2 Coríntios 7
Tachi ak'õre pedee (SJANT) vs ARC
1 Ɨ̃pemaarã k'iniarã, Tachi Ak'õrepa mãga jarada perã, oo amaadáma ne-inaa k'achia k'ĩra t'ãdoo; tachi k'ap'ɨapa oopata mãik'aapa t'ãridepai k'ĩsiapata oodait'ee. Ma k'achia oodai k'ãyaara, ne-inaa jõmaweda oodáma Ak'õrepa oopi bɨk'a. Mãga oodak'ãri, Tachi Ak'õremaa ak'ɨpidai iru wãara waawee p'anɨ.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Taimaa k'awapítɨ wãara tai k'inia iru p'anɨ. Parã t'ãide nipadak'ãri, taipa apidaamaa ne-inaa k'achia ooda-e paji. Ichiaba apidaamaa jarateedak'aa paji Ak'õrepa jarapida awara, mãgɨde ijãadamerã. Ma awara eperã apida k'ũradak'aa paji.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mɨa mãga jarak'ãri, jara-e bɨ parã k'ĩsia p'uapiit'ee. Mɨa et'ewapai jaradak'a na k'art'a p'ã bɨde, t'ãripa taipa parã k'inia iru p'anɨ. Tai chok'ai p'anɨ misa mãik'aapa piuruta pɨjida, parã mãgá k'inia iru p'anadait'ee, parã tai ome auk'a Cristodeerã perã.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 T'ãripa mɨa nãga jara k'inia bɨ. Mɨ t'ãri o-ĩa bɨ parã ome, k'awa bairã parãpa oo k'inia p'anɨ mɨa ũraa bɨk'a. Tachi Ak'õrepa mɨ mãgá o-ĩapi bɨ, tai at'ãri chupɨria chitoonɨ mĩda.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nama Macedonia eujãde pachedak'ãri, p'oyaa k'ãiwee p'anadak'aa paji. Tai wãrutamaa awaraarãpa tai ome nepɨra jɨrɨpachida. Ma awara t'ãridepai tai k'ĩsia jõnapachida.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Mamĩda Tachi Ak'õrepa chi k'ĩsia jõnɨɨrã t'ãri o-ĩapipari pipɨara bɨ. Mãgá tai t'ãri o-ĩapiji Tito nama pachek'ãri.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ichiaba tai t'ãri o-ĩapiji Titopa nepɨrɨda ũridak'ãri. Irua taimaa jaraji parãpa iru t'ãri o-ĩapidap'edaa parã t'ãide bak'ãri. Jaraji parãpa mɨ unu k'inia jõnɨ. Ichiaba jaraji parã k'ĩsia p'ua jõnɨ, parãdepema ũk'uruurãpa mɨ ãpɨte pedee k'achia jaradap'edaa perã. Maap'eda Titopa jarak'ãri parãpa mɨa ũraadak'a wãara oo k'inia p'anɨ, mɨ audupɨara o-ĩa beeji.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Mɨa k'awa bɨ chi awaraa k'art'a parãmaa p'ã pëidade parã k'ĩsia p'uapiji. Mãga ooji mĩda, mɨ k'ĩsia p'ua-e. Wãara ma k'art'a pëik'ãri, mɨ k'ĩsia p'ua bak'aji, k'awada perã ma k'aurepa parã k'ĩsia p'ua p'anadai, taarã-e mãgá p'anajida mĩda.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Mamĩda ɨ̃rá k'ĩsia p'ua bai k'ãyaara, mɨ o-ĩa bɨ. O-ĩa-e bɨ parã mãgá k'ĩsia p'ua p'anadap'edaa perã. Mɨ o-ĩa bɨ parãpa ma k'ĩsia k'achia mɨ ãpɨte iru p'anadap'edaa ɨ̃rá k'ĩra atuadap'edaa perã. Wãara mɨa parã k'ĩsia p'uapi-e paji. Ak'õrépata mɨmaa mãga p'ãpiji parãpa oodamerã irua oopi k'inia bɨk'a.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Wãara Tachi Ak'õrepa eperãarã k'ĩsia p'uapik'ãri, mãga oopari ãchia ne-inaa k'achia oo amaadamerã mãik'aapa Cristode ijãadamerã. Mãgá irude ijãadak'ãri, k'ĩsia p'ua p'anada-e. Jõdee awaraarã, ãchia p'ek'au k'achia oopata k'aurepa k'ĩsia p'ua jõnɨ mĩda, ma p'ek'au k'achia oo amaada-e. Maperãpɨ atuadait'ee.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Taipa k'awa p'anɨ wãara Tachi Ak'õrépata parã k'ĩsia p'uapi baji, parãpa tai ome isapai t'ãri auk'a bɨ k'inia p'anadap'edaa perã. Ichiaba jõma k'awapijida taimaa, parã pia ak'ɨdamerã. Ichiaba parã k'ĩrau p'anajida chi nepɨra jɨrɨ p'anɨɨrã ome. Ma awara waawee p'anajida, mãgɨɨrã k'aurepa Tachi Ak'õrepa parãmaa ne-inaa k'achia ooi jĩak'aapa. Ichiaba iidijida mɨa waya parã ak'ɨnamerã. Parãpa ne-inaa pia oo k'inia p'anɨ Ak'õrepa oopi bɨk'a, yiaraa iru ba k'inia p'anadairã chi nepɨra jɨrɨdap'edaarã. Ma jõma oo p'anɨpa taimaa k'awapi p'anɨ parã wãara ma nepɨrade t'ĩu k'iniada-e paji.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ma k'art'a parãmaa p'ãk'ãri, k'ĩsia-e paji chi k'achia oo badade. Ichiaba k'ĩsia-e paji chi apema ma k'achia oodapa t'ãri p'uapidade. Ma k'art'a p'ãk'ãri, mɨa k'inia baji Tachi Ak'õre k'ĩrapite k'awaadamerã parãpa tai wãara pia ak'ɨpata Ak'õrepa pëidak'a.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 K'awaadak'ãri parãpa tai wãara mãgá ak'ɨpata, tai t'ãri o-ĩa p'aneejida.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Tito nãik'aapa parãmaa wãi naaweda, mɨa irumaa jaraji parãpa mãga oodai. Wãara oojida mɨa jaradak'a. Mɨ k'ĩra nejasiapida-e paji. Mɨa wãarata parãmaa jaraji ma p'ãdade mãik'aapa parãpa wãara oojida mɨa Titomaa jaradak'a.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Mãga oodap'edaa perã, Titopa parã audupɨara k'inia iru bɨ naawedapema k'ãyaara. K'irãpa bɨ parãpa oojida jõmaweda irua oopidak'a. Mãga oojida waawee p'anadap'edaa perã, pãchia oo k'iniata oodait'ee. Jĩp'a oo k'inia p'anajida Ak'õrepa jarapidak'a Tito it'aideepa.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Maperãpɨ mɨ o-ĩa bɨ. Mɨa k'awa bɨ ne-inaa jõmaade parãpa mɨa jara bɨk'a oo k'inia p'anɨ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.