Atos 23
GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs ACF
1 Paulo na kanisoro tarimari eḡita-karakararito, benamo ekirato, “Tarikakagu mabarami! Au tu ma nuḡa iobukaiobukagu ḡesi Barau ḡoiranai atanuni, beiaḡoma mo initoma.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Paulo moḡesina eguruḡato nai tu, Rubu Veaḡa verena baregona Anania na Paulo sevinai ḡeruḡa-taḡoto-ḡoi tauri ekirarito, Paulo bokana beḡene foro-ḡaua.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Benamo Paulo na ekiraiato, ekirato, “Ḡoi tu Barau na beforomuni, ḡoi kobe ḡevaḡa-kurokuroato kavana, rakava asi beḡene ḡitaia ḡana, ḡofaḡofa tarimamu! Ḡoi maninai botanu tu taravatu ilailanai au okota-viniguni, senaḡi ḡoi tauḡemu na taravatu boleaia, tarima bokirari, au ḡeforogu bosi!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Paulo sevina tauri na ḡekiraiato, ḡekirato, “Ḡoi tu Barau ḡena Rubu Veaḡa verena baregona ḡenai guruḡa rakavari okiraḡini!”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo evaḡa-veseto, ekirato, “Tarikakagu, au tu asi bariba-maoro ḡia tu Rubu Veaḡa verena baregona. Korana ribagu Buka Veaḡai tu ekirani, ‘Ḡomi ḡemi vere tu asi boḡono guruḡa-rakava vinia.’”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Paulo na ḡia tari eḡitarito tu Sadukea tarimari, ma kotari tu Farisea tarimari, benamo kanisoro ḡoiranai ekoḡoto, ekirato, “Tari-kakagu, Isaraela tarimami, au tu Farisea tarimagu, Farisea tarimana natuna. Au tu vevaḡa-kota gabunai maiḡegu, korana au ḡegu tuḡamaḡikau, mase tarimari tu ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Moḡesi ekirato, benamo Farisea tarimari ema Sadukea tarimari ḡeveḡare-veḡareto, ema ḡeri vegogo maki evetavi-kirato.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Korana Sadukea tarimari ḡekirani, tarimarima mase na tu asi ma beḡe variḡisi-ḡenoḡoini, ema aneru e iauka tu asi ḡetanuni; a Farisea tarimari na moḡeri mabarari tu ḡevaḡa-moḡonirini.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Moḡesina naima fararafarara guruna ebaregoto-ḡoi, nuḡanai taravatu ḡevevaḡa-riba iaḡiato-ḡoi Farisea tarimari ḡeruḡa-vaisito, ma kokoreri ḡesi ḡeguruḡato, ḡekirato, “Mai tarima ḡenai rakava ta tu asi bita doḡaria! Bema ḡia tu iauka na o aneru ta na moḡoni bevaḡa-guruḡaia nai tu, Barau asi sivaḡa-vevaḡia!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Veḡareveḡare eseḡuka-ḡaraḡarato nai, vetari ḡitaḡauna tarimana baregona egarito, Paulo beḡe inu-vedare vedareani garina. Moḡa lorinai ḡena vetari tauri ekirarito, beḡene rakariḡo-iaḡo, Paulo beḡene ḡabi-veḡitaia Iuda tarimari fakari na, benamo vetari tauri ḡeri numa ḡana beḡene ḡori-iaḡoa.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Ma elaḡanito boḡinai, Vereḡauka Paulo sevinai ema ruḡa-tarito, benamo ekirato, “Ḡoi na mai Ierusalemai au okiraḡi-foforiguto ilailanai, Romai maki moḡesi bonoa kiraḡi-foforigu.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ma elaḡanito boḡiboḡinai, Iuda tarimari kotari ḡevegogoto, ma boioḡa ta ḡetogaiato. Ḡia na kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina ḡekiraḡiato, ḡekirato kara ta asi beḡe ḡaniani e asi beḡe niuani, beiaḡoni mo, Paulo beḡe vaḡiani.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Mo boioḡa ḡetoga-vegogoto tauri mabarari tu gabana vasivasi (40) maki evanaḡiato.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Benamo ḡeiaḡoto Rubu Veaḡa vereri baregori e Iuda vereri ḡeri ai, ma ḡea kirato, ḡekirato “Ḡai tu kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina baḡa kiraḡia, asi baḡa ḡaniḡanini, beiaḡoni mo, Paulo baḡa vaḡi-maseani.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Maitoma ḡoi ma kanisoro ḡesi noḡinoḡi guruḡana ḡotuḡu-iaḡoa, Roma ḡeri vetari verena baregona ḡenai, be Paulo ḡomi ḡemi ai bene tuḡu-mariḡoa, boḡono ḡofa-ḡaua, boḡono kira, ḡomi na Paulo ḡoura-viniani, korana ḡia ḡenana guruḡa iobukana boḡono ḡabia ḡana. Senaḡi ḡai tu baḡa vaḡa-noga-taḡoni, mainai roḡosi berema raḡasi, a ḡai na tu baḡa vaḡi-maseani.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Senaḡi Paulo tobana natuna merona na mo boioḡa eseḡaḡi-kauato, benamo eiaḡoto, vetari tauri ḡeri numai eraka-toḡato, ma Paulo ekira-varaiato.