Lucas 19

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu ya Yeliko numudo uto, monimo wiye.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ido yalo we ma huliya Sakiusi ya hefana takisi li-li abo we hiyabatina we naba minoto, idafa wa naibo we ne.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ido wewa yakafo Yesu ya igaidana we ne? loto wa edanowe, loto holifa, we fouma nenako, wenina nuba naba minagu minoto wa edofefe ladámiye.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yagunu Yesu unaidoka hanu youmaleka ya oluloto homu uto, wa edanowe, loto ya yá sigoloku yoto ya ne.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Neto, Yesu aya ebalo lo fedoto wa faka loto wa edoto, feto libo, Sakiusiyo, aloko liwila oto mikalo lomo. Nemo eletifo ya hemo numunakau minanowe, loto holiyowe, loto lomuito
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ayalo henemane oto liwila oto lumuto, lula-hala ake ito, aiyo-weiyo lo edoto, ilimito numunalauka wiye.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Wito wenina muki ya wati, holi nosámibo muti feto labo, Aiyo, lifimala nebo we numunalau yoto yalo unanogolaiye, loti lae.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Feto lafa, Sakiusi sinoito, Wenaba ya feto lomuibo, Wenabao, moda holiyo. Onesa melo nemo huwamenane muki hona moloto filiga ya idafa wa námabo wenina binowe. Ido we ma ha sugi lomuto idafala mako ma ugele liyobo ya mulalo-mulalo moloto liwila oto idafa fo (4) yaidana munogolowe, loto lomuiye.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ido Yesukafo feto libo, Wewa yagi Abalahamu yufa figu yauti nenako, eletifo Gotikafo numunawau minabo wenina li nomudina waiye.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Feito nemo We Hula wenina moni faluku abo wenina ya moni wita aito li nomudina wanowe, loto obo ne, loto lomuiye.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Hawa ya holi minato, Yesu Yelusalemu li alili aiye yagunu wenina Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo mona ya onesa feto-namato oloto pinaiye, loti holiyato Yesukafo wase ibo ha ma onu ito feto lobibo,
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Huliya nebo we ma eba faigalo uto minoto, mikalo hiyabatina we wehudi buli nedato, liwila oto anogolowe, loto
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 houba-nabala we minaguti ya teni (10) sutina fito, ato Giliki hefana huliya mina mako ya muki bito feto lobibo, Hefanawa biyobo ya liti hefanagunu onona limo uwato liwila oto anowe, lototo wiye.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Wifa, ido hiyaba o betibo wenina emogunu holi nosámibo muti, wewa wido ya hiyabate we wehudi minanaiye, loto holiyámone, loto hawa fulanune, loti wenina ma egeka idipi molato uwae.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Uwafa, ido hiyabatina we wehudi bulito, aliga ya liwila oto aiye. Liwila oto loto hefanane biyobo weunawa nenaki li homi abo ya holinowe, loto houba-nabala we sutina fito ae.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Homu aibo we feto loto lomuibo, Wenabao, hemo hefana mina nomanibo yakafo onona lito hefanaka weunawa teni (10) magi li molo hedobo ya ne, loto lomuiye.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Feto lito, hiyaba we ya feto lomuibo, Houba-nabane weyo, ononaka dowa loto wa owe. Hemo idafa hefola efoma ya hiyaba dowa laninako, numuna meya teni (10) ya hiyaba anane, loto lomuiye.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Lomuito, ido houba-nabala we naba tu ya loto feto libo, We nabao, hemo hefana mina nomanibo yakafo onona lito hefanaka weunawa faifu (5) magi li molo hedobo ya ne, loto lomuiye.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Lomuito, hiyaba we ya feto lomuibo, Numuna meya faifu (5) ya hiyaba anane, loto lomuiye.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Feto lomuito, houba-nabala we ma loto feto lomuibo, We nabao, hemo hefana mina nomanima lafo-lafoku yau wase ito faluku oto molobo me ya ya ne.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Hemo luka-haka ito anibo nenako, holika holiyowe. Ido idafa ma idafaka minámibo ya aifa li-li anibo ne. Ido idafa migu hifiyabo idafa hifiyámanibo ya aifa hofu-hofu anima ne, loto lomuiye.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Feto loto lomuito, hiyabala we yakafo liwila oto lomuibo, Houba-naba we hafali nosámanibo, heimoka ha lanibo yakafo li halo hedanogolowe. Nemo lune-hane itoto, idafa ma idafane minámibo ya aifa li-li oto, ido idafa migu hifiyabo idafa hifiyámobo ya aifa hofu-hofu obo ya moda holitabe? Olo.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Feto loto holiyanibo ya liwila oto anaibo hamenalo ya hefanala weunagi linaiye, loto hefanane homobo ya hefana molo-molo abo numugu ya neidafaito molo nedámane? loto loga o edaiye.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Loga o edoto wenina selo sinoi minabo ya feto loto lobibo, Hefana anau li nebo ya ipoti liti hefana mina teni (10) wa naibo we ya muilo, loto lobito
