Joel 2
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs VC
VC Versão Católica
1 Puhaltakaa torveen Siionissa, toitottakaa torvia pyhällä vuorellani. Kaikki maan asukkaat vapisevat, sillä Herran päivä tulee, ja se on lähellä:
1 Tocai a trombeta em Sião, dai alarme no meu monte santo! Estremeçam todos os habitantes da terra, eis que se aproxima o dia do Senhor,
2 pimeyden ja synkeyden päivä, pilvien ja pilkkopimeän päivä. Kuin aamurusko vuorille on levinnyt lukuisa ja väkevä kansa, jonka vertaista ei ole ollut ikiajoista asti eikä tämän jälkeen enää tule, tulevien polvien vuosiin saakka.
2 dia de trevas e de escuridão, dia nublado e coberto de nuvens. Tal como a luz da aurora, derrama-se sobre os montes um povo imenso e vigoroso, como nunca houve semelhante desde o princípio, nem depois haverá outro até as épocas mais longínquas.
3 Sen edellä käy kuluttava tuli, sen perässä polttava liekki. Kuin Eedenin puutarha on maa sen edessä, mutta sen jäljessä on autio erämaa, eikä ole ketään, joka siltä pelastuu.
3 Diante dele um fogo devorador; atrás, uma chama abrasadora. Diante dele a terra é um paraíso; atrás, é um deserto desolador; nada lhe escapa.
4 Ne ovat näöltään kuin hevoset, ja ne juoksevat kuin ratsut.
4 Têm a aparência de uma tropa de cavalos, e como cavalos se precipitam:
5 Ryskyen kuin sotavaunut ne hyppivät vuorten huipuilla, rätisten kuin tulen liekki, joka kuluttaa oljet. He ovat kuin väkevä, taisteluun asettunut kansa.
5 dir-se-ia o estrondo de carros saltando sobre os cumes dos montes, ou o crepitar da chama que devora a palha, ou um formidável exército disposto em ordem de batalha.
6 Heidän edessään kansat vapisevat, ja kaikki kasvot kalpenevat.
6 Diante deles tremem os povos, os rostos empalidecem;
7 He juoksevat kuin sankarit, kuin soturit he nousevat muurille. Jokainen kulkee tietään suoraan eikä mutkittele polullaan.
7 como valentes eles se precipitam {para o assalto}, e escalam as muralhas como guerreiros. Segue cada um o seu caminho, sem confundir suas fileiras.
8 Toinen ei sysi toistaan. Mies kulkee omaan suuntaansa. Heittoaseiden välitse he tunkeutuvat vahingoittumattomina.
8 Não empurram uns aos outros, marcham cada um em seu pelotão. Abrem caminho por entre as armas, sem romper suas fileiras.
9 He ryntäävät kaupunkiin, juoksevat muurille, nousevat taloihin ja tulevat ikkunoista sisään kuin varas.
9 Espalham-se pela cidade, correm por cima dos muros, invadem as casas, entrando pelas janelas como ladrões.
10 Niiden edessä maa vapisee ja taivaat järkkyvät, aurinko ja kuu käyvät mustiksi, ja tähdet pidättävät valonsa.
10 Diante deles treme a terra, os céus vacilam, o sol e a lua se obscurecem, as estrelas perdem o seu brilho.
11 Herra antaa äänensä jyristä sotajoukkonsa edellä, sillä hyvin monilukuinen on hänen väkensä, sillä voimakas on hänen sanansa täyttäjä, sillä suuri on Herran päivä ja hyvin pelottava. Kuka voi sen kestää?
11 À frente do seu exército, o Senhor faz ouvir a sua voz, pois seu batalhão é imenso e poderoso para executar sua palavra. Sim, o dia do Senhor é grandioso e temível! Quem o poderá suportar?
12 Mutta vielä nytkin, sanoo Herra, kääntykää luokseni kaikesta sydämestänne, paastoten, itkien ja valittaen.
12 Por isso, agora ainda - oráculo do Senhor -, voltai a mim de todo o vosso coração, com jejuns, lágrimas e gemidos de luto.
13 Reväiskää rikki sydämenne, älkää vaatteitanne, ja kääntykää Herran, Jumalanne, luo; sillä hän on armahtavainen ja laupias, pitkämielinen ja suuri armossa, ja hän katuu pahaa.
13 Rasgai vossos corações e não vossas vestes; voltai ao Senhor vosso Deus, porque ele é bom e compassivo, longânime e indulgente, pronto a arrepender-se do castigo que inflige.
14 Ehkä hän vielä katuu ja jättää jälkeensä siunauksen: ruokauhrin ja juomauhrin Herralle, Jumalallenne.
14 Quem sabe se ele mudará de parecer e voltará atrás, deixando após si uma bênção, ofertas e libações para o Senhor, vosso Deus?
15 Puhaltakaa torveen Siionissa, kuuluttakaa pyhä paasto, kutsukaa koolle juhlakokous.
15 Tocai a trombeta em Sião: publicai o jejum, convocai a assembléia, reuni o povo;
16 Kootkaa kansa, pitäkää pyhä kokous, kerätkää vanhukset, kootkaa lapset ja rintoja imeväiset. Lähteköön ylkä huoneestaan ja morsian kammiostaan.
