Atos 7

Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ena yokila ki umu-umu amo we kiyabani we wenabakafo Sitifeni loga o edeto loumami, Kawa lo kedamo ya ona nefe? loto lito,
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Sitifenikafo itibito loto loumami, Wenenane, ido menefo-motao, ka lenagolomo ya kolalo. Adeina autefo kolofate Abalahamu Halani numudoka ku onámaido Mesopotemia mikalo minami kamenalo ya lamena aboga Goti yakafo oloto pi edeto
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 eti loto loumami, Mikaka ido wenenaka fulo gedeito mika ma kilibinamo ebaleka wo, loto loumaiye.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Eti loumaito, ka kolito Kalidia mika fulito, Halani numudo uto yalo minaiye. Minaito, melafo fulutaito Gotikafo ilifi melaito oto linate oiya minamo mikalo ya o fedaiye.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Etito u ilifi melami ya mika ma aimola aboga ona minenaiye, loto umámami ne. E’e, mika kefola efe maki umámami ne. Umámaifa, ido aiga kamo ido ufa fiyaniguti wenena mika gimoneto aboga ona minenawae, loto lo mele umaiye. Eti loto melaima nefa, aya kamenalo ya Abalahamu nomilipala minámae.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ena Gotikafo eti loumami,
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Eti enawamo nefa, ido kouba-naba o gedamo wenena ya namokafo lifimanina itibito gimoneto aiga ufa fiyaniguti wenenaka ebawa ya fuliti oti mika amalo ya ouni-luni-kani numuti minenagilae,
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Eti loumuto ainala ukanigu fukenawamo ya namoki olu kutifi gedenae, loto lo mele umaiye. Ena aiga Abalahamu nalafo Aisaka oloto pito, fo kamena eiti (8) wageto Goti ainala ukanau fuko edaiye. Ido Aisaka nalafo Yekopu oloto piyami, ido Yekopu nalafo autefo-mota tuwelu (12) ya oloto piyamo ne.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Ido autefo-mota kunanibo Yosefe komumu witi kifanamu koliti wenena anigu gimiti meina olato Isipika mikalo ilimiti wae. Ilimiti wafa, Gotikafo amodoka mino edeto
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 keina kolaiguti oluto ka manenau mele edaito minami Isipi wenena kiyabani we wekudi Felo yakafo Yosefe mona lalo melami ya eyeto Isipika wenena muki ido aimola numuna ebala kiyaba o gedeto minenaiye, loto kuliyai we naba olu nedi edaiye.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Ena aiga Kenani mikalo ido Isipi mikalo muki ya kadunamu kamena naba oloto pito numuna eba gedo fulitageto keina naba-naba koliti autefo-mota kadunamu fuluti minae.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Minoti Yekopu ya Isipika yuwa witi ya ne, loti lamo ka ya kolito autefo-mota kana gilifaito yalo wae.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Uti itibiti oti kofa wato, Yosefekafo yalafo-mota monala lo oloto mele gimaito, ido mikalo kiyabani we wekudi Felokafo Yosefe wenenala geyefe liye.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Etito ya Yosefekafo alo, lotaito, melafo Yekopukele wenenala muki we wena sewedi-faifu (75) ya gilimito wae.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ena Yekopu Isipika uto minoto folaito, ido autefomota ayaidana uti minoti aiga folae.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Folato, kono ukani oluti Sekemuka oti eba ma Abalahamukafo komu adeina Sekemu numudo Hamoli nalafo-mota kono melenumole, loti lamo eba meina fiyaigu yama kale li gedae.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Ena adeina Gotikafo Abalahamu lo mele edami kaloma u ayalo winami kamena ya alili melaido yalo wenenate Isipika minamo ya kefo minámae.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Etiti minomo wato, Isipi kiyaba we wekudi kofawa ma oloto piyami yakafo Yosefe eyefe ádaiye.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Eyefe ádami wewa yakafo wenenate ya koni wito olu nosámami o gedeto, autefo-mota nomilipani ya fulo feka gedeto fulunawae, loto aumafofo liye.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Kamena yalo ya Mosese oloto piyaito, kipawa Goti omunalo ya omuna biyane minoto ikana tili (3) ya melafo numunau yau olu kiyaba o edemo wato,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 aiga numuna kila feka fulo edamo kamenalo Isipi kiyabani we wekudi Felo olulafokafo olu leboilami ya aimola kedami yaidana oto kiyaba o edaiye.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kiyaba o edaito, Isipi wenena ka maninigu nemo ka muki ya api ilibato, ya kalo ido lonodo ya u wenaba ya bulu edae.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ena melegela foti (40) ya olu fuloto Isilaeli wenenane uto geyenae, loto