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 emotina yasi liwila oti lomuwabo, We nabao, emo ya hefana mina teni (10) ya moda li nema ne, loti lomuwato,
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 liwila oto feto loto lobibo, Idafa ma wa nabo wenina muki ya magi onu ito binaibo ne. Ido idafa ma wa námabo wenina idafa hefola wa naboma ya emodokati ipo anaibo ne, loto lobiyowe.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ena uwonefo-mota nemogunu ya mikalo we hudite minanaiye, loti holiyámabo ya idipiti oti nemo nomunelo ya hofo beti fulilo, loto libo ne, loto lobiye.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ena Yesu ya hawa ya lobi hulototo Yelusalemu unowe, loto homu moloto yoiye.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Monimo yoto obula huliya Olifi obula yalo Betefage ido Betani numuna li selo moloto ege-ege moniyabo we loiti homu idipi moloto feto lobibo,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Hemotina numuna meya youmalo uti yonaido ya safu-dogi mofola meyalo moniyámabo nala iyabo minanaibo ya wa edoti nalalo wina oti liti melo liwila oti aliyo.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ido we makafo, Hemotina ya neidafaiti nala ya wina aiye? loto loga o betitoma, feto lomuilo, Wenaba ononala ma neto yagunu lito oiye, loti lomuliyo, loto lobito idipi molaiye.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Idipi molaito, wewa loiti ya monimo uti idafawa muki Yesu lobiboidana oto oloto pi bito wa edoti
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 uti safu-dogi mofola ya nala wina neto yawala yasi oti lobiyabo, Hemotina ya neidafaiti safute-dogi mofola ya nala wina minaiye? loti loga o betiyato,
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 liwila oti lobibo, Wenaba ononala ma neto yagunu lito oiye, loti laiye.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Feto loti safu-dogi mofola ya ilimiti Yesu nedo ya loti utinalo owo mulalo holoiyabo ya li fuloti safu-dogi mofola meyalo ya moloti Yesu ana li faka lato meyalo yoiye.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Yoto minoto monimo wito wenina yasi utinalo owo feka holoiyabo ya li fuloti hanudo unaido holaleka wilimo uwae.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Feto feyato, Yelusalemu selo Olifi obula fulitoto waka youmaleka wibo hanudo ya aito, ege molabo wenina muki nuba naba yasi ake naba iti, Goti aubala itibibo idafa muki oloto pi betibo ya wa edabo yagunu ha naba-naba loti Goti ebola loti, huliya li faka loti feto labo,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 loti ya lomo uwae.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Wenina nuba naba minagu yauti Falisi we masi Yesu feto loti lomuwabo, Api lilibiyanibo we, hege molabo we ya lo fuko betiyageto wetina itoti minanae, loti lomuwato,
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 liwila oto lobibo, Nemo ha lobiyowe. Ha ladámatoma, hefana yasi hai molanigilae, loto lobiye.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ena Yesu monimo uto, Yelusalemu li alili moloto, numuna meya naba ya wato wenina yau minabo hufotina o betito
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 feto libo, Aiyo, eletifo onesa melo nemokafo li you amena mona molo betinobo mona ya heimotina holifefe loti holi minabo neko, dowa ladi ne. Nefa, onesa idafawa li faluku betibo yagunu nomudinagunu ogofuti wagámae.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Ogofuti wagámato, hamena ma anaibo yalo ya hemotina uwotinafo-mota numuna meya naba hilalo hefana koli molomo yoti yalo yoti li hona o betiti hanu muki unagu-unagu lotana ito betinabo ne.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ido numunatina meya muki ya luko-mako oti li hopa o edoti we wena olufotina muki minabo ya hofo beti fulinabo ne. Gotikafo li nomudina wanowe, loto aibo hamenala ya holifefe loti wa edámabo nenako, yagunu hefana ya hefana ma mulalo nebo ma minámanaibo ne, loto libo ne.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ena Yesu fele huliyagi numuna naba hilalau yoto wenina idafa hefanalo fuloti minabo ya apito heni betido feka aito feto lobibo,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 loto ha mono lufuwau (Ais 56:7) ya nebo nefa, hemotina yasi li ugele we numunatina yaidana o minae, loto lobiye.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ido hamena-hamena ya fele huliyagi numuna nabau api itibibo wifa, sokila hi muwabo we hiyabatina we, ido lo molaibo ha api itibiyabo we, ido wenina hiyabatina we yasi Yesu hofo fulinabo hanu ya moni wita afa,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 wenina nuba minabo ya auba iti ha libo ya holiyanako, yagunu hofo fulinabo hanu ya li oloto piyámabo ne.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.