Mateus 26
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARIB
1 Yesu si dagɛ niaa dɛrɛ, u bula pi u haritooroo a bul, “Ma jima,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 tapulaa balia nɛ ka, ka di diisiŋ kieliŋ gbiele-la yi. Bua-la lɛ ba jaŋ kɛŋ mi-na Nuhuobiine Bie a joŋmi hɛ niaa nisiŋ lɛ di ba kpaasɛmi daa-gɛsɛɛ nyuŋ.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ, ba hilimi Kayafas dia lɛ. Bua-la lɛ u fa ŋaa nii-la si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ nɛ.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Ba hilimi a vuvuurɛ ba si jaŋ to woŋbii-la a luɔra kɛŋ Yesu a kpu.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Ama ba bul di ba síu kɛŋ ba chɛ-bal-la, di ba nɛ ŋaa ŋii, niaa jaŋ ŋaa taawɛi.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Yesu fa si hɛ Bɛtani lɛ ŋii, u mu hɔŋ baal kubala dia lɛ baa yirɛ Saamɔŋ. Saamɔŋ fa ŋaa gbege nɛ aŋ duori.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Yesu fa si dii kiaa Saamɔŋ dia lɛ, haal kubala kɔ u teeŋ a kɛŋ tulaali ari loŋ a joŋo bisɛ hɛ u nyuŋ lɛ. Tulaalii-la yalliŋ hɛyɛ.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 U haritooro-la si na ŋii, ba baaniŋ sii. Ba gurima pipiɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Bɛɛ nɛ tii haala deeŋ kɛŋ nuu-la kaa chei ŋla?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Ba fa jaŋ wuo joŋ tulaalii-la a yallɛ a na moribiee yugɛ a joŋo pi summoo.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Ama Yesu fa jiŋ wii-la ba síi bul. Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Bɛɛ nɛ tii ma wiwalimɛ haala deeŋ? Wu-zɔŋ nɛ u ŋaami lɛ.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Ma di summoo jaŋ hɛ dimɛ bua-na kala lɛ, ama la di ma bi jaŋ hɛ dimɛ deeŋ deeŋ.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 U bisɛ tulaalii-la hɛmi lɛ a ŋaa siri di mi nɛ suba, di ba joŋmi hugi.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Wutitii nɛ mi bulaa pima, dunia sɛmɛ-na kala ba si jaŋ wuo mu a bul Wia wu-zɔmɔ-la, ba jaŋ liisi haala deeŋ ma wiaa a bul.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ teeŋ. U yiriŋ nɛ fa Judas Isikarɔt. U piɛsɛba a bul,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 “Di mi nɛ kɛŋ Yesu yallɛ a pima, bɛɛ nɛ ma jaŋ pimi?” Ŋii nɛ ba diisɛ moribii-biiŋ mara ari fii a joŋo pu.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 A chiŋ bua-la lɛ Judas suomo chichɛ woŋbii-la u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yallɛ a piba.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Gbiele-la lɛ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ, ba chɛ-buŋbuŋ, Yesu haritooroo kɔ u teeŋ a piɛsu a bul, “Nii nɛ ŋ cho di la mu ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee di ŋ ku dii?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má mu juu taŋ-la tuɔŋ. Má mu baal kubala teeŋ. Má mu bula pu a bul, ‘La kuhiaŋ si, bua-la lɛ u síi chɛ di ba di u haritooroo dii diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee yie nɛ, laa chɛ di la dii kia-la ŋ dia lɛ nɛ.’ ”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la ŋaa ŋii ari Yesu si dagɛba a ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee ba dii.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Wia si jua, Yesu ari u haritooro-la fii ari balia-la ku juu hɔŋ a didii kudiile-la.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ba síi dii kiaa ŋii, ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Wutitii nɛ mi bulaa pima, ma dɔŋɔ jaŋ joŋmi yallɛ.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Ŋii nɛ u haritooro-la tuɔŋ chei. Ba suomo pipiɛsu, kuŋ kuŋ. Dɔŋɔ yie piɛsɛ, “Mi Tiina, mi nɛɛ?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “La di nii-la si chala kɛŋ boroboro tuu yuu gbaŋa tuɔŋ nɛ jaŋ joŋmi yallɛ.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Mi-na Nuhuobiine Bie jaŋ suu ari ba si ŋmuŋsɛ ŋii a tigɛmi lɛ. Ama nii-la si jaŋ joŋ mi-na Nuhuobiine Bie yallɛ, aa, u jaŋ na hɛɛŋ yugɛ. Ba fa si buu lula nɛ kpia.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Ŋii nɛ Judas zɛŋbɛ tiina-la piɛsɛ Yesu a bul, “Mi nɛ ŋ didagɛɛ?” Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Oo, ŋ nɛ.”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ba si hɔnɔ didii kiaa, ŋii nɛ Yesu sii a joŋ boroboro a lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ a joŋo pi u haritooroo a bula piba a bul, “Má laa. Mi yaraa namia nɛ ŋii.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Ŋii nɛ u bira joŋ nyunyuala maa ari siniŋ. U lɔllɛ Wia aŋ joŋo piba a bul, “Má kala nyua nyunyual-bala-la tuɔŋ,
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 bɛɛ wiaa mi chaliŋ nɛ ŋii. Chaliŋ deeŋ wiaa nɛ tii Wia ta niiŋ ma teeŋ. Mi chaliŋ jaŋ jaasɛ ni-kɛnɛ wiaa, di Wia joŋ ba haachɛba chɛba.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Mi bulaa pima, mi bira bi jaŋ kɔ di mi nyua siniŋ deeŋ, see tapulii-la mi si jaŋ kɔ, ŋii nɛ mi jaŋ nyua si-faliŋ mi Nyimma Wia kuorii-la tuɔŋ.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Ŋii nɛ ba yii Wii-chuɔlɛ yiiliŋ aŋ sii lii a mu peel kubala baa yirɛ Oliv.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Titaŋiŋ deeŋ titia ma kala jaŋ fá viiri a tiŋ mi wiaa. Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ di ba jaŋ kpu pie-daara aŋ ka piesee fá pisɛ.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ama Wia jaŋ chisɛmi suuŋ lɛ. U nɛ chisɛmi, mi jaŋ laa ma sipaaŋ a mu Galilii.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Ŋii nɛ Piita bula pi Yesu a bul, “Di ba kala fá maa aŋ leŋiŋ, mi-na bi jaŋ miirɛ ŋ hariŋ da.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Wutitii nɛ, jiniŋ titaŋiŋ deeŋ ŋ-na Piita, ŋ jaŋ bul naaŋsiiŋ butori ari ŋ bimi jiŋ, ka di ji-bele-na yel.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Ŋii nɛ Piita bula pu a bul, “La diŋ paala susuu maa, mi bi jaŋ bul ari mi biŋ jiŋ.” Ku-kaana-la ma kala bul ŋii.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Ŋii nɛ Yesu ari u haritooroo mu juu lee kubala baa yirɛ Gɛtisɛmani. Yesu bula pi u haritooroo di ba hɔŋ daha, ka u mu chuɔlɛ Wia aŋ kɔ.
