Atos 10

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Laakeera ga teeraa Sesaree ɓaa teeku Korney. Ya kuliyuki ɓoꞌ ɓitéeméeꞌ ga lagaa soldaaꞌcaa ɓu-Room woꞌsi «Ítalíiɗa».
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Ɓaa yaama enee ɓoꞌ yigëmíꞌ Kooh ee niikeera Kooh ya na ɓu-kaanci ɓéeɓɓa. Ya yewineera kidímal yaawúuꞌcaa laaksooɗa ee ya tagohéeríi na kikíim Kooh.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Laakka bes, ga wahtu kigoonaluk, iñaa ammbari fodii heeƴ, ya hotta faŋ malaakaa Kooh feeñukki, woꞌꞌari an:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Korney ennda hascaagari jak ga malaakaa, ya dalla kitíit, meekissari an:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Diima nak wosaa ɓiɓoꞌ Yopee, ga ɓaa teeku Simoŋ ee ɓaysi Peeꞌ.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ya yaa ga kaan ɓaa teeku Simoŋ, yaa tíyi on ee kaanci faa ga yahaa giiyaa.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ga waa malaakaa woꞌee nari kaꞌɗa, Korney ɓayya ga súrgacaagari ɓanak, na soldaaꞌ yigëmíꞌ Kooh ga ɓaa ya kuliyukɗa.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ya ɓéestíꞌta tóoh iñaa heweeɗa, lëehíꞌta, ya wossaɓa teeraa Yopee.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ga kooh-wíisfaa, lak ɓuwaa Korney woseeɗa ɓaa ga waas ee ɓa deeyin teeraa Yopee. Wiima lak Peeꞌ lapin ɗook taahaa kaan Simoŋ, tíyoh-odaa, kikíim Kooh ga wahtu cuunoh.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Kiyaaɓ daɓpari, ya waaꞌta kiñam. Lakanaa ya yaa tíkɗu cuunoh, iñaa ammbari fodii heeƴ,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 ya hot Asamaan lëgískin, iñaa man na píis wiyaak, waa abu ga siñdaacaa cinikiiscaa waa yoosuk, meyoh asamaan.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ga ɗuuƴ píisaama, heet rawaa en ɓéeɓ waa ga: ennda haꞌ-kot cinikiis, ennda ɓii fasukiɗa, ennda heet selaa en ɓéeɓ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Laakka koonaakaa woꞌ Peeꞌ an:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Peeꞌ taassa an:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Koonaakaa woꞌissa kotaa kukanakkaa an:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Iñaama, ennda ɗa waas kaahay, lëehíꞌta ga saasi píisaa lappa asamaan.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Lak Peeꞌ jaahliꞌin ee yaa lís kiraas ga helci ati iñaa ya hot yaama waaꞌ ya kiwoꞌ. Wahtaama nak ɓuwaa Korney woseeɗa leꞌussa, ɓa meekisohha bi ɓa leꞌꞌa kaan Simoŋ, ɓa tuukka ga hal-kaadaa.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ɓa ɓëytohha, ɓa meekisohha an:
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Peeꞌ nak, lak yaa lís kihalaat ga iñaa ya hotɗa, Helaa yiselaꞌíꞌyaa dallari kiwoꞌ an:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Kolka fu yoosuk fu taam naɓa ee kaa laak hel kanak ga, ndaga mi yërí wosɓa.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Peeꞌ yoosukka, kaꞌta ga ɓuwaa, woꞌꞌaɓa an:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ɓa taassari an:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Waa ennda ɗa, Peeꞌ paafdohhaɓa ɗuuƴ kaanfaa, ya néehíꞌtaɓa daama bi Kooh wíissa. Ga kooh-wíisfaa, Peeꞌ tíkukka ga waas, yaa ƴah naɓa. Laakeera ɓiɓoꞌ ɓaa ɓenndi ga ɓuwaa gëmu ga Yéesu ee dëku Yopeeɗa.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ga besaa tík gaɗa, ya leꞌꞌa teeraa Sesaree. Wiima nak, lak Korney hídírohin ɓu-kaanci na fiiliimun-kumuuncaagari, ɓii sekki.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ga waa Peeꞌ en na kiꞌaas kaanfaaɗa, Korney hayya, kihídohnee nari, ya jafukka kakay ga kotcaagari, ƴíꞌꞌa ga fíkíici.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Wayee Peeꞌ ammbari, yaa ɓëwíꞌti, woꞌꞌari an:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Lëehíꞌta Peeꞌ yaa saawal nari bi ɓa aassa kaanfaa. Peeꞌ nak hotta ɓuwaa ga ɗuuƴ kaanfaa, hídírukohuunun ɓiyewin.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ya dalla kiwoꞌ an:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kërí tah mi laakkii hel kanak ga kihay dii ga wii ɗú ɓaylukkooɗa. Kon diimaɗa soolii enee ya?
