2 Coríntios 7

Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kon nak, ɗú ɓii mi keeñukinɗa, waa Kooh díginnduu iñcaama tóoh, ɗu sétírat haffuu ga tóoh iñaa líiɓɗi faan na hel. Ɗu guuꞌguulukat, kipeskiigaruu selaꞌ bi mat, ee ɗu taam ga na kiniik Kooh.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Onattíi ɓak ga keeñciigarúu. Ɗí tooñnjii ken, ɗí yahiꞌtii ken, ɗí ɗúkkii ken kiñam ga anaŋci.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mi woꞌꞌii iñuma kiyammbúu yen. En kiꞌenaa, mi woꞌeera kumëeñíꞌ an ɗú ɓii ga keeñciigaríi waa ɗí kaan, waa ɗí pes.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mi óolukinndúu lool ee mi bakukohinndúu lool. Hídaa coonucii ɗí dayiɗa, dii ca hín kiyewinɗa tóoh, helloo dalin lool ee Keeñiigoo soosin seɓ.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 En kiꞌenaa, ga wii ɗí leꞌ gohii Maseduwaanɗa, faanndíi íikarukkii ga fen, ɗí dayin coonufaa en tóoh: ɗí dëkee ga kileŋkoh na ɓuwii ee ga keeñnjíi ɓan, ɗí enéeríi ga jam.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Wayee Kooh yii dëlíri helcii ɓuwii abissii yaakaaꞌɗa, dëlíꞌta hellíi ndaga hayaa Tít.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Enndii rek ga daa ya hayɗa tah, wayee na ɓan ga daa ɗú dëlírin helaagariɗa. Ya ɓéestírinndíi dii ɗú hínndoo kiɗoorukɗa na dii keeñnjúu hín kirécuk iñaa ɗú tíkeerooɗa, na ɓan dii ɗú tuukin tek ga kifaꞌɗohhooɗa; ee iñaama tahin keeñnjoo wëñin ɗa kiɓaat kisoos.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Mi ínohin an, këyítfaa mi bídeerúu kuɗewaaɗa lëehíreera keeñnjúu, ee mi récukkiika. En kiꞌenaa, mi récukeeraka ndaga mi hoteera daa ka mesikeerúu, luu enee an maañnjiiɗa, wayee diima mi récukissiika.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Hanaa kay mi neɓluk ga hen sah, ee enndii ga daa keeñnjúu leeheera gaɗa, wayee en ga daa keeñ-leehaama ekinndúu ga kisúpít kipesɗa. Keeñ-leehaama Kooh yërí waareeka. Kon ɗí tooñnjiirúu ga dara.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 En kiꞌenaa, keeñ-leehaa meyoh ga Kooh haydohi kisúpít kipeskaa ëewdohi ɓoꞌ ga kimúc, ee iñaama laakoo kirécuk. Keeñ-leehaa meyoh ga ëldúna nak lími kikaan.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Malakat rek keeñ-leehaama meyoh ga Koohɗa, iñaa wa lím garúuɗa: ɗú gaawwa kikoluk, ɗú bayalukka, ɗú récukka, ɗú niikka Kooh, ɗú ɗoorukkaroo, ɗú kaantukohha ga, ɗú koꞌta ɓaa tooñɗa. Ga kihaffúu, ɗú teewohin ga ɓakaa en ɓéeɓ an ɗú setin wic ga iñaama.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Kon nak, binaa mi bínndúunaa, ɓaa tooñɗa tahhiika, ɓaa tooñuɗa ɓan tahhiika. Mi bínndúu, doonaa, ga fíkíi Kooh, ɗú mín kihot dii ɗú hín kisafaꞌ garíiɗa.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Iñaama tah ɗí abin yaakaaꞌ.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 En an mi ndamukoheerarúu ga fíkíicinaa, mi laakkii kaci ga. Fodii ɗí woꞌirúu kayoh saycaa en tóohɗa, iñaa ɗí ndamukee Tít ga loorúuɗa enin kayoh.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Binaa ya níindísuk ga daa ɗú kelohɗeerari ga tóohɗa, na daa ɗú tookeeri ga ɗuuƴcúuɗa, taammba na kiniikki na kiꞌeꞌti céeꞌɗanaa, ya wëñirúu ɗa kiwaaꞌ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Keeñnjoo nak soosin ga dii mi mín kilaak yaakaaꞌ garúu ga iñaa en ɓéeɓɗa.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.