Atos 20
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT
1 Ena wenina ha hai naba-naba molabo ya fulitato, Polokafo Yesu ege molabo wenina li nuba o betito lutina-hatina li auba i betinaibo ha lobitoto, Minalo, loto fulo betito Masedonia ebau ya wiye.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Uto aya ebau ya monimo uto mono wenina ya lutina-hatina li auba i betinaibo ha naba-naba lobi-lobi omo uto uto aliga Giliki mikau nemo Luku minodoka ya fediye.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Fedoto yalo igana tili (3) minototo sipiku yoto Silia mikalo unogolaifa, aya hamenalo Yuda wenina yasi hofo fulinune, loti ha hudala hiyabo ya holitoto mikalo Masedonia ebau ya uto Siliaka liwila oto unowe, loto wiye.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Wito, ido Belia numudoti we Pilusi hipala Sopatale, ido Tesalonaika numudoti wemoli loiti Alistakusile ido Sekudusile, ido Debe numudoti we Gaiyusile, ido Timotile yagi, ido Esia ebaloti we Tikikusile ido Tolofimusile yagi maina uwae.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Wewa yasi homu uti Tolowasi numudo hiyabate minato,
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 ena foliwa ya beleti li fefe loti pupu libo idafa yisi molámoti aifa hofo hito no-no abo foliwa ya hulito lemo sipiku yoto Filipai numudo fulitoto uto fo hamena faifu (5) ya uto uto Tolowasi numudo fedoto yalo fo hamena seweni (7) ya minone.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ido salele homu hamenalo wete-idafa ido mono hobina ya nanune, loto nuba ogeto Polo ya leda unowe, loto holinako, yagunu wenina ha lobimo wito luwaila hodu-aduwa wiye.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Feito lobito, nuba minonibo eba ya numuna mulalo mulalo oti huwabo numunau lamu le abi idafa loto nebo numugu Polokafo lobibo ne.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ido ebawau ya we hofawe ma huliya Yutikasi numuna widuwa fuko molabo ebalo amedoto minoto Polo ha lo neto, wewa nomuna o fifi omo uto uto moda uwo unototo numuna mulalo akaisati mofulito hululu-hululu lumuto akaima mikalo fou lito, analo li faka lafa, moda fuliye.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Fulito, Polokafo lumuto huba ito wewa hofawe ya abusa ito feto libo, Holi holiyámilo. Nomuna hofawa ne, loto lobiye.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Feto lobito liwila oto numuna mulalo ya yoto, hoba beleti ya lekoto noto, hamena fana lobimo uto uto, ho lido yalo fulo betitoto wiye.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Wito, wenina yasi we hofawe ya nomuna hofawa nebo yagunu lutina-hatina li you lo betito, ilimiti numunalau uwae.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Polo mikalo Asosi numudo unowe, loto liboma nenako, lemo sipiku yoto Asosi numudoka homu uto yalo hatula oto sipiku ilimito unune, loto feito uwone.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Feito uto Asosi numudo hatula oto, sipiku ilimito Mitilini numudo ya fedone.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 U fedoto leda ya ebawa fulitoto sipiku ho no mulalo uto Kiyosi ebalo ya u selo fedoto, uwo unototo sipiku leda ya no mulalo monimo uto Samosi ebau ya fedoto, uwo unototo yaloti Miletusi numudo u fedone.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ido Polokafo holibo ya Yuda wenina foliwa huliya Pentikosi oloto pinako, aloko uto foliwa oloto pinaido Yelusalemu minanowe, loto holinako, Esia ebau yalo hamena fana minotanune, loto Efesusi numuna ya uta oto fulitoto unune, loto holiye.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ido Polokafo Miletusi numudo yalo minoto yalekati Efesusi numudo mono hiyaba we ya nemodoka alo, loto ha fulo betito,
