Atos 7

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ena sokila hi mu-mu abo we hiyabatina we wenabakafo Sitifeni loga o edoto lomuibo, Hawa lo hedabo ya ona nefe? loto lito,
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Sitifenikafo liwila oto loto lomuibo, Weninane, ido menefo-motao, ha lanogolobo ya holilo. Aidena awatefo holofate Abalahamu Mesopotemia mikalo nebo hamenalo Halani numudoka hu unámido ya lamena yawala Goti yakafo oloto pi muto
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 feto loto lomuibo, Mikaka ido weninaka fulo beti itoto mika ma hilibinabo ebaloka uwo, loto lomuiye.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Feto lomuito, ha holito Kalidia mika fulitoto, Halani numudo uto yalo ne. Neto, melafo fulitaito Gotikafo ilifi molaito loto hemotina onesa minabo mikalo ya lo fediye.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Feito u ilifi molaibo ya mika ma eimola yawala ona minanaiye, loto umámibo ne. E'e, mika hefola efo magi umámibo ne. Umámifa, ido aliga hemo ido yufa fiyaniguti wenina mika biyoto yawala ona minanae, loto lo molo muiye. Feto loto molaima nefa, aya hamenalo ya Abalahamu olufola minámae.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Ena Gotikafo feto lomuibo,
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 loto ha mono lufuwau (Kis 3:12) ya nebo ne.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Feto lomuto anela utinau fukanabo ya nemogi li hutifina betinowe, loto lo molo muiye. Ena aliga Abalahamu hipala Aisaka oloto pito, fo hamena eiti (8) uwageto Goti anela ulau fuko edaiye. Ido Aisaka hipala Yekopu oloto pibo, ido Yekopu hipala awatefo-mota tuwelu (12) ya oloto piyabo ne.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Ido awatefo-mota unatinafo Yosefe wauwa liti hefanagunu holiti wenina adinau biti meina liyato Isipi mikalo ilimiti uwae. Ilimiti uwafa, Gotikafo emodoka mino edoto
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 hena holiguti lito ha mananau molo edaito nebo Isipi wenina hiyabatina we wehudi Felo yakafo Yosefe mona dowa molaibo ya wato Isipika wenina muki ido eimola numunala ebala hiyaba o betito minanaiye, loto huliyagi we naba li sinoi edaiye.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Ena aliga Kenani mikau ido Isipi mikau muki ya inagunu hamena naba oloto pito numuna eba gedo fulitageto hena naba-naba holiti awatefo-mota inagunu fuliti minae.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Minoti Yekopu ya Isipika suwa witi ya ne, loti labo ha ya holito awatefo-mota hana idipi fulaito yalo uwae.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Uti liwila oti loti hofa uwato, Yosefekafo yalafo-mota monala lo oloto molo bito, ido mikalo hiyabatina wehudi Felokafo Yosefe weninala wa betifefe liye.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Feito ya Yosefekafo alo, lotaito, melafo Yekopukele weninala muki we wena sewedi-faifu (75) ya idipito uwae.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ena Yekopu Isipika uto minoto fulito, ido awatefo-mota ayaidana uti minoti aliga fuliyae.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Fuliyato, hono utina liti Sekemuka loti eba ma Abalahamukafo homu aidena Sekemu numudo Hamoli hipala-mota hono molanubo ne, loti labo eba meina figu yama hale li betiyae.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Ena aidena Gotikafo Abalahamu lo molo edaibo haloma u ayalo inaibo hamena ya alili aido yalo weninate Isipika minabo ya hefola minámae.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Feti minomo uwato, Isipi hiyaba wehudi hofawa ma oloto pibo yakafo Yosefe wa edofefe ladámiye.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Wa edofefe ladámibo wewa yakafo weninate ya hotina ito li nosámibo o betito, awatefo-mota olufotina ya fulo feka betito fulinae, loto aubafofo liye.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Hamena yalo ya Mosese oloto pito, hipawa Goti nomunalo ya nomuna omonala minoto igana tili (3) ya melafo numunalau yau li hiyaba o edomo uwato,
