Êxodo 12
Magtubu dənə̂ Mãr̰ĩ (SOR) vs ARIB
1 Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ waygɨ nə Moyis day gɨ Arõ gwale mana gɨ sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə ba da:
1 Ora, o Senhor falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 «Duru gɨ ka di, ha ꞌya i duru dan gɨ dɨrɨn̰ nə piiyə gɨnə aliya duwa.
2 Este mês será para vós o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 Hana waynagɨ chamrang nə Israyel pad dayyə da: Duru gɨ ka di ꞌwoo duwa gɨ mwaj lə da, nare ciri day dwar̰ɨ lə bá bá da, gɨ yɨnə gəgɨr̰ɨn̰ gɨ dwe, bədə kaw, gwa gɨ dwe bá bá.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Ao décimo dia deste mês tomará cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Me nare nə dam kɨrə mɨn di gɨr̰ɨnə nyamna wama gɨ gəgɨr̰ɨn̰ di bam pad bədə da, kalgɨ gɨ ɓamarna daa gɨ woni ciri day bɨdɨ nə dam tuləgɨ lə ib. Me gɨ yarna gɨr̰ə day di le do, me gɨ ɓɨr̰ɨn̰ə gəgɨr̰ɨn̰ labaa gwa di gɨ ha nyamagɨ wama cherni dayyə bá bá di sɨn̰.
4 Mas se a família for pequena demais para um cordeiro, tomá-lo-á juntamente com o vizinho mais próximo de sua casa, conforme o número de almas; conforme ao comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 Anə ha ɓɨr̰ə i gəgɨr̰ɨn̰ labaa gwa gaba aliya mɨn gɨ mani nə àcn̰e hin̰e kaw ilə sɨwə bədə.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem defeito, macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras,
6 Anə ha gama gəgɨr̰ɨn̰je di bɨraa wála gɨ mwaj dii wodɨ gɨnə duru gɨ ta di duwa lə. Me wála gɨ ta lə di, dawa ɗwanda dɨra lə da, ꞌyeni nare nə Israyel pad dannə ciri dan dwar̰ɨ lə bá bá da, anə ha kundɨbə gəgɨr̰ɨn̰je di.
6 e o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; e toda a assembléia da congregação de Israel o matará à tardinha:
7 Anə dara kundɨbə da, anə ha ꞌwoo bare daa me, ciri dɨ anə ha wama kabni di lə dwar̰ɨ lə bá bá da, anə ha ɗagda bare di kululi bɨdəgɨ nə icheyə daa me tulɨn̰yə tulɨn̰yə me ca.
7 Tomarão do sangue, e pô-lo-ão em ambos os umbrais e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 Kabni di, anə ha wagdawe me, anə ha wamaw gɨ changa dɨ ta lə di dog, gɨ mapa gɨ dɨban musbu me, gɨ mani bajɨragɨ nə ɗan̰e me ca.
8 E naquela noite comerão a carne assada ao fogo, com pães ázimos; com ervas amargosas a comerão.
9 Anə ha wama kabni di gɨ bɨ̀ra bədə me, anə ha hangdaw bədə me ca. Me anə ha wagdawe duwa lə gɨ nə gɨdaw me, dɨw me, nudəw me pad.
9 Não comereis dele cru, nem cozido em água, mas sim assado ao fogo; a sua cabeça com as suas pernas e com a sua fressura.
10 Anə ha kala kabni di wála daa hin̰e bədə bɨr̰ɨn̰, me walna daa sanga da, anə ha uləw i bam.
10 Nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimá-lo-eis no fogo.
11 Mana gɨ anə dara wama da, magdɨna wamdang daa me, hurbɨna gɨbande dan gɨdɨrangə me, layna cilangde dan ɨsɨrangə me. Kal anə wom ꞌyen̰ bam kaláng dara bɨr̰ɨn̰yə hára. Ha ꞌya i sii ꞌywala gɨnə kɨrara gɨ daa kwaynaniyə gaba àsan ɨndi Gaba dama gɨ dɨrən bɨr̰ɨn̰ sumi gɨ ꞌwaga dɨnnə.
