Atos 25

GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Festo beveḡitaḡauni tanonai eraḡasito, ma ḡaro toitoi ḡekorito murinai, Kaisarea na Ierusalema ḡana evaraḡeto.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Monai Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda ḡitaḡauna tauri na Paulo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari ḡea kiraḡirito, ma Festo ḡenoḡiato,
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 ḡia bene vaḡa-kavari, be Paulo Ierusalema ḡana bene tuḡu-iaḡoa. Korana Paulo dabara tumanai beḡene gana-torea ma beḡene vaḡi-masea boioḡana tu varau ḡetogaiato-ḡoi.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 A Festo evaḡa-veseto, ekirato, “Paulo tu Kaisareai moḡea, dibura numanai ḡeḡita-ḡauani, ma au tu mo ḡana dori ma aḡenoḡoi-iaḡoni.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Be ḡemi veḡitaḡau tarimari neḡi au ḡesi Kaisarea ḡana baḡana iaḡo, be monai kara evei-leaiato beḡene kiraḡia, bema ḡia na rakava ta eveiato nai tu.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Festo ḡaro imaima toitoi (8) o gabanana (10) ḡia ḡesi monai ḡetanuto vauro, Kaisarea ḡana ma evariḡoto. Elaḡanito vau Kota gabunai ea tanu-tarito, benamo evetuḡuto, Paulo ḡoirana ḡana beḡene ḡori-iaḡomaia ḡana.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Paulo ema raḡasito nai tu, Ierusalema na ḡeiaḡomato Iuda tarimari na ḡeruḡa-ḡeḡeraḡiato, benamo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari gwaḡiḡiri ḡutuma ḡekiraḡirito, senaḡina ḡeri guruḡa tu asi vaḡa-moḡoniri gaburi.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Benamo Paulo ma evaḡa-veseto, ekirato, “Iuda tarimari ḡeri taravatu, e Rubu Veaḡa, ema Roma verena vaḡa-rakavari ḡana, veiḡa rakavana ta asi aveiato.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Senaḡi Festo na Iuda tarimari bene vaḡa-iakuri ḡana Paulo edanaḡiato, ekirato, “Ḡoi ourani Ierusalema ḡana bono varaḡe, be mai ḡevaḡa-daḡamuni guruḡari tu monai vau bana seḡaḡiri ba?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Paulo evaḡa-veseto, ekirato, “Au tu Kaisara, Roma ḡeri vere, ḡena Kota gabuna ḡoiranai aruḡani, be mainai Kota na vevaḡa-iobuka veiḡana au ḡegu ai bene veia. Au na Iuda tarimari vaḡa-rakavari veiḡana ta tu asi aveiato, ḡoi tauḡemu maki ribamu ginikau.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Bema taravatu asi akorana-iaḡiato o mase veiḡana rakavana ta aveiato, voina tu bana mase neganai, au tu asi akira-sirivaḡini bana mase ḡana tu-na. Senaḡi bema mai Iuda tarimari ḡeri vevaḡa-daḡa guruḡari au iatagu ai ḡekiraḡirini tu asi moḡoni nai, tarima ta asi ḡena seḡuka au bevini-vanaḡiguni ḡia ḡeri ai. Au aurani tu Kaisara na bene seḡaḡigu!”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Benamo Festo ma ḡena kanisoro ḡesi ḡeguruḡa-guruḡato murinai, Paulo evaḡa-veseato, ekirato, “Kaisara ḡenai bonoḡinoḡi lorinai, Kaisara ḡenai boiaḡoni!”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Ḡaro kotari ḡevanaḡito murinai, vere Agripa e tobana Berenike, Festo rakaḡitana e beḡene vaḡa-namoa ḡana, Kaisarea ai ḡeraḡasito.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Monai ḡaro kota vovoka ḡetanuto murinai, Festo na Paulo guruḡana vere ḡena ekiraḡi-ginikauto, ekirato, “Tarima ta tu mainai maiḡa. Ḡia tu Feliki na dibura numai eraga-kwaneato.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Au Ierusalema ḡana aiaḡoto nai tu, Iuda ḡeri Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda vereri na Paulo ḡevaḡa-daḡaiato guruḡari ḡegu ai ḡeḡwa-iaḡorito, e au ḡenoḡiguto, ḡekirato, ḡia ḡenai vevaḡa-iobuka veiḡana bana veia.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Senaḡi au na avaḡa-veserito, akirato, ‘Ḡita Roma tarimara ḡera maḡuri nuḡanai ḡevaḡa-daḡaiani tarimana tu asi roḡo bita vaḡi-mase guineani. Ḡia tu ḡevaḡa-daḡaiani tauri ḡesi beḡe raka-vegogoni, ema ḡevaḡa-daḡaiani tarimari ḡoirari ai ḡevaḡa-daḡaiani guruḡari bevaḡa-vese guinerini roḡo.’
