Atos 25

GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Festo beveḡitaḡauni tanonai eraḡasito, ma ḡaro toitoi ḡekorito murinai, Kaisarea na Ierusalema ḡana evaraḡeto.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Monai Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda ḡitaḡauna tauri na Paulo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari ḡea kiraḡirito, ma Festo ḡenoḡiato,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ḡia bene vaḡa-kavari, be Paulo Ierusalema ḡana bene tuḡu-iaḡoa. Korana Paulo dabara tumanai beḡene gana-torea ma beḡene vaḡi-masea boioḡana tu varau ḡetogaiato-ḡoi.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 A Festo evaḡa-veseto, ekirato, “Paulo tu Kaisareai moḡea, dibura numanai ḡeḡita-ḡauani, ma au tu mo ḡana dori ma aḡenoḡoi-iaḡoni.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Be ḡemi veḡitaḡau tarimari neḡi au ḡesi Kaisarea ḡana baḡana iaḡo, be monai kara evei-leaiato beḡene kiraḡia, bema ḡia na rakava ta eveiato nai tu.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Festo ḡaro imaima toitoi (8) o gabanana (10) ḡia ḡesi monai ḡetanuto vauro, Kaisarea ḡana ma evariḡoto. Elaḡanito vau Kota gabunai ea tanu-tarito, benamo evetuḡuto, Paulo ḡoirana ḡana beḡene ḡori-iaḡomaia ḡana.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Paulo ema raḡasito nai tu, Ierusalema na ḡeiaḡomato Iuda tarimari na ḡeruḡa-ḡeḡeraḡiato, benamo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari gwaḡiḡiri ḡutuma ḡekiraḡirito, senaḡina ḡeri guruḡa tu asi vaḡa-moḡoniri gaburi.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Benamo Paulo ma evaḡa-veseto, ekirato, “Iuda tarimari ḡeri taravatu, e Rubu Veaḡa, ema Roma verena vaḡa-rakavari ḡana, veiḡa rakavana ta asi aveiato.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Senaḡi Festo na Iuda tarimari bene vaḡa-iakuri ḡana Paulo edanaḡiato, ekirato, “Ḡoi ourani Ierusalema ḡana bono varaḡe, be mai ḡevaḡa-daḡamuni guruḡari tu monai vau bana seḡaḡiri ba?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Paulo evaḡa-veseto, ekirato, “Au tu Kaisara, Roma ḡeri vere, ḡena Kota gabuna ḡoiranai aruḡani, be mainai Kota na vevaḡa-iobuka veiḡana au ḡegu ai bene veia. Au na Iuda tarimari vaḡa-rakavari veiḡana ta tu asi aveiato, ḡoi tauḡemu maki ribamu ginikau.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Bema taravatu asi akorana-iaḡiato o mase veiḡana rakavana ta aveiato, voina tu bana mase neganai, au tu asi akira-sirivaḡini bana mase ḡana tu-na. Senaḡi bema mai Iuda tarimari ḡeri vevaḡa-daḡa guruḡari au iatagu ai ḡekiraḡirini tu asi moḡoni nai, tarima ta asi ḡena seḡuka au bevini-vanaḡiguni ḡia ḡeri ai. Au aurani tu Kaisara na bene seḡaḡigu!”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Benamo Festo ma ḡena kanisoro ḡesi ḡeguruḡa-guruḡato murinai, Paulo evaḡa-veseato, ekirato, “Kaisara ḡenai bonoḡinoḡi lorinai, Kaisara ḡenai boiaḡoni!”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ḡaro kotari ḡevanaḡito murinai, vere Agripa e tobana Berenike, Festo rakaḡitana e beḡene vaḡa-namoa ḡana, Kaisarea ai ḡeraḡasito.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Monai ḡaro kota vovoka ḡetanuto murinai, Festo na Paulo guruḡana vere ḡena ekiraḡi-ginikauto, ekirato, “Tarima ta tu mainai maiḡa. Ḡia tu Feliki na dibura numai eraga-kwaneato.