11 Assim pois o comereis: Os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a páscoa do Senhor.
12 Changa dɨ laba lə da, nə ha jàa sɨn̰a dɨ Ejibtɨ dɨdə. Me nə ha ꞌyáa dine nə man̰jɨli bam pad me nə ha ꞌyáa mani nə paga dɨndɨragɨ nə gɨ yə̀gɨ dɨrɨn̰ nə piiyə bam pad me ca. I yande di me nə ha agɨ nɨm gɨ domde nə sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə pad sariya dɨ wome nan̰ me ca. Ɨndi di, nə i Aba dama gɨ dɨrən bɨr̰ɨn̰.
12 Porque naquela noite passarei pela terra do Egito, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto dos homens como dos animais; e sobre todos os deuses do Egito executarei juízos; eu sou o Senhor.
13 Nə ha jàa sɨn̰a dɨ Ejibtɨ dɨdə dara àsagɨ gɨ nare dɨra wamani. Me ꞌyeni da, bare di ha ꞌya i mani woni gɨlə ciri dɨ anə dam lə di. Mana gɨ nə dara yara bare gɨ ta di mwom da, nə ha cilangang daa. Wamani gɨ ta di ha àlang bədə.
13 Mas o sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu o sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga para vos destruir, quando eu ferir a terra do Egito. :
14 Gɨ aliya aliya wála gɨ ta lə di da, anə ha àla sii ꞌywala dara àsan ɨndi Gaba dama gɨ dɨrən bɨr̰ɨn̰ di sumi gɨ ꞌwaga dɨnnə, dara kal dusɨrəng gunəng nɨm daa mana gɨ mani nə àlal di dɨdəgɨ lə. Ta di me i bii gɨ ꞌwoo gɨ dam gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰. Kal ꞌyeni nare nə Israyel gɨ swaa dan bá bá da, kalna dusɨrəng dɨwə gɨ dɨrɨn̰ bɨr̰ɨn̰.»
14 E este dia vos será por memorial, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor; através das vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 «Wála wurgɨsubu dalawə da, anə ha wama i mapa gɨ dɨban musbu. Wála gɨ dɨrɨn̰ nə piiyə da, anə ha laya musbu gɨ kɨrə dannə pad bwaw bam. Me gun gɨ wamna mapa gɨ gɨ àlɨw gɨ musbu di wála gɨ wurgɨsubu di dalawə da, kal gɨ ꞌywarnaw bam nare nə Israyel di dwar̰agɨ lə.
15 Por sete dias comereis pães ázimos; logo ao primeiro dia tirareis o fermento das vossas casas, porque qualquer que comer pão levedado, entre o primeiro e o sétimo dia, esse será cortado de Israel.
16 Wála gɨ dɨrɨn̰ nə piiyə me, gɨ wurgɨsubu lə me da, anə ha dayara dara àsan ɨndi gɨ Mãr̰ĩ sumi gɨ ꞌwaga dɨnnə. Wála gɨ ta lə di, anə ha ɓɨlə ɨsɨrang giyə lə bədə bɨr̰ɨn̰. Me wi kaw, àlna i mani duwa nə wama mɨra.
16 E ao primeiro dia haverá uma santa convocação; também ao sétimo dia tereis uma santa convocação; neles não se fará trabalho algum, senão o que diz respeito ao que cada um houver de comer; somente isso poderá ser feito por vós.
17 Anə ha àla sii ꞌywala gɨnə mapa gɨ dɨban musbu di kal dusɨrəng gunəng daa dara i wála gɨ ta di dalawə ɗən̰ me nə dɨməgɨ nare dan nə Israyel bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di gɨ bɨrmə duwa kɨrab kɨrab. Ta di me i bii gɨ ꞌwoo gɨ dam gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰. Kal ꞌyeni nare nə Israyel gɨ swaa dan bá bá da, kalna dusɨrəng dɨwə gɨ dɨrɨn̰ bɨr̰ɨn̰.
17 Guardareis, pois, a festa dos pães ázimos, porque nesse mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia através das vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 So wála gɨ mwaj dii wodɨ gɨnə duru gɨ mɨnnə gɨ dawa ɗwanda dɨra lə bɨraa ha wála gɨnɨn̰ sɨr gɨ dii mɨn gɨ dawa ɗwanda dɨra lə da, anə ha wama i mapa gɨ dɨban musbu mɨra.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães ázimos até vinte e um do mês à tarde.
