Atos 26
GerLeoNA28: Leonberger Bibel, NT (NA28) (SM_GERLEONA28) vs AAI
AAI TUR GEWASIN O BAIBASIT BOUBUN
1 Agrippa aber sagte zu Paulus: „Es ist dir gestattet, über dich selbst zu sprechen.“ Daraufhin streckte Paulus die Hand aus und verteidigte sich:
1 Agripa iu, “O i baibasit abit taiyuw isa inao.” Paul uman bora’ah naatu taiyuwin wasfafar eo,
2 „Ich schätze mich glücklich, König Agrippa, mich hinsichtlich aller [Dinge], derer ich von den Judäern angeklagt werde, heute vor dir verteidigen zu sollen,
2 “Aiwob Agripa, ayu i abiyasisir anayabin boun o namaim Jew sabuw abisa isan ayu ubar hibitu i boro ana wasfafaru anao inanowar. Paul aiwob Agripa isah ibibinan|alt="Paul speaking to crowd" src="cn01993b.tif" size="col" loc="Act 26.2" copy="©1978 David C. Cook Publishing Co." ref="26.1-2"
3 insbesondere da du ein Kenner aller Bräuche und Streitfragen unter den Judäern bist; darum bitte ich [dich], mich geduldig anzuhören.
3 Iti ao i turobe, anayabin o i Jew sabuw hai binanakwar naatu hai ofafar iso’ob kwanekwan, imih o abifefeyani yatenanub inama ana’o inanowar.
4 Also mein Leben seit der Jugend, das von Anfang an in meinem Volk und in Jerusalem stattgefunden hat, kennen alle Judäer,
4 Jew sabuw etei ayu kek ana veya mi’itube ama’am i hiso’ob, ayu au yawas no aneika au tafaramamaim mi’itube ama’am ana Jerusalem atit ama’ama etei i hiso’ob.
5 die mich von früher kennen (wenn sie es bezeugen wollen), [nämlich] dass ich gemäß der strengsten Gruppierung unserer Religion gelebt habe – als ein Pharisäer.
5 Ayu i manin maiyow bairi ama, imih ayu i hisu’ubu kwanekwan. Hinakokok na’at hina’orereb. Anaika ayu i Pharisee orot, kwafiren ana ofafar fokarin wanawanan i ayu ama, naatu men kafa’imo ofafar ta astu’ub.
6 Und jetzt stehe ich [hier] und werde wegen [meiner] Hoffnung auf die von Gott an unsere Vorfahren ergangene Verheißung gerichtet,
6 Naatu boun ayu iti ubar tibitu anayabin God ana’omatanen ai a’agir bitih imaim ayu nuhufot ama’am isan, ubar hitu bairi tao.
7 zu der hin unser Zwölfstamm zu gelangen hofft, da er mit Ernst [Gott] Nacht und Tag dient. Hinsichtlich dieser Hoffnung werde ich von Judäern angeklagt, oh König!
7 Iti omatanen i aki ai big etei 12 hibitumitum mi’itube hita’itin titurobe, imih fai mar dogoroh tutufin etei God hikwakwafir, naatu anayabin iti baitumatum isan. Aiwobomon, Jew sabuw ayu ubar hitu iti tao.
8 Warum hält man es bei euch für absurd, dass Gott Tote auferweckt?
8 Kwa Jew sabuw iyab iti kwabatabat aisim God sabuw murumurubih ibiyawasih baitutumin isan kwa isa efofokar?
9 Ich meinte also für mich selbst, gegen den Namen von Jesus dem Nazoräer viel Widerstand leisten zu müssen,
9 Ayu auman mat i na’atube anot, sawar moumurih na’in ata sinaf Jesu Nazareth mowan wabin ati’ib isan.
10 was ich in Jerusalem auch getan habe, und zwar habe ich viele der Heiligen in Gefängnissen weggesperrt, nachdem ich die [entsprechende] Vollmacht von den Oberpriestern erhalten hatte, und habe ‹meine Zustimmung gegeben›, wenn sie umgebracht wurden.
10 Naatu nati na’atube Jerusalemamaim asinaf. Firis ukwarih biyahine fair abai God ana sabuw moumurih maiyow abow dibur aya. Naatu rouw morobomih teo ana veya ayu auman aibasit terouw temomorob.
