Atos 10
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ARIB
1 Laakeera ga teeraa Sesaree ɓaa teeku Korney. Ya kuliyuki ɓoꞌ ɓitéeméeꞌ ga lagaa soldaaꞌcaa ɓu-Room woꞌsi «Ítalíiɗa».
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ɓaa yaama enee ɓoꞌ yigëmíꞌ Kooh ee niikeera Kooh ya na ɓu-kaanci ɓéeɓɓa. Ya yewineera kidímal yaawúuꞌcaa laaksooɗa ee ya tagohéeríi na kikíim Kooh.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Laakka bes, ga wahtu kigoonaluk, iñaa ammbari fodii heeƴ, ya hotta faŋ malaakaa Kooh feeñukki, woꞌꞌari an:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Korney ennda hascaagari jak ga malaakaa, ya dalla kitíit, meekissari an:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Diima nak wosaa ɓiɓoꞌ Yopee, ga ɓaa teeku Simoŋ ee ɓaysi Peeꞌ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ya yaa ga kaan ɓaa teeku Simoŋ, yaa tíyi on ee kaanci faa ga yahaa giiyaa.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ga waa malaakaa woꞌee nari kaꞌɗa, Korney ɓayya ga súrgacaagari ɓanak, na soldaaꞌ yigëmíꞌ Kooh ga ɓaa ya kuliyukɗa.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ya ɓéestíꞌta tóoh iñaa heweeɗa, lëehíꞌta, ya wossaɓa teeraa Yopee.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ga kooh-wíisfaa, lak ɓuwaa Korney woseeɗa ɓaa ga waas ee ɓa deeyin teeraa Yopee. Wiima lak Peeꞌ lapin ɗook taahaa kaan Simoŋ, tíyoh-odaa, kikíim Kooh ga wahtu cuunoh.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Kiyaaɓ daɓpari, ya waaꞌta kiñam. Lakanaa ya yaa tíkɗu cuunoh, iñaa ammbari fodii heeƴ,
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 ya hot Asamaan lëgískin, iñaa man na píis wiyaak, waa abu ga siñdaacaa cinikiiscaa waa yoosuk, meyoh asamaan.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ga ɗuuƴ píisaama, heet rawaa en ɓéeɓ waa ga: ennda haꞌ-kot cinikiis, ennda ɓii fasukiɗa, ennda heet selaa en ɓéeɓ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Laakka koonaakaa woꞌ Peeꞌ an:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Peeꞌ taassa an:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Koonaakaa woꞌissa kotaa kukanakkaa an:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Iñaama, ennda ɗa waas kaahay, lëehíꞌta ga saasi píisaa lappa asamaan.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Lak Peeꞌ jaahliꞌin ee yaa lís kiraas ga helci ati iñaa ya hot yaama waaꞌ ya kiwoꞌ. Wahtaama nak ɓuwaa Korney woseeɗa leꞌussa, ɓa meekisohha bi ɓa leꞌꞌa kaan Simoŋ, ɓa tuukka ga hal-kaadaa.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ɓa ɓëytohha, ɓa meekisohha an:
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Peeꞌ nak, lak yaa lís kihalaat ga iñaa ya hotɗa, Helaa yiselaꞌíꞌyaa dallari kiwoꞌ an:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Kolka fu yoosuk fu taam naɓa ee kaa laak hel kanak ga, ndaga mi yërí wosɓa.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Peeꞌ yoosukka, kaꞌta ga ɓuwaa, woꞌꞌaɓa an:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ɓa taassari an:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Waa ennda ɗa, Peeꞌ paafdohhaɓa ɗuuƴ kaanfaa, ya néehíꞌtaɓa daama bi Kooh wíissa. Ga kooh-wíisfaa, Peeꞌ tíkukka ga waas, yaa ƴah naɓa. Laakeera ɓiɓoꞌ ɓaa ɓenndi ga ɓuwaa gëmu ga Yéesu ee dëku Yopeeɗa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ga besaa tík gaɗa, ya leꞌꞌa teeraa Sesaree. Wiima nak, lak Korney hídírohin ɓu-kaanci na fiiliimun-kumuuncaagari, ɓii sekki.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ga waa Peeꞌ en na kiꞌaas kaanfaaɗa, Korney hayya, kihídohnee nari, ya jafukka kakay ga kotcaagari, ƴíꞌꞌa ga fíkíici.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Wayee Peeꞌ ammbari, yaa ɓëwíꞌti, woꞌꞌari an:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Lëehíꞌta Peeꞌ yaa saawal nari bi ɓa aassa kaanfaa. Peeꞌ nak hotta ɓuwaa ga ɗuuƴ kaanfaa, hídírukohuunun ɓiyewin.