Romanos 7

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mbokcii, ɗú ínohin iñii mi ƴahhúu kiwoꞌɗa. Ɗú ínohin dijófíꞌ an waas tíkuki ɓoꞌ lakanaa ya yaa lís kipes.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Malkat ga ɓetifaa en na kipajuk: en an ƴaalci yaa lís kipesaa, waas ebilli kites nari bi ga daa yaama kaanan. Wayee binaa ƴaalaa kaanaa, lak ya ɓëgísukin ga waasaa ebileeri kites nariɗa.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Kon ya aboh na ƴaal yiliis, ee lak ƴaalci ya lís kipesaa, ya hay kitíku ɓetifaa ɗúki ƴaalci, faanuki na ɓoꞌ yiliis. Wayee binaa ƴaalci kaanaa, lak ya ɓëgísukin ga waasaama; ya mínin kiꞌaboh na ƴaal yiliis ee ya tíksoo ɓetifaa ɗúk ƴaalci, faanuk na ƴaal yiliis.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 En garúu fodaama ɓan mbokci: kooroh ga kikaankaa Kiristaanii, ɗú kaandohha nari, kon Waas tíkukissiirúu. Ɗú ɓuu ɓoꞌ yiliis, ee ɓaama yërí mílís ga kikaankaa doonaa kipeskiigaruu límíꞌ Kooh jeriñ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Kuɗewaa, ga wii ɗu en na kipes ga rek iñaa neɓ kumuunnduuɗa, iñcii cibóníꞌcii Waasii Móyíis yúun garuuɗa cërí yëngëlee faanciiruu ee ca límíꞌtaruu kikaan.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Kuɗewaa, Waasii Móyíis abeeruu fodii ñaam, diimaɗa ɗu man na ɓuwaa kaanin gawa, wa tíkukissiiruu. Diimaɗa nak ɗu taabuk kijaamuk-Kooh kiꞌas fodii dii Helii yiselaꞌíꞌyii teeɓpuukaɗa, wayee enissii fodaa daa, kuɗewaa, Waasii Móyíis nakoheekaɗa.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Kon ɗu jom ya kiwoꞌ? An Waasii Móyíis wërí haydoh baakaare? Múk! Wayee Waasii Móyíis wërí onndoo kiꞌínoh iñii en baakaaꞌɗa. En kiꞌenaa, Waasii Móyíis woꞌéeríi an: «Kaa ɗíibuk kilaas enaama mooroomfunaa», eneenaa mi ínohoo baakaaraa en ga kiɗíibuk enaama ɓoꞌɗa.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Baakaaꞌ nak heel hal ga iñaama Kooh nakoh kitumɗa, wa hayya ga ɗuuƴ keeñiigoo, wa yúunnda ga ɗuuƴcoo halaat kiɗíibuk kilaas tóoh iñaa neɓ kumuun ɓoꞌ. En kiꞌenaa, waas laakéeríinaa, eneenaa baakaaꞌ enoo.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Kuɗewaa, mi, ga wii mi ínohéeríi iñii nakohu kitumɗa, mi yërí enee na kipes; wii mi ínohha iñcii Móyíis nakohɗa nak, baakaaꞌ wërí ɓewee kipes ga ɗookkoo,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 ee mi nammba kikaan. Fodaama iñaa nakohu kitum ee jomeeroo kiꞌon kipesɗa, ekkaroo kikaan.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 En kiꞌenaa, baakaaꞌ heella hal ga iñaa Kooh nakoh kitumɗa, ɗúkkaroo ee apparoo kooroh ga iñaama nakohu kitumɗa.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Kon Waasii Móyíis selaꞌin ee iñaa Kooh nakohɗa selaꞌin, júwin, jofin.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Kon iñaa yijófíꞌyaa yaama ekkoo ga kikaane? Múk! Baakaaꞌ kay wërí tumka, doonaa daa wa manɗa mín kihotuk. Wa kooroh ga iñaa yijófíꞌyaa yaama, wa ekkaroo kikaan. Fodaama wa kooroh ga iñaa nakohu kitumɗa, wa wëñnja ɗa kibon.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ɗu ínohin an Waasii Móyíis meyoh ga Kooh. Mi nak, mi ɓoꞌ-súusúus, mi toonuunun fodii ñaam ga baakaaꞌ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Mi ínohoo dara ga iñcii mi tumiɗa. En kiꞌenaa, mi tumoo iñcii mi waari kitumɗa, mi nami kitum cii mi waaroo kitumɗa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Waa iñcii mi tumiɗa, mi waaꞌtiica, kon mi tookin an Waasii Móyíis jofin.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Kon binaa mi tum iñaa mi waaꞌtii kitumaa, enndii mi tayka, wayee baakaarii en ga ɗuuƴcooɗa wërí tumlukohhoo ka.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Mi ínohin an enaama yijófíꞌ laakoo ga ɗuuƴcoo, mi waaꞌ kiwoꞌ ga kipes faanndoo. En kiꞌenaa, kiwaaꞌ kitum yijófíꞌ kii garoo, wayee mi mínooka kimëtíꞌ.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Mi tumoo yijófíꞌyii mi waari kitumɗa, wayee mi tumi yibóníꞌyii mi waaꞌtiiɗa.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Binaa mi tum iñaa mi waaꞌtii kitumaa, enndii mi tumlukoh haffooka, wayee baakaarii en ga ɗuuƴcooɗa wërí ekkoo ga.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Iñii yii yërí mi hot ga haffoo: wahtaa mi waaꞌ kitum iñaa jofin tóoh, yibóníꞌ yërí tuukukiroo tek.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Waasii Kooh newinndoo lool ga ɗuuƴcoo.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Wayee mi hotin an laakin waas wiliis waa en ga faanndoo ee wërí lebirohi na iñii heliigoo teeɓpooɗa. Wa tummboo ñaam ga waas baakaaꞌ, wii en ga faanndooɗa.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 En kiꞌenaa, massa mi! Ɓii músalanndoo ga faanfiigoo fii ëewdohhoo ga kikaanɗa ɓa?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Mi yii gërëm Kooh ndaga mi laakin ɓaa músalanndoo ee yërí en Yéesu Kiristaa, Haꞌmudiigaruu. Ga helloo mi abin an mi tookin Waasii Kooh, wayee ga kiɓoꞌ-súusúussoo mi taabuk waas baakaaꞌ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.