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 U kɛŋ Piita ari Zɛbidii biiriŋ balia a kaa mu dimɛ. U tuɔŋ faasa chei woruŋ. U tuɔŋ bi pina.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 U bula pi u haritooroo a bul, “Mi tuɔŋ kala nɛ cheye a magɛ di mi suu. Má hɔŋ di la kala pɔ na.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ba hɔŋ. Ka u surisa mu sipaaŋ mua a tuu pina chigi tiŋteeŋ a sul Wia a bul duu nɛ kɛŋ woŋbiiŋ, duu sí leŋe di wii-la juu-u lɛ a bira bul, “Mi Nyimma, di ŋ níi chɛ, liisɛ hɛɛ-la síi kɔ mi lɛ. Ama mi-na ŋla tuɔtɔruŋ lɛ dee, ŋ-na tuɔtɔruŋ lɛ nɛ.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 U chuɔla dɛrɛ aŋ sii kɔ u haritooroo teeŋ di ba piŋ doŋ. Ŋii nɛ u piɛsɛ Piita a bul, “Ŋ pina nɛɛ? Ŋ bi doŋ muapilii ma wuo bɛrɛɛ a diene yi hawa kubalaa?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Má chuɔlɛ Wia a pupɔ di Sitaani sí wuo nyisɛma. Ma tuɔŋ lɛ ma cho di ma ŋaa wu-zɔŋŋɔɔ, aŋ ka ma bi doluŋ kɛnɛ.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 U bira mu a chuɔlɛ Wia liamiŋ lɛ a bira bul,
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 “Mi Nyimma, di ŋ nɛ bi sɛi di ŋ laa hɛɛŋ deeŋ mi nisiŋ lɛ, leŋ di wii-la ŋ síi chɛ, duu ŋaa.” U miira kɔ di ba bira piŋ doŋ, bɛɛ wiaa doŋ kɛŋba nɛ woruŋ.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Ŋii nɛ Yesu mu chuɔlɛ Wia torimuŋ lɛ a bira bul ŋii titia.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Ŋii nɛ u miira kɔ u haritooroo teeŋ a piɛsɛba, “Ma ha pinaa wiesi nɛɛ? Má bee na, bua-la yie nɛ. Ba jaŋ kɛŋ mi-na, Nuhuobiine Bie a pi haachɛ diiree.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Má sii la mu. Nii-la si jaŋ joŋmi yallɛ ka kɔ nɛ.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Yesu ha bi wiaa bula dɛrɛ, di Judas níi kɔ ŋii. U fa ŋaa Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ nɛ. Niaa yugɛ a tuto u hariŋ. Dɔŋsuŋ kori tokobiee ari taŋguloo. Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari ba taŋ kuhiasiŋ nɛ tiŋba, ba kɔ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Zɛŋbɛ tiina-la fa pi nialiŋ magil nɛ a bul, “Nii-la mi si mu guori, u nɛ ŋii. Má kɛnu.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Ŋii nɛ Judas vɛŋ tegi a mu Yesu teeŋ a bula pu, “Mi kuhiaŋ, mii chuɔluŋ”, aŋ guoru.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Mi naŋdɔŋɔ, bɛɛ nɛ tii ŋ hɛ daha?” Ŋii nɛ ba kala guriku a kɛnu.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Yesu haritooro-la dɔŋɔ liisɛ u tokobii a ta nuu digiliŋ keri. Nii-la fa ŋaa nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia-yomo nɛ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Joŋ ŋ tokobii a hɛ u di-hɛɛliŋ. Nii-la si liisɛ tokobii, tokobii nɛ ba jaŋ kaa kpuu.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Ŋ bi jiŋ ari mi fa jaŋ wuo yirɛ mi Nyimma duu pɛmi lɛɛ? Di mi nɛ fa yiru, u fa jaŋ ta u tiŋdaaraa bui buiba di ba ku pɛmi lɛ.
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Ama duu nɛ fa saa ŋaa ŋii, ɛɛ nɛ wialiŋ ba fa si ŋmuŋsa Wia teniŋ tuɔŋ jaŋ ku ŋaa wutitiiba?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ ni-daŋ-la a bul, “Mi ŋaa gaaru nɛɛ? Ma si kɛŋ tokobiee ari taŋguloo a kukɔ di ma kɛŋmii? Ma na tapulii-na kala la di ma nɛ yie hɔŋ Wia-dia lɛ mi didagɛ wiaa a pipima. Aŋ ka ma bi walima di ma kɛŋmi dimɛ.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Ama wiiŋ deeŋ kala ŋaa di wialiŋ nialiŋ fa si bula, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ ku ŋaa wutitii.” Ŋii nɛ Yesu haritooro-la kala viau aŋ fá.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Ŋii nɛ nialiŋ si kɛŋ Yesu, ba kɛnu kaa mu Kayafas dia. U nɛ fa ŋaa nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ. Di Wia teniŋ kerichiba ari ba taŋ kuhiasiŋ kala hilimi dimɛ.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Piita daa tuto ba hariŋ a to juu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ kaala. U juu kaala-la a mu hɔŋ nialiŋ síi pɔ kaala-la teeŋ duu na wii-la si jaŋ ŋaa Yesu lɛ.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari nialiŋ kala si yie hilime vuvuurɛ wiaa chichɛ di ba nyia wiaa a tigɛ Yesu lɛ di ba kpuu. Ba chɛ chɛ wii ka.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Niaa paala yugɛ nɛ a ku nyia wiaa pu, ama ba fa bi wuo na wii-kala u si ŋaa chei.
