Lucas 19
Central Sinama 2008 NT (SML) vs VC
1 Pasōd na si Isa ni da'ira Ariha bo' palabay min t'ngnga' kaluma'anna.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Na, aniya' a'a maglahat mahē', ōnna si Sakkiyas. Nakura' asal iya ma saga a'a maga'ā' sukay parinta, maka dayahan iya.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Bilahi to'ongan a'a itu ang'nda' bang sai si Isa, sagō' mbal ta'nda'na sabab apandak iya maka aheka a'a magtimukan.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Angkan iya paragan parahū min kaheka'an a'a inān bo' parāg ni diyata' kayu sikamor supaya ta'nda'na si Isa bang palabay na minnē'.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Pagt'kka si Isa ni tongod kayu inān, pahogga' iya bo' pahangad, maka yukna ma si Sakkiyas, “O Sakkiyas, pal'kkas ka pareyo' sabab pahanti' aku ma luma'nu llaw itu.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Jari parai'-dai' si Sakkiyas pareyo', maka kinōgan iya amowa si Isa ni luma'na.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Sakali magpanoway saga a'a kamemon, yuk-i, “Allā! Wa'i iya pehē' amangan ma luma' a'a baldusa!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ma luma' pa'in, an'ngge si Sakkiyas ati yukna ni si Isa, “Tuwan, pakale ka. Santonga' alta'ku panarakkaku na ma saga miskin. Maka bang aniya' a'a bay akkalanku, papole'ku na ni iya sīnna nilipat mpat.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yuk si Isa ni iya, “Llaw itu lappasan ka sampay anak-h'ndanu sabab tubu' ka isab si Ibrahim.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Aku Anak Manusiya', ya maksudku pi'itu ni dunya subay amiha saga a'a atala min Tuhan bo' sigām lappasan.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Hinabu pa'in akale saga a'a ma si Isa, aniya' kissa pamaralilan pah'llingna ma sigām, sabab asekot na iya ni da'ira Awrusalam. Ya pangannal sigām in pagparinta Tuhan ma manusiya' arai' na tinagna'an to'ongan.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Buwattitu pamaralilna: “Aniya',” yukna, “a'a bangsahan magbamba palintas ni lahat atala bo' gin'llal sultan mahē'. Puwas e', pabalik kono' iya ni lahatna magsultan.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Manjari itu, ma song pa'in atulak, nilinganan e'na sangpū' sosoho'anna. Binuwanan sigām e'na dublun bulawan pakaniya-pakaniya. Yukna ma sigām, ‘Pangalituhunbi alta' itu t'ggolku alikut.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Sagō' kinab'nsihan a'a bangsahan itu e' saga a'a ma lahatna, angkan sigām amabeya' a'a amowahan iya lapal, yuk-i, ‘Mbal kami bilahi bang ka'a ya pagsultanan kami.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Sagō' gin'llal iya magsultan ati pabīng ni lahatna. Pagt'kkana na, magtūy soho'na pa'alop ni iya saga sosoho'an bay buwananna dublun bo' kata'uwanna bang pila tauntung e' sigām dangan maka dangan.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Jari pa'alop ni iya sosoho'an dahū, yukna, ‘Tuwan, ya dublun dakayu' bay pamuwannu aku taga-untung na sangpū' dublun.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “ ‘Ahāp hinangnu,’ yuk sultan. ‘Sosoho'an ahantap ka. Pagka ka kapangandolan ma alta' ariki'-diki', buwananta ka kapatut magagi ma sangpū' da'ira.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Puwas e' pa'alop ni iya sosoho'an karuwana. ‘Tuwan,’ yukna, ‘ya dublun bay pamuwannu aku taga-untung na lima.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Yuk sultan ni iya, ‘Ahāp. Ka'a isab buwananku kapatut magagi ma lima da'ira.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Jari pa'alop isab pina'an sosoho'an dakayu' ati yukna, ‘Tuwan, o'o, itiya' du dublunnu. Bay putusku maka panyu' bo' tau'ku sakuli-kuli.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Tu'ud aku tināw sabab ka'a ilu mbal ma'ase' ma a'a. Ngā'nu ya halam bay paghulas-sangsā'annu, maka aninu ya halam bay paglu'ugannu.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Yuk sultan ni iya, ‘Oy! Pilliyu! Sosoho'an ala'at ka. Papellengku ni ka'a bay llingnu sī' bo' ka taluwa' hukuman. Kata'uwannu bahā' in aku mbal ma'ase'? Ngā'ku bahā' ya halam bay paghulas-sangsā'anku? Aniku bahā' ya halam bay paglu'uganku?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Bang hati' buwattē', angay halam bay patau'nu sīnku ni deyom bangko bo' aniya' anakna? Manjari bang aku makapole', ta'ā'ku du sīnku sampay anakna.