Atos 22

Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Koinanefo-mota ido menefo-mota, ligiya lo nedamo ka yamu itibito logiminagolowe. Kolalo, loto logimaiye.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Eti logimami kawa ya inanimoni kanidokati logimaito, wenena koliti ka kedámae.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Namo Yuda we minofa, onefokafo Tasusi numudo Silisia ebau ya kedeto nilimito amau aito, ya naba idomo ne. Ido Gamaliyeli yakafo api nilibito Mosese lo melami kalalo meyalo melenaiye, loto lo melami ka autefo-mota meyalo mele-mele amo ya api nilibaito, inate onema amau minamo yaidana oto Goti lonola auma wito olunae, loto olu-olu minomo ne.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Etito Yesu kanulalo moinamo wenena ya kaila fi gedeto gini fulunae, loto kimiwe ya we wena ani-kiyanido oluti gilimiti uti nela numugu fulo gedalo, loto logimi-gimi omo ne.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ido Goti yokila ki umamo we wenabaniki ido kanisole we muki yaki namo monane koli minanako, ya ona liye, loti lenagilae. Ido yako minámaiye. Amodoka lufuwa witi Yuda wenena Damasikusi numudo minamo fulo gedamo lufuwa ya oluto uto Yesu kanulalo moinamo wenena ya nela wi gedeto gilimito itibito oneto Yelusalemu kiyabate we yate lifima giminawae, loto moni-moni omo ne.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Etito kanudo ya monimo uto folilo Damasikusi numuna olu alili meleto woneto kaita kosinauti lamena naba yakafo ogona o nedeto lamena naba iye.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Lamena naba ito, mikalo lumu fou loneto, ka nola yakafo eti loto lonomami, Solo, Solo, nedito kaila fi nede minane? loto lonomaito, kolito
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Wekolao, kamo kema minane? loto loga o edoneto, amokafo itibito lonomami, Namo Yesu Nasalete numudoti kamo yakafo kaila fi nede-nede minanimo we ya minowe, loto itibito lonomaiye.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Eti lonomaito, wenena namoki moinonimo wenena ya lamena eyafa, ka nola limo ya kolife ádae.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Kolife ádato, Wekolao, nedi enae? loto loga o edoneto eti loto lonomami, Mikaloti nedito Damasikusi numudo wageto yalo lono muki komoneto olunanimo ka we makafo lokumunaiye, loto lonomaiye.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Lonomaito, lamena yakafo lamena naba oitainako, omune likaito, namoki moinamo wenena yate anelo oluti Damasikusi numudo nilimiti wae.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Nilimiti wato, yalo we ma kuliya Ananaiyasi minodo aiye. Wewa yakafo Mosese lo melami kala auma wito meyalo mele-mele imo, ya Yuda wenena yalo minamo muki omunido we lalo nemo we yakafo minodo oto,
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 adu nedi minoto eti limo, Wenenane Solo, omuga kofa eyo, lito ayalo ya moda eyomo ne.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ena Ananaiyasi yamo eti lonomami, Autefo-mota Gotinina yakafo mona etito melenane, loto kala lalo kiyami monala ya kolife loto kolinane. Ido we monala efe limo nemo we ya eyeto welauti ka limoma ya kolinane, loto iyaina o kedaiye.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ido muki neta moda koto kolito animo ya kuliyalo wenena muki lo oloto mele giminane.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ido oiya ya nedito kiyaba kofala fana ane? Neido. Neidageto mono noku wi kedoneto ane olu faka lo, loumageto lifimaka kilili o kedenagoliye, loto lonomaiye.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ido aiga namo Yelusalemu itibito uto felegaga kuliyai numuna nabau dito Goti loumu minodo ya famo yaidana oto koto Wekola ya eyomo ne.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Eyoneto, amokafo eti lonomami, Numuna meya naba amalo minamo wenena kane logiminanimo ya koli kikitámenagilanako, yamu alako Yelusalemu ya fulito wo, lito
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 itibito loumomo, Wekolao, aya wenenawa ya namo Yuda mono numuna negu-negu koli kikitamo wenena ya nela numugu fulo gedeto kefa gininae, loto u-u omo yama kolife loti koli minae.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ido Sitifeni ya kaka kuwa lo oloto mele-mele imo we ofo folamo kamenalo nanimone yalo minoneto eti ato sene-muluneu lalo ito ofo folamo we ukanido owo ya kiyaba minomo ne, loto loumowe.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Loumoneto, Wekolakafo eti limo, Kamo ya numuna eba faiga mauka ailo feka wenenadoka kilifoneto ya wo, loto lonomaiye, loto logimaiye.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ido wenena mau minamo yate Polo ka limo ya kolimo wafa, Wekolakafo ailo feka wenenadoka kilifoneto wo, loto lonomaiye, loto limo ka yamu aumafofo loti au-au loti eti lamo, Aya wewa ya mikalo ama omuna kofawa minomo dinami ya fe ádaiye. Ofo folalo, loti au-au lae.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ido auma witi au-au loti ukanido owo mulalo wiyamo ya kololototi momupa ya kiliti fulo akaiya akaiya o minato,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 kimiwe kiyabani we wenaba yakafo eti limo, Ilimiti kimi numunau ya uti wenena nena-netamu auma witi au-au lo edafe? Ka monawa ya lo oloto melageto kolinune, loto ipi ofoti, loga o edalo, loto logimaiye.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Logimaito, koliti ipi ofenune, loti nela wi edato, Polokafo kimiwe kiyaba we ma adu nedi minami ya loga o edami, Linate namo Lomu we ona minomo ya lifimane olu oloto piyámanako, ya eti o nedenawamo ya efe life? loto loga o edaiye.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Loga o edaito, kimiwe kiyaba we ya kawa limo ya kolito uto kimiwe kiyabani we wenaba nedo uto kawa ya eti loumami, Nedi-nedi enane? Wewa ya Lomu we ona ya ne, loto loumaiye.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Lomaito, kimiwe kiyabani we wenaba ya Polo nedo woneto, ka lonomageto kolinae, loto uto loga o edami, Kamo Lomu we ona minabe? lito ya itibito loumami, O, ona minowe, lito itibito limo,
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Namo Lomu we ona minenae, loto kifana naba-naba yakafo meina fitowe, lito Polokafo loumami, Eti aba, ido nanimone ya etito minámaiye. E’e, kedaidokati ya moda Lomu we ona yaidana oto minowe, loumaiye.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Eti loumaito, ayalo ya wenena loga o edenuwe, loti lamo wenena ya fulo edeti wato, kimiwe kiyabani wenaba ya Polo Lomu we ona minami ya aini nela gedimo yakafo nela wi edami yamu koli naba-naba umami ne.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ledawa kimiwe kiyabani we wenaba yakafo Yuda wenena Polo nena-netamu ligiya lo edafe? ya kolinae, loto kolainako, nelauti efilito yokila ki umamo wenabanina ido Yuda mono kanisole wenena muki yaki ka fulo gedaito koliti oti mau wiyato, Polo ya ilimito oto omunido olu nedi edaiye.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.