Marcos 6

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ena Yesu ebawa ya fulitoto eimola numunala ebalalo ya ege moniyabo wegi maina uwae.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Maina uti, Sabati foliku mono numunatinau yoto apito lobibo ha wenina abi loti holiti wetina nowala opaito ya feto labo, We meya ya hala ya igalekati lito liye? Emo ya ha mananau nebo we hemakafo api ilibiye? Ido Goti aubala lilibibo idafawa li oloto pi lumibo auba ya igalekati liye?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Wewa yo-hola ya aifa numuna hu-hu aibo wema yae. Ido emo ya Malia hipala yae. Ido unalafo-mota Yemusikele, Yosefekele, Yudasikele, ido Saimonikele yama minabo yae. Ido emonala-mota muki ya lemogi maina ya minonibo yae, loti ya lutina-hatinau holi nosámibo umae.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Feto feyafa, Yesukafo feto loto lobibo, Polofeti ma ya muki ebau ya huliya li faka lafa, ido eimola numuna meyalo ido eimola numunalau, ido weninala minagu, ya huliya li faka ladámanabo ne, loto lobiye.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Feto lobito, ido aya ebalo Goti itibibo idafa ya oloto pi binaibo ogofuwámoto, idafa hiliyabo wenina mako mako yako utinalo anagunu lito ya li faka lo betiye.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ido holi hikito umámabo yagunu hala abi kiye.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ena Yesukafo numudo-numudo ya monito api itibi-itibi aiye. Ido ege-ege moniyabo we tuwelu (12) ya emodoka li nuba o betito, loiti loiti ononalalo apito idipi molanogolo ya homu Satani himiwela li fulo betiti idipi molanae, loto ya auba biye.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Auba bito feto loto lobibo, Hemotina hanudo unabo idafa-adafa liyámoti, holobo yako liti, ido beletife, ido owotinafe, ido hefana owotinafe yagi liyámoti aifa wilalo.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Ido hidinalo idafa holoinafa, ido utinalo owo loiti ya holoiyámilo.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ido numugu yonagu yau yako unoti sinoiti oti minomo uti numuna meya malo unigilima ya hamenalo ya numunawa fulitalo.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Feti eba maleka u fedato houna i betiyámoti, ido ha lanabo ya holiyámatoma, numunawa ya fulitoti hidinalo huwopa kelaibo ya hululu iti fulitoti monatina holinae, loti fulo betilo, loto lobitoto ya idipi molaiye.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Idipi molaito, ya uti lutina-hatina li elepa iyalo, loti lo oloto moloti,
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Satani himiwela abi loti li fulititi ya idafa hiliyabo wenina abi loti ya yá ilawa nowala wili betiti ya li faka lo betiyae.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ena Yesu feto feyaibo ha ya wenina muki holiyato, mikalo hiyaba we wehudi Heloti yagi hawa holiye. Holito, wenina malekamasi feto labo, Wewa Yesu ya Yoni noku i beti-beti aibo we ya ne. Emo yama fuliguti li sinoi edainako, mebe-mabawa ya li oloto pi-pi o ne, loti lo-lo ae.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ido malekamasi ya feto labo, Wewa ya Elaiya ya ne, lato ido malekamasi feto labo, Emo ya polofeti aidena minabo yamaidana oto polofeti ma ya ne, loti feti lo-lo ae.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Hawa labo ya Helotikafo holito feto libo, Yoni nemo henobala fuko fulobo ya fuliguti li sinoi edaiye, loto ya liye.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Feto libo ya homu Helotikafo unalafo Filipi olonafo huliya Helotiyasi lito, ya Yonikafo feto lomuibo, Helotiyo, hemo unakafo olonafo liyanibo ya lo molaibo ha ya fukane, loto lomu-lomu aiye. Feto lomuibo yagunu wena Helotiyasi sebala hala-kala lito, Yoni ya hofo fulinowe, loto holifa, Heloti ya holibo, Yoni ya monala ya fefe lototo fele we ne, loto holito holiya holito hiyaba dowa o edainako, Helotiyasikafo hofo fuli edanaibo ogofuwámiye. Ogofuwámito, Heloti ya Yoni ha libo holito hala abi kibo nefa, ha libo holinowe, loto dowa loto holiye.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ena aliga hofo fulinaibo hamena ma feito oloto piye. Heloti olafo hedaibo hamenala ya oloto pito, wenina hiyabatina we wenaba yagi himiwe hiyabatina we wenaba yagi ido Galili minabo wenina hiyabatina we wenaba yagi ato wetina-idafa hofo hito nae.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Wetina-idafa nato, wena Helotiyasi oluwa loto nomudinalo melege lito Helotigi emogi maina nabo weninagi ya dowa wa edato, mikalo wehudi yakafo oluwa feto lomuibo, Hemo ya, idafa ma linowe, lananibo ya humunowe.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ido, Ebaka filiga linowe, lananibo yagi moda humunowe, loto lo gedoto lo molo edaiye.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Lo molo edaito, feka uto, Ya nena idafa lomunowe? loto olafo loga o edaito, liwila oto lomuibo, Yoni noku i beti-beti aibo we manana ya linowe, lomuwo, loto lomuiye.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Feto lomuito, ayalo ya oluma oluloto mikalo wehudima nedo loto feto lomuibo, Onesa Yoni noku i beti-beti aibo we atala ya lapelo nomo, liye.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Hawa lito, mikalo wehudikafo holito lula-halau hena naba-naba aifa, wetina-idafa emogi maina nabo wenina nomudinalo ya olu ha lo molo edobo nenako, yagunu ya oluwa hala ma li fulitámanowe, loto hala kito
