Lucas 19

Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu ya Yeliko numudo uto, monimo wiye.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ido yalo we ma kuliya Sakiusi ya kifana takisi olu-olu amo we kiyabani we naba minoto, neta ko nami we minaiye.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ido wewa yakafo Yesu ya egaidana we ne? loto eyenae, loto kolaifa, we lina nenako, wenena mau naba minagu minoto eyefe ádaiye.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yamu Yesu unaidoka kanu afumaleka ya oluloto komu uto, eyenae, loto ya yá adeku dito ya minaiye.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Minaito, Yesu aya ebalo o fedeto ko faka loto eyeto, eti limo, Sakiusiyo, alako itibito mikalo lomo. Namo onema ya kamo numugau minenae, loto kolowe, loto loumaito
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 ayalo kenemaneto itibito lumuto, siya-muluna alikani ito, aiyo-koiyo lo edeto, ilimito numunauka wiye.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Wito wenena muki ya eyeti, koli nosámami umuti eti lamo, Aiyo, lifimala nemo we numunau dito yalo onenagoliye, loti lae.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Eti lafa, Sakiusi nedito, Wekola ya eti loumami, Wekolao, moda kolo. Oiya ama namo koukamene muki iya meleto filiga ya neta ko ánamo wenena giminae. Ido we ma ka suki loumuto netala lawoko ma ugele olomo ya mulalo-mulalo meleto itibito neta fo (4) yaidana umunagolowe, loto loumaiye.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ido Yesukafo eti limo, Wewa yaki Abalahamu ufa fiyaigu yauti nenako, onema Gotikafo numunawau minamo wenena olu omuni kaiye.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Etito namo We Kula wenena moni fuisamo wenena ya moni wilito olu omuni kenae, loto omo ne, loto loumaiye.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Kawa ya koli minato, Yesu Yelusalemu olu alitami yamu wenena Goti wekudi wenenala kiyaba o ledami mona ya oiya eti-mati oloto pinaiye, loti kolato Yesukafo kepa ka ma enu wito eti logimami,
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Kuliya nemo we ma eba faigalo uto minoto, mikalo kiyabani we wekudi bulu nedato, itibito enagolowe, loto
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 kouba-nabala we minaguti ya teni (10) luni fiyaito, ato Giliki kifana kuliya mina lawoko ya muki gimito eti logimami, Kifanawa gimomo ya oluti kifanakafo lono olumo wato itibito enae, lototo wiye.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Wifa, ido kiyaba o gedami wenena amomu koli nosámami umuti, wewa wido ya kiyabate we wekudi minenaiye, loto kolámone, loto kawa fulenune, loti wenena ma egeka gilifi melato wae.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Wafa, ido kiyabani we wekudi buluto, aiga ya itibito aiye. Itibito oto kifanane gimomo ounawa nenaki olu mene amo ya kolinae, loto kouba-nabala we luni fiyaito ae.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Komu ami we eti loto loumami, Wenabao, kamo kifana mina nomanimo yakafo lono oluto kifanaka ounawa teni (10) maki olu mele kedomo ya ne, loto loumaiye.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Eti lito, kiyaba we ya eti loumami, Kouba-nabane weyo, lonoka lalo eyowe. Kamo neta kefo efema ya kiyaba lalo aninako, numuna meya teni (10) ya kiyaba enane, loto loumaiye.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Loumaito, ido kouba-nabala we naba tu ya oto eti limo, We nabao, kamo kifana mina nomanimo yakafo lono oluto kifanaka ounawa faifu (5) maki olu mele kedomo ya ne, loto loumaiye.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Loumaito, kiyaba we ya eti loumami, Numuna meya faifu (5) ya kiyaba enane, loto loumaiye.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Eti loumaito, kouba-nabala we ma oto eti loumami, We nabao, kamo kifana mina nomanima lafo-lafoku yau asa wito falukuto melomo uma ya ne.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Kamo seka-muluga itanimo nenako, kolika kolowe. Ido neta ma netaka minámami ya faifa olu-olu animo ne. Ido neta migu kifamo neta kifámanimo ya faifa kofu-kofu anima ne, loto loumaiye.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Eti loto loumaito, kiyabala we yakafo itibito loumami, Kouba-naba we kefali nosámanimo, kaimoka ka lanimo yakafo olu kalo kedenagolowe. Namo sene-mulune itoto, neta ma netane minámami ya faifa olu-olu oto, ido neta migu kifamo neta kifámomo ya faifa kofu-kofu omo ya moda kolitabe? Olo.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Eti loto kolanimo ya itibito enami kamenalo ya kifanalaki ounaki olunaiye, loto kifanane komomo ya kifana mele-mele amo numugu ya nedito mele nedámane? loto loga o edaiye.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Loga o edeto wenena adu nedi minamo ya eti loto logimami, Kifana anau olu nemo ya ipoti oluti kifana mina teni (10) ko nami we ya umalo, loto logimaito
