Atos 17
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs VC
1 Polote ido Sailasite ya uti Amifipolisi numudo u fedeti yaloti ya u Apolonia numudo ya u fedami ido yaloti u Tesalonaika numudo u fedaito, yalo ya Yuda wenena mono numunani ma ne.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Ido Polokafo Yuda mono numugu di-di imo monala ya meleto Sabati foliwa kamena tili (3) yalo mono numugu dito wenenaki mau wiyamo ya mono lufuwa yauti katoto api gilibami
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Gotikafo ilifi melami we Kilisto ya ukana ogofu naba kolito fulutoto nedaiye, loto ya Goti kala lufuwa wiyagu ya eti limo ne, loto api gilibito eti logimami, Yesu kala kuwa logimi-gimi omo wewa ya Gotikafo ilifi melami we Kilisto ya ona ne, loto logimaiye.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Eti lo oloto gimaito, Yuda wenena maleka ya kawa koli kikito umuti Polote ido Sailasitedo ekelato, ido Giliki wenena Goti koliya kolamo wenena so lamo yaki ido wenaipa ma kulinigi wena so lamo yaki ayaidana oti u lele yaleka ekelae.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Eti afa, Yuda we yate eti amo yamu ya komumu witi seni-mulunigu nosámami koliti ya maketilo uti wenena mona nosámami mele-mele oti moinamo ya olu mau wi gedeti, amoki numuna meya nabau uti fina finune, loti ile fali seni-mulunigu witi, oluloti uti Polote Sailasite ani-kiyanido oluti ya wenena mau naba minamo omunido gilimito enune, loti Yesoni numunalo u fedeti moni wilafa,
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 olu oloto piyámae. Olu oloto piyámoti ya Yesoniki ido Yesu mono wenenala malekaki ya ani-kiyanido oluti ika oti numuna meya naba kiyaba we minadoka gilimiti uti au loti lamo, We lele ya mikau-mikau moniti luni olu kopa o gede-gede amo we yaumati oiya lamodoka ato,
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Yesonikafo olu koina wi gedeto numunau nasafili o gedaiye. Nasafili o gedaito, we lele yate kiyabate we wenaba Sisa kala ya meyalo melámoti, kiyabate we wekudi ma nemo kuliya Yesule, loti laiye, loti logimae.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Eti logimato, wenena mau minamo ido numuna meya naba kiyaba we yaki kawa ya koliti seni kala-kala lito,
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Yesoniki Yesu mono wenenala liligaki ya kifanani ya ka lo-lo amo numugu ya melenawae, lato olu melato, efiliti gilifi melato wae.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Ena luwaila Yesu mono wenenala yate Polote Sailasite gilifi Belia numudoka melato, yalo u fedeti Yuda wenena mono numunigu idaiye.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Idaito, ya Belia wenena monani yakafo Tesalonaika wenena monani olu fulo edaito kala kuwa lalo ya olu seni-mulunigu meleti lalo naba-naba koliti kamena-kamena mono lufuwa ya katoti Polo kawa limo ya ona nefemo? Kolife lenune, loti eti o-o minae.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Ido Yuda wenena ya so loti koli kikitato, ido Giliki wenaipa kulini nemo wenaipa so loti minamo yaki ido Giliki wemomo so loti minamo yaki Wekola Yesu koli kikito umae.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Koli kikito umato, Yuda wenena Tesalonaika numudo minamo wenena yate Polokafo Goti kala Belia numudoka lo oloto melaiye, loti lamo ka koliti Beliaka uti wenena mau naba minamo fina fi giminawae, loti ile fali senigu wiyae.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Yamu Yesu mono wenenala yate Polo ya kuwo no anawaleka afumaleka ilifi melato wifa, Sailasite ido Timotite ya Belia numudo minaiye.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Minaito, wemomo Poloki moinamo we yate ilimiti Atenisi numudo o fedeti yalo fulo edato, Polokafo Sailasite Timotite alako namodoka ailo, loto logimalo, loto logimami ka ya oluti itibiti Belia numudo wae.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Ena Polokafo we lele kiyabani o minoto ya numuna meya nabau ya suki goti ya so limo koto siya-mulunau keina kolaiye.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Keina kolami yamu Yuda mono numugu uto Yuda wenena yaki, ido Giliki wenena Goti koliya kolamo yaki ka lo yaleka waka oti, ido kamenakamena maketilo minamo wenena yaki ka lokolifakoli o minae.