Marcos 6

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ena Yesu ebawa ya fulitoto eimola numunala ebalalo ya ege moniyabo wegi maina uwae.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Maina uti, Sabati foliku mono numunatinau yoto apito lobibo ha wenina abi loti holiti wetina nowala opaito ya feto labo, We meya ya hala ya igalekati lito liye? Emo ya ha mananau nebo we hemakafo api ilibiye? Ido Goti aubala lilibibo idafawa li oloto pi lumibo auba ya igalekati liye?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Wewa yo-hola ya aifa numuna hu-hu aibo wema yae. Ido emo ya Malia hipala yae. Ido unalafo-mota Yemusikele, Yosefekele, Yudasikele, ido Saimonikele yama minabo yae. Ido emonala-mota muki ya lemogi maina ya minonibo yae, loti ya lutina-hatinau holi nosámibo umae.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Feto feyafa, Yesukafo feto loto lobibo, Polofeti ma ya muki ebau ya huliya li faka lafa, ido eimola numuna meyalo ido eimola numunalau, ido weninala minagu, ya huliya li faka ladámanabo ne, loto lobiye.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Feto lobito, ido aya ebalo Goti itibibo idafa ya oloto pi binaibo ogofuwámoto, idafa hiliyabo wenina mako mako yako utinalo anagunu lito ya li faka lo betiye.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ido holi hikito umámabo yagunu hala abi kiye.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ena Yesukafo numudo-numudo ya monito api itibi-itibi aiye. Ido ege-ege moniyabo we tuwelu (12) ya emodoka li nuba o betito, loiti loiti ononalalo apito idipi molanogolo ya homu Satani himiwela li fulo betiti idipi molanae, loto ya auba biye.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Auba bito feto loto lobibo, Hemotina hanudo unabo idafa-adafa liyámoti, holobo yako liti, ido beletife, ido owotinafe, ido hefana owotinafe yagi liyámoti aifa wilalo.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ido hidinalo idafa holoinafa, ido utinalo owo loiti ya holoiyámilo.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ido numugu yonagu yau yako unoti sinoiti oti minomo uti numuna meya malo unigilima ya hamenalo ya numunawa fulitalo.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Feti eba maleka u fedato houna i betiyámoti, ido ha lanabo ya holiyámatoma, numunawa ya fulitoti hidinalo huwopa kelaibo ya hululu iti fulitoti monatina holinae, loti fulo betilo, loto lobitoto ya idipi molaiye.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Idipi molaito, ya uti lutina-hatina li elepa iyalo, loti lo oloto moloti,
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Satani himiwela abi loti li fulititi ya idafa hiliyabo wenina abi loti ya yá ilawa nowala wili betiti ya li faka lo betiyae.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ena Yesu feto feyaibo ha ya wenina muki holiyato, mikalo hiyaba we wehudi Heloti yagi hawa holiye. Holito, wenina malekamasi feto labo, Wewa Yesu ya Yoni noku i beti-beti aibo we ya ne. Emo yama fuliguti li sinoi edainako, mebe-mabawa ya li oloto pi-pi o ne, loti lo-lo ae.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ido malekamasi ya feto labo, Wewa ya Elaiya ya ne, lato ido malekamasi feto labo, Emo ya polofeti aidena minabo yamaidana oto polofeti ma ya ne, loti feti lo-lo ae.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Hawa labo ya Helotikafo holito feto libo, Yoni nemo henobala fuko fulobo ya fuliguti li sinoi edaiye, loto ya liye.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Feto libo ya homu Helotikafo unalafo Filipi olonafo huliya Helotiyasi lito, ya Yonikafo feto lomuibo, Helotiyo, hemo unakafo olonafo liyanibo ya lo molaibo ha ya fukane, loto lomu-lomu aiye. Feto lomuibo yagunu wena Helotiyasi sebala hala-kala lito, Yoni ya hofo fulinowe, loto holifa, Heloti ya holibo, Yoni ya monala ya fefe lototo fele we ne, loto holito holiya holito hiyaba dowa o edainako, Helotiyasikafo hofo fuli edanaibo ogofuwámiye. Ogofuwámito, Heloti ya Yoni ha libo holito hala abi kibo nefa, ha libo holinowe, loto dowa loto holiye.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ena aliga hofo fulinaibo hamena ma feito oloto piye. Heloti olafo hedaibo hamenala ya oloto pito, wenina hiyabatina we wenaba yagi himiwe hiyabatina we wenaba yagi ido Galili minabo wenina hiyabatina we wenaba yagi ato wetina-idafa hofo hito nae.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Wetina-idafa nato, wena Helotiyasi oluwa loto nomudinalo melege lito Helotigi emogi maina nabo weninagi ya dowa wa edato, mikalo wehudi yakafo oluwa feto lomuibo, Hemo ya, idafa ma linowe, lananibo ya humunowe.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ido, Ebaka filiga linowe, lananibo yagi moda humunowe, loto lo gedoto lo molo edaiye.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Lo molo edaito, feka uto, Ya nena idafa lomunowe? loto olafo loga o edaito, liwila oto lomuibo, Yoni noku i beti-beti aibo we manana ya linowe, lomuwo, loto lomuiye.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Feto lomuito, ayalo ya oluma oluloto mikalo wehudima nedo loto feto lomuibo, Onesa Yoni noku i beti-beti aibo we atala ya lapelo nomo, liye.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Hawa lito, mikalo wehudikafo holito lula-halau hena naba-naba aifa, wetina-idafa emogi maina nabo wenina nomudinalo ya olu ha lo molo edobo nenako, yagunu ya oluwa hala ma li fulitámanowe, loto hala kito
