2 Coríntios 1
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NVT
1 Mi Pool, Kooh ga iñaa ya waaꞌ, yërí ɓayyoo kiꞌen apotaaꞌ Yéesu Kiristaa. Mi na Tímotée mbokiigaruu, ɗí ɓërí bínndúu këyítfii fii, ɗú na ɓéeɓ ɓuwii en ɓuu Kooh ga teerii Korentiɗa na ɓéeɓ ɓii en ga gohii Akay ɓéeɓwaɗa.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Kooh, Paamudiigaruu, ya na Yéesu Kiristaa, Haꞌmudiigaruu, ɓa barkeelaattúu, ɓa onndúu jam.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Ndam aawat ga Kooh yii en Paamudii Yéesu Kiristaa, Haꞌmudiigaruuɗa. Yërí en Paamudii líifin na yërmaandiɗa ee yërí en Kooh yii dëlíri helciigaruu saycaa en tóohɗa.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Ya yërí dëlíri helciigaríi ga ɓéeɓ coonucii ɗí dayiɗa, en ɗanaa ɗí ga ɗuuƴ helaagaríi widëlíꞌwaa waama, Kooh onndíiɗa, ɗí mín kidëlíꞌ hel ɓiɓoꞌ ɓiliis ɓaa enu ga coonucaa en tóohɗa.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 En kiꞌenaa, fodii dii coonucii ɗí dayi ndaga Kiristaanii hín kiyewinɗa, Kooh hín ɗa kiyewin kidëlíꞌ helciigaríi, kooroh ga Kiristaanii.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ɗí daƴ coonucii ciimanaa, kidëlíꞌ helciigarúu tah ee ɓan ɗú múc. Ee Kooh dëlíꞌ helciigaríinaa, kidëlíꞌ ciigarúu tah. Fodaama ɗú hay kilaak dooli kikooruk coonuciima ɗí dayiɗa ɓan.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Yaakaarii ɗí laak garúuɗa yëgísin. En kiꞌenaa, ga dii ɗú bokin naríi kidaƴ coonuɗa, ɗí ínohin an helciigarúu hay kidëlɗu ɓan fodii ciigaríi.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Mbokcii, ínohat an ɗí dayin coonu ciméeskíꞌ ga gohaa Aasíi. Coonucaama ɓítee ga ɗookkíi hen bi wëñnjaríi dooli; ɗí laakséeríi sah yaakaa kipes.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ɗí abeera kon ga haffíi an ɗí hay kiꞌapu. Iñaama enee kiteeɓpíi an ɗí jomoo kilík yaakaaꞌtíi ga haffíi, wayee ɗí jom kilík yaakaaꞌ ga Kooh, yii mílísiꞌ ɓuwii kaaninɗa.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Kooh yiima yërí sommbíi ga kikaankaama ee ya hayyíi kiɓaat kisom. Ɗí líkin yaakaaꞌtíi gari an, ya hayyíi kilís kisom.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Ɗú ga kihaffúu, ɗú hayyíi kiꞌamɗoh ga dii ɗú kíimɗiríi Koohɗa. Fodaama ɓoꞌ ɓiyewin hay kigërëm Kooh ga daa ya hay kitaas ga iñcaama ɗú kíimɗanndíi gariɗa.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Iñii yii nak yërí ɗí ndamukoh: helciigaríi dalin ga an, ga fíkíi ëldúna, wëñaa ga, ga fíkíirúu, ɗí taabin ga kot cijúwíꞌ, ee ɗí taam ga na keeñ wimóríꞌ. Iñciima meyoh ga Kooh. Kipes fodaama ayukkii ga kiñaañkiigaríi, wayee Kooh ga kijofkaagari, yërí onndíika kimín.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 En kiꞌenaa, iñii ɗí waaꞌtúu kiwoꞌ ga këyítcii ɗí bínndúuɗa paaffii iñum ɗú ínoh ga, wum ɗú jaŋfaɗa; laakkii yen yiliis yaa ɗaakuk ga. Mi yaakaarin an ɗú hay kiꞌínoh bi jof iñii yii,
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 yii, diima deŋ ɗú ínoh ga jutuutɗa: bëríinaa Yéesu Haꞌmudii haysanɗa, ɗú hayyíi kindamukoh fodii dii ɗí ɓan, ɗí ndamukohanndúuɗa.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 — ausente —
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 — ausente —
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Ati iñaa mi abee kitum yaama lúudéeríi garoo hen? Mi am kitum yenaa, mi kuliyukiꞌti halaateen ɓoꞌ-súusúus ga, bi mi woꞌi woꞌeen kanak «Ehee» na «Óꞌóone»?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Kooh ínohin an woꞌeenaa ɗí woꞌeerúuɗa bokéeríi kiꞌen «Ehee» na «Óꞌóo»,
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 ndaga Yéesu Kiristaa, Kowukii Kooh ɗí yéegalohee ga ɗuuƴcúu, mi na Sílaas na Tímotéeɗa, bokkii kiꞌen «Ehee» na «Óꞌóo»: ya mos kiꞌen «Ehee» rek.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 En kiꞌenaa, ya yërí en «Ehee» ga ɓéeɓ iñcii Kooh dígohɗa. Kon ɗu woꞌi «Aameen» ga teekii Kiristaanii kiꞌeꞌ Kooh ndam.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Kooh ga kihafci, yërí onndíi, ɗí narúu, kiyëgís ga Kiristaanii; ya ɓan, yërí tanukkuu ga lëgëyaagari,
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 ya tummba garuu mandargaa teewoh an ɗu ɓuuci; ya soꞌta Heliigari yiselaꞌíꞌyii ga keeñciigaruu en iñaa dëlíꞌ helluu ga tóoh yijófíꞌyii ya faaniꞌtuuɗa.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Mi nak, Kooh míninndoo kiseediꞌ, ee mi waatin ga kumuunndoo: mi waaréeríirúu kiꞌek coonu, kërí tah mi hayissii Korenti.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Ɗí hayyii garúu kitoonndúu dooli kilëdíꞌtúu ga dii ngëmiigarúu jom kimanɗa, ndaga ngëmii ɗú laakɗa yëgísin. En kiꞌenaa, ɗí waaꞌtúu kiꞌamɗoh doonaa keeñnjúu soos seɓ.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.