Atos 7
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs ARIB
1 Ena yokila ki umu-umu amo we kiyabani we wenabakafo Sitifeni loga o edeto loumami, Kawa lo kedamo ya ona nefe? loto lito,
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Sitifenikafo itibito loto loumami, Wenenane, ido menefo-motao, ka lenagolomo ya kolalo. Adeina autefo kolofate Abalahamu Halani numudoka ku onámaido Mesopotemia mikalo minami kamenalo ya lamena aboga Goti yakafo oloto pi edeto
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 eti loto loumami, Mikaka ido wenenaka fulo gedeito mika ma kilibinamo ebaleka wo, loto loumaiye.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Eti loumaito, ka kolito Kalidia mika fulito, Halani numudo uto yalo minaiye. Minaito, melafo fulutaito Gotikafo ilifi melaito oto linate oiya minamo mikalo ya o fedaiye.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Etito u ilifi melami ya mika ma aimola aboga ona minenaiye, loto umámami ne. E’e, mika kefola efe maki umámami ne. Umámaifa, ido aiga kamo ido ufa fiyaniguti wenena mika gimoneto aboga ona minenawae, loto lo mele umaiye. Eti loto melaima nefa, aya kamenalo ya Abalahamu nomilipala minámae.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ena Gotikafo eti loumami,
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Eti enawamo nefa, ido kouba-naba o gedamo wenena ya namokafo lifimanina itibito gimoneto aiga ufa fiyaniguti wenenaka ebawa ya fuliti oti mika amalo ya ouni-luni-kani numuti minenagilae,
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Eti loumuto ainala ukanigu fukenawamo ya namoki olu kutifi gedenae, loto lo mele umaiye. Ena aiga Abalahamu nalafo Aisaka oloto pito, fo kamena eiti (8) wageto Goti ainala ukanau fuko edaiye. Ido Aisaka nalafo Yekopu oloto piyami, ido Yekopu nalafo autefo-mota tuwelu (12) ya oloto piyamo ne.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Ido autefo-mota kunanibo Yosefe komumu witi kifanamu koliti wenena anigu gimiti meina olato Isipika mikalo ilimiti wae. Ilimiti wafa, Gotikafo amodoka mino edeto
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 keina kolaiguti oluto ka manenau mele edaito minami Isipi wenena kiyabani we wekudi Felo yakafo Yosefe mona lalo melami ya eyeto Isipika wenena muki ido aimola numuna ebala kiyaba o gedeto minenaiye, loto kuliyai we naba olu nedi edaiye.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ena aiga Kenani mikalo ido Isipi mikalo muki ya kadunamu kamena naba oloto pito numuna eba gedo fulitageto keina naba-naba koliti autefo-mota kadunamu fuluti minae.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Minoti Yekopu ya Isipika yuwa witi ya ne, loti lamo ka ya kolito autefo-mota kana gilifaito yalo wae.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Uti itibiti oti kofa wato, Yosefekafo yalafo-mota monala lo oloto mele gimaito, ido mikalo kiyabani we wekudi Felokafo Yosefe wenenala geyefe liye.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Etito ya Yosefekafo alo, lotaito, melafo Yekopukele wenenala muki we wena sewedi-faifu (75) ya gilimito wae.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Ena Yekopu Isipika uto minoto folaito, ido autefomota ayaidana uti minoti aiga folae.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Folato, kono ukani oluti Sekemuka oti eba ma Abalahamukafo komu adeina Sekemu numudo Hamoli nalafo-mota kono melenumole, loti lamo eba meina fiyaigu yama kale li gedae.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Ena adeina Gotikafo Abalahamu lo mele edami kaloma u ayalo winami kamena ya alili melaido yalo wenenate Isipika minamo ya kefo minámae.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Etiti minomo wato, Isipi kiyaba we wekudi kofawa ma oloto piyami yakafo Yosefe eyefe ádaiye.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Eyefe ádami wewa yakafo wenenate ya koni wito olu nosámami o gedeto, autefo-mota nomilipani ya fulo feka gedeto fulunawae, loto aumafofo liye.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Kamena yalo ya Mosese oloto piyaito, kipawa Goti omunalo ya omuna biyane minoto ikana tili (3) ya melafo numunau yau olu kiyaba o edemo wato,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 aiga numuna kila feka fulo edamo kamenalo Isipi kiyabani we wekudi Felo olulafokafo olu leboilami ya aimola kedami yaidana oto kiyaba o edaiye.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Kiyaba o edaito, Isipi wenena ka maninigu nemo ka muki ya api ilibato, ya kalo ido lonodo ya u wenaba ya bulu edae.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Ena melegela foti (40) ya olu fuloto Isilaeli wenenane uto geyenae, loto
