Atos 12
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NAA
1 Ga jamaanaama, Eroot, buuraa ennda ga kisodal ɓiɓoꞌ ga kerceencaa.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ya gúꞌlukka na kalaɓ hafaa Saak, yaak Saŋ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Daa ya hotee an iñaa ya tumɗa neɓlohin yaawúuꞌcaa, ya amlukka Peeꞌ ɓan. Iñaama hídukohee ga feetaa yaawúuꞌcaa ñamohi mbúurúcaa tumsoo lëwíiꞌɗa.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Daa ya amlukee Peeꞌ, ya laŋngari ga kasu, ya tuukiꞌta laŋ cinikiis ga soldaaꞌ, ca hëyrohhi kiwatuk: lagaa en ɓéeɓ soldaaꞌ ɓinikiis. Ya waaree Paakaa paafaa ya ɓayyi ga fíkíi ɓuwaa, ɓa attiꞌꞌi.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fodaama, Peeꞌ yaa watuku ga kasaa ee kerceencaa enussa ga kikíimiꞌti Kooh ga daa ɓa wëñ kimínɗa.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Buuꞌ Eroot tuukee ga kiɓay Peeꞌ ga fíkíi ɓuwaa ya attiꞌu. Wayee ga wekaama ee kooh-wíisfaa ya jomee kiꞌattiꞌohuɗa, Peeꞌ enee na kineeh ga díkaanti soldaaꞌ ɓanak, ee lak yahcaagari pokuunun gaɓa na ceen kanak. Ga kúuw-halkaa kasaa, laakka soldaaꞌcaa tuuk da kiwatuk.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Laakka malaakaaHaꞌmudii meƴ mël ga fíkíici, túuyaa leeꞌta lañ. Malaakaa fëekíꞌta Peeꞌ ga hëbúusaa, yúunndari, woꞌꞌari an:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Malaakaa woꞌissari an:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Peeꞌ taammba ga fenoo malaakaa, meƴca kasaa. Ya gëméeríi sah an iñaa malaakaa tum yaama laakin kayoh-kayohɗa, ya foogee an iñaa heeƴ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Fodaama ɓa paaffa soldaaꞌcaa ɓa ɗeɓ gaɓa kileꞌɗa, ɓa paaffa ɓaa tík gaɗa, ɓa leꞌꞌa hal-pewiñaa ëewruk teeraaɗa. Halaa lëgíssa hafwa ga fíkíiɓa, ɓa meƴca, ɓa taammba mbedi ɓaa ƴah. Malaakaa ennda mes, foñnjari.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ga ɗekataama, Peeꞌ hannda kiꞌínoh iñaa laakɗa, ya woꞌꞌa an:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Fodaama tóoh leeꞌta ga hafaagari, ya yaa ƴah kaan Mërí, eew Saŋ yaa ɓaƴsi Markaɗa, lak laakin ɓoꞌ ɓiyewin ɓaa hídírukoh daama, ɓaa kíim Kooh.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Peeꞌ fëekíꞌta ga hal-kaadaa, laakka súrga yiɓeti yaa teeku Root, hayya kimalak.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Daa ya ínohsohee koonaakaa Peeꞌ, keeñci soossa ga bi ya lëgíssii sah halaa, wayee ya nammba kifool hen kiyéegalnee ɓuwaa ga ɗuuƴɗa an:
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ɓa woꞌꞌari an:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Peeꞌ nak líssa kifëekíꞌ ga halaa. Daa ɓa lëgísee, ɓa hotta an yërí ya, ɓa waaruꞌꞌa.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Peeꞌ múuffa yah ga kúuw kiɗékóhíꞌ ɓuwaa, ya ɓéestíꞌtaɓa daa Haꞌmudii tum bi meƴdohhari ga kasaaɗa. Lëehíꞌta ya woꞌꞌaɓa an:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ga waa Kooh wíisɗa, soldaaꞌcaa lëyussa lool, ɓa ɓaa meekisoh iñaa mín Peeꞌ kidalɗa.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Eroot ebilohha kiraasnee Peeꞌ, wayee ken hottiiri. Ya ɓaylukka soldaaꞌcaa, ya meekissaɓa daa ɓa tumee bi Peeꞌ saanndaɗa, lëehíꞌta ya nakohhaɓa kiꞌap. Waa ennda ɗa Eroot meyohha gohaa Yúudée, kaꞌta teeraa Sesaree, ya ennda daama bi sammba kimaañ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Wiima lak buuꞌ Eroot aylukohin na ɓu-Tíiꞌ, na ɓu-Sídoŋ. Ɓuwaama júwohussa ga kikaꞌ, ɓa malakneeri. Ɓa ɗúkohha na Balastus, yaa tuukuk túuyaa buuraaɗa, ya dímalɓa ga. Waa ennda ɗa, ɓa kíimmba Eroot kijúwoh naɓa ndaga dúndaagaɓa tóoh meyohee kúlkaa buuraa.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ga waa besaa ɓa abeeɗa leꞌꞌa, Eroot ekukka kúltí-buuꞌfaagari, ya kerukka ga baŋ-buuraagari, ya yaa jangat ɓuwaa.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ɓuwaa ɓaa fiip an:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ga wahtaama siiƴ, laakka malaakaa Haꞌmudii mík Eroot ndaga daa ya eꞌtii Kooh ndamɗa. Laakka nasucaa soogu lookaa, ɓaa ñammbi, ya kaannda.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Waa ennda ɗa woꞌeenaa Kooh waa wëñ kisíw, tëelíbéecaa ɓaa wëñ kiɓaatuk.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnabaas na Sóol nak, ga waa ɓa lëehíꞌ kitum lëgëyaagaɓa ga Yéerúsaleemɗa, ɓa ɓoƴkissa ee ɓa ɓaydohha Saŋ, yaa ɓaysi Markaɗa.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.