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Puwas e' ah'lling sultan ni saga a'a magpan'ngge maina'an. ‘Ngā'unbi dublun min iya ati pamuwanunbi ni sosoho'an dakayu', ya taga-dublun sangpū' inān.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Yuk saga a'a inān, ‘Tuwan! Aniya' na sangpū' dublunna!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “ ‘Haka'anta kam,’ yuk sultan, ‘sasuku kapangandolan ma aheka, kin'nnopan du ma iya, sagō' sasuku mbal kapangandolan minsan ma ariki', kinulangan du ai-ai bay ma iya.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Na, saga bantaku inān,’ yuk sultan, ‘a'a mbal bilahi bang aku pagsultanan sigām, bowahunbi pi'itu. Papatayunbi sigām maitu ma matahanku.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Aubus pa'in bissala si Isa itu, lum'ngngan iya parahū min sigām tudju ni Awrusalam.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Makasekot pa'in iya ni kauman Betpage maka Betani, ya ma kasekotan būd Jaitun inān, anoho' iya duwangan mulidna parahū min kasehe'an.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Yukna ma sigā, “Pehē' na kam ni kaluma'an ma dahuanbi ilu. Jari pagt'kkabi pina'an, makabāk du kam dakayu' anak kura' pahengkot, kura' halam bay tapangura'an a'a. Hubaranbi bo' bowahunbi pi'itu.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Bang aniya' ganta' atilaw ka'am bang angay hubaranbi, haka'inbi, ‘Tu'ud pagguna e' nakura'.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Sakali pehē' na duwangan mulid e', ati tabāk e' sigā buwat bay panoho'an si Isa.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Sabu pa'in sigā angahubad anak kura', ah'lling saga tag-dapuna ma sigā, yuk-i, “Oy! Angay hubaranbi ilu?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ya sambung sigām, “Tu'ud pagguna e' nakura'.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Jari binowa e' sigā anak kura' inān ni si Isa. Nilampikan bukutna maka saga badju' sigā bo' yampa si Isa pinatingkō' ma diyata'.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Na, makakura' pa'in iya, bin'llat e' saga a'a s'mmek sigām ma lān palabayanna.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Pagka asekot na si Isa ni Awrusalam, bo' ina'an na ma lān ma lūran būd Jaitun, ya ba'anan anak-mulidna inān kamemon anagna' magpananglit ma Tuhan. Pinatanog suwala sigām ananglitan iya ma sabab saga hinang barakatan bay ta'nda' sigām.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Yuk sanglit sigām,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Jari ah'lling ni si Isa saga Parisi bay ma deyom kaheka'an a'a, yuk-i, “Tuwan Guru, sō'un saga mulidnu itu pahali!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Anambung iya, yukna, “Haka'anta kam, bang sigām mbal ah'lling, paganti' saga batu ma lān itu angolang magmahaldika'an aku.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Asekot-sekot pa'in si Isa ni da'ira Awrusalam, bo' ta'nda'na saga kaluma'anna, tatangis iya.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Yukna, “Allā, minsan ma llaw itu na, bang bay kata'uwanbi bang ai ya makabowahan kam kasannangan. Malaingkan kalimbungan na min ka'am.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ma waktu sinōng aniya' bala' at'kka ni ka'am. Niagpangan da'irabi e' saga bantabi, kinuta'an sakalibutna e' sigām bo' kam mbal makalahi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Nilubu e' sigām kaluma'anbi ilu kamemon sampay halam na aniya' batu pagdayaw luma' takapin magbangkat-bangkat. Maka ka'am kamemon magtai'anak ya maglahat mailu, pinapatay isab e' sigām. Paniya' du bala' itu ma ka'am sabab halam takannalbi waktu kapangalappas Tuhan ma ka'am.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Manjari pagt'kka si Isa pehē', pasōd iya ni deyom langgal pagkulbanan ati anagna' amala'an saga a'a magdagang maina'an.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Yukna ma sigām, “Tasulat asal bay pagkallam Tuhan ya yuk-i, ‘Luma'ku itu niōnan luma' pagsambahayangan saga a'a.’ Sagō' hinangbi na sali' luma' patapukan mundu.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Amandu' na pa'in si Isa llaw-llaw ma deyom langgal inān. Bilahi amapatay iya saga kaimaman alanga maka saga guru sara' agama maka saga a'a pagbebeya'an.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Sagō' halam aniya' lān tapiha sigām, sabab in a'a kamemon inān atuyu' to'ongan akale ma pamissalana.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.