Gênesis 47
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Joosef meni ja ilmoitti faraolle, sanoen: "Isäni ja veljeni ovat pikkukarjoineen ja nautoineen, kaikkine omaisuuksineen tulleet Kanaanin maasta, ja katso, he ovat Goosenin maakunnassa."
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Hän oli ottanut mukaansa veljiensä joukosta viisi miestä. Hän toi heidät faraon eteen.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Farao kysyi hänen veljiltään: "Mikä on ammattinne?" He vastasivat faraolle: "Me, palvelijasi, olemme paimenia, me kuten isämmekin."
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 He sanoivat vielä faraolle: "Olemme tulleet asuaksemme jonkin aikaa tässä maassa. Palvelijoillasi ei näet ollut laidunta karjalleen, koska kova nälänhätä on Kanaanin maassa. Suo siis palvelijaisi asettua Goosenin maakuntaan."
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Farao sanoi Joosefille: "Isäsi ja veljesi ovat tulleet luoksesi.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Egyptin maa on avoinna edessäsi. Sijoita isäsi ja veljesi maan parhaaseen osaan. Asukoot Goosenin maakunnassa. Jos tiedät heidän joukossaan olevan kelvollisia miehiä, niin aseta heidät minun karjani päällysmiehiksi."
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Sen jälkeen Joosef toi isänsä Jaakobin sisään ja esitteli hänet faraolle. Jaakob toivotti faraolle siunausta.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Farao kysyi Jaakobilta: "Kuinka monta ikävuotta sinulla on?"
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Jaakob vastasi faraolle: "Vaellusaikani on kestänyt sata kolmekymmentä vuotta. Vähät ja pahat ovat olleet elinvuosieni päivät eivätkä ole saavuttaneet sitä elinvuosien määrää, mikä isilläni oli vaelluksensa aikana."
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Jaakob toivotti faraolle siunausta ja lähti hänen luotaan.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Joosef sijoitti isänsä ja veljensä Egyptin maahan ja antoi heille maaomaisuutta maan parhaasta osasta, Ramseksen maakunnasta, kuten farao oli käskenyt hänen tehdä.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Joosef elätti isäänsä, veljiään ja koko isänsä perhettä antamalla jokaiselle elatusta vaimojen ja lasten luvun mukaan.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Mutta missään koko maassa ei ollut leipää. Nälänhätä oli näet hyvin kova, niin että Egyptin maa ja Kanaanin maa olivat nääntymässä nälkään.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Viljalla, jota ostettiin, Joosef kokosi kaiken rahan, mitä oli Egyptin maassa ja Kanaanin maassa, ja Joosef vei rahat faraon hoviin.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Kun raha oli loppunut Egyptin maasta ja Kanaanin maasta, kaikki egyptiläiset tulivat Joosefin luo sanoen: "Anna meille leipää. Miksi kuolisimme silmiesi edessä? Sillä raha on loppunut."
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Joosef vastasi: "Tuokaa tänne karjanne. Annan teille leipää karjastanne, jos rahanne on loppunut."
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 He toivat Joosefille karjansa, ja Joosef antoi heille leipää hevosista, lampaista, naudoista ja aaseista. Hän elätti heitä sen vuoden leivällä kaiken heidän karjansa hinnasta.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Niin kului se vuosi. Seuraavana vuonna he tulivat taas hänen luokseen ja sanoivat hänelle: "Emme tahdo salata herraltamme, että raha on lopussa, ja myös eläimemme ovat joutuneet herramme omiksi. Meillä ei ole muuta jäljellä annettavana herrallemme kuin ruumiimme ja peltomme.
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Miksi menehtyisimme silmiesi edessä, sekä me itse että peltomme? Osta meidät ja peltomme leivällä, niin me tulemme peltoinemme faraon palvelijoiksi. Anna meille siementä, että eläisimme emmekä kuolisi eivätkä peltomme joutuisi autioiksi."
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 Niin Joosef osti faraolle kaikki Egyptin pellot, sillä egyptiläiset myivät jokainen vainionsa, koska nälkä ahdisti heitä. Maa joutui faraon omaksi.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Hän siirsi kansan kaupunkeihin Egyptin toisesta äärestä toiseen.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Ainoastaan pappien peltoja hän ei ostanut. Sillä papeilla oli määrätyt tulot faraolta ja he elivät niistä määrätyistä tuloistaan, jotka he faraolta saivat. Sen tähden heidän ei tarvinnut myydä peltojaan.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Joosef sanoi kansalle: "Katso, olen nyt ostanut teidät ja peltonne faraolle. Katso, tässä on teille siementä, kylväkää peltonne.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Mutta sadosta teidän on annettava viides osa faraolle. Neljä viidettä osaa jääköön teille sen sijaan pellon siemeneksi sekä ravinnoksi itsellenne ja niille, jotka talossanne ovat, sekä elatukseksi vaimoillenne ja lapsillenne."
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 He vastasivat: "Sinä olet pitänyt meidät hengissä. Suo meidän vain saada armo herramme silmien edessä, niin olemme faraon palvelijoita."
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Niin Joosef teki sen säädökseksi, joka vielä tänäkin päivänä on voimassa Egyptin pelloista, että faraolle on annettava viides osa. Ainoastaan pappien pellot eivät joutuneet faraon omiksi.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Niin Israel jäi asumaan Egyptiin Goosenin maakuntaan. He asettuivat sinne, olivat hedelmällisiä ja lisääntyivät suuresti.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Jaakob eli Egyptin maassa seitsemäntoista vuotta, ja koko hänen elinaikansa oli sata neljäkymmentä seitsemän vuotta.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Kun lähestyi aika, jolloin Israelin oli kuoltava, hän kutsui poikansa Joosefin ja sanoi hänelle: "Jos olen saanut armon silmiesi edessä, niin pane nyt kätesi kupeeni alle ja osoita minulle laupeus ja uskollisuus: älä hautaa minua Egyptiin.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Tahdon näet levätä isieni luona. Vie siis minut Egyptistä ja hautaa minut heidän hautaansa." Hän vastasi: "Minä teen, kuten sanot."
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Hän sanoi: "Vanno se minulle", ja hän vannoi sen hänelle. Silloin Israel rukoili kumartuneena vuoteensa päänalusta vasten.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.