Romanos 7

Central Sinama 2008 NT (SML) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saga danakanku magpangandol ma si Isa, tantu kam makahati ma song pah'llingku itu sabab biyaksa du kam ma bowahan sara'. Kapagbaya'an kita e' sara'-manara' t'ggolta allum, sagō' puwas kita min sara' bang amatay na.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Saupama d'nda taga-h'lla, wajib iya magpūn maka h'llana t'ggolna allum. Saguwā' bang h'llana amatay na, apuwas na iya min hatulan sara' pasal a'a maglakibini.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Bang d'nda inān ganta' parakayu' ni l'lla saddī hinabu masi allum paghola'na tagna', makalanggal iya sara' sabab angaliyu-lakad. Saguwā' bang amatay h'llana ati magpūn iya maka l'lla saddī, mbal kaōnan pangaliyu-lakad sabab apuwas na iya min bowahan sara' he'.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Buwattē' isab ma ka'am, saga dauranakanku. Apuwas na kam min sara' tasulat si Musa. Sali' kam hantang a'a magpatayan sabab dambeya'an na kam maka Al-Masi ma kamatayna. Bay iya pinakallum pabīng, manjari suku'na na kam bo' supaya kam maghinang ahāp ma Tuhan sadja.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ma waktu tagna', in ginhawa-baranta itu bay kapagbaya'an e' kajarihanta tagna'. Karuhunan gom pa'in napsuta pagka subay anagga' ma sara', jari kamatay ya kamattihanna.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Sagō' buwattina'an alimaya na kita min kal'ngnganan sara' sabab hantang kita bay amatay, ati ang'bba na min dusa ya bay magbaya'an kita ma waktu tagna'. Ma buwattitu saddī na pameya'ta ma Tuhan. Ngga'i ka kal'ngnganan sara' ya beya'ta saguwā' kal'ngnganan baha'u, ya min Rū Tuhan.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Manjari ai pamikilta pasal sara' itu? Dusahan bahā'? Tantu mbal. Atampal du, ya angkan kata'uwanku dusa maka kamattihanna, ma sabab aniya' sara' amata'u aku. Bay aku a'awam pasal napsu itu, manda' aniya' panoho'an sara' amata'u aku, ya yuk-i, “Wajib kam da'a anganapsuhan alta' pagkahibi.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Sagō' makata'u pa'in aku min sara' in napsu itu dusahan asal, luhūy pasōng saga dusa ma deyom ginhawa-baranku maka pak'nnop napsuku indaginis. Hatina, sat'ggol bay halam aniya' sara' mbal kinata'uwan in kitam dusahan.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ahāp asal palasahanku ma waktu tagna' pagka halam aniya' tata'uku pasal sara', ati pangannalku in aku a'a ahāp. Sagō' pagta'uku pa'in pasal sara' Tuhan itu, magtūy kata'uwanku aheya kasalla'anku, maka patut aku pinat'nna'an hukuman ni kamatay.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Jari minnē' aheya kasusahanku. Sara' itu bay panganiyat Tuhan ma binangsa manusiya' supaya sigām binowa ni kallum, saguwā' ma kasulayanku, in sara' itu hal amowa aku ni kamatay sabab dusahan aku.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Sali' aku nirupang e' dusaku sabab pangannalku in panoho'an sara' ta'anggapku du, sagō' mbal. Jari pinat'nna'an aku hukuman ni kamatay sabab min sara' itu.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ahāp asal sara' si Musa sabab min Tuhan du. Abontol maka ahāp panoho'anna kamemon.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Jari taluwa' bahā' bang yukta in sara' ahāp ya amowa aku ni kamatay? Tantu mbal. In sara' ahāp itu hal pamabukisan dusaku bo' takilāku to'ongan. Dusaku ya amowa aku ni kamatay. Talhakit to'ongan in dusa itu mamarahi ala'at, ma sabab sara'.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Kata'uwantam in sara' itu deyo' bay min Rū Tuhan. Saguwā' aku itu manusiya' sadja, tabanyaga' na pa'in e' dusaku.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Mbal to'ongan tahatiku kaul-pi'ilku itu, sabab bang aku bilahi angahinang ahāp, sali' aniya' ma ginhawaku makabimbang. Ya balikna, bang aniya' mbal kabaya'anku nihinang, ya he' tahinangku.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Jari bang aku ganta' ab'nsi ma hinang ala'at ya asal hinangku, angaho' du aku in sara' Tuhan ahāp du.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ngga'i ka itikadku to'ongan ya angahinang kala'atan ya kab'nsihanku he', tu'ud aku abowa-bowa e' dusa ya pat'nna' ma deyom kajarihanku.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Kata'uwanku du, halam aniya' ahāp ma deyom baranku, hatina ma kajarihanku itu, sabab minsan kabaya'anku angahinang ahāp, mbal ta'anggapku.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Mbal tahinangku kahāpan ya angutku, sagō' ya na pa'in hinangku kala'atan mbal kabaya'anku.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Jari bang aku ganta' angahinang ai-ai ya mbal makasulut atayku, hatina ngga'i ka dī baranku ya angahinang inān, tu'ud aku tabowa-bowa e' dusa ya ma deyom kajarihanku itu.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Buwattitu ya kal'ngngananna bang aku ganta' bilahi maghinang ahāp, maumu aku tabowa-bowa maghinang ala'at.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ma itikadku sadja landu' aku kasulutan ma sara' Tuhan,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 saguwā' pag'nda'ku pa'in ni deyom ginhawa-baranku, saddī isab kal'ngngananna. Sabab aniya' na pa'in la'at ma deyom kajarihanku magsagga' maka sara' Tuhan ya makasulutan aku. Minnē' aku binanyaga', pinagagihan na pa'in e' dusa ya amowa na pa'in ma deyom ginhawa-baranku.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Allā! Mbal manjari susaku! Sai bahā' anabang aku supaya aku makapuwas min kajarihan ala'at itu, sabab itiya' aku binowa ni kamatay?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Magsukul ni Tuhan, itiya' anabang si Isa Al-Masi Panghū'tam!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.