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 uto eyami ya Isipi we makafo Isilaeli we ma ofo minaito eyetoto uto ana olu faka loto Isipi we ya ofo folaiye.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ofo fulutoto eti loto kolami, Wenenane yate namomu kolife loti Gotikafo wenenane Isipi wenena kiyabani we wekudi analoti efili gedenae, loto aumala nomaiye, kolinagilae, loto kala kiyaifa, etiti kani kiyámae.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Ido leda Isilaeli we lele ma fina fi minami ya geyeto olu filiga-filiga o gedeto, olu kutifi gedenae, loto kolito eti loto logimami, Aiyo, linate ufa lawoko ma minainako, nediti fina fiyae? loto loga o gedaifa,
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 koinalafo olu nosámami edami we yakafo Mosese itufu fulito loumami, Kamo ya kiyabate we ido lifima lumunanimo we kemakafo bulu kedami ne?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Meloma Isipi we ofo folanima yamaidana oto namo nofenagolabe? Olo. lito,
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 ya Mosesekafo ka ya kolito Midiyani wenena mikanigu koli uto, yalo numuna ku onoto, wau we yaidana minoto, wena olami nalafo lele ya oloto piyaiye.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Ena melege foti (40) ya aya ebalo minototo ya uto kofo mikau Sinai mowa adu minaido yalo kaila imo yá ailau ma yo lito yo famula yau ya enisole ma oloto pi edaiye.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Netawa eyami yamu elegito eyefe lenae, loto adu wito Wekolakafo eti loto loumami nola ya kolaito eti limo,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Namo aukafo-mota Gotitina minoto ido Abalahamule, Aisakale, Yekopule Gotinina minowe, loto lito Mosese nola kolito ya koli naba kolito ukana ololo oto ko faka ádaiye.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ko faka ádaito, Wekolakafo eti loto loumami, Mika leya wiyanimo yalo ya felegaga mika nenako, kiyagalo wiyanimo neta kololoto.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Namo ya wenenane Isipi mikalo minamo ya olu nosámami o gedato, moda koto, kufu amo ya kolitoto efili gedenae, loto omo ne. Amalo ano. Isipika itibito kilifi melenagolowe, loto loumaiye.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Aya wewa Mosese ya wenenalate mesafa wi umuti, kamo ya kiyabate we ido lifima lomanimo we kemakafo bulu kedami ne? loti lo edamo wewa yama Goti aimolakafo we yamo kiyabani we wenaba ido nelauti efili gedenami we minenaiye, loto enisolela ilifaito, yá kefolau oloto pi umuto Goti kala loumami ne.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Aya wewa yakafo Isipikati gilimito wiye. Ido Isipi mikaloki ido Kuwo No Kisi Limo yaloki ido kofo mikau melege foti (40) yalo minado ya Goti aumala gilibami neta mona-mona olu oloto pi gedemo wimo ne.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Aya wewa Mosese yakafo Isilael wenena eti loto logimami, Gotikafo linate ufa fiyagu yauti polofete ma namo yaidana oto ya linatedoka gilifi melenagoliye, loto logimami ne.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ido kofo mikau mau minagu yau minoto, ido enisole ya Sinai mowa yalo loumami yaki lakoina minoto, autefo-kolofate-motaki lakoina minoto, olu kofawa minomo dinawamo ka ya kolitoto lo oloto mele gedami ne.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Etito nemo nefa, ido autefo-kolofate-mota yate Mosese kala golodámae. E’e, kala golodámoti meni umuti, Isipi mikalo itibiti unune, loti lunigu ya etiti koli minoti
