Atos 13

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ido Antiyoku numudo yalo monolo nuba abo wenina minagu ya hala ukuwa dowa lo oloto molabo we ido ha mono api itibiyabo we minae. Aya wewa hulitina feito ne: Banabasi ne, ido Simeyoni ya huliya ma Nige ne, ido Sailinikati aibo we Lusiusi ya ne, ido Manaini ya emo hipa nebo hamenalo hiyaba we wenaba Helotigi maina minoto naba libo we ya ne, ido Solo ya ne.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Feito Wenaba weudina-lutina-hatina muti wetina idafa námoti moi iti minabo hamenalo Weuna Felekafo, Banabasite Solote ononane linaiye, loto lobiyobo yama ya hemotina loitiwa ya fokiti hona molalo, loto lobiye.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Yagunu wetina-idafa námoti moi iti Goti lomutoti adinagunu atatinalo moloti idipi molae.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Weuna Felekafo feito loitiwa idipi molaito, ya uti Selusia numudo yoimaloka fedoti sipiku yoti uti Saipulusi mikau ya ho no lusaku nedo ya uti,
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Salamisi numudo fedoti, Yuda wenina mono numunatinau Goti hala ya lo oloto molaito, ido Yoni yagi maina minoto ya adinalo li faka libo ne.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Feti nokafo li hona aibo mikau ya moni huloti u Pafosi numudo fedoti yalo ya Yuda we ma hifena lusa hi-hi aibo sugi polofeti ma huliya Ba-Yesu, ido huliya ma Elimasi ne, loto nebo wewa ya hatula aiye.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Wewa ya aya ebau hiyaba we wenaba Segiusi Paulusigi maina minaito hiyaba we wenaba ha mananau nebo we yakafo Goti hala ya holinowe, loto Banabasite Solote ha fulo betiye.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ha fulo betifa, Elimasi ya huliya mona ya hifena lusa hi-hi aibo we loto ne. Wewa yakafo loiti ya uwotinafo bulito hiyaba we wenaba ya holi hikitibo monaleka yati li elepa i edanowe, loto onona liye,
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Onona lifa, ido Solo, huliya ma Polo, ya lula-halau Weuna Fele mino faito edaibo yakafo Elimasi fefe loto wenu wa edoto feto lomuibo,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Hemo ya Satani olufola minane. Ido mona-fana fefe libo mona muki ya uwolafo minane. Ido hote iyanibo monagi, nosámibo idafagi yakafo ukau faitibo ne. Wenaba monala dowa ya li hopa omo uwanibo monaka ya fulitámanabe?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Hemo feto fe minaninako, onesa Wenabakafo hofageto nomuga likoto minoto ya hamena ma yaloti fo libo ya wagámanogolane, loto lomuito, ayalo emodoka ya limugi ido midipu ibogi ya aito nomuna likaito anagunu hanu moni wita oto analo liti hanu ilibinabo wenina moni wita-wita o ne.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Idafawa oloto pibo ya hiyaba we wenaba yakafo wa edoto ido Wenaba hala api ilibiyabo ha ya holito elegito holi hikitiye.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ena Pologi maina moniyabo weninala yagi Pafosi numudo fulitoti sipiku hofa yoti uti Pamufilia mikalo Pega numudo uwato, yaloti ya Yoni fulo betito liwila oto Yelusalemu wiye.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Wito, Pega numudokati uti Pisidia mikalo Antiyoku numudo fedae. U fedoti Sabati yalo Yuda wenina mono numunatinau yoti amedoti minato,
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 ido wemakafo lo molaibo ha ido polofeti lufuwa iyabo ha yauti ya hito hulito mono numuna hiyaba we yasi ha fulo betiti feto lobiyabo, Mono weninate-motao, li auba i ledanaibo ha ya lobinune, loti holitima hawa ya lolomalo, loti lobiyae.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Feto lobiyato, Polokafo sinoito anagunu mebe-maba oto feto lobibo, Hemotina Isilaeli weninagi ido eito feka wenina Goti holiya holiyabo yagi ha lanogolobo ya holilo.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Lemo Isilaeli wenina Gotite yakafo lemo awatefo-mota holofate ya weuna fi betito, ido Isipika wau uti minabo hamenalo ya hipa yufa fito ya li nuba naba-naba i betito, aubala aubafofo libo yakafo ebawa yaloti idipito wibo ne.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Feito idipito hafali mikalo wito melege foti (40) yalo ya minomo uwabo weninawa mona nosámibo molafa, hiyaba dowa loto o betimo wibo ne.