Lucas 16
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs VC
1 Yesukafo ege-ege moinamo we ya ka eti logimami, Neta ko nami we ma nedo oti koukamela kiyaba we yamu koukameka moda fulaiye, loti lodobe fiyae.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Yamu namodoka ano, loumaito aito loumami, Kamomu lo kede minamo kawa ya kolowe. Koukamene kiyaba we minanimo lonone ma kofa olámenane. Yamu kifana oluto ido kifana fulitanimo mona ya olu oloto pi nomo, loumaiye.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Eti loumaito, kiyaba wekafo kala mumudi kito ya nedi-nedi enae? We nabanekafo lononelo yaloti olu fulo nedainako, migu lono olunafe? E’e, aumane minámainako. Wenena wako logiminafe? E’e, eti enamo ya ukanelo kolinagolowe.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Aiyo, wenabane nilifageto wenenate wene-neta nomato, numunigu onoto nedito enamo yamu neta enae, loto kolaiye.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Eti loto kolito, wenabala netala lifima olu umamo wenena muki alo, lito ya kala koliti ato, komu ami we ya kiyaba wewakafo loumami, Kamo wenabanedokati netala olanimo ya kamodoka lifima nenaki ne? loto loga o edaito,
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 namodoka ya yá olifi nowala dalamu wani hadeti (100) yaidana nemo moda notowe, lito ya eti loumami, Amodokati neta olanimo lufuwa ya oluto, kenemaneto amedoto dalamu fifiti (50) yako olu oloto meleto lufuwa wiyo, loumaiye.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ena aiga ami we ya loumami, Wenabane netala olanimo ya neta nenaki uma fiyámanimo ne? loto loga o edaito, itibito loumami, Yuwa witi beki naba wani hadeti (100) ya moda notomo ne, lito eti loto loumami, Uma fiyámanimo neta lufuwa wiyami ya oluto, amedoto yuwa witi beki naba eitiko (80) ya ne, loto olu oloto meleto lufuwa wiyo, loto loumaiye.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ido koukame kiyaba we kaila imo mona melami we ya ka manenau nemo yaidana oto kala kiyainako, wenabala yakafo ebola limo ne. Yamu ama mikaleka monamu kolife loti kolamo wenena ya inanimo ani olu faka lenawamo monaninakafo wenena lamedo minamo ya inanimo ani olu faka lenawamo monani ya olu fulo edaiye.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Kolalo. Linate ama nosámami mikalo kifana-koukame ko namo neta yakafo wenena koina wi gedalo. Eti ato kifana-koukameti fuli lenaido ya minowa-minowa oti minenawamo ebau ya koina wi gedenawae, loto logimowe.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Makafo kefo-afola neta kiyaba lalo oto olu minenami ya ayaidana oto neta-mata naba yaki kiyaba lalo enagoliye. Ido makafo kefola-afola neta ya koto kiyaba ámenami yakafo ayaidana oto neta naba ya kiyaba ámenami ne.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Etito nemo nenako, kamo ya kifana-koukame ama mikalo ya kiyaba lalo o edámenanimo, kemakafo neta ko nami netala ona kula ya kiyaba o nedenane, loto agalo melenami ne?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ido kamo ailo wenena koukamenina ya kiyaba lalo ámenanimo, kemakafo kaimoka netaka ne, loto koukame komageto olu minenanimo ne?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 We makafo wenaba lele ya kouba-naba o gedenami ya ogoufámaiye. Eti enae, loto kolinami ya wenabala ma ya eleka fi umuto, ido ma ya siya-muluna umunami nefemo, ido malo ya u ekeleto, ido ma ya fulo edenami ne. Ayaidana oti linate Goti ido kifana-koukame mikalo neta-mata ya olu lawokoiti kouba-naba o gedenune, loti kolinawamo ya ogoufámae, loto logimaiye.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ido Falisi we kifana ya seni-muluni umamo we yate Yesu kawa limo ya koliti kamana ki minae.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Eti ato, amokafo eti loto logimami, Linate ya wenena omunido efe limo mona melonimo wenena minone, loti monabi lele wi minafa, Gotikafo seti-muludigu kani kiyamo monawa ya koli minaiye. Ido wenena yate neta ma kuliya oluti di minamo neta ya Goti omunalo ya fitala kiyami neta yaidana oto ne.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Kolafe? Lo melami ka, ido polofete kanina ya lo oloto melemo uti Yoni minami kamenalo ya wae. Yaloti Goti wekudi kiyaba o ledami kala kuwa lalo lo oloto melemo wato, Gotidoka unune, loti auma witi kolamo wenena muki ya koiya fiti lono olu minae.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ido aiga ya mika kosina fuli lenami ya faifa fuli lenagolifa, ido lo melami ka yauti ka kefo efemako ya u kopa ámunami ne.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Ena we makafo olonafo fuko fulito, uto wena ailo olami ya kume-ugele naiye. Ido we makafo wena wanafo fuko fulitami ya wena olami ya kume-ugele naiye.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Ido neta ko nami we ma nemokafo ukanalo owo kisiki kiyobaki meinala naba nemo wito, kamena-kamena wela-neta laloko no-no o minaiye.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 No minaito, ido we ma neta ko ánami wako o-o imo we kuliya Lasalusi ukana muki numuna limo we
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 neta ko nami we wela-neta leiga ya fulenawamo oluto nenaiye, loti kila kanu welalo wenenalate olumo fulo edato, ono minaiye. Ono minaito, kula yate oti numuna lido kenabu-kenabu o edae.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ena aiga wako o-o imo wema folaito, enisolete ilimiti diti Abalahamu kemanau fulo edae. Ido neta ko nami wemaki folaito, kale li edae.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Kale li edato, yo eifámenami yoku minoto ogofu naba-naba kolito ko faka loto yaleka faiga aufaito kami ya Abalahamute Lasalusite lakoina minami ya geyaiye.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Geyeto Abalahamu eti loto loumami, Menefone, namo milumane kolito ya yoku ogofu naba-naba kolonako, oto ana gala noku fito wene kulumalo fili nedenaiye, loto Lasalusi namodoka ilifo, loto loumaiye.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Loumaifa, ido Abalahamukafo itibito loumami, Nanefone, koli minane. Mikalo minanimo kamenalo ya netaka-mataka lalo ya moda olageto, ido Lasalusi ya netala-matala nosámami olaima nefa, oiya siya-muluna olu aila wi ede minoneto, ido kamo ogofu koli minane.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ido yako minámaiye. Filiga-filiga lamo minonido linate minado muliti yau kowo naba-naba failainako, wenena amalo minamo ya filigaleka ogofuti kamo minanidoka ya ámunagilae. Ido kamo minanidoka yati ogofuti lamo minonido ya ámenagilae, loto loumaiye.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 — ausente —
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Etito loumaito, Abalahamu yakafo itibito loumami, Kunakafomota ya Moseseki polofeteki lufuwa wiyamo yama mino gedaima nenako, kolinagilae, loto loumaiye.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Eti lito, loumami, E’e, Abalahamu, menefone, etito minámaiye. We ma folaiguti nedito logiminami ya seni-muluni olu eleyapa winagilae, liye.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Eti lito, ya loumami, Mosesete polofetete kanina koli fuliti minatoma, ido we ma folaiguti nedito uto logiminami ya ayaidana oti kala ya koli fulitenawamo ne, loto logimaiye.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.