Atos 14
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NVT
1 Ena Aikoniyamu numudo Polote Banabasite ayaida oti Yuda wenena mono numunigu diti lo oloto mele gimaito, wenena so loti Yuda wenenaki ailo feka wenenaki ya ka lami koliti koli kikitae.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Eti afa, Yuda wenena koli kikitamo yate ailo feka wenena ile fali senigu witi Yesu wenenala yamu seni kala-kala lageto koli nosámami giminawae, loti kani fiyae.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Etito Polote Banabasite ya aya ebawalo ya kamena fana minoti kolini kolámoti Wekola yamu auma witi logimimo waiye. Eti o minaito, ya Wekolakafo nasafili o gedami kala kolinawamo wenena kawa ona kulako ne, loto kolinagilae, loto aumala gilibami neta monamona olu oloto pi giminami auma ya we lelewa gimaiye.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Gimaito, numuna meya nabau minamo wenena fokiti maleka ya Yuda wenena amodoka ekelato, ido maleka ya aposolodoka ekelae.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Eti ekelato, aiga ailo feka wenenate, Yuda wenenate ido kiyabani weki yate lelewai olu keina gimito kifanakafo gini fulunune, loti kudawani ki minae.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Etiti kudawani ki minato, Polote Banabasite kawa ya kolititi koli uti Likonia mikalo u fedeti Listila numudo ido Debe numudo ido numuna eba ma mino adu ekeleto nemo ebau yaki moniti
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 kawa kuwa lalo ya logimimo waiye.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ido Listila numudo yalo we ma olafo mulunauti kiyana galidimo ya kanu ogofuto moinámami we ma ne.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Aya wewa ya Polo ka logimami ya koli minaito, Polokafo efe loto eyeto kolami ya wewa Yesu koli kikito umaito, olu faka lo edenaiye, loto kolito
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ya lula fito eti loumami, Kiyaga leya wito neido, loto auma wito loumaito, ayalo satomo akaiya wito apito kanu moinaiye.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kanu moinaito, ido wenena mau naba yate Polo neta imo ya eyeti au loti eti lamo, Aiyo, goti ya wenena ukade yaidana oti bulamo ya lamodoka lomae, loti Likonia kanidokati au loti lae.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ena Banabasi ya suki goti kuliya Susile, loti melae. Ido Polo ka lo fukoto lo-lo imo yamu suki goti kuliya Hemesile, loti melae.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ido suki gotinina Susi mono numunala ya numuna meya naba kilala feka ya ne. Ido suki goti Susi yokila ki umami weki, ido wenena mauki aposolowa lele yokila ki giminuwe, loti kolanako, yamu yokila ki giminami wekafo bulumakau weki ido ekeina neta-mataki oluto numuna meya naba kanu welalo ya aiye.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Etito aifa, aposolo Banabasite Polote kawa ya koliti ukanido owo ya fekaliti wenena naba mau minamo ya maunigu oluloti oti au loti lami,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 Aiyo, linate nediti neta ya o minae? Lamo ya faifa we linate yaidana oto minoiye. Lamo ya kawa kuwa lalo ya lo oloto pi gimito linate suki goti kopa neta koli umamo ya fuliti eleyapa witi, Goti omuna kofawa nemo we mika kosina, kuwo no ido neta-mata mona-mona yau nemo ya olu oloto piyami wema ya ekelenawae, loto logimoiye.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Komu adeina amokafo wenena ya linanimoni monani ya melenawae, loto koitami nefa,
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 aimola monala ya moda olu oloto pi lomaiye. Amo ya kosinauti ko fulo gedeto ido neta kifamo ilawa kula lenami kamenalo wenineta ya gimainako, yamu netawa eti imo yakafo kiyaba lalo o gedami monala ya gilibaiye. Gilibaito, linate koti seni-mulunigu alikani nabanaba ae, loto logimaiye.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Etito logimaifa, ido wenenawa yate we lele yokila ki giminagolone, loti ilulu kuwato, ido Polote Banabasite, koiya naba fiti, E’e, loti lo fuko gedaiye.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ena Antiyoku ido Aikoniyamu numudokati Yuda wenena ma oti wenena kani fiyato, kifana fuloti Polo ofae. Ofamo ya fulutaiye, loti koliti ukana ya ika oti numuna meya naba kilalauti oluti feka wae.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Oluti feka wafa, ido ege melamo wenena oti olu ogona o edato, kofa nedito numuna meya nabau itibito uto leda ya Banabasite Debe numudo waiye.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ido Polote Banabasite kawa kuwa lalo ya Debe numudo lo oloto meleti, wenena so loti olu Yesu ege mele gedaiye. Ena itibiti Listila numudo, ido Aikoniyamu numudo, ido Antiyoku numudo o fedaiye.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 O fedeti ya Yesu ege melamo wenena auma witi koli kikito umutiko minenawae, loti apito logimimo waiye. Apiti logimami ya eti lamo, Lalimo ya Goti wekudi wenenala kiyaba o ledami kilalau dinune, loto kolinumo ya mikalo amau komu ya keina so loto ya kolinumo ne, loti logimaiye.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Eti logimiti Polote Banabasite, Monolo mau wi-wi amo wenena maunigu-maunigu yauti mono kiyaba we minenawae, loti we maleka iyaina o gedeti ido weni-neta moi witi minoti, Goti loumu-umu minotiti kiyabani wewa Wekola ya koli kikito umamo we ya analo ya melae.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Analo meleti Pisidia mikalo monimo uti Pamufilia mikalo fedeti,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pega numudo minamo wenena ya kala kuwa logimititi Atalia numudo lumuti,
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 yaloti sipiku diti uti Antiyoku numudo fedaiye. Antiyoku fedami ya komu mono wenena ya wewa lele mono lono olunawami Goti nasafili o gedageto lonola olunawaiye, loti Goti analo melato, uti lonowa olumo utiti fuli lageto itibiti aya ebau kofa aiye.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 O fedeti yalo Polote Banabasite yate mono wenena ya olu mau wi gedeti Gotikafo lelewa ani olu faka loto auma wi gedaito mono lono olami ka logimiti, ido ailo feka wenena koli kikitamo kanu wi gedami ka ya logimaiye.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Etito logimiti Yesu ege melamo wenenaki kamena fana lakoina minae.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.