19 Wála wurgɨsubu gɨ ta di dalawə da, kal musbu hin̰e kaw, ina lə kɨrə dannə bədə. Me gun gɨ wamna mapa gɨ gɨ àlɨw gɨ musbu da, ina i mɨje gɨ dam dannə labaa gun gɨ ulay kaw, kal gɨ ꞌywarnaw bam nare nə Israyel di dwar̰agɨ lə.
19 Por sete dias não se ache fermento algum nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, esse será cortado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.
20 Anə ha wama mapa gɨ gɨ àlɨw gɨ musbu bədə. Me mana dan gɨ anə dam lə bá bá da, anə ha wama i mapa gɨ dɨban musbu mɨra.»
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães ázimos.
21 Ɨr̰ɨ Moyis ꞌwaga nare nə Israyel nə dɨrəgɨ nagdɨ me waygɨ ba da: «Nare nə dam ciri dwar̰ɨ lə bá bá da, gɨ yɨnə gəgɨr̰ɨn̰ gɨ dwe labaa gwa gɨ dwe me, gɨ kundɨnə dara àla gɨ sii ꞌywala gɨnə kɨrara gɨ daa kwaynaniyə di.
21 Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel, e disse-lhes: Ide e tomai-vos cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a páscoa.
22 Anə ha chawa habda gɨ isop gangr̰aw me anə ha sow mana gɨ bare gɨ gəgɨr̰ɨn̰ gɨ gɨ bow mana gɨ pɨrayyə di me, anə ha ɗagda bare di mana gɨ kululi bɨdəgɨ nə icheyə daa me tulɨn̰yə tulɨn̰yə me. Kal gun mɨn gɨ ciri dan dwar̰ɨ lə gandɨna iche bədə, bɨraa jomni bá.
22 Então tomareis um molho de hissopo, embebê-lo-eis no sangue que estiver na bacia e marcareis com ele a verga da porta e os dois umbrais; mas nenhum de vós sairá da porta da sua casa até pela manhã.
23 Me mana gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ha hára jàa gɨ Ejibtɨ dɨdə dara àlagɨ́ nare dɨra wamani me dara yara bare gɨ kululi bɨdəgɨ nə icheyə daa me tulɨn̰yə tulɨn̰yə me da, an̰ji ha cilanga daa, ha kala paja duwa gaba àla wamani ha dɨmə hára ciri dan dwar̰ɨ lə bədə.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios; e, ao ver o sangue na verga da porta e em ambos os umbrais, o Senhor passará aquela porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 I bii gɨ ꞌwoo gɨ dam gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰. ꞌYeni me mwàgɨrang pad me da, anə ha kala dusɨrəng dɨwə.
24 Portanto guardareis isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 Mana gɨ anə dara hára ganda sɨn̰a dɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ biyəng bɨw way ba a ha ꞌyàng gandɨdɨ le di dɨdə mwom da, anə ha àla mani nə ta di.
25 Quando, pois, tiverdes entrado na terra que o Senhor vos dará, como tem prometido, guardareis este culto.
26 Me dɨndɨrang ùrnəng da, mani nə anə àlgɨ ta di, gɨndəgɨ ba i man mo da,
26 E quando vossos filhos vos perguntarem: Que quereis dizer com este culto?
27 anə ha wayagɨ da: “I bwasa gɨnə sii ꞌywala gɨnə kɨrara gɨ daa kwaynaniyə dara àsaw Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ sumi gɨ ꞌwaga dɨwə. An̰ji tanga cilanga ciri dɨnə nendɨ nə Israyel ɨnda di daa, wála gɨ an̰ji jàa gɨ Ejibtɨ dɨdə àla nare dɨra wamani, me kalandɨ nendɨ nə Israyel pəgɨn̰ di.”»
27 Respondereis: Este é o sacrifício da páscoa do Senhor, que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios, e livrou as nossas casas. Então o povo inclinou-se e adorou.
28 me, borgɨ hargɨ àla mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrmɨgɨ nə Moyis day gɨ Arõ di yande dige dige me ca.
28 E foram os filhos de Israel, e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Gɨ changa dwar̰ɨ da, Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ꞌyə dine nə abje nə man̰jɨli pad nə Ejibtɨ bam, so dole gɨ dam gage gɨ dwãr̰ĩyə gorndɨw gɨ man̰jɨli, bɨraa hára gun gɨ gɨ yɨw àsɨw dangeyə dwe duwa gɨ man̰jɨli me. Mani day nə paga dɨndɨragɨ nə abje nə gɨ yə̀gɨ dɨrɨn̰ nə piiyə kaw, an̰ji ꞌyəgɨ bam me ca.
