Romanos 7
Central Sinama 2008 NT (SML) vs BKJ
1 Saga danakanku magpangandol ma si Isa, tantu kam makahati ma song pah'llingku itu sabab biyaksa du kam ma bowahan sara'. Kapagbaya'an kita e' sara'-manara' t'ggolta allum, sagō' puwas kita min sara' bang amatay na.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Saupama d'nda taga-h'lla, wajib iya magpūn maka h'llana t'ggolna allum. Saguwā' bang h'llana amatay na, apuwas na iya min hatulan sara' pasal a'a maglakibini.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Bang d'nda inān ganta' parakayu' ni l'lla saddī hinabu masi allum paghola'na tagna', makalanggal iya sara' sabab angaliyu-lakad. Saguwā' bang amatay h'llana ati magpūn iya maka l'lla saddī, mbal kaōnan pangaliyu-lakad sabab apuwas na iya min bowahan sara' he'.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Buwattē' isab ma ka'am, saga dauranakanku. Apuwas na kam min sara' tasulat si Musa. Sali' kam hantang a'a magpatayan sabab dambeya'an na kam maka Al-Masi ma kamatayna. Bay iya pinakallum pabīng, manjari suku'na na kam bo' supaya kam maghinang ahāp ma Tuhan sadja.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Ma waktu tagna', in ginhawa-baranta itu bay kapagbaya'an e' kajarihanta tagna'. Karuhunan gom pa'in napsuta pagka subay anagga' ma sara', jari kamatay ya kamattihanna.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Sagō' buwattina'an alimaya na kita min kal'ngnganan sara' sabab hantang kita bay amatay, ati ang'bba na min dusa ya bay magbaya'an kita ma waktu tagna'. Ma buwattitu saddī na pameya'ta ma Tuhan. Ngga'i ka kal'ngnganan sara' ya beya'ta saguwā' kal'ngnganan baha'u, ya min Rū Tuhan.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Manjari ai pamikilta pasal sara' itu? Dusahan bahā'? Tantu mbal. Atampal du, ya angkan kata'uwanku dusa maka kamattihanna, ma sabab aniya' sara' amata'u aku. Bay aku a'awam pasal napsu itu, manda' aniya' panoho'an sara' amata'u aku, ya yuk-i, “Wajib kam da'a anganapsuhan alta' pagkahibi.”
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Sagō' makata'u pa'in aku min sara' in napsu itu dusahan asal, luhūy pasōng saga dusa ma deyom ginhawa-baranku maka pak'nnop napsuku indaginis. Hatina, sat'ggol bay halam aniya' sara' mbal kinata'uwan in kitam dusahan.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Ahāp asal palasahanku ma waktu tagna' pagka halam aniya' tata'uku pasal sara', ati pangannalku in aku a'a ahāp. Sagō' pagta'uku pa'in pasal sara' Tuhan itu, magtūy kata'uwanku aheya kasalla'anku, maka patut aku pinat'nna'an hukuman ni kamatay.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Jari minnē' aheya kasusahanku. Sara' itu bay panganiyat Tuhan ma binangsa manusiya' supaya sigām binowa ni kallum, saguwā' ma kasulayanku, in sara' itu hal amowa aku ni kamatay sabab dusahan aku.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Sali' aku nirupang e' dusaku sabab pangannalku in panoho'an sara' ta'anggapku du, sagō' mbal. Jari pinat'nna'an aku hukuman ni kamatay sabab min sara' itu.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Ahāp asal sara' si Musa sabab min Tuhan du. Abontol maka ahāp panoho'anna kamemon.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Jari taluwa' bahā' bang yukta in sara' ahāp ya amowa aku ni kamatay? Tantu mbal. In sara' ahāp itu hal pamabukisan dusaku bo' takilāku to'ongan. Dusaku ya amowa aku ni kamatay. Talhakit to'ongan in dusa itu mamarahi ala'at, ma sabab sara'.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Kata'uwantam in sara' itu deyo' bay min Rū Tuhan. Saguwā' aku itu manusiya' sadja, tabanyaga' na pa'in e' dusaku.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Mbal to'ongan tahatiku kaul-pi'ilku itu, sabab bang aku bilahi angahinang ahāp, sali' aniya' ma ginhawaku makabimbang. Ya balikna, bang aniya' mbal kabaya'anku nihinang, ya he' tahinangku.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Jari bang aku ganta' ab'nsi ma hinang ala'at ya asal hinangku, angaho' du aku in sara' Tuhan ahāp du.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Ngga'i ka itikadku to'ongan ya angahinang kala'atan ya kab'nsihanku he', tu'ud aku abowa-bowa e' dusa ya pat'nna' ma deyom kajarihanku.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Kata'uwanku du, halam aniya' ahāp ma deyom baranku, hatina ma kajarihanku itu, sabab minsan kabaya'anku angahinang ahāp, mbal ta'anggapku.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Mbal tahinangku kahāpan ya angutku, sagō' ya na pa'in hinangku kala'atan mbal kabaya'anku.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Jari bang aku ganta' angahinang ai-ai ya mbal makasulut atayku, hatina ngga'i ka dī baranku ya angahinang inān, tu'ud aku tabowa-bowa e' dusa ya ma deyom kajarihanku itu.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Buwattitu ya kal'ngngananna bang aku ganta' bilahi maghinang ahāp, maumu aku tabowa-bowa maghinang ala'at.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Ma itikadku sadja landu' aku kasulutan ma sara' Tuhan,
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 saguwā' pag'nda'ku pa'in ni deyom ginhawa-baranku, saddī isab kal'ngngananna. Sabab aniya' na pa'in la'at ma deyom kajarihanku magsagga' maka sara' Tuhan ya makasulutan aku. Minnē' aku binanyaga', pinagagihan na pa'in e' dusa ya amowa na pa'in ma deyom ginhawa-baranku.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Allā! Mbal manjari susaku! Sai bahā' anabang aku supaya aku makapuwas min kajarihan ala'at itu, sabab itiya' aku binowa ni kamatay?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Magsukul ni Tuhan, itiya' anabang si Isa Al-Masi Panghū'tam!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.