Atos 22
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC
1 - Ɗú, mbokciigoo, diima súkúrukat mi taassúu ga iñii ɗú yammbooɗa.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Daa ɓa kelohee Pool yaa woꞌ naɓa ga kiꞌArameyee, ɓa wëñnja ɗa kiꞌeen. Pool tíkka ga an:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 - Mi yaawúuꞌ, mi límohu Tarsa ga gohaa Sílísíi, wayee mi korukoh dii ga teerii wii. Gamaliyeel ga kihafci yërí jëgíꞌtoo bi mi ínohha ar waasii ɓicaasammbuu. Mi Safareera lool ga kitaabuk iñaa Kooh nakoh, fodii dii ɗú ɓéeɓpúu ɗú taabukika watiɗa.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ɓuwaa gëmee ga waasii Haꞌmudiiɗa, mi dëkee ga kihatalɓa ga kipes, mi kaꞌta bi mi laŋnga kumuun ga; mi abin ɓiƴaal na ɓiɓeti mi laŋngaɓa ga kasu.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Haꞌ-kaadii sarahohcii na yaakcii dëkii ɓéeɓɓa mínuunun kiseediꞌ an mi woꞌ kayoh. En kiꞌenaa, mi ɓewohee këyítcaa oneeroo kimín kikaꞌ Damaas, mi am yaawúuꞌcaa gëm ga Yéesu enu daamaɗa gaɓa, fodaama mi kaꞌ Damaasaa, mi amɓa, mi haydohɓa dii, ɓa koru.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Pool tíkka ga an:
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Mi keennda kakay, mi kelohha koonaakaa woꞌ naroo an: «Sóol! Sóol! Iñii tah ya fu hatalloo ga kipes?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mi meekisohha an: «Kiyaakii, fu yërí en ɓa?» Koonaakaa taassaroo an: «Mi yërí, Yéesu Nasareet, yii fu hatal ga kipesɗa.»
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ɓuwaa taamsee narooɗa hotsee ga leeꞌlaataa faŋ, wayee ɓa kelohéeríi ga koonaakaa ɓaa enee naroo kiwoꞌɗa.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Mi meekisohha an: «Haꞌmudii, mi jom ya kitum?» Haꞌmudii woꞌꞌaroo an: «Koluka fu kaꞌ Damaas, fu leꞌ daamanaa, fu hay kiwoꞌu ɓéeɓ iñaa fu jom kitumɗa.»
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Mi hotsiséeríi ndaga lak meliclaataa leeꞌlaataa búumɗinndoo. Ɓuwaa mi taabee naɓaɗa abussaroo ga yah, ɓa ɓayyaroo Damaas.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Laakeera ga teeraa Damaas, ɓaa teeku Anañaas ee ya enee ɓoꞌ yigëmíꞌ Kooh. Ya taabukeera iñii Waasii Móyíis nakohɗa ee ɓéeɓ yaawúuꞌcaa ga teeraaɗa oneerari céeꞌ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ya hayya garoo, ya deeƴcaroo, woꞌꞌaroo an: «Sóol, mbokiigoo, hotsisa!» Ga saasi tuhastaagoo malakka, mi hottari.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ya tíkka ga an: «Koohyii ɓicaasammbuu tanukinndaa kumëeñíꞌ doonaa fu ínoh iñii ya waaꞌɗa, doonaa fu hot ɓaa en yijúwíꞌyaa ee ya haŋci doŋɗa, fu keloh konaakaagari.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Fu nak, fu yërí ƴah kiꞌen seedici ga fíkíi ɓuwii ɓéeɓ, fu yéegalɓa ɓéeɓɓa iñii fu hotɗa na iñii fu kelohɗa.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kon diimaɗa fu sekis ya? Koluka, fu bëtísiꞌuk, fu kíim Yéesu, Haꞌmudii fu set ga baakaaꞌciigaraa.»
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Waa ennda ɗa, mi ɓoyukka Yéerúsaleem. Lak mi enee na kikíim Kooh ga Kaanfaa Kooh, iñaa ammbaroo fodii heeƴ.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Mi hotta Haꞌmudii, ya woꞌꞌaroo an: «Gaawa, fu meƴ Yéerúsaleem diima-diima ndaga ɓu-teerii wii tooksanndii iñii fu yah garoo kiseediꞌɗa.»
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Mi taassari an: «Haꞌmudii, ɓa ínohin dijófíꞌ an mi taabee ga jaangu-yaawúuꞌcii, mi yaa am ɓuwii gëm garaaɗa, mi lagiɓa ga kasu, mi feekiɓa.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Iceen yaa enee seedifuɗa, apu ga fíkíiroo. Mi ga kihaffoo, mi fareera ga iñaa ɓa tumee yaama ee mi yërí amɗeeɓa kúltícaagaɓa.»
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Waa ennda ɗa, Haꞌmudii woꞌꞌaroo an: «Karaa hen rek ndaga mi ƴahhaa kiwos ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa.»
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ɓuwaa súkúrukussa Pool bi ga daa ya woꞌoh woꞌeencaamaɗa, daama nak, ɓa aawissa kifiip didóolíꞌ an:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ɓa ɓaa wëñ kifiip, ɓa ɓaa ɗol kúltícaagaɓa ɓaa jaf, ɓa ɓaa kësël kakayfaa ga ɗook.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Waa ennda ɗa, haꞌ-kaadaa soldaaꞌcaa nakohha Pool eku ɗuuƴ kaanfaa soldaaꞌcaa ya rípu na ngeeꞌ, bi ya woꞌ iñaa tah ɓuwaa fiipi fodaama ga fenoociɗa.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ga waa soldaaꞌcaa ɓaŋngari na liiɓ bi ɓaa ƴahhi kifeek, Pool woꞌꞌa soldaaraa kuliyuki ɓoꞌ ɓitéeméeꞌ ga heñ tuukee daamaɗa an:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Daa soldaaraama kelohee iñaama, ya foolla ga haꞌ-kaadaa soldaaꞌcaa, ya woꞌꞌari an:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Haꞌ-kaadaa soldaaꞌcaa dalla kihay ga Pool, meekissari an:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Haꞌ-kaadaa woꞌꞌari an:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ga saasi ɓuwaa waaꞌseeri kifeek ya woꞌɗa, íisussari. Haꞌ-kaadaa soldaaꞌcaa, daa ya ínohee an ya bok ga ɓu-Room ee ya ɓaŋlukinndi na ceenɗa, ya tíitta.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ga kooh-wíisfaa, haꞌ-kaadaa soldaaꞌcaa waaꞌta kiꞌínoh iñaa leeꞌ ga iñaa yaawúuꞌcaa yam Poolɗa, ya nakohhari kiɓëgís, ya ebilohha kiɓëytoh sarahohcaa ɓiyaakɓaa na ɓéeɓ paanaa yaawúuꞌcaa wiyaakwaa, ɓa hídoh. Ya haydohlukka Pool, ya tuukiꞌtari ga fíkíiɓa.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.