29 E aconteceu que à meia-noite o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava em seu trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Changa dɨ ta lə di, dole gɨ Ejibtɨ me, woni àla gandɨw giyə me, nare pad nə Ejibtɨ me, ɓɨr̰in̰ɨgɨ daa bo gura, dara ciri dɨnə nare nə Ejibtɨ day dɨ made ilə dwar̰ɨ lə bədə da, ilə bədə.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Changa dwar̰ɨ dɨ ta di lə, dole gɨ Ejibtɨ ꞌwaga nə Moyis day gɨ Arõ me waygɨ ba da: «Swana daa! Gandɨna bam sɨn̰a niyə. ꞌYeni me nare dan nə Israyel di me, hana le dara mɨlawda gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di, ya anə banə waya nɨm de.
31 Então Faraó chamou Moisés e Arão de noite, e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide servir ao Senhor, como tendes dito.
32 Layna mani dan nə paga nə dine me, nə gechide me hana nɨm ɨsɨrangə, ya anə banə waya nɨm de. Me amsɨnan Mãr̰ĩ dan kal a piynə bɨw dɨnnə.»
32 Levai também convosco os vossos rebanhos e o vosso gado, como tendes dito; e ide, e abençoai-me também a mim.
33 Nare nə Ejibtɨ ɨrɨm dusɨrəgɨ lə ba gɨ ha mara i bam pad. Cendi ur̰ɨgɨ nare nə Israyel di sɨdəgɨ daa, waygɨ cendi ba gandɨna bam kaláng sɨn̰a dayyə di.
33 E os egípcios apertavam ao povo, e apressando-se por lançá-los da terra; porque diziam: Estamos todos mortos.
34 I dara ta di me nare nə Israyel lay burə day gɨ cendi kurədɨw dɨban musbu dara piyə gɨ mapa di daa ɨsɨragɨ lə. Cendi magdɨ dásabe day woni piyə gɨ mapa di daa gɨ barge day me, lay chɨ́gdɨ kundɨrəgɨ lə, me hargɨ nɨm.
34 Ao que o povo tomou a massa, antes que ela levedasse, e as amassadeiras atadas e em seus vestidos, sobre os ombros.
35 Nare nə Israyel àl mani nə Moyis waygɨ di. Cendi amsɨgɨ nare nə Ejibtɨ mani nə gɨ ɗangr̰ɨgɨ gɨ tuda me, gɨ jindar me, barge me ca.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés, e pediram aos egípcios jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos.
36 I dara Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ di me, nare nə Ejibtɨ àl nɨm gɨ dusi dɨ lade gɨ nare nə Israyel me ꞌyàgɨ́ gɨ mani nə cendi ùrgɨ ɨsɨragɨ lə di. Mwom da, nare nə Israyel lay mani nə ꞌywaa nənə nare nə Ejibtɨ day yá nɨm ɨsɨragɨ lə.
36 E o Senhor deu ao povo graça aos olhos dos egípcios, de modo que estes lhe davam o que pedia; e despojaram aos egípcios.
37 Nare nə Israyel di so kal ciri dɨ Ramses dara hára ciri dɨ Sukot lə. Cendi nem ya abje dubu aru aru kubi (600 000) de, dɨban āsa gɨ namde me dine me.
37 Assim viajaram os filhos de Israel de a Ramessés a Sucote, cerca de seiscentos mil homens de pé, sem contar as crianças.
38 Nare nə gɨndəgɨ ɗang nan̰ kaw ha gandagɨ mɨn, me mani day nə paga nə dine me, nə gechide me gɨr̰ɨ nan̰e me ca.
38 Também subiu com eles uma grande mistura de gente; e, em rebanhos e manadas, uma grande quantidade de gado.
39 Ɨr̰ɨ cendi ɓabdɨ bangaso gɨ dɨban musbu gɨ burə gɨ cendi kuradaw daa mana gɨ sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di. I burə gɨ dɨban musbu, dara mana gɨ gɨ ꞌywaragɨ le cendi ba dɨmnə bam kaláng sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə di mwom da, cendi ꞌywaa bɨrmə gaba ɓyada gɨ burə gɨ cendi kuradaw di ba swadɨna bá bədə. Me cendi ꞌywaa bɨrmə gaba laya sadɨ ɨsɨragɨ lə bədə me ca.
