2 Coríntios 10
Sola NT (SOY_SIM) vs ARIB
1 Nɛ́ɛ Pɔɔli, nɛ̃́ kɑpi n tee rɛ nɛ yɛ nɛn nɔ́kɛnɛ́kúrí n we ɑm nɔ́inɛ́nípɛɛ n wuru, nɛn kɛtɑɑ-pɔ n we, ɑm nɔ́ n sɛnkɛɛ, nɛ lɑ kɛ́ rinɛ́cúruu nɛ Kirisi nnɑrɛ nɛ umɛwɑi sɔnɛ ritiki kɛ́ nɛ nɔ́ pisɛ rɛ:
1 Ora eu mesmo, Paulo, vos rogo pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas quando ausente, ousado para convosco;
2 Áni kɑpɛ tíyɛ, nɛn kumúŋɛ́ kúye-i nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ n hɑpɔ kɛ́ nɔ́ sɛnkɛɛ. Nɛ lɑ rɛ nɛn hɑ n hɑpɔ, kɛ́ pɛpɛɛ m músu rɛ kɛsoimuŋɛ́ kɑrí nɛ pirɔ́kɛi wɑi nɛ kɛ́yu pɑpisi.
2 sim, eu vos rogo que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar, com confiança, da ousadia que espero ter para com alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Tɔ pɛɛ mɛsei sisoipipi lɛ, ɑmɑ́ ɑ́i kɛsoimuŋɛ́ ɑtɔpi ɑcɔ kɑri tɔpu.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne,
4 Ái sisoipipi itɔpilũ kɛ tɔ́ɔ nɛ ɑrɔ́tɔpi wɑi, ɑmɑ́ itɔpilũ yɛɛ m pɑ́ɑ́pú in Uléécɑɑ-i léeri kɑrí nɛ tɔpu. I yɛ felɛ ii Uléécɑɑ pilɑɑrɔ imɛlɛ lɑ́uli. Iyɛ̃ kɑri yɛ nɛ sinɔ́ɔmɛtɑhɑi pɛpirɛntɛ.
4 pois as armas da nossa milícia não são carnais, mas poderosas em Deus, para demolição de fortalezas;
5 Iyɛ̃ kɑri yɛ kɔ nɛ lɛ̃ nnɛ́í lɛɛ ríyu n wɛ́ɛ́si, lin limɛcirɛ síkɑlɛ̃ lin nɛ ncée tɑ́pɑɑlɛ̃ tɛ pisoi ɑ́pi kɑpɛ Uléécɑɑ céri pɛpirɛntɛ. Tɔ yɛ pisoi simúŋɛ́ cɔ́piilɛ, ɑri tíyɛsɛ ɑpi Kirisi m pɑkɑrɛlɛ̃.
5 derribando raciocínios e todo baluarte que se ergue contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência a Cristo;
6 Tɔ mɛrɔ́círɛ picɑ́pinɛ mɑsilɛ tɔkɛ́ pipɑkɑrɛcirɛ́ kutu ripɑsɑ, nɔn píyei m pɑkɑrɛ nɛ kɛ́tɔ-pɔ.
6 e estando prontos para vingar toda desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 Ani ḿpɑ́ yo mɛwee ripɑí. In tɛ nɔ́kɛnɛ́cɔpɛ unyinɛ yɛ yɛ̃ tɛ u mɛsei Kirisi ukɔ́ lɛ, ukɛ́ céri rɛ tɔ̃́ nɛ kɔ umɛcɔ Kirisi pikɔ́ lɛ.
7 Olhais para as coisas segundo a aparência. Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo, que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Ḿpɑ́ nɛn ńnɑŋɛ mmɛ̃ kɛ Upíimɑ uu nɛ́ n hɛ nɛ rikɔ́kɔri piwɑi nkɑ́ripi n tɔ́ŋsɛ, isɛi íi nɛ́ wɑinɛ. Li we rɛ u rɔ́ n hɛlɛ rɛ tɔkɛ́ nɛ nɔ́ lɛ̃́ nɔkɛ́ nɛ Uléécɑɑ ncee kɛ́mɛɛ pɑpisi. Ái pikópɛ kɑri nɔ́ lɑ.
8 Pois, ainda que eu me glorie um tanto mais da nossa autoridade, a qual o Senhor nos deu para edificação, e não para vossa destruição, não me envergonharei;
9 Ám lɑ likɛ́ n we yɑrɛ nɛ nɛ ɑnɛ́tɛlɛ́ nɔ́ nɑ́rɑɑsɛntɛlɛ.
9 para que eu não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 Pinyinɛ yɛ símɑɑnkɛɛ rɛ nɛ̃́ Pɔɔli ɑtɛlɛ́ kɑm yɛ n wɔ́i nsímɛ́ yɛ ḿpɑpɛ nɛ itisi tɔsilɛ, ɑmɑ́ nɛn pikɛkúrí n we, ɑm pɑnsɛ unɑ́rɛi nnɛ́nɔ́ɔsimɛ́ ńn kɔ pɛɛ́ mulú.