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 aliga numuna hila feka fulo edabo hamenalo Isipi hiyabatina we wehudi Felo oluwakafo ina fi libo ya eimola hedaibo yaidana oto hiyaba o edaiye.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Hiyaba o edaito, Isipi wenina ha manadinau nebo ha muki ya api ilibiyato, ya halo ido onodo ya u wenaba ya buli edae.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Ena melegela foti (40) ya li fuloto Isilaeli weninane uto wa betinowe, loto
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 uto wa edaibo ya Isipi we makafo Isilaeli we ma hofo neto wa edototo uto analo li faka loto Isipi we ya hofo fuliye.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Hofo fulitoto feto loto holibo, Weninane yasi nemogunu holifefe loti Gotikafo weninane Isipi wenina hiyabatina we wehudi analoti wina betinowe, loto aubala numiye, holinigilae, loto hala kifa, feti hatina kiyámae.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ido leda Isilaeli we loiti ma fina fi minaibo ya wa betito li filiga-filiga o betito, li hutifina betinowe, loto holito feto loto lobibo, Aiyo, hemotina yufa mako ma minainako, neidafaito fina fiyae? loto loga o betifa,
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 hounalafo li nosámibo edaibo we yakafo Mosese itifu fulitoto lomuibo, Hemo ya hiyabate we ido lifima lumunanibo we hemakafo buli hedaibo ne?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Asoma Isipi we hofo fuliyanima yamaidana oto nemo hofo nedanogolabe? Olo, lito,
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 ya Mosesekafo ha ya holito Midiyani wenina mikatinau holi uto, yalo numuna hu unoto, wau we yaidana minoto, wena libo hipala loiti ya oloto piyaiye.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Ena melege foti (40) ya aya ebalo minototo ya uto hafali mikau Sinai obula selo nedo yalo hasuwala fibo yá ailau ya so lito so hulumau ya enisole ma oloto pi muiye.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Idafawa wa edaibo yagunu elegito wafefe lanowe, loto selo wito Wenabakafo feto loto lomuibo nola ya holito feto libo,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Nemo awakafo-mota Gotitina minoto ido Abalahamule, Aisakale, Yekopule Gotitina minowe, loto lito Mosese nola holito ya holi naba holito ula ololo loto wa faka ladámiye.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Wa faka ladámito, Wenabakafo feto loto lomuibo, Mika lala iyanibo yalo ya fele mika nenako, higalo iyanibo idafa li fuloto.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nemo ya weninane Isipi mikalo minabo ya li nosámibo o betiyato, moda wato, hufo abo ya holitoto wina betinowe, loto obo ne. Melo ano. Isipika liwila oto hilifi molanogolowe, loto lomuiye.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Aya wewa Mosese ya weninalasi mesafa i muti, hemo ya hiyabate we ido lifima lomanibo we hemakafo buli hedaibo ne? loti lo edabo wewa yama Goti eimolakafo we yamo hiyabatina we wenaba ido nalauti wina betinaibo we minanaiye, loto enisolela ilifito, yá hefolau oloto pi muto Goti hala lomuibo ne.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Aya wewa yakafo Isipikati idipito wiye. Ido Isipi mikalogi ido Ho No Luta Libo yalogi ido mikau hafali melege foti (40) yalo minado ya Goti aubala idipibo idafa mona-mona li oloto pi betimo wibo ne.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Aya wewa Mosese yakafo Isilaeli wenina feto loto lobibo, Gotikafo hemotina yufa fiyagu yauti polofeti ma nemo yaidana oto ya hemotinaloka idipi molanogolaiye, loto lobibo ne.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ido mikau hafali nuba oti minagu yau minoto, ido enisole ya Sinai obula yalo Mosese lomuibo yagi maina minoto, awatefo-holofate-motagi maina minoto, li hofawa minomo yonabo ha ya holitoto lo oloto molo betibo ne.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Feito nebo nefa, ido awatefo-holofate-mota yasi Mosese hala hololadámae. E'e, hala hololadámoti metina muti, Isipi mikalo elepa ito unune, loti lutinau ya feti holi minoti
