Atos 22

Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Koinanefo-mota ido menefo-mota, ligiya lo nedamo ka yamu itibito logiminagolowe. Kolalo, loto logimaiye.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Eti logimami kawa ya inanimoni kanidokati logimaito, wenena koliti ka kedámae.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Namo Yuda we minofa, onefokafo Tasusi numudo Silisia ebau ya kedeto nilimito amau aito, ya naba idomo ne. Ido Gamaliyeli yakafo api nilibito Mosese lo melami kalalo meyalo melenaiye, loto lo melami ka autefo-mota meyalo mele-mele amo ya api nilibaito, inate onema amau minamo yaidana oto Goti lonola auma wito olunae, loto olu-olu minomo ne.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Etito Yesu kanulalo moinamo wenena ya kaila fi gedeto gini fulunae, loto kimiwe ya we wena ani-kiyanido oluti gilimiti uti nela numugu fulo gedalo, loto logimi-gimi omo ne.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ido Goti yokila ki umamo we wenabaniki ido kanisole we muki yaki namo monane koli minanako, ya ona liye, loti lenagilae. Ido yako minámaiye. Amodoka lufuwa witi Yuda wenena Damasikusi numudo minamo fulo gedamo lufuwa ya oluto uto Yesu kanulalo moinamo wenena ya nela wi gedeto gilimito itibito oneto Yelusalemu kiyabate we yate lifima giminawae, loto moni-moni omo ne.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Etito kanudo ya monimo uto folilo Damasikusi numuna olu alili meleto woneto kaita kosinauti lamena naba yakafo ogona o nedeto lamena naba iye.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Lamena naba ito, mikalo lumu fou loneto, ka nola yakafo eti loto lonomami, Solo, Solo, nedito kaila fi nede minane? loto lonomaito, kolito
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Wekolao, kamo kema minane? loto loga o edoneto, amokafo itibito lonomami, Namo Yesu Nasalete numudoti kamo yakafo kaila fi nede-nede minanimo we ya minowe, loto itibito lonomaiye.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Eti lonomaito, wenena namoki moinonimo wenena ya lamena eyafa, ka nola limo ya kolife ádae.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Kolife ádato, Wekolao, nedi enae? loto loga o edoneto eti loto lonomami, Mikaloti nedito Damasikusi numudo wageto yalo lono muki komoneto olunanimo ka we makafo lokumunaiye, loto lonomaiye.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Lonomaito, lamena yakafo lamena naba oitainako, omune likaito, namoki moinamo wenena yate anelo oluti Damasikusi numudo nilimiti wae.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Nilimiti wato, yalo we ma kuliya Ananaiyasi minodo aiye. Wewa yakafo Mosese lo melami kala auma wito meyalo mele-mele imo, ya Yuda wenena yalo minamo muki omunido we lalo nemo we yakafo minodo oto,
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 adu nedi minoto eti limo, Wenenane Solo, omuga kofa eyo, lito ayalo ya moda eyomo ne.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ena Ananaiyasi yamo eti lonomami, Autefo-mota Gotinina yakafo mona etito melenane, loto kala lalo kiyami monala ya kolife loto kolinane. Ido we monala efe limo nemo we ya eyeto welauti ka limoma ya kolinane, loto iyaina o kedaiye.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ido muki neta moda koto kolito animo ya kuliyalo wenena muki lo oloto mele giminane.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ido oiya ya nedito kiyaba kofala fana ane? Neido. Neidageto mono noku wi kedoneto ane olu faka lo, loumageto lifimaka kilili o kedenagoliye, loto lonomaiye.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ido aiga namo Yelusalemu itibito uto felegaga kuliyai numuna nabau dito Goti loumu minodo ya famo yaidana oto koto Wekola ya eyomo ne.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Eyoneto, amokafo eti lonomami, Numuna meya naba amalo minamo wenena kane logiminanimo ya koli kikitámenagilanako, yamu alako Yelusalemu ya fulito wo, lito
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 itibito loumomo, Wekolao, aya wenenawa ya namo Yuda mono numuna negu-negu koli kikitamo wenena ya nela numugu fulo gedeto kefa gininae, loto u-u omo yama kolife loti koli minae.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ido Sitifeni ya kaka kuwa lo oloto mele-mele imo we ofo folamo kamenalo nanimone yalo minoneto eti ato sene-muluneu lalo ito ofo folamo we ukanido owo ya kiyaba minomo ne, loto loumowe.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Loumoneto, Wekolakafo eti limo, Kamo ya numuna eba faiga mauka ailo feka wenenadoka kilifoneto ya wo, loto lonomaiye, loto logimaiye.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ido wenena mau minamo yate Polo ka limo ya kolimo wafa, Wekolakafo ailo feka wenenadoka kilifoneto wo, loto lonomaiye, loto limo ka yamu aumafofo loti au-au loti eti lamo, Aya wewa ya mikalo ama omuna kofawa minomo dinami ya fe ádaiye. Ofo folalo, loti au-au lae.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ido auma witi au-au loti ukanido owo mulalo wiyamo ya kololototi momupa ya kiliti fulo akaiya akaiya o minato,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 kimiwe kiyabani we wenaba yakafo eti limo, Ilimiti kimi numunau ya uti wenena nena-netamu auma witi au-au lo edafe? Ka monawa ya lo oloto melageto kolinune, loto ipi ofoti, loga o edalo, loto logimaiye.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Logimaito, koliti ipi ofenune, loti nela wi edato, Polokafo kimiwe kiyaba we ma adu nedi minami ya loga o edami, Linate namo Lomu we ona minomo ya lifimane olu oloto piyámanako, ya eti o nedenawamo ya efe life? loto loga o edaiye.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Loga o edaito, kimiwe kiyaba we ya kawa limo ya kolito uto kimiwe kiyabani we wenaba nedo uto kawa ya eti loumami, Nedi-nedi enane? Wewa ya Lomu we ona ya ne, loto loumaiye.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Lomaito, kimiwe kiyabani we wenaba ya Polo nedo woneto, ka lonomageto kolinae, loto uto loga o edami, Kamo Lomu we ona minabe? lito ya itibito loumami, O, ona minowe, lito itibito limo,
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Namo Lomu we ona minenae, loto kifana naba-naba yakafo meina fitowe, lito Polokafo loumami, Eti aba, ido nanimone ya etito minámaiye. E’e, kedaidokati ya moda Lomu we ona yaidana oto minowe, loumaiye.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Eti loumaito, ayalo ya wenena loga o edenuwe, loti lamo wenena ya fulo edeti wato, kimiwe kiyabani wenaba ya Polo Lomu we ona minami ya aini nela gedimo yakafo nela wi edami yamu koli naba-naba umami ne.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ledawa kimiwe kiyabani we wenaba yakafo Yuda wenena Polo nena-netamu ligiya lo edafe? ya kolinae, loto kolainako, nelauti efilito yokila ki umamo wenabanina ido Yuda mono kanisole wenena muki yaki ka fulo gedaito koliti oti mau wiyato, Polo ya ilimito oto omunido olu nedi edaiye.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.