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 ayalo himiwe feto lomuibo, Yoni manana itano, loto ilifito ya uto nala numugu Yoni henobala fuko fuloto
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 atala ya lapelo moloto lito loto oluma muito ya lito olafo muiye.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ido Yoni ege-ege moniyabo we ya hawa holiti loti hono ula ya liti uti hale li edae.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Yesukafo aposolo homu idipi molaibo we ya liwila oti emodoka loti ya idafa-adafa feto feyabo ido api itibiyabo ha muki ya lomuwae.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Lomuwato, ya wenina muki uti loti anako, idafa nanabo hamena minámito, ya aposolo Yesukafo feto lobibo, Leimoko wenina minámanabo ebalo uto foli minanune, lobiye.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Lobito, sipiku yoti eba hameto eimotinako uwae.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Eba hameto uwado ya wenina muki wa betiti numunatina meyau yati muki mikalo oluloti uti homu u fedae.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Homu u fedato, Yesu sipikuti mikalo lumuto ya wenina mau naba minabo wa betito ya sipisipi hiyabatina we minámabo yamaida oti minanako, yagunu lula-halau miluma holi bito idafa-adafa muki api itibiye.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Api itibi neto, lunaga fo sapinogolaito ege moniyabo we emodoka loti feto lomuwabo, Eba hameto meu ya minogeto ya midipu inogolaiye.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Yagunu wenina ya numudo-numudo ya idipi fulageto wetina-idafa meina finae, loto idipi molo, lomuwae.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Feto lomuwato, hemotina yasi wetina-idafa ma bilo, loto lobito liwila oti lomuwabo, Aiyo, idafawa meina finubo ya meinala hefana denaliyasi tu hadeti (200) yaidana oto minanogolaiye. Lemote ya uti hefana naba fuloti beleti meina fi betiti loti bilo, loto labe? loti loga o edae.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Loga o edato, feto lobibo, Beleti nenaki li minae? Uti walo, lobito uti li oloto pititi liwila oti loti feto lomuwabo, Beleti faifu (5) ido laefa loiti li minone, loti lomuwae.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Lomuwato, feto lobibo, Wenina muki mau minabo ya we fiti suwa dowalo ya amedalo, loti lobilo, loto lobito,
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 ido wenina fifiti-fifiti (50) ya mau minabo ido malekama wenina wani hadeti wani hadeti (100) ya mau minabo ya suwalo amedoti minae.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Amedoti minato, Yesukafo beleti faifu (5) ya lito okulumalo wa faka loto, dowae, lalowe, lototo ya lekoto ege-ege moniyabo we yasi hona moloti wenina mau naba ya binae, loto biye. Ido laefa loiti yagi hona molo bito
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 muki noti houmatina aito
42 Todos comeram à vontade,
43 ido ege moniyabo wewa ya luma nebo onuwa-fanawa minomo wibo ya haka oti, owo egepisa naba tuwelu (12) ya holiyato faitibo ne.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ido wetina-idafa nabo wemoli ya faifu tauseni (5,000) ya minae.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ayalo Yesukafo ege moniyabo we ya feto lobibo, Hemotina sipiku ya yoti Betesaida numudo homu moloti wilo, loto lobito wenina mau minabo ya idipi molaiye.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Idipi moloto fulo betito ya Goti lomunowe, loto obulalo yoiye.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Yoito, luwaila molanogolaito sipima mika fulo faiga ito u momeno lusa utaito, eimolako mikalo ya ne.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Minoto wa betibo ya asi naba ma hotinalokati loto li bubulito hosa fiti ika o minato, ya Yesu wa betiye. Wa betito, holomolomo yaleka ya no mulalo hinagunu lala ito monimo loto minado loto ya fulo betitoto unowe, loto hala kifa,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 emotinasi Yesu no mulalo monibo ya wa edoti feto holiyabo, Holofa ne, loti hatina kiti ya muki wa edoti holi naba-naba binako,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 hai naba-naba molae. Hai naba-naba molato, ayalo ya feto lobibo, Lutina-hatinau ya auba iyalo. Nemoma minowe. Holi biyámaneyo, loto lobito
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 sipiku maina yoito ya asi hulito elegiti,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 lutina-hatina gedibo nenako, homu beleti hona molaibo monala ya holifefe loti holiyámae.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ido momeno ya yofototo uto Genesalete mikalo fedoti sipi no anawalo nala iti li hiki loti
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 sipikuti lomato, ayalo ya wenina ya Yesu wa edofefe loti,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 eba negu-negu yauti muki oluloti loti nebo ebaleka ya wenina idafa hiliyabo ya hunutinalo moloti idipiti ae.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Idipiti abo yaidana oti Yesu eba muki meukafe yaukafe, ido numuna meya nabalofe, ido hefolalofe wibo ya wenina mau minabo ebalo idafa hiliyabo wenina uno betiti ya feto lomuwabo, Ukalo owo anawalo yako linogolone, loti wako lomuwato ido wenina muki liyabo ya li faka lo betiye.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.