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ya dalla kiwoꞌ an:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kërí tah mi laakkii hel kanak ga kihay dii ga wii ɗú ɓaylukkooɗa. Kon diimaɗa soolii enee ya?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Korney taassa an:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 ɓaa woꞌꞌaroo an: «Korney, Kooh tookɗinndaa iñaa fu kíimeeriɗa, ee ya hotin ga dii fu took kidímal ɓuwii laakooɗa.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Diima nak, wosaa ɓiɓoꞌ teeraa Yopee, ga ɓoꞌ yaa teeku Simoŋ ee ɓaysi Peeꞌ. Ya yaa ga kaan ɓoꞌ yaa teeku Simoŋ, iñaa tíyoh-on ee kaanci faa ga yahaa giiyaa.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ga saasi mi wosohharaa kikooꞌnee, ee ga dii fu hayinɗa, iñii fu tumɗa jofin. Kon ɗí ɓéeɓpíi ɗí ɓee ga fíkíi Kooh kisúkúruk ɓéeɓ iñii Haꞌmudii nakkaa kiwoꞌꞌíiɗa.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Waa ennda ɗa, Peeꞌ ɓeɓpa woꞌeenaa, woꞌꞌa an:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 En kiꞌenaa, ɓéeɓ ɓaa fu niikki, ee fu tumi iñaa júwin ga fíkíicinaa, ga heetaa fu mín kibokoh ga ëldúna tóoh, fu neɓlohinndi.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ya wosohin woꞌeenaagari ga ɓu-Isarayeel, ya yéegalohha ga ɗuuƴɓa Hewhewii winéwíꞌwii haydoh jam kesiɗa, koorohha ga Yéesu Kiristaa, yii en Haꞌmudii ɓuwii ɓéeɓ ga ëldúnaɗa.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ga iñaa tík ga waa Saŋ ɓëytoh ɓuwaa kibëtísiꞌukneeɗa, ɗú ínohin iñaa hewee, síwwa ga kúlkaa Yúudée ɓéeɓ ee dalohee gohaa Gëlíléeɗa.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Yéesu Nasareet yaama, Kooh faleeri, soꞌtari doolaa meyoh ga Helii yiselaꞌíꞌyii, ya yaa wíil daa en ɓéeɓ kitum enaama cijófíꞌ, ya yaa wëkíꞌ ɓéeɓ ɓuwaa Seytaani laakee dooli ga ɗookɓaɗa ndaga Kooh taabee nari.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ɗí nak, ɗí seediꞌin ɓéeɓ iñaa ya tum ga kúlkaa yaawúuꞌcaa na ɓan ga Yéerúsaleemɗa. Ɓa appari ga waa ɓa daaƴci ga kuraanaaɗa.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Wayee ga besaa wukaahaywaa tík gaɗa, Kooh mílísiꞌtari, onndari kifeeñuk.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ya feeñukkii nak ga ɓuwii ɓéeɓɓa wayee enee ga ɓuwaa Kooh tanukee balaa bëríinaa, ɓa en seediɗa: ennda ɗí ɓii, ɗí bokin nari kiñam na kiꞌan ga waa ya mílís ga ɓuwaa kaaninɗa.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Yéesu yaama, yërí ebillíi kijangat ga ɗuuƴ heetii yaawúuꞌcii na kiseediꞌ an Kooh yërí falli kiꞌatti ɓuwii pesɗa na ɓuwii kaaninɗa.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sëldíiga-Koohcaa ɓéeɓɓa seediꞌuunun ga Yéesu an: ɓéeɓ ɓaa fu gëm garinaa, ga doolaa teekaagari, fu hay kibaylu baakaaꞌcaagaraa.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Lakanaa Peeꞌ yaa lís kiwoꞌ fodaama, Helaa yiselaꞌíꞌyaa yoosukka ga ɗook ɓéeɓ ɓuwaa enee na kisúkúruk woꞌeenaagariɗa.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yaawúuꞌcaa gëm ga Yéesu ee taamsee na Peeꞌɗa, jaahliꞌussa lool ga daa Helaa yiselaꞌíꞌyaa Kooh onohɗa yoosukin ɓan ga ɓuwaa enussii yaawúuꞌɗa.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 En kiꞌenaa, ɓa kelohee ɓuwaa ɓaa woꞌ lak ciliis ee ɓa ɓaa kañ kiyakkaa Kooh. Waa ennda ɗa, Peeꞌ dalla kiwoꞌ an:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 - Ɓoꞌ mínin ɓuwii ɓii kihoonoh kibëtísiꞌu ga músú ee lak fodii garuu, ɓa laasin ga Helii yiselaꞌíꞌyiinee?
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Fodaama ya ebilohha ɓa bëtísiꞌu ga teekii Yéesu Kiristaa. Lëehíꞌta ɓa kíimmbari ya tes naɓa bi sam kimaañ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.