Lucas 19

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yéesu aassa Yéríkóo, ya koorohha ɗuuƴ teeraa yaa ƴah.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Laakeera daama ɓaa teeku Sakee, yërí kuliyukee ga juuticaa, ee ya laakeera alal wiyewin.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ya heella kihot ɓaa en Yéesuɗa, ya mínndiika ga mbooloomaa ndaga ya enee ɓoꞌ yilohoƴ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Fodaama ya foolla, kuliyukka ga fíkíi, lappa ga kedik kiyaak, en ɗanaa ya hot Yéesu ndaga ya jomee kikooroh daama.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ga waa Yéesu hayya bi leꞌꞌa daama, ya taaginukka, woꞌꞌari an:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Sakee gaawwa kiyoosuk, safaꞌta lool ga kiꞌek Yéesu kaanci.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Wayee ɓéeɓ ɓuwaa hotee iñaamaɗa ɓaa jambat an:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Sakee nak kolukka, woꞌꞌa Haꞌmudii an:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yéesu woꞌꞌa gari an:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 En kiꞌenaa, Kowukii ɓii hay dii kiɓay na kimúsal ɓuwii múuƴɗa.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yéesu woꞌissa na ɓuwaa súkúrukee woꞌeencaamaɗa. Lak ya deeyin Yéerúsaleem ee ɓaa en ɓéeɓ foogee an Nguuraa Kooh ƴah kiyoosuk ga wahtaamaa.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Yéesu liiwukkaɓa, dallaɓa kiwoꞌ an:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Balaa ya karaa, ya ɓayya ga súrgacaagari ɓidaaŋkaah, ya warohhaɓa hanjaꞌ-wúrúus cidaaŋkaah, yaa en ɓéeɓ wíinoo, ya woꞌꞌaɓa an: «Lëgëyat ga koparum bi ga daa mi hayan.»
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Wayee ɓu-kúlkaagari waaꞌséeríi gari kihot, ɓa wossa ɓiɓoꞌ ga fenooci, kiwoꞌ an: «Ɗí waaꞌtii ɓuum yuma buuꞌ.»
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Wayee ya falussa buuꞌ, ya ɓoyukka kúlɓa. Ya ɓaylukka súrgacaa ya foñɗee kopaꞌɗa, kiꞌínoh yaa en ɓéeɓ iñaa ya laakɗa.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Yaa ɗeɓ kihayɗa woꞌꞌa an: «Kiyaakii, hanjaꞌ-wúrúusaa fu ereerooɗa, límin cidaaŋkaah ciliis.»
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Buuraa woꞌꞌari an: «Waaw guureway, waa fu enin goꞌ ga iñaa yewinndii, mi hayyaa kiꞌeꞌ fu kuliyuk ga teeru cidaaŋkaah.»
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Lëehíꞌta yukanakyaa hayya, woꞌꞌa an: «Kiyaakii, hanjaꞌ-wúrúusaa fu ereerooɗa límin ciyëtúus.» Buuraa woꞌꞌa yaama an:
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 «Fu ɓan mi hayyaa kiꞌeꞌ fu kuliyuk ga teeru ciyëtúus.»
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Lëehíꞌta, súrga yiliis hayya, woꞌꞌa an: «Kiyaakii, hanjaꞌ-wúrúusiigaraa wee, mi loyeewa hen ga líil, mi ɗaakka.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Mi niikeeraa hen ndaga fu ɓoꞌ yisúwíꞌ ga keeñ, fu ɓewi iñaa fu faanndii ee fu píiki iñaa fu sokkii.»
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Buuraa woꞌꞌari an: «Súrgii yibóníꞌyii, mi hayyaa kiꞌattiꞌ ga woꞌeenciigaraa. Fu ínoheera an mi súwin ga keeñ, mi ɓewi iñaa mi faanndii, mi píiki iñaa mi sokkii.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Kon iñii tah ya fu wútírohiꞌtiiroo hëelísiigoo? Eneenaa mi ɓoyukaa, mi mínwa kilaas na iñaa wa límɗa.»