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Feito ya ido Kenani mikalo wenina afu monalo-monalo seweni (7) ya minabo ya hofo betito mikatina ya lito weninala bibo ne.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Bito, ya minomo uwabo melege fo hadeti fifiti (450) yaidana li fuloti minabo ne. Feito minotiti weninane ya hiyaba o betinae, loto hiyabatina we ya li oloto pi biyobo polofeti Samuweli hamenalalo wiye.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ido aya hamenalo ya Isilaeli wenina yasi Goti feto loti loga o edabo, Hiyabate we wehudi hiyaba o ledanaibo we ma lumunabe? loti loga o edato, Benisamini yufa figu yauti ya Kisi hipala Solo ya li oloto pi bito wewa hiyaba o betibo melege foti (40) ya wiye.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Feito hiyaba o betito, aliga Gotikafo Solo li fulo edoito ya Defiti hiyabatina we wehudi mino betinaiye, loto li oloto pi biye. Bibo we yagunu feto libo,loto ha mono lufuwau (Sng 89:20) ya nebo ne.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Feto loto ido lo molo ledaibo hala ya hulawa inaiye, loto wewa yufa figu yauti lemo Isilaeli wenina li nomude waibo we Yesu ya lumibo ne.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ido homu Yesu ámibo hamenalo Yonikafo Isilaeli wenina muki lutina-hatina elepa iti mono noku i hulanae, loto lo oloto molomo wibo ne.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ido mono ononala ya hulanogolaito ya emokafo feto loto loga o betibo, Hemotina holiyabo ya nemo hema ne, loti holiyae? Nemo wewa ya minámowe. E'e, aliga anaibo we ya nemo efo yamo hinalo ibo idafala li fulo edanobo ya fefe ladámanogolaiye, loto lobiye.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Mono weninane-motao, hemotina Abalahamu ouwamela-mota minabo yagi hemotina eito feka wenina Goti holiya holiyabo yagi lemodo hawa li nomude wanaibo ha ya fulo ledaibo ne.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Yelusalemuka minabo weninagi, ido hiyabatina wegi ya Yesu fefe loti wa edámabo ne. E'e, ido aya weninawa ya Yuda mono numunatinau Sabatiku-Sabatiku ya polofeti lufuwa iyagu yauti hitoti holiti fe minabo wenina ya Yesu sigiya lomuwado ayalo ya polofeti ha labo ya li ibo ne.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Weninawa Yesu hofo fulinabo ha ya wita abo li oloto piyámafa, hofo fulilo, loti Pailati ilalu huti lomuwabo ne.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ido emogunu polofeti yasi ha mono lufuwau iyabo idafa muki yama fe edo huloitato, ege molabo we yasi hono ula ya yá yofoloti liti uti hefana lulau molo edabo ne.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Molo edafa, Gotikafo fuliguti li sinoi edaiye.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Li sinoi edaito, ido homu Yesu hofo fuliyámabo hamenalo Galili mika fulito Yelusalemu wibo hamenalo emogi maina uwabo wenina ya Yesu fulitoto hofa sinoibo we ya hamena abi loto oloto pito wa edae. Onesa aya weninawa yasi lemo Isilaeli weninate Yesu hala ukuwa lo oloto molo-molo lobiyae.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Yesu hala ukuwa dowa ya lobiyone. Gotikafo Yuda weninate awatefo holofate-mota ya binowe, loto aidena auba ito lo molo bibo yama
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Yesu fuliguti li sinoi edaido yalo ouwametina-mota minonibo yagi eito feka weninagi auba ito lo molo bibo hala onesa moda li hulawa o ledotaiye. Yagunu Gotikafo feto loto libo,loto ha mono lufuwau (Sng 2:7) ya nebo ne.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ido Gotikafo Yesu fuliguti li sinoi edainako, ula aubala lilitámanaibo ne, loto hawa ya onae, loto lilibibo ha ma Goti ya feto loto libo,loto ha mono lufuwau (Ais 55:3) ya nebo ne.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Yagunu eba malekama feto libo,loto ha mono lufuwau (Sng 16:10) ya nebo ne.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Ido Defiti hofawa nebo hamenalo ya Goti halalo meyalo moloto weninala minagu ya onona limo uto fuliyageto awalafo-mota molo betiyagu ya molo edato hono ula lilitibo ne.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Nefa, ido wewa me ya ya Gotikafo li sinoi edaibo we ya hono ula lilitámibo ne.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Yagunu weninane-motao, Yesu idafa feyaibo yakafo lifimate ya hilili o ledaibo ha ya lo oloto molo biyonibo ya holinigilae, loto holiyone.
