Atos 22
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NTLH
1 Hounanefo-mota ido menefo-mota, sigiya lo nedabo ha yagunu liwila oto lobinogolowe. Holilo, loto lobiye.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Feto lobibo hawa ya eimotina hatinalokati lobito, wenina holiti ha hedámae. Ha hedámato, Polokafo feto libo,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Nemo Yuda we minofa, onefokafo Tasusi numudo Silisia ebau ya hedoto nilimito meu aito, ya naba liyobo ne. Ido Gamaliyeli yakafo api nilibito Mosese lo molaibo halalo meyalo molanaiye, loto lo molaibo ha awatefo-mota meyalo molo-molo abo ya api nilibito, emotina onesa meu minabo yaidana oto Goti ononala auba ito linowe, loto li minobo ne.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Feito Yesu hanulalo moniyabo wenina ya hasuwala fi betito hofo beti fulinowe, loto himiwe ya we wena adinalo-hidinalo liti idipiti uti nala numugu fulo betilo, loto lobi-lobi obo ne.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ido Goti sokila hi muwabo we wenabatinagi ido kanisole we muki yagi nemo monane holi minanako, ya ona liye, loti lanigilae. Ido yako minámiye. Emotinadoka lufuwa iti Yuda wenina Damasikusi numudo minabo fulo betiyabo lufuwa ya lito uto Yesu hanulalo moniyabo wenina ya nala i betito idipito liwila oto loto Yelusalemu hiyabate we yasi lifima binae, loto moni-moni obo ne.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Feito hanudo ya monimo uto folilo Damasikusi numuna li alili moloto uwoto haita okulumauti lamena naba yakafo li hona o nedoto lamena naba aiye.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Lamena naba aito, mikalo lumu fou loto, ha nola yakafo feto loto lonumibo, Solo, Solo, neidafaito hasuwala fi nedo minane? loto lonumito, holito
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Wenabao, hemo hema minane? loto loga o edoto, emokafo liwila oto lonumibo, Nemo Yesu Nasalete numudoti hemo yakafo hasuwala fi nedo-nedo minanibo we ya minowe, loto liwila oto lonumiye.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Feto lonumito, wenina nemogi moniyonibo wenina ya lamena wafa, ha nola ma libo ya holifefe ladámae.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Holifefe ladámato, Wenabao, neidafa feyanowe? loto loga o edoto feto loto lonumibo, Mikaloti sinoito Damasikusi numudo uwageto yalo onona muki homoto linanibo ha we makafo lohumunaiye, loto lonumiye.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Lonumito, lamena yakafo lamena naba ainako, nomune likaito, nemogi moniyabo wenina yasi anelo liti Damasikusi numudo nilimiti uwae.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Nilimiti uwato, yalo we ma huliya Ananaiyasi minodo aiye. Wewa yakafo Mosese lo molaibo hala auba ito meyalo molo-molo aibo, ya Yuda wenina yalo minabo muki nomudinalo we dowa nebo we yakafo minodo loto,
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 selo sinoito minoto feto libo, Weninane Solo, nomuga hofa wao, lito ayalo ya moda wa obo ne.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ena Ananaiyasi yamo feto lonumibo, Awatefo-mota Gotitina yakafo mona feito molanane, loto hala dowa kibo monala ya holifefe loto holinane. Ido we monala fefe libo nebo we ya wa edoto welauti ha liboma ya holinane, loto weuna fi hedaiye.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ido muki idafa wato holito anibo ya moda huliyalo wenina muki lo oloto molo binane.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ido onesa ya neidafaito hiyaba hofala fana ane? Sinoiyo. Sinoiyageto mono noku i hedoto ane li faka lo, lomuwageto lifimaka hilili o hedanogolaiye, loto lonumiye.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Ido aliga nemo Yelusalemu liwila oto uto fele huliyagi numuna nabau yoto Goti lomu minodo ya wamo yaidana oto wato Wenaba ya wa edobo ne.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Wa edoto, emokafo feto lonumibo, Numuna meya naba melo minabo wenina hane lobinanibo ya holi hikitámanigilanako, yagunu aloko Yelusalemu ya fulitoto uwo, lito
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 liwila oto lomuwobo, Wenabao, aya weninawa ya nemo Yuda mono numuna negu-negu holi hikitabo wenina ya nala numugu fulo betito mainafa hofo betinowe, loto uwobo yama holifefe loti holi minae.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ido Sitifeni ya haka ukuwa lo oloto molo-molo aibo we hofo fuliyabo hamenalo neimone yalo minoto feto feyato lune-haneu dowa lito hofo fuliyabo we utinalo owo ya hiyaba minobo ne, loto lomuwowe.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Lomuwoto, Wenabakafo feto libo, Hemo ya numuna eba faiga mauka eito feka weninaloka hilifiyoto ya uwo, loto lonumiye, loto lobiye.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ido wenina nuba minabo yasi Polo ha libo ya holimo uwafa, Wenabakafo eito feka weninaloka hilifiyoto uwo, loto lonumiye, loto libo ha yagunu aubafofo loti hai-hai moloti feto labo, Aya wewa ya mikalo me ya nomuna hofawa minomo yonaibo ya fefe ladámiye. Hofo fulilo, loti hai-hai molae.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ido auba iti hai-hai moloti utinalo owo mulalo iyabo ya li fuloti huwopa ya itiliti fulo yoisa yoisa o minato,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 himiwe hiyabatina we wenaba yakafo feto libo, Ilimiti himiwe numugu ya uti wenina nena-idafagunu auba iti hai-hai molo edafe? Ha monawa ya lo oloto molageto holinune, loto ikula hofoti, loga o edalo, loto lobiye.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Lobito, holiti ikula hofo edanune, loti nala i edato, Polokafo himiwe hiyaba we ma selo sinoi nebo ya loga o edaibo, Hemotina nemo Lomu we ona minobo ya lifimane li oloto piyámanako, ya feto fe nedanabo ya fefe life? loto loga o edaiye.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Loga o edaito, himiwe hiyaba we ya hawa libo ya holito uto himiwe hiyabatina we wenaba nedo uto hawa ya feto lomuibo, Neidafa feyanane? Wewa ya Lomu we ona ya ne, loto lomuiye.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Lumito, himiwe hiyabatina we wenaba ya Polo nedo uwoto, ha lonomageto holinowe, loto uto loga o edaibo, Hemo Lomu we ona minabe? lito ya liwila oto lomuibo, O, ona minowe, lito liwila oto libo,
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nemo Lomu we ona minanowe, loto hefana naba-naba ya meina fitowe, lito Polokafo lomuibo, Feto feyaba, ido neimone ya feito minámiye. E'e, onefo hedaidokati ya moda Lomu we ona yaidana oto minowe, lomuiye.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Feto lomuito, ayalo ya wenina loga o edanune, loti labo wenina ya fulo edoti uwato, himiwe hiyabatina wenaba ya Polo Lomu we ona nebo ya aini nala gedibo ya nala i edaibo yagunu holi naba-naba muibo ne.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ledawa himiwe hiyabatina we wenaba yakafo Yuda wenina Polo nena-idafagunu sigiya lo edafe? Ya holinowe, loto holinako, nalauti wina oto sokila hi muwabo wenabatina ido Yuda mono kanisole wenina muki yagi ha fulo betito holiti loti nuba ato, Polo ya ilimito loto nomudinalo li sinoi edaiye.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.