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Aloni feto lomuwabo, Hemo goti yaidana oti lifefe lageto u homu moloti lilimiti unune. Wewa Mosese Isipikati lilimito aibo we ya neidafa fe ne? Ya holiyámone, loti lomuwabo ne.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Feto lomuwabo ya hamenalo bulumakau mofola fefelumala lifefe loti gotiwa ya idafa munune, loti idafa hofo hiti sokila hi muti eimotina adinagunu lifefe labo idafawa huliya ya li faka lo edanune, loti hoba-hobina naba hofo hi nae.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Feiti feyafa, Gotikafo mesafa hito okulumaloka idafa-adafa ya weudina-lutina-hatina munae, loto liye. Feto loto libo yaidana oto polofeti lufuwa iyagu ya feto libo,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 loto ha mono lufuwau (Amo 5:25-27) ya nebo ne.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Awatefo-holofate-mota mikau hafali minabo hamenalo ya Gotikafo hemotinagi maina minomo uwowe, loto lobibo mebe-mabala fele seli mono numuna ya emotinagi maina ne. Aya numuna hunabo hamamuna Gotikafo Mosese feti hunae, loto ilibito, wa edaido yalo huwabo ne.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Feti huwabo, aliga ya awatefo-holofate-motagi, ido hiyabatina we Yosuwagi Gotikafo homu moloto eito feka wenina itifu fulo betibo mikatina ya liyado seli numunawa fele liyabo ya mofuti liti loti ebawalo lo fedato yalo ya minobo Defiti nebo hamenalalo wiye.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Minomo wito, Defiti Goti dowa loto wa edaibo we yakafo feto loto lomuibo, Yekopu Gotila minanibo ya numuna hu hedanofe? loto loga o edaifa,
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Solomonikafo moda numuna ya hu edaibo ne.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Feito nefa, Goti akaisa nebo we ya wenina adinagunu numuna huwabo yau minámanaibo ne. Yagunu polofetikafo feto loto libo,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 loto ha mono lufuwau (Ais 66:1-2) ya nebo ne.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Hemotina ha holiti holámoti abo wenina minabo ya lutina-hatinau ido hatina-manadinau ha mono holámabo wenina minae. Ido heimotina ya awatinafo-holofatina-mota yamaidana oti minabo hamena-hamena Weuna Fele ya hololadámabo ne.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ido polofeti yauti we ma ya awatinafo-mota yasi li hopa edámabo nefe? Mona fefe libo we ya oloto pinaiye, loti ha lo molabo we yagi hofo beti fuliyabo ne. Ido wewa ya hemotina ya uwolafo-mota adinalo moloti hofo fuliyabo ne.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Hemotina feto feyabo ya lo molaibo ha ya enisole Goti welauti biyato liti nefa, ido meyalo molámabo ne, loto lobiye.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Sitifeni hawa lobibo ya holiti sebatina hala-kala naba lifa,
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Weuna Fele lula-halau ya faitito okulumau wenu wa minoto waibo Goti lamenala naba yagi ido Yesu ya Goti ana onaleka sinoito nebo ya wa edaiye.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Wa edoto feto loto lobibo, Moda okuluma godo neto We Hula ya Goti ana onaleka nebo ya wa edowe, loto lobiye.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Lobibo ha ya holiti adinagunu hatinau lotana iti ha naba-naba loti ya muki oluloti loti li lulau edoti,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 analo-hinalo liti yaloti numudo hila feka ika oti, liti uti hefanagunu hofomo uti, utinalo owo fana ya li fuloti, we hofawe ma huliya Solo ya hinalo molae.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Moloti ya Sitifeni hefanagunu hofo minato, ya feto libo, Wenaba Yesuwo, weune ya liyo, loto lomuto,
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 ido hina obula fito ha naba feto lomuibo, Wenabao, lifimatina emotinaloka molámo, loto feto lo itoto ya fuliye.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.