Lucas 22
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC
1 Lak feetaa Paak ee ñamohsi mbúurúcaa tumoo lëwíiꞌɗa deeyin.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Sarahohcaa ɓiyaakɓaa na jëgíroh-waascaa ɓaa heel daa ɓa tuman bi ɓa apluk Yéesu ee ken yéegoo ndaga ɓa kaañéeríi ɓuwaa.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Fodaama Seytaani aassa Yúdaa, yaa ɓaysi Iskariyotɗa ee bokee ga tëelíbéecaa ɓidaaŋkaah na ɓanakɓaa.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Yúdaa kaꞌta, hotohneera na sarahohcaa ɓiyaakɓaa na ɓuwaa kuliyuk ga pokkoh-liiɓcaa ga Kaanfaa Koohɗa, ga daa ya tuman bi ya tík Yéesu ga yahɓaɗa.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Keeñɓa soossa ga bi ɓa díŋngari kopaꞌ.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yúdaa tookka, yaa heel besaa ya jekalukan, ya tík Yéesu ga yahɓa ee mbooloomaa yéegooka.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Besaa hewaa mbúurúcaa tumoo lëwíiꞌɗa ee tubaaltaa apsi ga kitík cuuníinfaa ñamsi ga Paakɗa leꞌꞌa,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Yéesu wossa Peeꞌ na Saŋ, woꞌꞌaɓa an:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ɓa meekissa Yéesu an:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yéesu taassaɓa an:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 ee ɗú woꞌ haꞌ-kaanfaama an: Jëgírohii meekisoh an túuyaa ya ñamohan Paak, ya na tëelíbéecaagariɗa wada?
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Fodaama, ya hayyúu kiteeɓ túuƴ wiyaak waa hanoh ɗook ee hëwíruunun bi jekin; ɗú waayukan ñamahcaa ga ɗekataama.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ɓa kaꞌta, ɓa laakka tóoh fodaa daa Yéesu woꞌeeɓakaɗa, ɓa aawwa kon kiwaayuk ñamahaa Paak.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Waa wahtaa leꞌꞌa, Yéesu yuŋnga kiñam na apotaaꞌcaa.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ya woꞌꞌaɓa an:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Ndaga mi woꞌꞌúuka; mi ƴahissiifa múk kiñamis bi ga daa iñaa fa waaꞌ kiwoꞌɗa matan bëríinaa Kooh tuukiran Nguuraagariɗa.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Waa ennda ɗa, ya ɓeɓpa kaas-biiñ, gërëmmba Kooh ga, lëehíꞌta ya woꞌꞌa an:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 ndaga mi woꞌꞌúuka, aboh ga wati mi ansisoo anahaa meyoh ga kowu reseŋ bi ga daa Kooh tuukiran Nguuraagari.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Lëehíꞌta ya ɓeɓpa mbúurú, ya gërëmmba Kooh ga, ya weelsohhawa, ya eꞌtaɓawa an:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Waa ɓa lëehíꞌta kiñamɗa ya ɓeɓpa kaas-biiñ, tummba fodaama an:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Wayee malkat ɓii ƴahhoo kitoonɗa yii ekoh naroo yah dii.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 En kiꞌenaa, Kowukii ɓii hay kikaan fodaa daa Kooh naꞌ gakaɗa, wayee massa ɓaa toonndi yaama!
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Waa ennda ɗa, apotaaꞌcaa ɓaa heel kiꞌínoh ga ɗuuƴɓa, ɓaa ƴah kitum iñaamaɗa.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Laakka daama nookoh ga díkaanti apotaaꞌcaa kiꞌínoh yaa ɓa halaat an yërí wëñ kiyak gaɓaɗa.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Yéesu woꞌꞌa an:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Wayee iñaama enndii ɗa garúu. Hanaa kay yaa wëñ kiꞌen yaak garúuɗa joman kiman na yërí wëñ kiꞌen oomaa; ee yaa en ga fíkíinaa joman kiman na súrga.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 En kiꞌenaa, yaa yuŋ ga kankaa kiñamɗa, na yaa enndi na kinoriꞌɗa; ɓanakɓaama, yiida wëñ ga kiyak? Man yaa yuŋ ga kankaa kiñamɗa yërí ya, enndii ɗane? Mi nak, mi yii ga díkaantirúu fodii súrga.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Ɗú, ɗú ɓërí en ɓuwaa dëkee kitaam naroo ga coonucii mi dayeeɗa.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ee fodaa daa paammboo onndoo kinguurukɗa, mi oninndúu kinguuruk naroo fodaama.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Fodaama ɗú bokan naroo kiñam na kiꞌan ga daa mi ƴah kinguurukɗa ee ɗú yugan ga paancaa kiꞌattiꞌ níilcaa ɓu-Isarayeel cidaaŋkaah na kanakcaa.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yéesu woꞌꞌa an:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Wayee mi kíimɗinndaa Kooh doonaa ngëmum fu laak garooɗa leehoo. Ee binaa fu ɓoƴkis garoonaa, leenaa ɓaataa dooli ɓuwaa fu bok naɓa ngëmɗa.