11 Und quer durch alle Synagogen bestrafte ich sie verschiedentlich und zwang sie, [ihren Gott] zu lästern; auch stellte ich ihnen rigoros nach und verfolgte sie sogar bis in die ausländischen Städte.
11 Mar moumurih maiyow Kou’ay Bar efan tata’amaim abow biyababan aitih, naatu hai baitumatum baihamiyin isan a’okikimih. Na’atube hai baitumatum baigigimin isan a’okimih, naatu atit an menah tatabirih hai bar hai meraramaim bai akir kakafin maiyow aitih.
12 Unter anderem reiste ich nach Damaskus mit einer Vollmacht und Erlaubnis von den Oberpriestern.
12 Ana’an iti isan ayu firis ukwarih biyahine fair hitu hiyunu an Damaskas atit.
13 Mitten am Tag entlang des Weges sah ich, oh König, vom Himmel her ein Licht, jenseits der Helligkeit der Sonne, das mich und die mit mir Reisenden umstrahlte.
13 Baise efamaim anan bi’auyit auman, Aiwobomon, marakaw no marane, mamarakaw men veya na’atube, marakaw kwanekwan re ayu au sabuw bairi anan tarbebera’uhi.
14 Und nachdem wir alle zu Boden gefallen waren, hörte ich eine Stimme in hebräischer Sprache zu mir sagen: ‚Saul, Saul, warum verfolgst du mich? [Es wird] schwierig für dich [sein], gegen den Stachel anzutreten.‘
14 Aki etei’imak me yan are, naatu ayu orot fanan anowar Hebrew turamaim iuwu eo, ‘Saul! Saul! aisim ayu irabu kubia’akiru? Ayu kubi’a’akiru i o taiyuw biya irab kubi’a’afiy.’
15 Ich aber sagte: ‚Wer bist du, Herr?‘ Der Herr wiederum sagte: ‚Ich bin Jesus, den du verfolgst.
15 Ayu aibatiy ao, ‘O yait Regah?’ Naatu Regah eo, ‘Ayu i Jesu, o irabu kubia’akiru.
16 Steh doch auf und stell dich auf deine Füße! Denn dazu bin ich dir erschienen: um dich als Diener und Zeugen einzusetzen, sowohl dessen, worin du mich gesehen hast, als auch dessen, worin ich dir erscheinen werde,
16 Baise kumisir kubat, ayu o isa abirerereb ana rubini isou inabow naatu boun abisa isa mamatar sabuw afa hai tur ina’owen. Naatu abisa isa namamatar boro ani’obaiyi.
17 indem ich dich aus dem Volk und aus den [heidnischen] Völkern herausnehme, zu denen ich dich sende,
17 Ayu o a sabuw Jew umahine naatu Ufun Sabuw umahine boro anatafafari. Ayu abiyafari nati sabuw wanawanahimaim inan,
18 um ihre Augen zu öffnen, damit sie von Finsternis zum Licht und aus der Gewalt Satans zu Gott umkehren [und] sie Vergebung der Sünden und [ihr] Erbe unter denen erhalten, die durch Glauben an mich geheiligt sind.‘
18 matah inabotawiy naatu guguminane inanawiyih hinatit marakawamaim hinarun. Naatu Satan umane inabow God initin, saise bowabow kakafihine notawiyen hinab, naatu God ana rourubin sabuw wanawanahimaim hai efan hinab hinamare.’
19 Von daher, König Agrippa, bin ich der himmlischen Vision nicht ungehorsam geworden,
19 Nati isan Aiwobomon Agripa, ayu abisa marane re ai’itin men ai fanasair.
20 sondern ich habe zuerst denen in Damaskus und Jerusalem, und dann der ganzen Umgebung Judäas und den [heidnischen] Völkern verkündet, Buße zu tun und zu Gott umzukehren und Werke zu tun, die der Buße würdig [sind].
20 Bowabow wantoro’ot i Damaskas imaim abusuruf naatu ana sabuw iyab Jerusalem hima’am isah atit, Judea wanawanan etei abinan naatu Eteni Sabuw wanawanahimaim auman a binan. Abibinan anayabin sabuw bowabow kakafihine God isan hitatatabir naatu hai bowabowamaim titurobe i dogor baikitabir hibai.