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Korney taassa an:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 ɓaa woꞌꞌaroo an: «Korney, Kooh tookɗinndaa iñaa fu kíimeeriɗa, ee ya hotin ga dii fu took kidímal ɓuwii laakooɗa.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Diima nak, wosaa ɓiɓoꞌ teeraa Yopee, ga ɓoꞌ yaa teeku Simoŋ ee ɓaysi Peeꞌ. Ya yaa ga kaan ɓoꞌ yaa teeku Simoŋ, iñaa tíyoh-on ee kaanci faa ga yahaa giiyaa.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Ga saasi mi wosohharaa kikooꞌnee, ee ga dii fu hayinɗa, iñii fu tumɗa jofin. Kon ɗí ɓéeɓpíi ɗí ɓee ga fíkíi Kooh kisúkúruk ɓéeɓ iñii Haꞌmudii nakkaa kiwoꞌꞌíiɗa.»
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Waa ennda ɗa, Peeꞌ ɓeɓpa woꞌeenaa, woꞌꞌa an:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 En kiꞌenaa, ɓéeɓ ɓaa fu niikki, ee fu tumi iñaa júwin ga fíkíicinaa, ga heetaa fu mín kibokoh ga ëldúna tóoh, fu neɓlohinndi.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Ya wosohin woꞌeenaagari ga ɓu-Isarayeel, ya yéegalohha ga ɗuuƴɓa Hewhewii winéwíꞌwii haydoh jam kesiɗa, koorohha ga Yéesu Kiristaa, yii en Haꞌmudii ɓuwii ɓéeɓ ga ëldúnaɗa.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ga iñaa tík ga waa Saŋ ɓëytoh ɓuwaa kibëtísiꞌukneeɗa, ɗú ínohin iñaa hewee, síwwa ga kúlkaa Yúudée ɓéeɓ ee dalohee gohaa Gëlíléeɗa.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Yéesu Nasareet yaama, Kooh faleeri, soꞌtari doolaa meyoh ga Helii yiselaꞌíꞌyii, ya yaa wíil daa en ɓéeɓ kitum enaama cijófíꞌ, ya yaa wëkíꞌ ɓéeɓ ɓuwaa Seytaani laakee dooli ga ɗookɓaɗa ndaga Kooh taabee nari.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɗí nak, ɗí seediꞌin ɓéeɓ iñaa ya tum ga kúlkaa yaawúuꞌcaa na ɓan ga Yéerúsaleemɗa. Ɓa appari ga waa ɓa daaƴci ga kuraanaaɗa.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Wayee ga besaa wukaahaywaa tík gaɗa, Kooh mílísiꞌtari, onndari kifeeñuk.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ya feeñukkii nak ga ɓuwii ɓéeɓɓa wayee enee ga ɓuwaa Kooh tanukee balaa bëríinaa, ɓa en seediɗa: ennda ɗí ɓii, ɗí bokin nari kiñam na kiꞌan ga waa ya mílís ga ɓuwaa kaaninɗa.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Yéesu yaama, yërí ebillíi kijangat ga ɗuuƴ heetii yaawúuꞌcii na kiseediꞌ an Kooh yërí falli kiꞌatti ɓuwii pesɗa na ɓuwii kaaninɗa.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sëldíiga-Koohcaa ɓéeɓɓa seediꞌuunun ga Yéesu an: ɓéeɓ ɓaa fu gëm garinaa, ga doolaa teekaagari, fu hay kibaylu baakaaꞌcaagaraa.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Lakanaa Peeꞌ yaa lís kiwoꞌ fodaama, Helaa yiselaꞌíꞌyaa yoosukka ga ɗook ɓéeɓ ɓuwaa enee na kisúkúruk woꞌeenaagariɗa.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Yaawúuꞌcaa gëm ga Yéesu ee taamsee na Peeꞌɗa, jaahliꞌussa lool ga daa Helaa yiselaꞌíꞌyaa Kooh onohɗa yoosukin ɓan ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 En kiꞌenaa, ɓa kelohee ɓuwaa ɓaa woꞌ lak ciliis ee ɓa ɓaa kañ kiyakkaa Kooh. Waa ennda ɗa, Peeꞌ dalla kiwoꞌ an:
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 - Ɓoꞌ mínin ɓuwii ɓii kihoonoh kibëtísiꞌu ga músú ee lak fodii garuu, ɓa laasin ga Helii yiselaꞌíꞌyiinee?
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Fodaama ya ebilohha ɓa bëtísiꞌu ga teekii Yéesu Kiristaa. Lëehíꞌta ɓa kíimmbari ya tes naɓa bi sam kimaañ.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.