Atos 23

GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Paulo na kanisoro tarimari eḡita-karakararito, benamo ekirato, “Tarikakagu mabarami! Au tu ma nuḡa iobukaiobukagu ḡesi Barau ḡoiranai atanuni, beiaḡoma mo initoma.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Paulo moḡesina eguruḡato nai tu, Rubu Veaḡa verena baregona Anania na Paulo sevinai ḡeruḡa-taḡoto-ḡoi tauri ekirarito, Paulo bokana beḡene foro-ḡaua.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Benamo Paulo na ekiraiato, ekirato, “Ḡoi tu Barau na beforomuni, ḡoi kobe ḡevaḡa-kurokuroato kavana, rakava asi beḡene ḡitaia ḡana, ḡofaḡofa tarimamu! Ḡoi maninai botanu tu taravatu ilailanai au okota-viniguni, senaḡi ḡoi tauḡemu na taravatu boleaia, tarima bokirari, au ḡeforogu bosi!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Paulo sevina tauri na ḡekiraiato, ḡekirato, “Ḡoi tu Barau ḡena Rubu Veaḡa verena baregona ḡenai guruḡa rakavari okiraḡini!”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo evaḡa-veseto, ekirato, “Tarikakagu, au tu asi bariba-maoro ḡia tu Rubu Veaḡa verena baregona. Korana ribagu Buka Veaḡai tu ekirani, ‘Ḡomi ḡemi vere tu asi boḡono guruḡa-rakava vinia.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Paulo na ḡia tari eḡitarito tu Sadukea tarimari, ma kotari tu Farisea tarimari, benamo kanisoro ḡoiranai ekoḡoto, ekirato, “Tari-kakagu, Isaraela tarimami, au tu Farisea tarimagu, Farisea tarimana natuna. Au tu vevaḡa-kota gabunai maiḡegu, korana au ḡegu tuḡamaḡikau, mase tarimari tu ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini!”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Moḡesi ekirato, benamo Farisea tarimari ema Sadukea tarimari ḡeveḡare-veḡareto, ema ḡeri vegogo maki evetavi-kirato.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Korana Sadukea tarimari ḡekirani, tarimarima mase na tu asi ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini, ema aneru e iauka tu asi ḡetanuni; a Farisea tarimari na moḡeri mabarari tu ḡevaḡa-moḡonirini.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Moḡesina naima fararafarara guruna ebaregoto-ḡoi, nuḡanai taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiato-ḡoi Farisea tarimari ḡeruḡa-vaisito, ma kokoreri ḡesi ḡeguruḡato, ḡekirato, “Mai tarima ḡenai rakava ta tu asi bita doḡaria! Bema ḡia tu iauka na o aneru ta na moḡoni bevaḡa-guruḡaia nai tu, Barau asi sivaḡa-vevaḡia!”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Veḡareveḡare eseḡuka-ḡaraḡarato nai, vetari ḡitaḡauna tarimana baregona egarito, Paulo beḡe inu-vedare vedareani garina. Moḡa lorinai ḡena vetari tauri ekirarito, beḡene rakariḡo-iaḡo, Paulo beḡene ḡabi-veḡitaia Iuda tarimari fakari na, benamo vetari tauri ḡeri numa ḡana beḡene ḡori-iaḡoa.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ma elaḡanito boḡinai, Vereḡauka Paulo sevinai ema ruḡa-tarito, benamo ekirato, “Ḡoi na mai Ierusalemai au okiraḡi-foforiguto ilailanai, Romai maki moḡesi bonoa kiraḡi-foforigu.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ma elaḡanito boḡiboḡinai, Iuda tarimari kotari ḡevegogoto, ma boioḡa ta ḡetogaiato. Ḡia na kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina ḡekiraḡiato, ḡekirato kara ta asi beḡe ḡaniani e asi beḡe niuani, beiaḡoni mo, Paulo beḡe vaḡiani.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Mo boioḡa ḡetoga-vegogoto tauri mabarari tu gabana vasivasi (40) maki evanaḡiato.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Benamo ḡeiaḡoto Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda vereri ḡeri ai, ma ḡea kirato, ḡekirato “Ḡai tu kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina baḡa kiraḡia, asi baḡa ḡaniḡanini, beiaḡoni mo, Paulo baḡa vaḡi-maseani.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Maitoma ḡoi ma kanisoro ḡesi noḡinoḡi guruḡana ḡotuḡu-iaḡoa, Roma ḡeri vetari verena baregona ḡenai, be Paulo ḡomi ḡemi ai bene tuḡu-mariḡoa, boḡono ḡofa-ḡaua, boḡono kira, ḡomi na Paulo ḡoura-viniani, korana ḡia ḡenana guruḡa iobukana boḡono ḡabia ḡana. Senaḡi ḡai tu baḡa vaḡa-noga-taḡoni, mainai roḡosi berema raḡasi, a ḡai na tu baḡa vaḡi-maseani.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Senaḡi Paulo tobana natuna merona na mo boioḡa eseḡaḡi-kauato, benamo eiaḡoto, vetari tauri ḡeri numai eraka-toḡato, ma Paulo ekira-varaiato.