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Au Ierusalema ḡana aiaḡoto nai tu, Iuda ḡeri Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda vereri na Paulo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari ḡegu ai ḡeḡwa-iaḡorito, e au ḡenoḡiguto, ḡekirato, ḡia ḡenai vevaḡa-iobuka veiḡana bana veia.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Senaḡi au na avaḡa-veserito, akirato, ‘Ḡita Roma tarimara ḡera maḡuri nuḡanai ḡevaḡa-daḡaiani tarimana tu asi roḡo bita vaḡi-mase guineani. Ḡia tu ḡevaḡa-daḡaiani tauri ḡesi beḡe raka-vegogoni, ema ḡevaḡa-daḡaiani tarimari ḡoirari ai ḡevaḡa-daḡaiani guruḡari bevaḡa-vese guinerini roḡo.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Moḡa lorinai ḡia ema au mainai ḡaraḡasito nai tu, au tu asi ma avaḡa-nogato. Senaḡi elaḡanito nai, Kota gabunai atanu-tarito, benamo akirato, Paulo ḡeḡori-iaḡomaia atato.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Vevaḡa-daḡa tauri ḡeruḡa-vaisito nai, au mataboru atuḡamaḡito tu, veiḡa rakavari vevaḡa-daḡari beḡe veini atato, senaḡi asiḡina.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ḡia ḡeri ḡuruḡa mabarari tu, tauḡeri ḡeri toma-rakariḡo dabarari veḡare-veḡareri kotari, ema tarima ta arana Iesu guruḡana moḡo. Iesu tu emaseto, senaḡi Paulo ekirani, ḡia tu maḡuri.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mo dagara dabarari vetauvetauri au ḡegu ai tu egwaḡiḡito. Moḡa lorinai au na Paulo adanaḡiato, eurani Ierusalema ḡana bene iaḡo ba, monai vau ḡia ḡevaḡa-daḡaiani guruḡari bana vaḡa-iobuka iobukari.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Senaḡi Paulo enoḡinoḡito, dibura numanai moḡo beḡene ḡita-ḡaua, bene iaḡo mo, Kaisara na vauro bene seḡaḡia. Moḡa lorinai akirarito, dibura numanai beḡene ḡita-ḡaua, bene iaḡo mo, Kaisara ḡenai bana tuḡu-iaḡoa.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Benamo Agripa na Festo ekiraiato, ekirato, “Au aurani mai tarima tauḡegu na bana seḡaḡia.” Festo evaḡa-veseto, ekirato, “Boinani vau boseḡaḡiani.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Elaḡanito, benamo Agripa e Berenike tu ḡeveḡabi-raḡeto, dabuḡa marevari maki barego lelevaḡiri ḡeveirito, benamo ma marevari ḡesi Kota numanai ḡema raka-toḡato, vetari ḡorikauna tarimari baregori e vanuḡa barana tarima baregori ḡesi. Festo eguruḡato, benamo Paulo ḡema ḡori-toḡaiato.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Benamo Festo ekirato, “Kini Agripa e ḡai ḡesi boḡoma fofori tarimami mabarami! Mai tau maiḡa ḡoḡitaiani. Ḡia tu Iuda tarimari Ierusalemai e mainai Kaisareai maiḡeri na ḡevaḡa-daḡaiato guruḡana au ḡegu ai ḡeḡwa-iaḡoato. Ḡia ḡekoḡoto, ḡekirato, ḡia tu asi ma bene maḡuri-iaḡo.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Senaḡi ḡia ḡenai veiḡa ta asi adoḡariato bene mase ḡana. Ma ḡia tauḡena, Kaisara aranai enoḡinoḡito. Moḡa lorinai, ḡia tu Kaisara ḡenai bana tuḡu-iaḡoa atato.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Senaḡi au tu asi ariba-ginikauni, ḡita ḡera vere barana ḡenai fefa tu kamasi batoreani. Moḡa lorinai ḡomi ḡoirami ḡana baḡori-iaḡomaia, e namo barana tu, ḡoi ḡoiramu ḡana, Kini Agripa. Be mainai sidanaḡi-ginikaua, be mai vetauvetauna kara bitana doḡaria guruḡana tu Kaisara ḡena bana tore-iaḡoa.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Korana au atuḡamaḡini tu asi roroḡoto, mai dibura tarimana au na batuḡu-iaḡoani, a vaḡa-daḡana guruḡana tauna korikori tu asi batuḡu-kauani.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.