Lucas 19

Central Sinama 2008 NT (SML) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pasōd na si Isa ni da'ira Ariha bo' palabay min t'ngnga' kaluma'anna.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Na, aniya' a'a maglahat mahē', ōnna si Sakkiyas. Nakura' asal iya ma saga a'a maga'ā' sukay parinta, maka dayahan iya.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Bilahi to'ongan a'a itu ang'nda' bang sai si Isa, sagō' mbal ta'nda'na sabab apandak iya maka aheka a'a magtimukan.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Angkan iya paragan parahū min kaheka'an a'a inān bo' parāg ni diyata' kayu sikamor supaya ta'nda'na si Isa bang palabay na minnē'.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Pagt'kka si Isa ni tongod kayu inān, pahogga' iya bo' pahangad, maka yukna ma si Sakkiyas, “O Sakkiyas, pal'kkas ka pareyo' sabab pahanti' aku ma luma'nu llaw itu.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Jari parai'-dai' si Sakkiyas pareyo', maka kinōgan iya amowa si Isa ni luma'na.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Sakali magpanoway saga a'a kamemon, yuk-i, “Allā! Wa'i iya pehē' amangan ma luma' a'a baldusa!”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ma luma' pa'in, an'ngge si Sakkiyas ati yukna ni si Isa, “Tuwan, pakale ka. Santonga' alta'ku panarakkaku na ma saga miskin. Maka bang aniya' a'a bay akkalanku, papole'ku na ni iya sīnna nilipat mpat.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yuk si Isa ni iya, “Llaw itu lappasan ka sampay anak-h'ndanu sabab tubu' ka isab si Ibrahim.
9 Então Jesus disse:
10 Aku Anak Manusiya', ya maksudku pi'itu ni dunya subay amiha saga a'a atala min Tuhan bo' sigām lappasan.”
10 Porque o
11 Hinabu pa'in akale saga a'a ma si Isa, aniya' kissa pamaralilan pah'llingna ma sigām, sabab asekot na iya ni da'ira Awrusalam. Ya pangannal sigām in pagparinta Tuhan ma manusiya' arai' na tinagna'an to'ongan.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Buwattitu pamaralilna: “Aniya',” yukna, “a'a bangsahan magbamba palintas ni lahat atala bo' gin'llal sultan mahē'. Puwas e', pabalik kono' iya ni lahatna magsultan.
12 Então Jesus disse:
13 Manjari itu, ma song pa'in atulak, nilinganan e'na sangpū' sosoho'anna. Binuwanan sigām e'na dublun bulawan pakaniya-pakaniya. Yukna ma sigām, ‘Pangalituhunbi alta' itu t'ggolku alikut.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Sagō' kinab'nsihan a'a bangsahan itu e' saga a'a ma lahatna, angkan sigām amabeya' a'a amowahan iya lapal, yuk-i, ‘Mbal kami bilahi bang ka'a ya pagsultanan kami.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Sagō' gin'llal iya magsultan ati pabīng ni lahatna. Pagt'kkana na, magtūy soho'na pa'alop ni iya saga sosoho'an bay buwananna dublun bo' kata'uwanna bang pila tauntung e' sigām dangan maka dangan.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Jari pa'alop ni iya sosoho'an dahū, yukna, ‘Tuwan, ya dublun dakayu' bay pamuwannu aku taga-untung na sangpū' dublun.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “ ‘Ahāp hinangnu,’ yuk sultan. ‘Sosoho'an ahantap ka. Pagka ka kapangandolan ma alta' ariki'-diki', buwananta ka kapatut magagi ma sangpū' da'ira.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Puwas e' pa'alop ni iya sosoho'an karuwana. ‘Tuwan,’ yukna, ‘ya dublun bay pamuwannu aku taga-untung na lima.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Yuk sultan ni iya, ‘Ahāp. Ka'a isab buwananku kapatut magagi ma lima da'ira.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Jari pa'alop isab pina'an sosoho'an dakayu' ati yukna, ‘Tuwan, o'o, itiya' du dublunnu. Bay putusku maka panyu' bo' tau'ku sakuli-kuli.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Tu'ud aku tināw sabab ka'a ilu mbal ma'ase' ma a'a. Ngā'nu ya halam bay paghulas-sangsā'annu, maka aninu ya halam bay paglu'ugannu.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Yuk sultan ni iya, ‘Oy! Pilliyu! Sosoho'an ala'at ka. Papellengku ni ka'a bay llingnu sī' bo' ka taluwa' hukuman. Kata'uwannu bahā' in aku mbal ma'ase'? Ngā'ku bahā' ya halam bay paghulas-sangsā'anku? Aniku bahā' ya halam bay paglu'uganku?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Bang hati' buwattē', angay halam bay patau'nu sīnku ni deyom bangko bo' aniya' anakna? Manjari bang aku makapole', ta'ā'ku du sīnku sampay anakna.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Puwas e' ah'lling sultan ni saga a'a magpan'ngge maina'an. ‘Ngā'unbi dublun min iya ati pamuwanunbi ni sosoho'an dakayu', ya taga-dublun sangpū' inān.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Yuk saga a'a inān, ‘Tuwan! Aniya' na sangpū' dublunna!’