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Benamo Paulo na vetari ḡorikauna tarimana ta ekeaiato, benamo ekiraiato, ekirato, “Mai mero variḡuna vetari verena baregona ḡenai noḡori-iaḡoa. Korana ḡia na ḡena guruḡa ta beḡwa-iaḡomaia, bene kira-varaia.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ma vetari ḡorikauna tarimana na eḡori-iaḡoato vetari verena baregona ḡenai, ekirato, “Dibura numanai tarimana, Paulo na bekeagu e benoḡigu, mai mero variḡuna ḡoi ḡemu ai bana ḡori-iaḡomaia, korana ḡia na ḡemu guruḡa ta beḡwa-iaḡomaia, bene kira-varamu ḡana.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Vetari verena baregona na ḡimanai eḡabito, eḡori-ḡerevaḡiato vauro, edanaḡiato, ekirato, “Kara ourani ḡegu nokiraḡia?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ḡia ekirato, “Iuda tarimari na guruḡa ta beḡe vaḡa-moḡonia, boinani beḡene vei-ḡofakau, benamo ḡoi beḡene noḡimu, be Paulo bono tuḡu-variḡoa kanisoro ḡoirana ḡana. Ḡeri veḡofaḡau guruḡana ḡoi beḡene kiramu tu, ḡia ḡeri ura Paulo varina korikori kotari ma beḡene ḡabi.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Senaḡi asi bono seḡaḡi-viniri, korana tau mabarari gabana vasivasi (40) bevanaḡia tu beḡe gumuni, ḡia beḡe vaḡa-nogaiani. Ḡia tu kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina ḡekiraḡiato, asi beḡe ḡaniḡanini e dagara ta asi beḡe niuani, beiaḡoni mo, Paulo beḡe vaḡi-maseani. Mo veiḡa beḡene veia ḡana, ḡia toma tu beḡe veikavi, ḡoi ḡemu vaḡa-vese moḡo ḡevaḡa-noga taḡoani.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Vetari verena baregona na ekiraiato, ekirato, “Au ḡegu bokiraḡi guruḡana maiḡa, tarima ta asi ma bonoa kira-varaia.” Benamo ḡia na mero variḡuna etuḡu-rakaiato.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Benamo vetari verena baregona na ḡena vetari ḡorikauna tauri ruarua ma ekearito, benamo ekirarito, ekirato, “Vetari tauri sinau ruarua (200), e hosi ai raḡe tarimari gabana imaima ma gabana ruarua (70), ema auri fiu tauri sinau ruarua (200) boḡono ḡabi-toreri, toma boḡi horaḡauna 9 koloko Kaisarea ḡana boḡono iaḡo ḡana.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Paulo bene raḡe hosiri tari maki boḡono rovina-toreri, be Gavana Feliki ḡenai maḡuri boḡono ḡori-iaḡoa ḡana.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Benamo vetari verena baregona na fefa ta maiḡesina etoreato:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Au Klaudia Lisia na ḡoi Feliki, gavana tarimamu namo vedaureamu, atore-vinimuni: Avaḡa-namomuni!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Iuda tarimari na mai tau ḡeḡabiato, ma dori moḡo ḡevaḡi-maseato. Senaḡi au aribato, ḡia tu Roma tarimana naima ḡegu vetari tauri ḡesi ḡaiaḡoto, ḡavaḡa-maḡuriato.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Au aurato tu bana riba, kara koranai ḡevaḡa-daḡaiato-ḡoi, moḡa lorinai aḡori-variḡoato, ḡeri kanisoro ḡoirana ḡana.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Au na adoḡariato tu ḡia ḡeri taravatu ḡaramanai ḡevaḡa-daḡaiani, senaḡi ḡia beḡene vaḡi-masea o dibura numanai beḡene torea korana ta tu asi adoḡariato.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Iuda tauri na beḡene vaḡi-masea ḡana, boioḡana ḡetogato varina ḡegu ḡekiraḡito nai, atuḡamaḡito, ḡoi ḡemu ai bana tuḡu-iaḡosia. Ḡia ḡevaḡa-daḡaiani tarimari maki akirarito, ḡoi ḡoiramu ai ḡeri vevaḡa-daḡa guruḡari beḡene kiraḡiri.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Vetari tauri na ḡekirarito veiḡana ḡeveiato. Mo boḡi, ḡia na Paulo ḡeḡabi-iaḡoato mo Antipatri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Elaḡanito vau, vetari tauri kwakuri na ḡerakani tauri ḡeri tanu gabuna ḡana ḡeḡenoḡoito. Hosi tauri moḡo Paulo ḡesi ḡeiaḡoto.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Kaisareai ḡea raḡasito, benamo fefa ḡeḡabiato, gavana ḡeviniato, ema Paulo maki ḡevini-vanaḡiato.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Gavana na fefa eiaviato, benamo Paulo edanaḡiato, ḡia tu kamara gabu tarimana. Ḡia eribato Paulo tu Kilikia tarimana nai,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 ekirato, “Ḡevaḡa-daḡamuni tarimari beḡema raḡasini vauro, kara ovei-leaiato guruḡana au na baseḡaḡimuni.” Benamo gavana ekirato, Paulo beḡene ḡabi-iaḡoa, Kota numanai beḡenea ḡita-ḡaua. Mo Kota numana tu Heroda na maḡurinai eragaiato.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.