Lucas 16
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NAA
1 Yesukafo ege-ege moinamo we ya ka eti logimami, Neta ko nami we ma nedo oti koukamela kiyaba we yamu koukameka moda fulaiye, loti lodobe fiyae.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Yamu namodoka ano, loumaito aito loumami, Kamomu lo kede minamo kawa ya kolowe. Koukamene kiyaba we minanimo lonone ma kofa olámenane. Yamu kifana oluto ido kifana fulitanimo mona ya olu oloto pi nomo, loumaiye.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Eti loumaito, kiyaba wekafo kala mumudi kito ya nedi-nedi enae? We nabanekafo lononelo yaloti olu fulo nedainako, migu lono olunafe? E’e, aumane minámainako. Wenena wako logiminafe? E’e, eti enamo ya ukanelo kolinagolowe.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Aiyo, wenabane nilifageto wenenate wene-neta nomato, numunigu onoto nedito enamo yamu neta enae, loto kolaiye.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Eti loto kolito, wenabala netala lifima olu umamo wenena muki alo, lito ya kala koliti ato, komu ami we ya kiyaba wewakafo loumami, Kamo wenabanedokati netala olanimo ya kamodoka lifima nenaki ne? loto loga o edaito,
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 namodoka ya yá olifi nowala dalamu wani hadeti (100) yaidana nemo moda notowe, lito ya eti loumami, Amodokati neta olanimo lufuwa ya oluto, kenemaneto amedoto dalamu fifiti (50) yako olu oloto meleto lufuwa wiyo, loumaiye.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ena aiga ami we ya loumami, Wenabane netala olanimo ya neta nenaki uma fiyámanimo ne? loto loga o edaito, itibito loumami, Yuwa witi beki naba wani hadeti (100) ya moda notomo ne, lito eti loto loumami, Uma fiyámanimo neta lufuwa wiyami ya oluto, amedoto yuwa witi beki naba eitiko (80) ya ne, loto olu oloto meleto lufuwa wiyo, loto loumaiye.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ido koukame kiyaba we kaila imo mona melami we ya ka manenau nemo yaidana oto kala kiyainako, wenabala yakafo ebola limo ne. Yamu ama mikaleka monamu kolife loti kolamo wenena ya inanimo ani olu faka lenawamo monaninakafo wenena lamedo minamo ya inanimo ani olu faka lenawamo monani ya olu fulo edaiye.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Kolalo. Linate ama nosámami mikalo kifana-koukame ko namo neta yakafo wenena koina wi gedalo. Eti ato kifana-koukameti fuli lenaido ya minowa-minowa oti minenawamo ebau ya koina wi gedenawae, loto logimowe.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Makafo kefo-afola neta kiyaba lalo oto olu minenami ya ayaidana oto neta-mata naba yaki kiyaba lalo enagoliye. Ido makafo kefola-afola neta ya koto kiyaba ámenami yakafo ayaidana oto neta naba ya kiyaba ámenami ne.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Etito nemo nenako, kamo ya kifana-koukame ama mikalo ya kiyaba lalo o edámenanimo, kemakafo neta ko nami netala ona kula ya kiyaba o nedenane, loto agalo melenami ne?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ido kamo ailo wenena koukamenina ya kiyaba lalo ámenanimo, kemakafo kaimoka netaka ne, loto koukame komageto olu minenanimo ne?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 We makafo wenaba lele ya kouba-naba o gedenami ya ogoufámaiye. Eti enae, loto kolinami ya wenabala ma ya eleka fi umuto, ido ma ya siya-muluna umunami nefemo, ido malo ya u ekeleto, ido ma ya fulo edenami ne. Ayaidana oti linate Goti ido kifana-koukame mikalo neta-mata ya olu lawokoiti kouba-naba o gedenune, loti kolinawamo ya ogoufámae, loto logimaiye.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ido Falisi we kifana ya seni-muluni umamo we yate Yesu kawa limo ya koliti kamana ki minae.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Eti ato, amokafo eti loto logimami, Linate ya wenena omunido efe limo mona melonimo wenena minone, loti monabi lele wi minafa, Gotikafo seti-muludigu kani kiyamo monawa ya koli minaiye. Ido wenena yate neta ma kuliya oluti di minamo neta ya Goti omunalo ya fitala kiyami neta yaidana oto ne.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Kolafe? Lo melami ka, ido polofete kanina ya lo oloto melemo uti Yoni minami kamenalo ya wae. Yaloti Goti wekudi kiyaba o ledami kala kuwa lalo lo oloto melemo wato, Gotidoka unune, loti auma witi kolamo wenena muki ya koiya fiti lono olu minae.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Ido aiga ya mika kosina fuli lenami ya faifa fuli lenagolifa, ido lo melami ka yauti ka kefo efemako ya u kopa ámunami ne.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ena we makafo olonafo fuko fulito, uto wena ailo olami ya kume-ugele naiye. Ido we makafo wena wanafo fuko fulitami ya wena olami ya kume-ugele naiye.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ido neta ko nami we ma nemokafo ukanalo owo kisiki kiyobaki meinala naba nemo wito, kamena-kamena wela-neta laloko no-no o minaiye.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 No minaito, ido we ma neta ko ánami wako o-o imo we kuliya Lasalusi ukana muki numuna limo we
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 neta ko nami we wela-neta leiga ya fulenawamo oluto nenaiye, loti kila kanu welalo wenenalate olumo fulo edato, ono minaiye. Ono minaito, kula yate oti numuna lido kenabu-kenabu o edae.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ena aiga wako o-o imo wema folaito, enisolete ilimiti diti Abalahamu kemanau fulo edae. Ido neta ko nami wemaki folaito, kale li edae.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Kale li edato, yo eifámenami yoku minoto ogofu naba-naba kolito ko faka loto yaleka faiga aufaito kami ya Abalahamute Lasalusite lakoina minami ya geyaiye.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Geyeto Abalahamu eti loto loumami, Menefone, namo milumane kolito ya yoku ogofu naba-naba kolonako, oto ana gala noku fito wene kulumalo fili nedenaiye, loto Lasalusi namodoka ilifo, loto loumaiye.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Loumaifa, ido Abalahamukafo itibito loumami, Nanefone, koli minane. Mikalo minanimo kamenalo ya netaka-mataka lalo ya moda olageto, ido Lasalusi ya netala-matala nosámami olaima nefa, oiya siya-muluna olu aila wi ede minoneto, ido kamo ogofu koli minane.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ido yako minámaiye. Filiga-filiga lamo minonido linate minado muliti yau kowo naba-naba failainako, wenena amalo minamo ya filigaleka ogofuti kamo minanidoka ya ámunagilae. Ido kamo minanidoka yati ogofuti lamo minonido ya ámenagilae, loto loumaiye.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 — ausente —
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 — ausente —
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Etito loumaito, Abalahamu yakafo itibito loumami, Kunakafomota ya Moseseki polofeteki lufuwa wiyamo yama mino gedaima nenako, kolinagilae, loto loumaiye.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Eti lito, loumami, E’e, Abalahamu, menefone, etito minámaiye. We ma folaiguti nedito logiminami ya seni-muluni olu eleyapa winagilae, liye.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Eti lito, ya loumami, Mosesete polofetete kanina koli fuliti minatoma, ido we ma folaiguti nedito uto logiminami ya ayaidana oti kala ya koli fulitenawamo ne, loto logimaiye.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.