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 uto eyami ya Isipi we makafo Isilaeli we ma ofo minaito eyetoto uto ana olu faka loto Isipi we ya ofo folaiye.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ofo fulutoto eti loto kolami, Wenenane yate namomu kolife loti Gotikafo wenenane Isipi wenena kiyabani we wekudi analoti efili gedenae, loto aumala nomaiye, kolinagilae, loto kala kiyaifa, etiti kani kiyámae.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ido leda Isilaeli we lele ma fina fi minami ya geyeto olu filiga-filiga o gedeto, olu kutifi gedenae, loto kolito eti loto logimami, Aiyo, linate ufa lawoko ma minainako, nediti fina fiyae? loto loga o gedaifa,
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 koinalafo olu nosámami edami we yakafo Mosese itufu fulito loumami, Kamo ya kiyabate we ido lifima lumunanimo we kemakafo bulu kedami ne?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Meloma Isipi we ofo folanima yamaidana oto namo nofenagolabe? Olo. lito,
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 ya Mosesekafo ka ya kolito Midiyani wenena mikanigu koli uto, yalo numuna ku onoto, wau we yaidana minoto, wena olami nalafo lele ya oloto piyaiye.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ena melege foti (40) ya aya ebalo minototo ya uto kofo mikau Sinai mowa adu minaido yalo kaila imo yá ailau ma yo lito yo famula yau ya enisole ma oloto pi edaiye.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Netawa eyami yamu elegito eyefe lenae, loto adu wito Wekolakafo eti loto loumami nola ya kolaito eti limo,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Namo aukafo-mota Gotitina minoto ido Abalahamule, Aisakale, Yekopule Gotinina minowe, loto lito Mosese nola kolito ya koli naba kolito ukana ololo oto ko faka ádaiye.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ko faka ádaito, Wekolakafo eti loto loumami, Mika leya wiyanimo yalo ya felegaga mika nenako, kiyagalo wiyanimo neta kololoto.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Namo ya wenenane Isipi mikalo minamo ya olu nosámami o gedato, moda koto, kufu amo ya kolitoto efili gedenae, loto omo ne. Amalo ano. Isipika itibito kilifi melenagolowe, loto loumaiye.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Aya wewa Mosese ya wenenalate mesafa wi umuti, kamo ya kiyabate we ido lifima lomanimo we kemakafo bulu kedami ne? loti lo edamo wewa yama Goti aimolakafo we yamo kiyabani we wenaba ido nelauti efili gedenami we minenaiye, loto enisolela ilifaito, yá kefolau oloto pi umuto Goti kala loumami ne.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Aya wewa yakafo Isipikati gilimito wiye. Ido Isipi mikaloki ido Kuwo No Kisi Limo yaloki ido kofo mikau melege foti (40) yalo minado ya Goti aumala gilibami neta mona-mona olu oloto pi gedemo wimo ne.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Aya wewa Mosese yakafo Isilael wenena eti loto logimami, Gotikafo linate ufa fiyagu yauti polofete ma namo yaidana oto ya linatedoka gilifi melenagoliye, loto logimami ne.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ido kofo mikau mau minagu yau minoto, ido enisole ya Sinai mowa yalo loumami yaki lakoina minoto, autefo-kolofate-motaki lakoina minoto, olu kofawa minomo dinawamo ka ya kolitoto lo oloto mele gedami ne.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Etito nemo nefa, ido autefo-kolofate-mota yate Mosese kala golodámae. E’e, kala golodámoti meni umuti, Isipi mikalo itibiti unune, loti lunigu ya etiti koli minoti