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Peeꞌ woꞌꞌari an:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Yéesu taassari an:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Lëehíꞌta Yéesu woꞌꞌaɓa an:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ya woꞌissa an:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ndaga mi woꞌꞌúuka, iñaa woꞌu ga Këyítfaa an: «Ya kíduunun ga tumoh-kofeelciiɗa» hay kilaak garoo. Ee iñaa woꞌu aaw garoo yaama yii ƴah kilaak.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Tëelíbéecaa woꞌussari an:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yéesu meƴca teeraa, ya kaꞌta tëgëlaa Ólíwíyéecaa, fodaa daa ya meereeka kitumɗa.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ga waa ya leꞌꞌa ɗekataa, ya woꞌꞌaɓa an:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Lëehíꞌta ya úsaayya iñaa hín na wéesée-atoh, ya ƴíꞌꞌa, yaa kíim Kooh
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 an:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Waa ennda ɗa, laakka malaakaa Kooh meƴ gari, ɓaattari dooli.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Hídaa ga daa keeñci leehɗa tóoh, Yéesu yaa ɓaat kiwëñ kikíim Kooh. Anagaagari mannda na ñífaa en na kisíit kakay.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Waa ya kíimmba Kooh bi ya lëehíꞌtaɗa, ya kolukka, ya ɓoyukka ga tëelíbéecaagari. Ya laakɓa ɓaa neeh ndaga lak keeñɓa neɓpii.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ya woꞌꞌaɓa an:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Lak Yéesu yaa lís kiwoꞌ, ɓoꞌ ɓiyewin meƴca jalañ. Yúdaa yaa bok ga tëelíbéecaa ɓidaaŋkaah na ɓanakɓaaɗa, hanohee fíkíi. Ya hayya ga Yéesu kifuunndi.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Daama, Yéesu woꞌꞌari an:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ga waa ɓuwaa taabee na Yéesuɗa hotussa iñaa ƴah kilaakɗa, ɓa meekissari an:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Yíinoo gaɓa meƴdohha kalaɓfaagari, ƴoɓpa súrgaa ɓaa kuliyukee ga sarahohcaa ɓiyaakɓaaɗa, gúꞌta nofaa ñaabaa.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Wayee Yéesu woꞌꞌaɓa an:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Lëehíꞌta Yéesu woꞌꞌa sarahohcaa ɓiyaakɓaa, na ɓuwaa kuliyuk ga soldaaꞌcaa ga Kaanfaa Koohɗa na yaakcaa yaawúuꞌcaa hayseeri kiꞌamɗa an:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Mi enéeríi narúu besaa en ɓéeɓ ga ɗuuƴ Kaanfaa Koohe? Ee ɗú tíkkii yah garoo. Wayee wahtii wii wuurúu, ɗú na doolii laak wekɗa.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ɓa ammba Yéesu, ɓa ɓayyari kaanfaa sarahohaa kuliyuk ga sarahohcaa ɓiyaakɓaaɗa. Peeꞌ yaa taabukɓa diꞌúsaayíꞌ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Kiwii taalseera ga leeloo hëtaa kaanfaa, Peeꞌ hayya, yuŋnga ga ɗuuƴ ɓuwaa wíilkaɗa.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Laakka súrga yiɓeti yaa hot Peeꞌ ga leeꞌlaataa kiwiikaa. Ya yíppari hascaa, woꞌꞌa an:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Wayee Peeꞌ taasukka an:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ennda kiis, laakka ɓoꞌ yiliis yaa hotti, woꞌꞌari an:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Tíkka ga iñaa leꞌ wahtu, ɓoꞌ yiliis yëgíssa ga woꞌeenaagari an:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Wayee Peeꞌ loffari an:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Haꞌmudii heelukka, yíppa Peeꞌ hascaa. Peeꞌ níindísukka iñaa Haꞌmudii woꞌeeriɗa an: «Bi siik-pabu kon watinaa, fu hayyoo kitaasuk waas kaahay.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ya meƴca kaanfaa, yaa koduk mooncaa leehoo.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Waa ennda ɗa, ɓuwaa ensee na kiwatuk Yéesuɗa, ɓaa ñaawalli, ɓaa feekki.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ɓa pokka hascaagarinaa, ɓa meekisiri an:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ɓa ɓaa íifi woꞌeen ciliis cisépíꞌíꞌ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ga waa Kooh wíisɗa, yaakcaa yaawúuꞌcaa na sarahohcaa ɓiyaakɓaa na jëgíroh-waascaa hídohussa. Ɓa ɓaylukka Yéesu ga fíkíi paanaa wiyaakwaama.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ɓa meekissari an:
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 ee binaa mi meekissúu yenaa, ɗú taasanndiiroo ga.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Wayee iñaa aboh diima, Kowukii ɓii ƴah kiyuŋ ga yah-ñaabaa Kooh yaa wëñ ɓéeɓ dooliɗa.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ɓuwaa ɓéeɓ meekisohussari an:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ɓa dalla kiwoꞌ an:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.