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Moḡa lorinai ḡia ema au mainai ḡaraḡasito nai tu, au tu asi ma avaḡa-nogato. Senaḡi elaḡanito nai, Kota gabunai atanu-tarito, benamo akirato, Paulo ḡeḡori-iaḡomaia atato.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Vevaḡa-daḡa tauri ḡeruḡa-vaisito nai, au mataboru atuḡamaḡito tu, veiḡa rakavari vevaḡa-daḡari beḡe veini atato, senaḡi asiḡina.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ḡia ḡeri ḡuruḡa mabarari tu, tauḡeri ḡeri toma-rakariḡo dabarari veḡare-veḡareri kotari, ema tarima ta arana Iesu guruḡana moḡo. Iesu tu emaseto, senaḡi Paulo ekirani, ḡia tu maḡuri.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Mo dagara dabarari vetauvetauri au ḡegu ai tu egwaḡiḡito. Moḡa lorinai au na Paulo adanaḡiato, eurani Ierusalema ḡana bene iaḡo ba, monai vau ḡia ḡevaḡa-daḡaiani guruḡari bana vaḡa-iobuka iobukari.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Senaḡi Paulo enoḡinoḡito, dibura numanai moḡo beḡene ḡita-ḡaua, bene iaḡo mo, Kaisara na vauro bene seḡaḡia. Moḡa lorinai akirarito, dibura numanai beḡene ḡita-ḡaua, bene iaḡo mo, Kaisara ḡenai bana tuḡu-iaḡoa.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Benamo Agripa na Festo ekiraiato, ekirato, “Au aurani mai tarima tauḡegu na bana seḡaḡia.” Festo evaḡa-veseto, ekirato, “Boinani vau boseḡaḡiani.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Elaḡanito, benamo Agripa e Berenike tu ḡeveḡabi-raḡeto, dabuḡa marevari maki barego lelevaḡiri ḡeveirito, benamo ma marevari ḡesi Kota numanai ḡema raka-toḡato, vetari ḡorikauna tarimari baregori e vanuḡa barana tarima baregori ḡesi. Festo eguruḡato, benamo Paulo ḡema ḡori-toḡaiato.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Benamo Festo ekirato, “Kini Agripa e ḡai ḡesi boḡoma fofori tarimami mabarami! Mai tau maiḡa ḡoḡitaiani. Ḡia tu Iuda tarimari Ierusalemai e mainai Kaisareai maiḡeri na ḡevaḡa-daḡaiato guruḡana au ḡegu ai ḡeḡwa-iaḡoato. Ḡia ḡekoḡoto, ḡekirato, ḡia tu asi ma bene maḡuri-iaḡo.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Senaḡi ḡia ḡenai veiḡa ta asi adoḡariato bene mase ḡana. Ma ḡia tauḡena, Kaisara aranai enoḡinoḡito. Moḡa lorinai, ḡia tu Kaisara ḡenai bana tuḡu-iaḡoa atato.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Senaḡi au tu asi ariba-ginikauni, ḡita ḡera vere barana ḡenai fefa tu kamasi batoreani. Moḡa lorinai ḡomi ḡoirami ḡana baḡori-iaḡomaia, e namo barana tu, ḡoi ḡoiramu ḡana, Kini Agripa. Be mainai sidanaḡi-ginikaua, be mai vetauvetauna kara bitana doḡaria guruḡana tu Kaisara ḡena bana tore-iaḡoa.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Korana au atuḡamaḡini tu asi roroḡoto, mai dibura tarimana au na batuḡu-iaḡoani, a vaḡa-daḡana guruḡana tauna korikori tu asi batuḡu-kauani.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.