Atos 12
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC
1 Ga jamaanaama, Eroot, buuraa ennda ga kisodal ɓiɓoꞌ ga kerceencaa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ya gúꞌlukka na kalaɓ hafaa Saak, yaak Saŋ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Daa ya hotee an iñaa ya tumɗa neɓlohin yaawúuꞌcaa, ya amlukka Peeꞌ ɓan. Iñaama hídukohee ga feetaa yaawúuꞌcaa ñamohi mbúurúcaa tumsoo lëwíiꞌɗa.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Daa ya amlukee Peeꞌ, ya laŋngari ga kasu, ya tuukiꞌta laŋ cinikiis ga soldaaꞌ, ca hëyrohhi kiwatuk: lagaa en ɓéeɓ soldaaꞌ ɓinikiis. Ya waaree Paakaa paafaa ya ɓayyi ga fíkíi ɓuwaa, ɓa attiꞌꞌi.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fodaama, Peeꞌ yaa watuku ga kasaa ee kerceencaa enussa ga kikíimiꞌti Kooh ga daa ɓa wëñ kimínɗa.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Buuꞌ Eroot tuukee ga kiɓay Peeꞌ ga fíkíi ɓuwaa ya attiꞌu. Wayee ga wekaama ee kooh-wíisfaa ya jomee kiꞌattiꞌohuɗa, Peeꞌ enee na kineeh ga díkaanti soldaaꞌ ɓanak, ee lak yahcaagari pokuunun gaɓa na ceen kanak. Ga kúuw-halkaa kasaa, laakka soldaaꞌcaa tuuk da kiwatuk.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Laakka malaakaaHaꞌmudii meƴ mël ga fíkíici, túuyaa leeꞌta lañ. Malaakaa fëekíꞌta Peeꞌ ga hëbúusaa, yúunndari, woꞌꞌari an:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Malaakaa woꞌissari an:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Peeꞌ taammba ga fenoo malaakaa, meƴca kasaa. Ya gëméeríi sah an iñaa malaakaa tum yaama laakin kayoh-kayohɗa, ya foogee an iñaa heeƴ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Fodaama ɓa paaffa soldaaꞌcaa ɓa ɗeɓ gaɓa kileꞌɗa, ɓa paaffa ɓaa tík gaɗa, ɓa leꞌꞌa hal-pewiñaa ëewruk teeraaɗa. Halaa lëgíssa hafwa ga fíkíiɓa, ɓa meƴca, ɓa taammba mbedi ɓaa ƴah. Malaakaa ennda mes, foñnjari.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ga ɗekataama, Peeꞌ hannda kiꞌínoh iñaa laakɗa, ya woꞌꞌa an:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Fodaama tóoh leeꞌta ga hafaagari, ya yaa ƴah kaan Mërí, eew Saŋ yaa ɓaƴsi Markaɗa, lak laakin ɓoꞌ ɓiyewin ɓaa hídírukoh daama, ɓaa kíim Kooh.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Peeꞌ fëekíꞌta ga hal-kaadaa, laakka súrga yiɓeti yaa teeku Root, hayya kimalak.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Daa ya ínohsohee koonaakaa Peeꞌ, keeñci soossa ga bi ya lëgíssii sah halaa, wayee ya nammba kifool hen kiyéegalnee ɓuwaa ga ɗuuƴɗa an:
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ɓa woꞌꞌari an:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Peeꞌ nak líssa kifëekíꞌ ga halaa. Daa ɓa lëgísee, ɓa hotta an yërí ya, ɓa waaruꞌꞌa.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Peeꞌ múuffa yah ga kúuw kiɗékóhíꞌ ɓuwaa, ya ɓéestíꞌtaɓa daa Haꞌmudii tum bi meƴdohhari ga kasaaɗa. Lëehíꞌta ya woꞌꞌaɓa an:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ga waa Kooh wíisɗa, soldaaꞌcaa lëyussa lool, ɓa ɓaa meekisoh iñaa mín Peeꞌ kidalɗa.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Eroot ebilohha kiraasnee Peeꞌ, wayee ken hottiiri. Ya ɓaylukka soldaaꞌcaa, ya meekissaɓa daa ɓa tumee bi Peeꞌ saanndaɗa, lëehíꞌta ya nakohhaɓa kiꞌap. Waa ennda ɗa Eroot meyohha gohaa Yúudée, kaꞌta teeraa Sesaree, ya ennda daama bi sammba kimaañ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Wiima lak buuꞌ Eroot aylukohin na ɓu-Tíiꞌ, na ɓu-Sídoŋ. Ɓuwaama júwohussa ga kikaꞌ, ɓa malakneeri. Ɓa ɗúkohha na Balastus, yaa tuukuk túuyaa buuraaɗa, ya dímalɓa ga. Waa ennda ɗa, ɓa kíimmba Eroot kijúwoh naɓa ndaga dúndaagaɓa tóoh meyohee kúlkaa buuraa.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ga waa besaa ɓa abeeɗa leꞌꞌa, Eroot ekukka kúltí-buuꞌfaagari, ya kerukka ga baŋ-buuraagari, ya yaa jangat ɓuwaa.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ɓuwaa ɓaa fiip an:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ga wahtaama siiƴ, laakka malaakaa Haꞌmudii mík Eroot ndaga daa ya eꞌtii Kooh ndamɗa. Laakka nasucaa soogu lookaa, ɓaa ñammbi, ya kaannda.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Waa ennda ɗa woꞌeenaa Kooh waa wëñ kisíw, tëelíbéecaa ɓaa wëñ kiɓaatuk.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Barnabaas na Sóol nak, ga waa ɓa lëehíꞌ kitum lëgëyaagaɓa ga Yéerúsaleemɗa, ɓa ɓoƴkissa ee ɓa ɓaydohha Saŋ, yaa ɓaysi Markaɗa.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.