɛ kɔ pɑnsɛlɛ unɑ́rɛi. Úye un ɑkópɛ n wɑ, li yɛ rinɛ́pɔ́ɔ cɑɑisɛlɛ.
29 Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não me abrase?
30 Lin n we rɛ usoi ukɛ́ rikɔ́kɔri wɑ, tinɛ́nɑ́rɛi kɛ nɛ́ɛ nɛ rikɔ́kɔri wɑinɛ.
30 Se convém gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Upíimɑ Yeesu usɑɑ Uléécɑɑ yɛ nyulɛ rɛ ɑ́m kirɑɑsɛ. Uyɛɛ ḿpɑ́ píyei ipɑkɑrɛ te.
31 O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 Kɑḿ pɛɛ Tɑmɑɑsi kuyu-i ń we, uyɔ́ɔpi píimɑ Aretɑsi yɛ pɛɛ unyinɛ kuyu iwɛ́ɛ́sɛ tinlɛ, uyɛ̃ uu pɛɛ pisoi kuyu sipoo-i tɑ́pɑɑsɛ rɛ pikɛ́ nɛ́ tĩ́.
32 Em Damasco, o que governava sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade dos damascenos, para me prenderem,
33 Amɑ́ pinyinɛ ɑpi nɛ́ kpísi ɑpi mɛnɛ́rɛ mɛnyinɛ-i wɑi ɑpí nɛ mmɛlɛ kupolɛ kɛpirɛ-mɛ̃ súisɛpɔ ɑḿ nɛ uɑnipɛ-i ŋmɛ́hɛrɛɛ.
33 e fui descido num cesto por uma janela da muralha; e assim escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.