10 Porque eles dizem: As cartas dele são graves e fortes, mas a sua presença corporal é fraca, e a sua palavra desprezível.
11 Uyɛɛ nní lɛ̃ n símisi ukɛ́ nsɛ kõ ńsɔnɛ rɛ: Lɛ̃ kɑri kɛtɑɑ-pɔ ń we tɔn nɛ ɑrɔ́tɛlɛ́ wɔ́lu, nɛ lɛ̃ kɑri yɛ́ hɑ nɔ́kɛnɛ́kúrí ń we tɔn wɑi yɛ sɑ́lɛ.
11 Considere o tal isto, que, quais somos no falar por cartas, estando ausentes, tais seremos também no fazer, estando presentes,
12 Ári kɑ́ipi tɔ́ nɛ pɛpɛɛ ɑ́pi yɛ pimɛcirɛ nnyɑ́ɑ̃ n yekei tɔkɛ́ n sɑ́, ɑ́ri kɔ lɑ tɔkɛ́ mɛrɔ́círɛ nɛ pi múŋɛisɛnɛ. Pi pikɛmúŋɛ́ cirɛ mɑ́lɛ kɑpí nɛ pimɛcirɛ m músu, pin kei pɑílɛ̃ pin nɛ pimɛcirɛ picɔ múŋɛisɛnɛ. Pi piníri lɛ.
12 pois não ousamos contar-nos, ou comparar-nos com alguns, que se louvam a si mesmos; mas estes, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, estão sem entendimento.
13 In tɔ́ɔ, ɑ́ri mɛ́woo rikɔ́kɔri wɑi likɛ́ hɑ nɛ sítɔ sinyinɛ rifɑɑu. Kɛ Uléécɑɑ uu nɔ́kɛnɛ́mɛɛ pikɛi rɔ́ n forii, u pisitɔ rɔ́ nyísɛlɛ. Sɛsɛɛ kɛrɔ́múŋɛ́ kɑri n kpísinɛ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas conforme o padrão da medida que Deus nos designou para chegarmos mesmo até vós;
14 Nɔ kei kɑri yɛ́ nɛ pirɔ́kɛi n tu kɛ́mɛɛ́ welɛ. Lɛ̃ nnyɑ kɑri pifoí nɔ́kɛnɛ́mɛɛ́ nɛ Kirisi Nsímɛ́ n hɑ́pɔ, ɑ́ri pikɛi kɛ Uléécɑɑ uu rɔ́ n forii kɛtɔ rifɑɑu.
14 porque não nos estendemos além do que convém, como se não chegássemos a vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo,
15 Tɔ̃́, ɑ́ri picɔ pikɛi kɑpi nɔ́kɛnɛ́mɛɛ n wɑ nɛ mɛ́woo rikɔ́kɔri wɑi. Tɔ̃́ nɛ músulɛ ricuruu rɛ nɔ́nnɛ́fɑtɛnɛ yɛ́ mɛyɑ̃́ wɑ, tɔ́ɔ kɔ fe ɑri kɛisi ɑi lɛ̃ tɔ́su ɑ́i nɛ kɛ́yu n sĩ. Amɑ́ ɑ́ri yɛ́ wɑ likɛ́ pikɛi pɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu rɔ́ n forii sitɔ rifɑɑu.
15 não nos gloriando além da medida em trabalhos alheios; antes tendo esperança de que, à proporção que cresce a vossa fé, seremos nós cada vez mais engrandecidos entre vós, conforme a nossa medida,
16 Limɛmɑ́ɑ́ kɑri yɛ́ pɛɛ fe ɑrí hɑ sitẽ sɛɛ nɛ kɛtɑɑ nɔ́ ń we kɛ́mɛɛ́ Nsímɛ́ Kɛcirɛ yóó. Ári lɑ tɔkɛ́ ɑyu nyɛ-i kɛ picɔ ɑpi pipikɛi n wɑ kɛ́mɛɛ kɛisi tɔkɛ́ pɛɛ pipikɛi kɑpi piwɑi ḿ mɑsí nnyɑ rikɔ́kɔri n wɑi.
16 para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós, e não em campo de outrem, para não nos gloriarmos no que estava já preparado.
17 Úye un n lɑ ukɛ́ umɛcirɛ ritɑɑ́sɛ, ukɛ́ lɛ̃ kɛ Upíimɑ uu n wɑ nnyɑ umɛcirɛ ritɑɑ́sɛ.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Li we rɛ ɑ́i nkó yɛɛ umɛcirɛ m pɑkɑrɛntɛ yɛɛ Upíimɑ kɛ́mɛɛ ríyu mɑ́, ɑmɑ́ nkó kɛ Upíimɑ uu m pɑkɑrɛntɛ yɛɛ ríyu mɑ́.
18 Porque não é aprovado aquele que se recomenda a si mesmo, mas sim aquele a quem o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.