21 Deswegen haben mich die Judäer verhaftet, als ich im Tempel war, und es darauf angelegt, mich umzubringen.
21 Ana’an nati isan Jew sabuw ayu Tafaror Bar wanawanan ana sebosebomaim hibuwu hifatumu rabu morobomih hiwa’an.
22 Da ich also bis zu diesem Tag Hilfe von Gott erfahren habe, stehe ich [hier], um es Klein und Groß zu bezeugen, obwohl ich nichts sage außer, was auch die Propheten und Mose gesagt haben, das geschehen würde:
22 Baise God tafafaru yawasu ama ana it boun atit, imih o namaim abat orot babin kikimin yen in orot babin gagamin etei matahimaim abisa isou mamatar i ao’orerereb. Ayu au tur ao i dinab oro’orot naatu Moses sawar abisa mataramih hi’o inu’in mamatar imaim ao.
23 [nämlich] dass der Gesalbte ein Leidender [sein würde] [und] dass er als der Erste aus der Auferstehung der Toten Licht verkünden würde, sowohl dem Volk als auch den [heidnischen] Völkern.“
23 Roubininenayan boro biyan nababan ni’akir naatu morobone, moroboyah wanawanahimaim i boro wan namisir marakaw ana yawas Jew sabuw naatu Ufun Sabuw isah nakurereb.”
24 Und während er diese [Dinge] als Verteidigung vorbringt, sagt Festus mit lauter Stimme: „Du bist wahnsinnig, Paulus! ‹Das viele Studieren› treibt dich in den Wahnsinn!“
24 Paul iti na’atube taiyuwin wasfafar eo inan auman Festus Paul isan iwow eo, “O i kubikoko’aw so’obamaim nawiyi in kubikoko’aw!”
25 Paulus aber sagt: „Ich bin nicht wahnsinnig, ehrenwerter Festus, sondern ich spreche Worte der Wahrheit und der Besonnenheit.
25 Paul iya’afut eo, “Ayu i men abikoko’aw, au Aiwobomon! Tur abisa ao i turobe hai yabih auman.
26 Denn der König, zu dem ich ja freimütig rede, weiß darüber Bescheid; von daher bin ich nämlich nicht überzeugt, dass ihm irgendetwas davon entgangen ist. Dies ist nämlich nicht in einem [entlegenen] Winkel passiert.
26 Aiwob Agripa, ayu o namaim men erebir auman ao’omih, anayabin iti sawar etei o iso’ob, naatu sawar iti himamatar boro men karam nuhinaburumih. Anayabin iti sawar men ta umasusunamaim mataramih.
27 Glaubst du, König Agrippa, den Propheten? Ich weiß, dass du glaubst.“
27 Aiwob Agripa o dinab orot kubitutumih? Ayu aso’ob o kubitumatum!”
28 Agrippa aber [sagte] zu Paulus: „Fast überzeugst du mich, als ein Christ zu handeln.“
28 Aiwob Agripa Paul iya’afut eo, “O kunotanot iti veya ta’imon o boro ayu dogorou inikitabir anan Kirisiyan anamatar?”
29 Paulus aber [sagte]: „Ich bete zu Gott, dass ‹über kurz oder lang› nicht nur du, sondern auch alle, die mich heute anhören, solche werden, wie auch ich es bin – abgesehen von dieser Gefangenschaft.“
29 Paul iya’afut eo, “Veya kabumin o veya manin ayu au yoyoban God isan i men o akis baise kwa iyab iti boun ao kwanonowar i mi’itube kwatan ayu ama’am na’atube kwatamatar. Baise men akokok hinafatum dibur hinayariyi kwanama.”
30 Da standen der König und der Statthalter und Bernike und die bei ihnen saßen auf,
30 Naatu Aiwob orot, gawan orot Bernis, naatu sabuw afa hima’am etei himisir.
31 und sie zogen sich zurück und redeten miteinander und sagten: „Dieser Mann tut nichts, was des Todes oder der Gefangenschaft würdig [ist].“
31 Efan hima tur hinonowar hihamiy hitit, naatu taiyuwih turahinah bairi hibidudur hio, “Iti orot i men abisa ta kakafin sinaf boro namorob o dibur narun.”
32 Agrippa aber sagte zu Festus: „Dieser Mann könnte freigelassen werden, wenn er sich nicht auf Cäsar berufen hätte.“
32 Naatu Aiwob Agripa Festus isan eo, “Iti orot Caesar isan baifefeyanina’e tama’am, iti boun boro ata botait.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.