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Eti o minoti, api gilibamo wenena kulini Epikuliyanile, loti lamo, ido maleka ya kulini Sitowikile, loti lamo yate Poloki moila-moila fiyae. Moila fiyamo wenena malekate eti lamo, Ka manenau minámami we yakafo nediye loto liye? loti lae. Eti lato, Polokafo Yesu kala kuwa laloki ido folaiguti neidami kala yaki lo oloto mele gimaito, malekate eti lamo, Wenena ailo ebamaukati suki gotinina mamu lo oloto melaiye, loti lae.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Eti loti ya ilimiti Aleyopagusi mowalo kanisole mau minagu u fedeti yalo eti loumamo, Kamo ka kofawa api gilibanimo yama lolomageto kolinune.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Ka lanimo ya u ailo uto kawa yaidana oto komu kolámonimo nenako, yamu ka monala ya kolife loto kolinune, loti loumae.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Eti lato, kamena-kamena Atenisi wenena muki yaki, ido wenena ailo ebauti oti yalo minamo wenena yaki ka kofawa mona yamu moila-moila fitiko minae.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Etito Polokafo Aleyopagusi mowalo kanisole mau minagu omunido nedito ya eti logimami, Atenisi numudo minamo wenenao, namo geyomo ya gotinina ya aumafofo loti koli kikito gimi-gimi o minae.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Yamu numunani meya nabau ya monito gotitina ya efe loto geyeto, ido mono folomo ma komo ya lufuwa etito neto katomo, Ama goti ma lamo eyámonimo we netala ne, loti lufuwa wiyamo ne. Etiti lufuwa wiyamo neta eyámamo neta oudi-luti-kati umuti moni minamo netawa kala ya namo logimowe. Kolalo.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Gotikafo mika kosina ido neta-mata muki yau nemo ya olu oloto piyami we ya mika kosina Wekolani yamo ya mono numuna naba wenena anikafo kuwagu yau minámenami ne.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 E’e, muki neta olu oloto piyami we yakafo omude kofawa minami monaki, ido wete-mulaki, ido neta-mata muki malekaki ya wenena muki lumulumu o minami nenako, wenena mate neta o nedenawae, loto neta mamu moni wilinami we ya minámaiye.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 E’e, ido netawa olu oloto piyámami kamenalo ya mikalo minenumo kamenate ya meleto, ido yalo minenawae, loto minenumo ebate ya moda iya mele ledaiye. Iya mele ledeto kana we lawoko olu oloto piyaido welokati yalotiko mikau-mikau wenena minenawae, loto wenena afo mona-mona muki ya olu oloto pimo wiye.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Eti imo ya monine wilinawae, loto kolito iye. Eti imo ya wenena ya monila wilimo unawamo uti olu oloto pi edenagilafa, ido amo ya lamo muki minonidokati ya faiga minámaiye.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 E’e, amodokati omude kofawa mino-mino onimo mona ya oluto, auma oluto ya moni-moni minone. Ido linate minaguti nema lufuwa wiyamo we mate eti lamo, Lamoki ya nomilipala minone, loto lufuwa wiyamo ne.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Ena nomilipala minoninako, Goti ya suki goti kifana golife ido siluwafe yaidana oto nemo, wenena ka maninikafo anidunu olufe lamo neta yaidana oto ne, loto eti kate kiyámokele.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Etito minámaiye. Komu Gotikafo ya netawa kolife ádamo wenena goudámaifa, ido oiya muki wenena mikau-mikau minamo ya eti logimami, Linate seti-muludi olu eleyapa wiyalo, loto auma wito logimaiye.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Logimami ya lifima ka itibito lumunami kamena ya meleto, aya kamenalo ya ilifi melami wekafo efe loto lifimate lumunaiye. Etito wenena muki, Ya onae, loti kolinawae, loto wewa folaiguti olu nedi edaiye, loto logimaiye.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Eti logimaifa, folaiguti nedami ka yamu logimami koliti maleka kamana kiyafa, maleka yate eti loumamo, Kamena ma netawa yamu kofa lageto ya kolinune, loti loumae.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Eti loumato, Polo ya kanisole mau wiyagu yauti fulo gedeto wito
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 we mate ege meleti koli kikitae. Koli kikitamo wenenawa minagu yau Aleyopagusi kanisole we kuliya Diyonisiusi yaki wena ma kuliya Damalisi yaki ido mumudi malekaki ya minae.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.