16 santificai a assembléia, agrupai os anciãos, congregai as crianças e os meninos de peito; saia o recém-casado de seus aposentos, e a esposa de sua câmara nupcial.
17 Papit, jotka toimittavat Herran palvelusta, itkekööt eteisen ja alttarin välillä ja sanokoot: "Sääli, Herra, kansaasi äläkä anna perintöosaasi häväistäväksi, pakanoiden pilkattavaksi. Miksi sanottaisiin kansojen keskuudessa: 'Missä on heidän Jumalansa?'"
17 Chorem os sacerdotes, servos do Senhor, entre o pórtico e o altar, e digam: Tende piedade de vosso povo, Senhor, não entregueis à ignomínia vossa herança, para que não se torne ela o escárnio dos pagãos! Por que diriam eles: onde está o seu Deus?
18 Herra kiivailee maansa puolesta ja säälii kansaansa.
18 O Senhor afeiçoou-se à sua terra, teve compaixão de seu povo;
19 Herra vastaa ja sanoo kansalleen: Katso, lähetän teille viljaa, viiniä ja öljyä, niin että tulette niistä ravituiksi. Enkä anna enää häväistä teitä pakanoiden keskuudessa.
19 o Senhor respondeu ao seu povo: Vou mandar-vos trigo, vinho e óleo, e deles sereis fartos, e não vos farei mais objeto de opróbrio diante dos pagãos.
20 Pohjoisesta tulevan karkotan teistä kauas ja syöksen kuivaan ja autioon maahan, sen alkupään Idänmereen ja sen loppupään Länsimereen. Mutta siitä nousee löyhkä ja kohoaa lemu. Sillä suurta pahaa se on tehnyt.
20 Afastarei de vós aquele que vem do norte, e lançá-lo-ei para uma terra árida e deserta, sua vanguarda para o mar oriental, e sua retaguarda para o mar ocidental. Exalar-se-á um mau cheiro dali, um cheiro de podridão {porque ele fez grandes coisas!}
21 Älä pelkää, maa. Iloitse ja riemuitse, sillä Herra on tehnyt suuria.
21 Não temas, terra, estremece de alegria e de júbilo, porque o Senhor fez grandes coisas.
22 Älkää pelätkö, kedon eläimet, sillä erämaan laitumet viheriöivät, sillä puu kantaa hedelmänsä, viikunapuu ja viiniköynnös antavat satonsa.
22 Não temais, animais dos campos, porque as pastagens do deserto reverdecerão, as árvores darão seu fruto, a figueira e a vinha produzirão abundantemente.
23 Siionin lapset, iloitkaa ja riemuitkaa Herrassa, Jumalassanne, sillä hän antaa teille vanhurskauden Opettajan ja vuodattaa teille sateen, syyssateen ja kevätsateen kuten entisaikaan.
23 Alegrai-vos, filhos de Sião, e rejubilai no Senhor, vosso Deus, porque ele vos dá as chuvas do outono no tempo oportuno, e faz cair chuvas copiosas sobre vós, as chuvas do outono e da primavera, como dantes.
24 Silloin puimatantereet tulevat jyviä täyteen, ja kuurnat pursuavat viiniä ja öljyä.
24 As eiras se encherão de trigo, os lagares transbordarão de vinho e de óleo novo.
25 Korvaan teille ne vuodentulot, jotka heinäsirkka, syöjäsirkka, tuhosirkka ja kalvajasirkka söivät, tuo suuri sotajoukkoni, jonka lähetin teitä vastaan.
25 Restituir-vos-ei as colheitas devoradas pelo gafanhoto, pelo roedor, pelo devastador e pela lagarta, {esse} meu poderoso exército que mandei contra vós.
26 Todella syötte kylliksi ja tulette ravituiksi ja kiitätte Herran, Jumalanne, nimeä, hänen, joka on tehnyt ihmeitä teitä kohtaan. Eikä kansani joudu iankaikkiseen häpeään.
26 Comereis abundantemente e vos fartareis, e louvareis o nome do Senhor, vosso Deus, que fez maravilhas em vosso favor; e jamais meu povo será confundido.
27 Tulette tietämään, että Israelin keskellä olen minä, ja minä olen Herra, Jumalanne, eikä toista ole. Eikä kansani joudu enää häpeään, iankaikkisesti.
27 Sabereis então que estou no meio de Israel, que sou o Senhor, vosso Deus, e que não há outro. E jamais meu povo será confundido.
28 — ausente —
28 Depois disso, acontecerá que derramarei o meu Espírito sobre todo ser vivo: vossos filhos e vossas filhas profetizarão; vossos anciãos terão sonhos, e vossos jovens terão visões.
29 — ausente —
29 Naqueles dias, derramarei também o meu Espírito sobre os escravos e as escravas.
30 — ausente —
30 Farei aparecer prodígios no céu e na terra, sangue, fogo e turbilhões de fumo.
31 — ausente —
31 O sol converter-se-á em trevas e a lua, em sangue, ao se aproximar o grandioso e temível dia do Senhor.
32 — ausente —
32 Mas todo o que invocar o nome do Senhor será poupado, porque, sobre o monte Sião e em Jerusalém, haverá um resto, como o Senhor disse, e entre os sobreviventes estarão os que o Senhor tiver chamado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.