25 Eles responderam:
26 “ ‘Haka'anta kam,’ yuk sultan, ‘sasuku kapangandolan ma aheka, kin'nnopan du ma iya, sagō' sasuku mbal kapangandolan minsan ma ariki', kinulangan du ai-ai bay ma iya.
26 — E o patrão disse:
27 Na, saga bantaku inān,’ yuk sultan, ‘a'a mbal bilahi bang aku pagsultanan sigām, bowahunbi pi'itu. Papatayunbi sigām maitu ma matahanku.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Aubus pa'in bissala si Isa itu, lum'ngngan iya parahū min sigām tudju ni Awrusalam.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Makasekot pa'in iya ni kauman Betpage maka Betani, ya ma kasekotan būd Jaitun inān, anoho' iya duwangan mulidna parahū min kasehe'an.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Yukna ma sigā, “Pehē' na kam ni kaluma'an ma dahuanbi ilu. Jari pagt'kkabi pina'an, makabāk du kam dakayu' anak kura' pahengkot, kura' halam bay tapangura'an a'a. Hubaranbi bo' bowahunbi pi'itu.
30 com a seguinte ordem:
31 Bang aniya' ganta' atilaw ka'am bang angay hubaranbi, haka'inbi, ‘Tu'ud pagguna e' nakura'.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Sakali pehē' na duwangan mulid e', ati tabāk e' sigā buwat bay panoho'an si Isa.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Sabu pa'in sigā angahubad anak kura', ah'lling saga tag-dapuna ma sigā, yuk-i, “Oy! Angay hubaranbi ilu?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ya sambung sigām, “Tu'ud pagguna e' nakura'.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Jari binowa e' sigā anak kura' inān ni si Isa. Nilampikan bukutna maka saga badju' sigā bo' yampa si Isa pinatingkō' ma diyata'.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Na, makakura' pa'in iya, bin'llat e' saga a'a s'mmek sigām ma lān palabayanna.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Pagka asekot na si Isa ni Awrusalam, bo' ina'an na ma lān ma lūran būd Jaitun, ya ba'anan anak-mulidna inān kamemon anagna' magpananglit ma Tuhan. Pinatanog suwala sigām ananglitan iya ma sabab saga hinang barakatan bay ta'nda' sigām.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Yuk sanglit sigām,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Jari ah'lling ni si Isa saga Parisi bay ma deyom kaheka'an a'a, yuk-i, “Tuwan Guru, sō'un saga mulidnu itu pahali!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Anambung iya, yukna, “Haka'anta kam, bang sigām mbal ah'lling, paganti' saga batu ma lān itu angolang magmahaldika'an aku.”
40 Jesus respondeu:
41 Asekot-sekot pa'in si Isa ni da'ira Awrusalam, bo' ta'nda'na saga kaluma'anna, tatangis iya.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Yukna, “Allā, minsan ma llaw itu na, bang bay kata'uwanbi bang ai ya makabowahan kam kasannangan. Malaingkan kalimbungan na min ka'am.
42 e disse:
43 Ma waktu sinōng aniya' bala' at'kka ni ka'am. Niagpangan da'irabi e' saga bantabi, kinuta'an sakalibutna e' sigām bo' kam mbal makalahi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Nilubu e' sigām kaluma'anbi ilu kamemon sampay halam na aniya' batu pagdayaw luma' takapin magbangkat-bangkat. Maka ka'am kamemon magtai'anak ya maglahat mailu, pinapatay isab e' sigām. Paniya' du bala' itu ma ka'am sabab halam takannalbi waktu kapangalappas Tuhan ma ka'am.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Manjari pagt'kka si Isa pehē', pasōd iya ni deyom langgal pagkulbanan ati anagna' amala'an saga a'a magdagang maina'an.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Yukna ma sigām, “Tasulat asal bay pagkallam Tuhan ya yuk-i, ‘Luma'ku itu niōnan luma' pagsambahayangan saga a'a.’ Sagō' hinangbi na sali' luma' patapukan mundu.”
46 Ele lhes disse:
47 Amandu' na pa'in si Isa llaw-llaw ma deyom langgal inān. Bilahi amapatay iya saga kaimaman alanga maka saga guru sara' agama maka saga a'a pagbebeya'an.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Sagō' halam aniya' lān tapiha sigām, sabab in a'a kamemon inān atuyu' to'ongan akale ma pamissalana.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.