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 Ŋii nɛ niaa balia ku lii a bul, “Baala deeŋ, u si u jaŋ wuo ŋmoo Wia-dia-la lo aŋ bira saau tapulaa batori pɛgɛ.”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ sii chiŋ a piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ bi nia niaa deeŋba si bul wialiŋ a tigɛŋ lɛɛ? Ŋ-na bi wii kɛnɛ ŋ si jaŋ bul?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Yesu tɔrɛ u niiŋ. Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ bula pu a bul, “Wia-la si weye yiriŋ lɛ, bula pila, ŋ nɛ ŋaa Kirisito, nii-la Wia si liisaa? Ŋ nɛ Wia Biee?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Mi-na nɛ, ama mi bulaa pima kala, a lii bua deeŋ lɛ a kaa mu, ma jaŋ na mi-na Nuhuobiine Bie di mi hɔŋ Wia sɛmɛ, ni-duoŋ di-hɔnuŋ a to duoŋbiliŋbaanaa tuɔŋ ku tuu.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Yesu si bul ŋii, nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ kɛŋ u gɛnniŋ kiɛsɛ aŋ bul, “Ŋ chei Wia yiriŋ. U bi maga di la bira chɛ daŋsiaba. Ma kala bi nia u si chei Wia yiriŋ ŋii?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Bɛɛ nɛ ma biinɛ?” Ŋii nɛ ba bul, “U cheye nɛ. U maga di ba kpuu nɛ.”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Ŋii nɛ ba tu naŋtuɔruŋ hɛ u siaa lɛ a ŋmobu. Nialiŋ dɔŋsuŋ síi ŋmobu ŋla nɛ, ba bula pu a bul,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 “Ŋ-na Kirisito, nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ, dagɛ nii-la si ŋmobuŋ.”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Piita si hɔŋ kaala-la lɛ, ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia tiŋtinni-tolo kubala ku lii a bul, “Ŋ ma faa to Yesu hariŋ nɛ, baal-la si lii Galilii.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ŋii nɛ Piita nyia wiaa a bul ba kala nii, “Mi bi Yesu jiŋ. Mi bi wii-la ŋ si paala bubul jiŋ,” aŋ sii lii chiŋ zawura tuɔŋ.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Piita si chiŋ dimɛ, ŋii nɛ tiŋtinni-tolo dɔŋɔ ma bira nau a bula pi nialiŋ si china kpagu a bul, “Baala deeŋ ma ŋaa Yesu si lii Nazarɛt haritooro-la dɔŋɔ nɛ.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Piita bira nyia wiaa aŋ ŋmiɛsa bul duu dee.
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Muasuaa nialiŋ si chiŋ dimɛ ma bula pu a bul, “Wutitii nɛ, ŋ ma ŋaa ba dɔŋɔ nɛ, ŋ yiikoro nɛ dagɛ ŋii.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Ŋii nɛ Piita ŋmiɛsɛ a bul, “Mi bi baala deeŋ jiŋ.” U si bul ŋii dɛrɛ di ji-bele yele.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Ŋii nɛ Piita liisi wii-la Yesu si bula pu ari u jaŋ nyia wiaa a pu naaŋsiiŋ butori, ŋii nɛ u lii a faasa yel.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.