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 amo yate itibiti loumamo, We nabao, amo ya kifana mina teni (10) ya moda olu minaima ne, loti loumato,
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 itibito eti loto logimami, Neta ma ko namo wenena muki ya maki enu wito giminami ne. Ido neta ma ko ánamo wenena neta kefo ko namoma ya amodokati ipenami ne, loto logimowe.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ena kuwonefo-mota namomu ya mikalo wekudite minenaiye, loti kolámamo ya gilimiti oti namo omunelo ya gini folalo, loto limo ne, loto logimaiye.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ena Yesu ya kawa ya logimi fuli lototo Yelusalemu unae, loto komu meleto idaiye.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Monimo dito mowa kuliya Olifi mowa yalo Betefage ido Betani numuna olu adu meleto ege-ege moinamo we lele komu gilifi meleto eti logimami,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Linate numuna meya youmalo uti dinawaido ya yafo-dogi momola meyalo moinámamo nela witamo minenami ya eyeti nelalo efiliti oluti amalo itibiti ailo.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ido we makafo, Linate ya nediti nela ya efilaiye? loto loga o gedaitoma, eti loumailo, Wekola lonola ma neto yamu lito oiye, loti loumailo, loto logimito gilifi melaiye.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Gilifi melaito, wewa lele ya monimo uti netawa muki Yesu logimamidana oto oloto pi gimaito eyeti
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 uti yafo-dogi momola ya nela efili minaito aboga yate oti logimamo, Linate ya nediti yafote-dogi momola ya nela efili minaiye? loti loga o gedato,
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 itibiti logimami, Wekola lonola ma neto yamu lito oiye, loti laiye.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Eti loti yafo-dogi momola ya ilimiti Yesu nedo ya oti ukanido owo mulalo wiyamo ya kololototi yafo-dogi momola meyalo ya meleti Yesu ana olu faka lato meyalo idaiye.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Dito minoto monimo wito wenena yate ukanido owo feka wiyamo ya kololototi kanudo unaido kolaleka wilimo wae.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Eti ato, Yelusalemu adu Olifi mowa fulito waka afumaleka wimo kanudo ya aito, ege melamo wenena muki mau naba yate alikani naba oti, Goti aumala gilibami neta muki oloto pi gedami ya eyamo yamu au naba-naba loti Goti ebola loti, kuliya olu faka loti eti lamo,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Aiyo, kiyabate we wekudi Wekola kuliyalo ami we ya lalo kolimo wimo ne.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Wenena mau naba minagu yauti Falisi we mate Yesu eti loti loumamo, Api lilibanimo we, kege melamo we ya lo fuko gedageto weni itoti minenawae, loti loumato,
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 itibito logimami, Namo ka logimowe. Ka ádatoma, kifana yate kai melenagilae, loto logimaiye.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ena Yesu monimo uto, Yelusalemu olu alili meleto, numuna meya naba ya eyeto wenena yau minamo kufuni o gedeto
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 eti limo, Aiyo, onema oiya amalo namokafo olu you amene mona mele gedenamo mona ya linanimotina kolife loti koli minamo neko, lalo agi ne. Nefa, oiya netawa olu faluku gedami yamu omudikafo ogofuti ágae.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Ogofuti ágato, kamena ma enami yalo ya linate kuwotibo-mota numuna meya naba kilalo kifana okoli melemo diti yalo diti ogona o gedeti kanu muki unawagu-unawagu ito gedenawamo ne.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ido numuni meya muki ya luko-mako oti olu kopa o edeti we wena nomilipani muki minamo ya gini fulunawamo ne. Gotikafo olu omuni kenae, loto ami kamenala ya kolife loti eyámamo nenako, yamu kifana ya kifana ma mulalo nemo ma minámenami ne, loto limo ne.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ena Yesu felegaga kuliyai numuna naba kilalau dito wenena neta kifanalo fuloti minamo ya apito giyado feka ito eti logimami,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Numune ya ka lonumu-numu amo numunale, loti lenawamo ne,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ido kamena-kamena ya felegaga kuliyai numuna nabau api gilibimo wifa, yokila ki umamo we kiyabani we, ido lo melami ka api gilibamo we, ido wenena kiyabani we yate Yesu ofo fulunawamo kanu ya moni wilafa,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 wenena mau minamo ya auma witi ka limo ya kolanako, yamu ofo fulunawamo kanu ya olu oloto piyámamo ne.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.