2 Coríntios 7
Tachi ak'õre pedee (SJANT) vs ARA
1 Ɨ̃pemaarã k'iniarã, Tachi Ak'õrepa mãga jarada perã, oo amaadáma ne-inaa k'achia k'ĩra t'ãdoo; tachi k'ap'ɨapa oopata mãik'aapa t'ãridepai k'ĩsiapata oodait'ee. Ma k'achia oodai k'ãyaara, ne-inaa jõmaweda oodáma Ak'õrepa oopi bɨk'a. Mãga oodak'ãri, Tachi Ak'õremaa ak'ɨpidai iru wãara waawee p'anɨ.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Taimaa k'awapítɨ wãara tai k'inia iru p'anɨ. Parã t'ãide nipadak'ãri, taipa apidaamaa ne-inaa k'achia ooda-e paji. Ichiaba apidaamaa jarateedak'aa paji Ak'õrepa jarapida awara, mãgɨde ijãadamerã. Ma awara eperã apida k'ũradak'aa paji.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Mɨa mãga jarak'ãri, jara-e bɨ parã k'ĩsia p'uapiit'ee. Mɨa et'ewapai jaradak'a na k'art'a p'ã bɨde, t'ãripa taipa parã k'inia iru p'anɨ. Tai chok'ai p'anɨ misa mãik'aapa piuruta pɨjida, parã mãgá k'inia iru p'anadait'ee, parã tai ome auk'a Cristodeerã perã.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 T'ãripa mɨa nãga jara k'inia bɨ. Mɨ t'ãri o-ĩa bɨ parã ome, k'awa bairã parãpa oo k'inia p'anɨ mɨa ũraa bɨk'a. Tachi Ak'õrepa mɨ mãgá o-ĩapi bɨ, tai at'ãri chupɨria chitoonɨ mĩda.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Nama Macedonia eujãde pachedak'ãri, p'oyaa k'ãiwee p'anadak'aa paji. Tai wãrutamaa awaraarãpa tai ome nepɨra jɨrɨpachida. Ma awara t'ãridepai tai k'ĩsia jõnapachida.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Mamĩda Tachi Ak'õrepa chi k'ĩsia jõnɨɨrã t'ãri o-ĩapipari pipɨara bɨ. Mãgá tai t'ãri o-ĩapiji Tito nama pachek'ãri.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Ichiaba tai t'ãri o-ĩapiji Titopa nepɨrɨda ũridak'ãri. Irua taimaa jaraji parãpa iru t'ãri o-ĩapidap'edaa parã t'ãide bak'ãri. Jaraji parãpa mɨ unu k'inia jõnɨ. Ichiaba jaraji parã k'ĩsia p'ua jõnɨ, parãdepema ũk'uruurãpa mɨ ãpɨte pedee k'achia jaradap'edaa perã. Maap'eda Titopa jarak'ãri parãpa mɨa ũraadak'a wãara oo k'inia p'anɨ, mɨ audupɨara o-ĩa beeji.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Mɨa k'awa bɨ chi awaraa k'art'a parãmaa p'ã pëidade parã k'ĩsia p'uapiji. Mãga ooji mĩda, mɨ k'ĩsia p'ua-e. Wãara ma k'art'a pëik'ãri, mɨ k'ĩsia p'ua bak'aji, k'awada perã ma k'aurepa parã k'ĩsia p'ua p'anadai, taarã-e mãgá p'anajida mĩda.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Mamĩda ɨ̃rá k'ĩsia p'ua bai k'ãyaara, mɨ o-ĩa bɨ. O-ĩa-e bɨ parã mãgá k'ĩsia p'ua p'anadap'edaa perã. Mɨ o-ĩa bɨ parãpa ma k'ĩsia k'achia mɨ ãpɨte iru p'anadap'edaa ɨ̃rá k'ĩra atuadap'edaa perã. Wãara mɨa parã k'ĩsia p'uapi-e paji. Ak'õrépata mɨmaa mãga p'ãpiji parãpa oodamerã irua oopi k'inia bɨk'a.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Wãara Tachi Ak'õrepa eperãarã k'ĩsia p'uapik'ãri, mãga oopari ãchia ne-inaa k'achia oo amaadamerã mãik'aapa Cristode ijãadamerã. Mãgá irude ijãadak'ãri, k'ĩsia p'ua p'anada-e. Jõdee awaraarã, ãchia p'ek'au k'achia oopata k'aurepa k'ĩsia p'ua jõnɨ mĩda, ma p'ek'au k'achia oo amaada-e. Maperãpɨ atuadait'ee.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Taipa k'awa p'anɨ wãara Tachi Ak'õrépata parã k'ĩsia p'uapi baji, parãpa tai ome isapai t'ãri auk'a bɨ k'inia p'anadap'edaa perã. Ichiaba jõma k'awapijida taimaa, parã pia ak'ɨdamerã. Ichiaba parã k'ĩrau p'anajida chi nepɨra jɨrɨ p'anɨɨrã ome. Ma awara waawee p'anajida, mãgɨɨrã k'aurepa Tachi Ak'õrepa parãmaa ne-inaa k'achia ooi jĩak'aapa. Ichiaba iidijida mɨa waya parã ak'ɨnamerã. Parãpa ne-inaa pia oo k'inia p'anɨ Ak'õrepa oopi bɨk'a, yiaraa iru ba k'inia p'anadairã chi nepɨra jɨrɨdap'edaarã. Ma jõma oo p'anɨpa taimaa k'awapi p'anɨ parã wãara ma nepɨrade t'ĩu k'iniada-e paji.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Ma k'art'a parãmaa p'ãk'ãri, k'ĩsia-e paji chi k'achia oo badade. Ichiaba k'ĩsia-e paji chi apema ma k'achia oodapa t'ãri p'uapidade. Ma k'art'a p'ãk'ãri, mɨa k'inia baji Tachi Ak'õre k'ĩrapite k'awaadamerã parãpa tai wãara pia ak'ɨpata Ak'õrepa pëidak'a.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 K'awaadak'ãri parãpa tai wãara mãgá ak'ɨpata, tai t'ãri o-ĩa p'aneejida.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Tito nãik'aapa parãmaa wãi naaweda, mɨa irumaa jaraji parãpa mãga oodai. Wãara oojida mɨa jaradak'a. Mɨ k'ĩra nejasiapida-e paji. Mɨa wãarata parãmaa jaraji ma p'ãdade mãik'aapa parãpa wãara oojida mɨa Titomaa jaradak'a.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Mãga oodap'edaa perã, Titopa parã audupɨara k'inia iru bɨ naawedapema k'ãyaara. K'irãpa bɨ parãpa oojida jõmaweda irua oopidak'a. Mãga oojida waawee p'anadap'edaa perã, pãchia oo k'iniata oodait'ee. Jĩp'a oo k'inia p'anajida Ak'õrepa jarapidak'a Tito it'aideepa.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Maperãpɨ mɨ o-ĩa bɨ. Mɨa k'awa bɨ ne-inaa jõmaade parãpa mɨa jara bɨk'a oo k'inia p'anɨ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.