39 E cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, porque ela não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não puderam deter-se, nem haviam preparado comida.
40 Nare nə Israyel di damagɨ sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə àla aliya aru aru wodɨ gɨ gɨnɨn̰ subu (430).
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel moraram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Me aliya gɨ aru aru wodɨ gɨ gɨnɨn̰ subu di ꞌyan̰a duwa lə wála gɨ ta di dalawə ɗən̰ da, nare nə Israyel nə i nare nənə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ duwa di, dɨməgɨ bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə gɨ bɨrmə duwa kɨrab kɨrab.
41 E aconteceu que, ao fim de quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Changa dɨ ta lə da, Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ wála daa baj dara dɨmə gɨ nare nə Israyel bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə. Yande da, nare nə Israyel di kaw gɨ swaa day bá bá da, ha wála daa changa dɨ ta lə di me ca, dara àsaw gɨ Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ sumi gɨ ꞌwaga dɨwə.
42 Esta é uma noite que se deve guardar ao Senhor, porque os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor, que deve ser guardada por todos os filhos de Israel através das suas gerações.
43 Ɨr̰ɨ aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ waygɨ nə Moyis day gɨ Arõ ba da: «Yarna, bɨrmə gaba àla gɨ sii ꞌywala gɨnə kɨrara gɨ daa kwaynaniyə di me i ta:
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da páscoa; nenhum, estrangeiro comerá dela;
44 Ina i kwaya gɨ anə kɨləwe kaw, sawnaw ban̰a bam do me a wamna mani nə ta di sɨn̰.
44 mas todo escravo comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, comerá dela.
45 Ɗɨm da, mɨje gɨ gɨndɨw i Israyel bədə gɨ hára daa gɨ gɨdaw me, aba àla giyə gɨ gɨ ꞌyogɨw gursɨ duwa le me da, kalgɨ gɨ wamna mani nə ta di bədə me ca.
45 O forasteiro e o assalariado não comerão dela.
46 Me gəgɨr̰ɨn̰ gɨ dwe gɨ anə ha kundəw ciri dan dwar̰ɨ lə bá bá ta di, wamna kabni duwa kululi dan dwar̰agɨ lə mɨra, dɨmnə gɨ kabni di iche bədə.
46 Numa só casa se comerá o cordeiro; não levareis daquela carne fora da casa nem lhe quebrareis osso algum.
47 Nare nə Israyel pad dayyə ha àla sii ꞌywala gɨ ta di le.
47 Toda a congregação de Israel a observará.
48 Ɗɨm da, gun gɨ gɨndɨw i Israyel bədə gɨ damna i ciri gandang me ùrnə ba a àlna sii ꞌywala dara àsaw Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ sumi gɨ ꞌwaga dɨwə di gandang da, kal abje nə kɨrə duwa lə pad, gɨ sabɨnagɨ ban̰a bam do me, an̰ji ha àla sii ꞌywala di ya gun gɨ Israyel de sɨn̰. Gun gɨ sawna ban̰a bədə da, a wamna mani nə ta di bədə.
48 Quando, porém, algum estrangeiro peregrinar entre vós e quiser celebrar a páscoa ao Senhor, circuncidem-se todos os seus varões; então se chegará e a celebrará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 ꞌYeni nare nə Israyel me, nare nə ɗang nə dam ciri gandang me, anə ha ꞌwoo bii gɨ ꞌwoo gɨ ta di mɨn tenene àla gandɨw giyə.»
49 Haverá uma mesma lei para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 Mwom da, nare nə Israyel pad àl mani nə Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ ɨrməgɨ nə Moyis day gɨ Arõ di yande dige dige.
50 Assim, pois, fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Ɨr̰ɨ wála gɨ ta di dalawə ɗən̰ da, Aba dama gɨ dɨrəw bɨr̰ɨn̰ dɨməgɨ nare nə Israyel di bam sɨn̰a dɨ Ejibtɨ lə gɨ bɨrmə duwa kɨrab kɨrab.
51 E naquele mesmo dia o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.