Marcos 7

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fërísiyeeŋcaa na ɓijëgíroh-waas, ɓaa meyoh Yéerúsaleem, ɓa hídírukohha ga yahaa Yéesu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ɓa hotta ga tëelíbéecaagari ɓaa en na kiñam na yahcaa settii, waaꞌ kiwoꞌ an ɓa tísukkii fodaa daa baahcaagaɓa nakohkaɗa.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Waama Fërísiyeeŋcaa na iñaa enin yaawúuꞌ ɓéeɓ, ɓa ñamoo ee ɓa tíssii yahcaa bi jof, fodaama ɓa taabukee baahcaa caasamuncaa.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ee binaa ɓa meyoh toonaaraanaa, ɓa ñamoo ee ɓa tísukkii paaƴ. Ɓa laakin ɓan baah ciliis caa ɓa taabuk fodii tísaa kaascaa, na tataataa, na këwdíiꞌcaa.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Fodaama, Fërísiyeeŋcaa na jëgíroh-waascaa meekisohussari an:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Yéesu taassaɓa an:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ɓa ɓay teekkoo sooƴ
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Lëehíꞌta, ya tíkka ga an:
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ya enissa an:
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Ndaga Móyíis woꞌee an: «Kelohɗaa paapu na eefu.» Ya tíkka ga an: «Ɓaa fu ɓas paapu wala eefunaa, fu jom kiꞌapu hen.»
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Wayee ɗú, ɗú jëgíroh an binaa ɓoꞌ woꞌ paamci wala eeci an «Iñaa mi jomeerúu kitoputuꞌohɗa enin Korban» (wërí en an wa sarahuunun Kooh),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 ɗú nak ɓaama kitumɗoo paamci dara, wala eeci.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Fodaama, baahciigarúu ɗú lamɗa cërí níslukohhúu woꞌeenaa Kooh. Ee yewinin iñcaa ɗú tumi man fodaama.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Waa ennda ɗa, Yéesu ɓaysissa ɓuwaa, ya woꞌꞌaɓa an:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 laakkii iñaa kúlkoh fooh, aas ga ɓoꞌ, bi tah ya líiɓ ga fíkíi Kooh, wayee iñaa meyoh ga keeñci yërí líiɓɗi ɓoꞌ. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ɓaa fu laakin nof kikelohaa, súkúruka!]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Ya foñnja ɓuwaa, ya aassa kaan. Tëelíbéecaagari meekisohussari ya lëegísohɓa woꞌeenaa ya nataal waama.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ya woꞌꞌaɓa an:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Ndaga fu ñam yenaa iñaama aasirii ga keeñaagaraa, wayee aawi ɗuuƴ lookaagaraa, lëehíraa, wa kaꞌ fenoo kaan.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ya woꞌissa an:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Halaatcii cibóníꞌcii meyoh ɗuuƴ, ga keeñ ɓoꞌ: cërí haydoh kifaanuk na ɓaa en ɓéeɓ, kilok, kiꞌap ɓoꞌ,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kiɗúk ƴaalfu wala ɓetifu fu faanuk na ɓoꞌ yiliis, kiwaaꞌ kihëpíꞌ, kiɓay nof-moroo, kiñaañukoh mooroomfu, kiŋalaañuk, kiꞌiñaan, kiɗooɓ ɓoꞌ, kimaruk na kidófdófɗuk.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Iñcii cimoroocii ciima tóoh kúlkoh ɗuuƴ ɓoꞌ, ee cërí tah ɓoꞌ kilíiɓ ga fíkíi Kooh.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yéesu meyohha daama, kaꞌta ɓak dëkaa Tíiꞌ. Ya ennda ga kaan fíinoo daama, ee ya waaréeríi ɓoꞌ yéeŋka. Wayee ya mínéeríi kiɗaakuk iñaa maañ.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Laakka ɓoꞌ yiɓeti, kowukaagari kiɓetikaa laakee raɓ. Daa ya kelohha ɓuwaa ɓaa woꞌ ga loo Yéesu, ya yaa hay, ya leꞌꞌa, keennda ga kotcaagari.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ɓetifaa faama enee Gerek, baahkohee Fenísíi ga Síríi. Ya kíimmba Yéesu ya meƴdoh rawaa ga kowukaagari.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yéesu woꞌꞌari:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ɓetifaa taassari an:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Waa ennda ɗa, Yéesu woꞌꞌari an:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ee ga waa ya leꞌꞌa kaanci, ya laakka oomaanaa leemukin ga ɗook fayaaŋfaa, rawaa meyohin gari.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Yéesu kolkohha ɓak dëkaa Tíiꞌ, meƴca dëkaa Sídoŋ. Ya koorohha ga ɗuuƴ gohaa teerucaa cidaaŋkaahcaa, ya sooffa ɓak giiyaa Gëlílée.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ya haydohɗussa ɓaa ɗekin ee luuwin. Ɓuwaa kíimmbari ya tíkki yahcaagari.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ya wéetneera nari, úsaayya ɓuwaa, ya ekka tujokontaagari ga ɗuuƴ nofcaa ɓaa, ya toossa, tumiꞌtari mitoosmaa ga perimpaa.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Lëehíꞌta ya taaginukka ɗook, ya údíꞌta yen ga kakay, ya woꞌꞌa an:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Haat nofcaa ɓaa lëgísukka, perimpaa lógískohha, ya yaa woꞌ dijófíꞌ.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Yéesu ɗíŋnga ɓuwaa an ɓa hanatka kiɓéestíroh. Wayee ya wëñi ɓuwaa kiɗígaa, ɓuwaa wëñi ɗa kiyéegaloh.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ɓuwaa waaruꞌseera bi hëppa ee ɓaa woꞌ an:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.