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Benamo Paulo na vetari ḡorikauna tarimana ta ekeaiato, benamo ekiraiato, ekirato, “Mai mero variḡuna vetari verena baregona ḡenai noḡori-iaḡoa. Korana ḡia na ḡena guruḡa ta beḡwa-iaḡomaia, bene kira-varaia.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ma vetari ḡorikauna tarimana na eḡori-iaḡoato vetari verena baregona ḡenai, ekirato, “Dibura numanai tarimana, Paulo na bekeagu e benoḡigu, mai mero variḡuna ḡoi ḡemu ai bana ḡori-iaḡomaia, korana ḡia na ḡemu guruḡa ta beḡwa-iaḡomaia, bene kira-varamu ḡana.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Vetari verena baregona na ḡimanai eḡabito, eḡori-ḡerevaḡiato vauro, edanaḡiato, ekirato, “Kara ourani ḡegu nokiraḡia?”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ḡia ekirato, “Iuda tarimari na guruḡa ta beḡe vaḡa-moḡonia, boinani beḡene vei-ḡofakau, benamo ḡoi beḡene noḡimu, be Paulo bono tuḡu-variḡoa kanisoro ḡoirana ḡana. Ḡeri veḡofaḡau guruḡana ḡoi beḡene kiramu tu, ḡia ḡeri ura Paulo varina korikori kotari ma beḡene ḡabi.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Senaḡi asi bono seḡaḡi-viniri, korana tau mabarari gabana vasivasi (40) bevanaḡia tu beḡe gumuni, ḡia beḡe vaḡa-nogaiani. Ḡia tu kiraḡitore guruḡana gwaḡiḡina ḡekiraḡiato, asi beḡe ḡaniḡanini e dagara ta asi beḡe niuani, beiaḡoni mo, Paulo beḡe vaḡi-maseani. Mo veiḡa beḡene veia ḡana, ḡia toma tu beḡe veikavi, ḡoi ḡemu vaḡa-vese moḡo ḡevaḡa-noga taḡoani.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Vetari verena baregona na ekiraiato, ekirato, “Au ḡegu bokiraḡi guruḡana maiḡa, tarima ta asi ma bonoa kira-varaia.” Benamo ḡia na mero variḡuna etuḡu-rakaiato.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Benamo vetari verena baregona na ḡena vetari ḡorikauna tauri ruarua ma ekearito, benamo ekirarito, ekirato, “Vetari tauri sinau ruarua (200), e hosi ai raḡe tarimari gabana imaima ma gabana ruarua (70), ema auri fiu tauri sinau ruarua (200) boḡono ḡabi-toreri, toma boḡi horaḡauna 9 koloko Kaisarea ḡana boḡono iaḡo ḡana.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Paulo bene raḡe hosiri tari maki boḡono rovina-toreri, be Gavana Feliki ḡenai maḡuri boḡono ḡori-iaḡoa ḡana.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Benamo vetari verena baregona na fefa ta maiḡesina etoreato:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Au Klaudia Lisia na ḡoi Feliki, gavana tarimamu namo vedaureamu, atore-vinimuni: Avaḡa-namomuni!
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Iuda tarimari na mai tau ḡeḡabiato, ma dori moḡo ḡevaḡi-maseato. Senaḡi au aribato, ḡia tu Roma tarimana naima ḡegu vetari tauri ḡesi ḡaiaḡoto, ḡavaḡa-maḡuriato.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Au aurato tu bana riba, kara koranai ḡevaḡa-daḡaiato-ḡoi, moḡa lorinai aḡori-variḡoato, ḡeri kanisoro ḡoirana ḡana.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Au na adoḡariato tu ḡia ḡeri taravatu ḡaramanai ḡevaḡa-daḡaiani, senaḡi ḡia beḡene vaḡi-masea o dibura numanai beḡene torea korana ta tu asi adoḡariato.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Iuda tauri na beḡene vaḡi-masea ḡana, boioḡana ḡetogato varina ḡegu ḡekiraḡito nai, atuḡamaḡito, ḡoi ḡemu ai bana tuḡu-iaḡosia. Ḡia ḡevaḡa-daḡaiani tarimari maki akirarito, ḡoi ḡoiramu ai ḡeri vevaḡa-daḡa guruḡari beḡene kiraḡiri.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Vetari tauri na ḡekirarito veiḡana ḡeveiato. Mo boḡi, ḡia na Paulo ḡeḡabi-iaḡoato mo Antipatri.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Elaḡanito vau, vetari tauri kwakuri na ḡerakani tauri ḡeri tanu gabuna ḡana ḡeḡenoḡoito. Hosi tauri moḡo Paulo ḡesi ḡeiaḡoto.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Kaisareai ḡea raḡasito, benamo fefa ḡeḡabiato, gavana ḡeviniato, ema Paulo maki ḡevini-vanaḡiato.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Gavana na fefa eiaviato, benamo Paulo edanaḡiato, ḡia tu kamara gabu tarimana. Ḡia eribato Paulo tu Kilikia tarimana nai,
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ekirato, “Ḡevaḡa-daḡamuni tarimari beḡema raḡasini vauro, kara ovei-leaiato guruḡana au na baseḡaḡimuni.” Benamo gavana ekirato, Paulo beḡene ḡabi-iaḡoa, Kota numanai beḡenea ḡita-ḡaua. Mo Kota numana tu Heroda na maḡurinai eragaiato.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.