Atos 22
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NAA
1 Hounanefo-mota ido menefo-mota, sigiya lo nedabo ha yagunu liwila oto lobinogolowe. Holilo, loto lobiye.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Feto lobibo hawa ya eimotina hatinalokati lobito, wenina holiti ha hedámae. Ha hedámato, Polokafo feto libo,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Nemo Yuda we minofa, onefokafo Tasusi numudo Silisia ebau ya hedoto nilimito meu aito, ya naba liyobo ne. Ido Gamaliyeli yakafo api nilibito Mosese lo molaibo halalo meyalo molanaiye, loto lo molaibo ha awatefo-mota meyalo molo-molo abo ya api nilibito, emotina onesa meu minabo yaidana oto Goti ononala auba ito linowe, loto li minobo ne.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Feito Yesu hanulalo moniyabo wenina ya hasuwala fi betito hofo beti fulinowe, loto himiwe ya we wena adinalo-hidinalo liti idipiti uti nala numugu fulo betilo, loto lobi-lobi obo ne.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ido Goti sokila hi muwabo we wenabatinagi ido kanisole we muki yagi nemo monane holi minanako, ya ona liye, loti lanigilae. Ido yako minámiye. Emotinadoka lufuwa iti Yuda wenina Damasikusi numudo minabo fulo betiyabo lufuwa ya lito uto Yesu hanulalo moniyabo wenina ya nala i betito idipito liwila oto loto Yelusalemu hiyabate we yasi lifima binae, loto moni-moni obo ne.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Feito hanudo ya monimo uto folilo Damasikusi numuna li alili moloto uwoto haita okulumauti lamena naba yakafo li hona o nedoto lamena naba aiye.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Lamena naba aito, mikalo lumu fou loto, ha nola yakafo feto loto lonumibo, Solo, Solo, neidafaito hasuwala fi nedo minane? loto lonumito, holito
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Wenabao, hemo hema minane? loto loga o edoto, emokafo liwila oto lonumibo, Nemo Yesu Nasalete numudoti hemo yakafo hasuwala fi nedo-nedo minanibo we ya minowe, loto liwila oto lonumiye.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Feto lonumito, wenina nemogi moniyonibo wenina ya lamena wafa, ha nola ma libo ya holifefe ladámae.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Holifefe ladámato, Wenabao, neidafa feyanowe? loto loga o edoto feto loto lonumibo, Mikaloti sinoito Damasikusi numudo uwageto yalo onona muki homoto linanibo ha we makafo lohumunaiye, loto lonumiye.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Lonumito, lamena yakafo lamena naba ainako, nomune likaito, nemogi moniyabo wenina yasi anelo liti Damasikusi numudo nilimiti uwae.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Nilimiti uwato, yalo we ma huliya Ananaiyasi minodo aiye. Wewa yakafo Mosese lo molaibo hala auba ito meyalo molo-molo aibo, ya Yuda wenina yalo minabo muki nomudinalo we dowa nebo we yakafo minodo loto,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 selo sinoito minoto feto libo, Weninane Solo, nomuga hofa wao, lito ayalo ya moda wa obo ne.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ena Ananaiyasi yamo feto lonumibo, Awatefo-mota Gotitina yakafo mona feito molanane, loto hala dowa kibo monala ya holifefe loto holinane. Ido we monala fefe libo nebo we ya wa edoto welauti ha liboma ya holinane, loto weuna fi hedaiye.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ido muki idafa wato holito anibo ya moda huliyalo wenina muki lo oloto molo binane.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ido onesa ya neidafaito hiyaba hofala fana ane? Sinoiyo. Sinoiyageto mono noku i hedoto ane li faka lo, lomuwageto lifimaka hilili o hedanogolaiye, loto lonumiye.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ido aliga nemo Yelusalemu liwila oto uto fele huliyagi numuna nabau yoto Goti lomu minodo ya wamo yaidana oto wato Wenaba ya wa edobo ne.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Wa edoto, emokafo feto lonumibo, Numuna meya naba melo minabo wenina hane lobinanibo ya holi hikitámanigilanako, yagunu aloko Yelusalemu ya fulitoto uwo, lito
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 liwila oto lomuwobo, Wenabao, aya weninawa ya nemo Yuda mono numuna negu-negu holi hikitabo wenina ya nala numugu fulo betito mainafa hofo betinowe, loto uwobo yama holifefe loti holi minae.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ido Sitifeni ya haka ukuwa lo oloto molo-molo aibo we hofo fuliyabo hamenalo neimone yalo minoto feto feyato lune-haneu dowa lito hofo fuliyabo we utinalo owo ya hiyaba minobo ne, loto lomuwowe.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Lomuwoto, Wenabakafo feto libo, Hemo ya numuna eba faiga mauka eito feka weninaloka hilifiyoto ya uwo, loto lonumiye, loto lobiye.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ido wenina nuba minabo yasi Polo ha libo ya holimo uwafa, Wenabakafo eito feka weninaloka hilifiyoto uwo, loto lonumiye, loto libo ha yagunu aubafofo loti hai-hai moloti feto labo, Aya wewa ya mikalo me ya nomuna hofawa minomo yonaibo ya fefe ladámiye. Hofo fulilo, loti hai-hai molae.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ido auba iti hai-hai moloti utinalo owo mulalo iyabo ya li fuloti huwopa ya itiliti fulo yoisa yoisa o minato,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 himiwe hiyabatina we wenaba yakafo feto libo, Ilimiti himiwe numugu ya uti wenina nena-idafagunu auba iti hai-hai molo edafe? Ha monawa ya lo oloto molageto holinune, loto ikula hofoti, loga o edalo, loto lobiye.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Lobito, holiti ikula hofo edanune, loti nala i edato, Polokafo himiwe hiyaba we ma selo sinoi nebo ya loga o edaibo, Hemotina nemo Lomu we ona minobo ya lifimane li oloto piyámanako, ya feto fe nedanabo ya fefe life? loto loga o edaiye.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Loga o edaito, himiwe hiyaba we ya hawa libo ya holito uto himiwe hiyabatina we wenaba nedo uto hawa ya feto lomuibo, Neidafa feyanane? Wewa ya Lomu we ona ya ne, loto lomuiye.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Lumito, himiwe hiyabatina we wenaba ya Polo nedo uwoto, ha lonomageto holinowe, loto uto loga o edaibo, Hemo Lomu we ona minabe? lito ya liwila oto lomuibo, O, ona minowe, lito liwila oto libo,
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nemo Lomu we ona minanowe, loto hefana naba-naba ya meina fitowe, lito Polokafo lomuibo, Feto feyaba, ido neimone ya feito minámiye. E'e, onefo hedaidokati ya moda Lomu we ona yaidana oto minowe, lomuiye.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Feto lomuito, ayalo ya wenina loga o edanune, loti labo wenina ya fulo edoti uwato, himiwe hiyabatina wenaba ya Polo Lomu we ona nebo ya aini nala gedibo ya nala i edaibo yagunu holi naba-naba muibo ne.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ledawa himiwe hiyabatina we wenaba yakafo Yuda wenina Polo nena-idafagunu sigiya lo edafe? Ya holinowe, loto holinako, nalauti wina oto sokila hi muwabo wenabatina ido Yuda mono kanisole wenina muki yagi ha fulo betito holiti loti nuba ato, Polo ya ilimito loto nomudinalo li sinoi edaiye.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.