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 holiti emo nedo lo fedato, feto loto lobibo, Nemo Esia ebau homu hamena lo fedobo yalomati hamena fana hemotinagi maina minobo yama monane holi minae.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Feti holi minabo ya Yuda wenina yasi nemo ya li akaima nedanune, loti hudane hiyabo yagunu lune-haneu hena naba-naba holi minofa, Wenaba houba-naba edo-edo o minobo ya huline li faka ladámoto hufo obo ya holi minae.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ido hemotina holiyabo ya nemo adina li faka lanaibo ha ma ya li faluku ámowe. Wenina nuba minado nomudinalogi numunatinalogi ya uto api itibi-itibi obo ya moda wa minae.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ido Yuda wenina ido Giliki wenina monatina nosámidokati yati li elepa iti Gotidoka keloti Wenabate Yesu holi hikito muilo, loto aubafofo loto lobi-lobi o minobo ne.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ido onesa ya Weuna Fele welalo meyalo moloto, Yelusalemu numudo unogolowe. Yalo idafa ma oloto pi numunaibo ya holifefe ladámowe.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Holifefe ladámofa, Weuna Felekafo lonumibo, Numudo-numudo unanibo ya nala i hedato, luka-hakau hena naba-naba holinanibo ne, loto fuka ha lonumifa,
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 holitina holiyámowe. Hofo nedo fulinabo yagunu hane abi kiyámowe, E'e, hanuwa moniyobo hanu ya meyalo moloto, monimo uwoto hulanaiye, lotoko holi minowe. Ido ononawa ya Wenaba Yesukafo anelo molaibo ononawa ya limo yowoto hulanaiye, lotoko holi minowe. Gotikafo aifa li dowa lo ledaibo hala ukuwa dowa ya lo oloto molomo yowowe.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Ena onesa holiyobo hemotina muki minagu ya monito Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo ha ya lo oloto molo bi-bi obo wenina muki yasi nemo hone-wene hofa wa nedámanigilae.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Yagunu eletifo ha aubafofo loto lobiyowe. Hemotina minagu yauti we ma u hopa unaibo lifimala ya nemodoka minámanogolaiye. Lifimala moda hemotinaloka minanogolaiye.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Yagunu Gotikafo feto feyanowe, loto hala dowa kibo idafa muki ya moda lo oloto molo bitoma ne.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ido hemotina ya heimotina weudina-lutina-hatina wati hiyaba dowa o minoti ido Weuna Felekafo hemotina ya mono wenina hiyabatina we minanae, loto lobibo mono weninatinawa yagi wati hiyaba dowa lotoko o betilo. Hemotina sipisipi hiyaba we yaidana oti minoti Goti monolalo nuba o-o abo weninala ya eimola lunula yakafo meina fitaibo weninala ya hiyaba dowa o betilo.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nemo holiyobo ya fulo betito uwoto wenina liye-hula yaidana emotina yasi hemotinaloka loti mono wenina li hopa o betinabo ne.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ido yako minámiye. Heimotina minagu yauti ma oloto piti mono wenina hotina iyogeto loti lege molanae, loti lanigilae.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Yagunu wati hiyaba oti minalo. Nemo lobi-lobi obo ha yama hatina ki minalo. Hawa ya melege loitigi-makogi (3) yalo lubuka ido fo lido ya hemotina muki holito hufo oto wati hiyaba oti minanae, loto feito fuka ha lobiyomo uwobo ne.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Ido onesa ya hemotina Goti analo moloto, aifa li dowa lo ledaibo halakafo hiyaba o betinaiye. Aya hawa yakafo li auba i betito, ido fele o betibo wenina minagu yau hemotina eba ma binaiye.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ido we ma hefanala siluwafe, ido hefanala golife, ido ulalo owofe, wa lalo moloto linowe, loto holito aku ladámowe.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 E'e, nemo anegunu onona lito idafa ma wa námobo idafa ya meina fito, weninane yagi idafawagunu wita abo ya adina li faka lo-lo obo monane ya moda wati holifefe lo minae.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ido idafa-adafa muki oto moloto obo ya ononawa yaidana oto liyonibo yakafo wenina aubatina minámibo ya adina li faka lokelo, loto itibiyowe. Yagunu Wenabate Yesu eimolakafo feto libo, We makafo we ma ya idafa aifa munaibo ya lula-halau dowa loto holinaibo yakafo we ma idafa muito, aifa linaibo we lula-halau dowa loto holinaibo ya li akaima o edanaiye, loto libo hatina molotanaiye, loto hatina ki-ki o minalo, loto lobiye.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Polo ha lo huloitoto mono hiyaba we maina minabogi muki hidina obula fiti Goti lomuwae.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Goti lomuwato, wenina yasi hufo nama oti abusa iti mudo edato,
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Polokafo feto lobibo, Nemo hone-wene ya hofa wa nedámanigilae, loto lobibo yagunu lutina-hatinau hena naba-naba holiti ilimiti uti sipiku fulo edae.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.