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 ayalo himiwe feto lomuibo, Yoni manana itano, loto ilifito ya uto nala numugu Yoni henobala fuko fuloto
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 atala ya lapelo moloto lito loto oluma muito ya lito olafo muiye.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ido Yoni ege-ege moniyabo we ya hawa holiti loti hono ula ya liti uti hale li edae.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yesukafo aposolo homu idipi molaibo we ya liwila oti emodoka loti ya idafa-adafa feto feyabo ido api itibiyabo ha muki ya lomuwae.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Lomuwato, ya wenina muki uti loti anako, idafa nanabo hamena minámito, ya aposolo Yesukafo feto lobibo, Leimoko wenina minámanabo ebalo uto foli minanune, lobiye.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Lobito, sipiku yoti eba hameto eimotinako uwae.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Eba hameto uwado ya wenina muki wa betiti numunatina meyau yati muki mikalo oluloti uti homu u fedae.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Homu u fedato, Yesu sipikuti mikalo lumuto ya wenina mau naba minabo wa betito ya sipisipi hiyabatina we minámabo yamaida oti minanako, yagunu lula-halau miluma holi bito idafa-adafa muki api itibiye.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Api itibi neto, lunaga fo sapinogolaito ege moniyabo we emodoka loti feto lomuwabo, Eba hameto meu ya minogeto ya midipu inogolaiye.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Yagunu wenina ya numudo-numudo ya idipi fulageto wetina-idafa meina finae, loto idipi molo, lomuwae.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Feto lomuwato, hemotina yasi wetina-idafa ma bilo, loto lobito liwila oti lomuwabo, Aiyo, idafawa meina finubo ya meinala hefana denaliyasi tu hadeti (200) yaidana oto minanogolaiye. Lemote ya uti hefana naba fuloti beleti meina fi betiti loti bilo, loto labe? loti loga o edae.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Loga o edato, feto lobibo, Beleti nenaki li minae? Uti walo, lobito uti li oloto pititi liwila oti loti feto lomuwabo, Beleti faifu (5) ido laefa loiti li minone, loti lomuwae.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Lomuwato, feto lobibo, Wenina muki mau minabo ya we fiti suwa dowalo ya amedalo, loti lobilo, loto lobito,
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 ido wenina fifiti-fifiti (50) ya mau minabo ido malekama wenina wani hadeti wani hadeti (100) ya mau minabo ya suwalo amedoti minae.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Amedoti minato, Yesukafo beleti faifu (5) ya lito okulumalo wa faka loto, dowae, lalowe, lototo ya lekoto ege-ege moniyabo we yasi hona moloti wenina mau naba ya binae, loto biye. Ido laefa loiti yagi hona molo bito
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 muki noti houmatina aito
42 E todos comeram e se fartaram.
43 ido ege moniyabo wewa ya luma nebo onuwa-fanawa minomo wibo ya haka oti, owo egepisa naba tuwelu (12) ya holiyato faitibo ne.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ido wetina-idafa nabo wemoli ya faifu tauseni (5,000) ya minae.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ayalo Yesukafo ege moniyabo we ya feto lobibo, Hemotina sipiku ya yoti Betesaida numudo homu moloti wilo, loto lobito wenina mau minabo ya idipi molaiye.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Idipi moloto fulo betito ya Goti lomunowe, loto obulalo yoiye.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Yoito, luwaila molanogolaito sipima mika fulo faiga ito u momeno lusa utaito, eimolako mikalo ya ne.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Minoto wa betibo ya asi naba ma hotinalokati loto li bubulito hosa fiti ika o minato, ya Yesu wa betiye. Wa betito, holomolomo yaleka ya no mulalo hinagunu lala ito monimo loto minado loto ya fulo betitoto unowe, loto hala kifa,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 emotinasi Yesu no mulalo monibo ya wa edoti feto holiyabo, Holofa ne, loti hatina kiti ya muki wa edoti holi naba-naba binako,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 hai naba-naba molae. Hai naba-naba molato, ayalo ya feto lobibo, Lutina-hatinau ya auba iyalo. Nemoma minowe. Holi biyámaneyo, loto lobito
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 sipiku maina yoito ya asi hulito elegiti,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 lutina-hatina gedibo nenako, homu beleti hona molaibo monala ya holifefe loti holiyámae.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ido momeno ya yofototo uto Genesalete mikalo fedoti sipi no anawalo nala iti li hiki loti
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 sipikuti lomato, ayalo ya wenina ya Yesu wa edofefe loti,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 eba negu-negu yauti muki oluloti loti nebo ebaleka ya wenina idafa hiliyabo ya hunutinalo moloti idipiti ae.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Idipiti abo yaidana oti Yesu eba muki meukafe yaukafe, ido numuna meya nabalofe, ido hefolalofe wibo ya wenina mau minabo ebalo idafa hiliyabo wenina uno betiti ya feto lomuwabo, Ukalo owo anawalo yako linogolone, loti wako lomuwato ido wenina muki liyabo ya li faka lo betiye.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.