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Lëehíꞌta ya woꞌꞌa ɓuwaa enee daamaɗa an: «Teꞌat hanjaꞌ-wúrúusumgari, ɗú eꞌwa yum ɓay cidaaŋkaahcumɗa.»
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ɓuwaa woꞌꞌari an: «Kiyaakii, man ya yii na hanjaꞌ-wúrúus cidaaŋkaah.»
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ya taassa an: «Mi woꞌꞌúuka, ɓaa laakin hay kiɓaatɗu, wayee ɓaa laakoo, kiꞌiñkaa ya ɓayɗa sah hay kiteꞌu.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ee nak ɓuwii sagohee naroo ee waaꞌséeríi mi en buuꞌɓaɗa, haydohatɓa dii, ɗú apɓa ga fíkíiroo.»
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ga waa Yéesu woꞌꞌa fodaama, ya kuliyukka ga fíkíi mbooloomaa kiƴah Yéerúsaleem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ga waa ya deeƴca dëkaa Betfasee na waa Bétaníi ga ɓak tëgëlaa woꞌu tëgëlaa Ólíwíyéecaaɗa, ya wossa ɓanak ga tëelíbéecaagari, ya woꞌꞌaɓa an:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 - Karat dëk-kawum ga fíkíirúuɗa.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ee binaa ɓoꞌ meekissúu an: «Ɗú
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ɓuwaa wosseeɗa karussa, ɓa laakka da tóoh fodaa daa Yéesu woꞌeeɓakaɗa.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Lakanaa ɓa ɓaa pëkís cúmbúꞌ-baamaa, haꞌmuncaa woꞌussaɓa an:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ɓa taassa an:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Waa ennda ɗa, ɓa haydohiꞌta Yéesu cúmbúraa, ɓa laꞌta paltucaagaɓa ga ɗook cúmbúraa, ɓa lëpíꞌta Yéesu ga.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Ga daa ya enee na kiƴahɗa, ɓuwaa ɓaa laꞌ paltucaagaɓa ga ɗook waasaa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ga wii ɓa yoosuk írkísaa tëgëlaa Ólíwíyéecaa bi ɓa ɓaa deeƴ Yéerúsaleemɗa, iñaa en tëelíbée tóoh yaa kañ Kooh didóolíꞌ, na keeñ wisóosíꞌ ndaga tóoh kíntaancaa ɓa hot Yéesu tumɗa.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ɓa ɓaa woꞌ an: «Haꞌmudii barkeelat buurii hay ga teekiigariɗa! Jam laakat ga ɗook-Kooh ee ndam aawat ga Yaa ga ɗookaa-ɗookɗa!»
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Laakka Fërísiyeeŋcaa ensee ga mbooloomaa, woꞌussa Yéesu an:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yéesu taassaɓa an:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ga waa Yéesu hayya bi deeƴca teeraa Yéerúsaleem, ee ya tíkka kuhasci gawa, ya yaa kodukiꞌ ɓu-dëkaa
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 an:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Ndaga bessúu waa hay, waa ɓuwii sagoh narúuɗa gúranndúu, ɓa gekkúu, ɓa sooŋngúu ga ɓakaa en ɓéeɓ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ɓa hayyúu kiɗúbíꞌ, ɗú na dëkumgarúu, ɓa foñɗoorúu sah atoh wíinoo waa tíkuk ga mooroomwa, ndaga jamaanii Kooh hayyúu kiɓaaɓɗa, ɗú ínohhiiwa!
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yéesu aassa Kaanfaa Kooh ee ya yaa kaal toonohcaa en daamaɗa,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ya woꞌꞌaɓa an:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yéesu enee ga kijëgíroh besaa en ɓéeɓ ga Kaanfaa Kooh. Ɓuwaa kuliyuk ga sarahohcaaɗa, jëgíroh-waascaa, bi ga ɓuwaa ɓiyaakɓaa ga dëkaaɗa heelseeri kiꞌap.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Wayee ɓa hotéeríi daa ɓa tuman, ndaga daa ɓuwaa ɓéeɓ líksee helɓa ga Yéesu, ɓa ɓaa súkúrukkiɗa.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.