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aloni eti loumamo, Kamo goti lebonani olufe lageto u komu meleti lilimiti unune. Wewa Mosese Isipikati lilimito ami we ya nedi-nedi o minaiye? Ya kolámone, loti loumamo ne.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Eti loumamo kamena yalo bulumakau momola lebonala olufe loti gotiwa ya neta umunune, loti neta ofo kiti yokila ki umuti inanimoni anikafo olufe lamo netawa kuliya ya olu faka lo edenune, loti konuma-kobina naba ofo ki nae.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Etiti afa, Gotikafo mesafa kito kosinaleka neta-mata ya ouni-luni-kani umunawae, loto liye. Eti loto limo yaidana oto polofete lufuwa wiyagu ya eti limo,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 E’e, etiti minámoma ne. Linate gotitina ma kuliya Moloki ya seli numuna ku edagu yau meleti mofuti moni-moni amoma ne. Ido gotitina ma kuliya Lefani ya ukulu yaidana oto lebona imo ya oluti moni-moni amoma ne. Eti amo ya gotiwa ya ouni-luni-kani giminuwe, loti ya olufe lamo nenako, yamu kuwotibo-mota anido gimoneto anikiyanido oluti gilimiti Babiloni mikau faiga yalo unagilae,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Autefo-kolofate-mota kofo mikau minamo kamenalo ya Gotikafo linateki lakoina minomo wowe, loto logimami mebe-mabala felegaga seli mono numuna ya amoki lakoina ne. Aya numuna kunawamo kamamuna Gotikafo Mosese etiti kunawae, loto ilibaito, eyaido yalo kuwamo ne.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Etiti kuwamo, aiga ya autefo-kolofate-motaki, ido kiyabani we Yosuwaki Gotikafo komu meleto ailo feka wenena gitufu fulitami mikanina ya olado felegaga seli numunawa olamo ya mofuti oluti oti mikawalo o fedato yalo ya minomo Defiti minami kamenalo wiye.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Minomo wito, Defiti Goti lalo eyami we yakafo eti loto loumami, Yekopu Gotila minanimo ya numuna ku kedenafe? loto loga o edaifa,
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Solomonikafo moda numuna ya ku edami ne.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Etito nefa, Goti akaiya nemo we ya wenena anikafo numuna kuwamo yau minámenami ne. Yamu polofetekafo eti loto limo,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Wekolakafo eti loto limo, Kosina ya ekeina folomone ya neto, ido mika ya kiyane leya wi-wi o minomoma ebane nenako, ido egaidana oti numuna ku nedenawae? Ido onenamo ebane ya egau ne?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Namo anekafo netawa-matawa muki olu oloto piyomo ne, loti kolámafe? loto limo ne,
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Linate ka koliti kolámoti amo wenena minamo ya seti-muludigu ido kati-manidigu ka mono kolámamo wenena minae. Ido linanimo ya autibo-kolofati-mota yamaidana oti minamo kamena-kamena Ouna Felegaga ya golo-golo ádamo ne.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ido polofete yauti we ma ya autibo-mota yate olu kopa edámamo nefe? Mona efe limo we ya oloto pinaiye, loti ka lo melamo we yaki gini folamo ne. Ido wewa ya linatete ya kuwolafo-mota anido meleti ofo folamo ne.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Linate eti amo ya lo melami ka ya enisole Goti welauti gimato oluti nefa, ido meyalo melámamo ne, loto logimaiye.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Sitifeni kawa logimami ya koliti seni kalakala naba lifa,
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ouna Felegaga siya-mulunau ya faitito kosinau kogo ko minoto eyami Goti lamenala naba yaki ido Yesu ya Goti ana onaleka nedito minami ya eyaiye.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Eyeto eti loto logimami, Moda kosina godo neto We kula ya Goti ana onaleka minami ya eyowe, loto logimaiye.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Logimami ka ya koliti anikafo kanigu itoti au naba-naba loti ya muki oluloti oti olu lulau edeti,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 ana-kiyanalo oluti yaloti numudo kila feka ika oti, oluti uti kifanakafo ofomo uti, ukanido owo fana ya kololototi, we kofawe ma kuliya Solo ya kiyanalo melae.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Meleti ya Sitifeni kifanakafo ofo minato, ya eti limo, Wekola Yesuwo, oune ya olo, loto loumuto,
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ido kiyana umola fito au naba eti loumami, Wekolao, lifimanina amodoka melámo, loto eti loito ya folaiye.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.