38 — ausente —
39 Ido Mosese lo molaibo ha yakafo nosámibo mona-fana muki hilili o ledoto monatina fefe libo wenina minae, loto lo ledaibo ogofuwámibo yama wewa yakafo holi hikitabo wenina muki ya lifimatina hilili o beti huloto monatina fefe libo wenina minae, loto lo betibo ne.
39 — ausente —
40 Ido polofeti lo molabo ha ya hemotinaloka bitanaiye, loto wati monilo. Hawa ya feto labo,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 loti ha mono lufuwau (Hab 1:5) ya nebo ne, loto Polokafo lobiye.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ena Polote Banabasite Yuda wenina mono numunatina fulitoti unigilaido wenina yasi feto lobiyabo, Hofa Sabatiku ya liwila oti loti ha magi onu iti lolumunaiye, loti lobiyae.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Lobiti wenina nuba naba mono numunatinauti lumuti Yuda wenina abi loti ido eito feka wenina Yuda mono auba iti holiyabo yagi Polote Banabasite egetina uwato, loitiwa yasi hatina liti Goti aifa li dowa lo ledaibo monala ya fulitámoti li hikito minalo, loti lobi minaiye.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ena Sabati ma aito, wenina abi loti numuna meya nabau minabo ya Wenaba hala ya holinune, loti loti nuba naba minae.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Nuba naba minabo ya Yuda wenina yasi wa betiti wauwa liti, Polo ha libo ya i fuko edoti hamana hiyae.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Feto feyato, Polote ido Banabasite holitina holiyámoti feto lobiyaibo, Yuda wenina Goti hala homu lobinune, loto moda lobitoto nefa, hawa holi hikito umámoti metina muwabo heimotina ya nomude hofawa minowa-minowa oto minomo yonubo ya ogofuwámone, loti lanako, lemo ya fulo betito eito feka wenina minado yalo unogoloiye.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Yagunu Wenabakafo feto liboloto ha mono lufuwau (Ais 49:6) ya nebo ha auba ito lolumiye, loto lobiye.
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ido eito feka wenina hawa ya holiti lutina-hatinau dowa loti holiti Wenaba hala ya dowa ne, loti labo weninawa ya nomudina hofawa minowa-minowa oto minomo yonigilae, loto weuna fi betitaibo wenina ya holi hikitae.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ido mikau-mikau ya Wenaba hala upatoto wifa,
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 ido Yuda wenina yasi Goti holiya holiyabo wenipa hulitina nebogi ido numudo wenabatina yagi sebatinau fali witunu iyato, Polote Banabasite hamadina hiti li hena naba fe betiti ebatinaloti heni fulo betiyato uwaibo ne.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Heni betiyanako, ya wewa loiti hidinalo huwopa itili fuloti Aikoniyamu numudoka uwaiye.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Uti Yesu ege molabo wenina ya ake naba-naba iyato, ido Weuna Felekafo lutina-hatinau mino faito betiye.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.