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Aloni eti loumamo, Kamo goti lebonani olufe lageto u komu meleti lilimiti unune. Wewa Mosese Isipikati lilimito ami we ya nedi-nedi o minaiye? Ya kolámone, loti loumamo ne.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Eti loumamo kamena yalo bulumakau momola lebonala olufe loti gotiwa ya neta umunune, loti neta ofo kiti yokila ki umuti inanimoni anikafo olufe lamo netawa kuliya ya olu faka lo edenune, loti konuma-kobina naba ofo ki nae.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Etiti afa, Gotikafo mesafa kito kosinaleka neta-mata ya ouni-luni-kani umunawae, loto liye. Eti loto limo yaidana oto polofete lufuwa wiyagu ya eti limo,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 E’e, etiti minámoma ne. Linate gotitina ma kuliya Moloki ya seli numuna ku edagu yau meleti mofuti moni-moni amoma ne. Ido gotitina ma kuliya Lefani ya ukulu yaidana oto lebona imo ya oluti moni-moni amoma ne. Eti amo ya gotiwa ya ouni-luni-kani giminuwe, loti ya olufe lamo nenako, yamu kuwotibo-mota anido gimoneto anikiyanido oluti gilimiti Babiloni mikau faiga yalo unagilae,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Autefo-kolofate-mota kofo mikau minamo kamenalo ya Gotikafo linateki lakoina minomo wowe, loto logimami mebe-mabala felegaga seli mono numuna ya amoki lakoina ne. Aya numuna kunawamo kamamuna Gotikafo Mosese etiti kunawae, loto ilibaito, eyaido yalo kuwamo ne.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Etiti kuwamo, aiga ya autefo-kolofate-motaki, ido kiyabani we Yosuwaki Gotikafo komu meleto ailo feka wenena gitufu fulitami mikanina ya olado felegaga seli numunawa olamo ya mofuti oluti oti mikawalo o fedato yalo ya minomo Defiti minami kamenalo wiye.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Minomo wito, Defiti Goti lalo eyami we yakafo eti loto loumami, Yekopu Gotila minanimo ya numuna ku kedenafe? loto loga o edaifa,
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Solomonikafo moda numuna ya ku edami ne.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Etito nefa, Goti akaiya nemo we ya wenena anikafo numuna kuwamo yau minámenami ne. Yamu polofetekafo eti loto limo,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Wekolakafo eti loto limo, Kosina ya ekeina folomone ya neto, ido mika ya kiyane leya wi-wi o minomoma ebane nenako, ido egaidana oti numuna ku nedenawae? Ido onenamo ebane ya egau ne?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Namo anekafo netawa-matawa muki olu oloto piyomo ne, loti kolámafe? loto limo ne,
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Linate ka koliti kolámoti amo wenena minamo ya seti-muludigu ido kati-manidigu ka mono kolámamo wenena minae. Ido linanimo ya autibo-kolofati-mota yamaidana oti minamo kamena-kamena Ouna Felegaga ya golo-golo ádamo ne.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ido polofete yauti we ma ya autibo-mota yate olu kopa edámamo nefe? Mona efe limo we ya oloto pinaiye, loti ka lo melamo we yaki gini folamo ne. Ido wewa ya linatete ya kuwolafo-mota anido meleti ofo folamo ne.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Linate eti amo ya lo melami ka ya enisole Goti welauti gimato oluti nefa, ido meyalo melámamo ne, loto logimaiye.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Sitifeni kawa logimami ya koliti seni kalakala naba lifa,
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ouna Felegaga siya-mulunau ya faitito kosinau kogo ko minoto eyami Goti lamenala naba yaki ido Yesu ya Goti ana onaleka nedito minami ya eyaiye.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Eyeto eti loto logimami, Moda kosina godo neto We kula ya Goti ana onaleka minami ya eyowe, loto logimaiye.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Logimami ka ya koliti anikafo kanigu itoti au naba-naba loti ya muki oluloti oti olu lulau edeti,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 ana-kiyanalo oluti yaloti numudo kila feka ika oti, oluti uti kifanakafo ofomo uti, ukanido owo fana ya kololototi, we kofawe ma kuliya Solo ya kiyanalo melae.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Meleti ya Sitifeni kifanakafo ofo minato, ya eti limo, Wekola Yesuwo, oune ya olo, loto loumuto,
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ido kiyana umola fito au naba eti loumami, Wekolao, lifimanina amodoka melámo, loto eti loito ya folaiye.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.